VII SA/Wa 2510/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Trochym (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi T. H. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 lipca 2025 r., nr 1001/25 w przedmiocie wstrzymania budowy postanawia: odrzucić skargę T. H. D. (dalej jako "skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej również jako "organ") z 29 lipca 2025 r., nr 1001/25, utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z [...] czerwca 2025 r., nr [...], wstrzymujące budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami budowlanymi na działce ew. [...] położonej w miejscowości R., Gmina R., oraz nakazującej zabezpieczenie dotychczasowych robót budowalnych. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 sierpnia 2025 r. W dniu 23 września 2025 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) skarżąca złożyła, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 29 lipca 2025 r., nr 1001/25. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarga skarżącej została wniesiona z uchybieniem terminu. Zaskarżone postanowienie, zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, zostało doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 sierpnia 2025 r. Zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 1 września 2025 r. (31 sierpnia 2025 r. jako niedziela był dniem wolnym od pracy, a więc ostatni dzień terminu uległ przesunięciu na dzień następny, tj. poniedziałek 1 września 2025 r.). Tymczasem skarżąca przedmiotową skargę nadała w placówce pocztowej w dniu 23 września 2025 r. (numer przesyłki –[...], k. 8 akt sądowych), a więc z uchybieniem terminu przewidzianego na wykonanie tej czynności dla skarżącej. Ze wskazanych wyżej okoliczności wynika zatem, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez skarżącą po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.