II SA/Łd 741/25

Dnia 5 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Olejniczak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Czerw, Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka, , , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 lutego 2026 roku sprawy ze skargi A. Ł. i I. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 6 sierpnia 2025 roku znak: SKO. 4150.432-433.2025 w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji oddala skargę. MR Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, postanowieniem z 6 sierpnia 2025 r., nr SKO.4150.432-433.2025, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. Z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.), art. 62 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity: Dz. U. Z 2024 r. poz. 1130 z późn. zm.) - po rozpatrzeniu zażalenia I. Ł. i A. Ł. (dalej także: skarżący, strona), utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi z 16 czerwca 2025 r., o zawieszeniu z urzędu, do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, lecz na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od daty złożenia wniosku tj. do dnia 18 sierpnia 2026 r., postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu zabudowy jednorodzinnej w zabudowie bliźniaczej oraz w zabudowie wolnostojącej wraz z niezbędnymi urządzeniami budowlanymi, oraz budowie układu komunikacyjnego i sieci wodociągowej, przewidzianej do realizacji w Łodzi przy ul. [...] na fragmentach działek o numerach ewidencyjnych [...]. Jak wynika z akt administracyjnych, Prezydent Miasta Łodzi ww. postanowieniem z 16 czerwca 2024 r., nr DPRG-UA-X.6730.46.2025 - na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1130 z późn. zm.) oraz art. 123 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.) - zawiesił z urzędu do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, lecz na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od daty złożenia wniosku tj. do dnia 18 sierpnia 2026 r., postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla wspomnianej. W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że 29 kwietnia 2025 r. weszło w życie zarządzenie Prezydenta Miasta Łodzi nr 913/2025 w sprawie ustalenia harmonogramu sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla Miasta Łodzi na lata 2025-2027+. Zgodnie z tym zarządzeniem, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu planowanej inwestycji został przewidziany do uchwalenia w 2027 r. Zgodnie z obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi (uchwała Nr LXIX/1753/18 z 28 marca 2018 r. w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi, zmieniona uchwałą nr Vl/215/19 z 6 marca 2019 r. oraz zmieniona uchwałą nr LII/1605/21 z 22 grudnia 2021 r.) teren inwestycji zlokalizowany jest na terenie oznaczonym jako "O" - tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo, wyłączone spod zabudowy oraz w strefie konserwatorskiej ochrony archeologicznej. Podkreślono, że ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Nadto Miejska Pracownia Urbanistyczna w Łodzi (dalej także: MPU) pismem z 4 czerwca 2025 r. poinformowała, iż zgodnie z decyzją podjętą 23 maja 2025 r., na spotkaniu kierownictwa Departamentu Planowania i Rozwoju Gospodarczego UMŁ, dla nieruchomości położonych w Łodzi przy ul. [...], rekomenduje się podjęcie uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jednocześnie MPU poinformowała we wskazanym piśmie, iż poza granicami planowanego przystąpienia znajdzie się m.in. południowa część działki [...] oraz częściowo działka [...] (części te nie są objęte wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy). Z kolei 11 czerwca 2025 r. powstał projekt uchwały "w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...], który będzie skierowany do uchwalenia na najbliższej sesji Rady Miejskiej w Łodzi. Poza tym z pisma MPU skierowanego 29 kwietnia 2025 r. do Wydziału w sprawie, położonej na terenie objętym tym samym projektem przystąpienia, wynika, że uchwalenie wskazanego planu ma nastąpić w ciągu 17 miesięcy. W tych warunkach organ I instancji uznał, że zawieszenie postępowania jest zasadne. Na skutek złożonego zażalenia, organ odwoławczy, przywołanym na wstępie postanowieniem, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy zwrócił uwagę, że postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi 16 czerwca 2025 r. wydano w okolicznościach o tyle szczególnych, w których nie można było wymagać od organu wyjaśnienia relacji zachodzącej pomiędzy projektowanym planem miejscowym a założeniami warunków zabudowy. Podniesiono, że z art. 62 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. wynika, że możliwe jest zawieszenie postępowania w sprawie warunków zabudowy także, gdy w ogóle nie ma jeszcze nawet projektu planu miejscowego, a jedynie dopiero rozważa się jego wywołanie. Zawieszenie, któremu towarzyszy taki bardzo ogólny kontekst planistyczny, jest obwarowane wymogiem podjęcia w ciągu dwóch miesięcy od zawieszenia uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego. Innymi słowy, w przypadku postępowania w sprawie warunków zabudowy możliwe jest jego zawieszenie tylko z tego powodu, że organ rozważa przystąpienie do sporządzenia planu miejscowego dla danego terenu, jednak jeżeli już dojdzie do takiego zawieszenia, to jego trwanie wymaga podjęcia, w ciągu dwóch miesięcy, uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu. W niniejszej sprawie doszło właśnie do zawieszenia postępowania tylko z tego powodu, że Prezydent Miasta Łodzi rozważał wywołanie dla danego terenu planu miejscowego. Zatem treść projektu planu w dacie wydania zaskarżonego postanowienia nie była jeszcze znana, stąd uznać należało za zupełnie wystarczające powołanie się na podstawę prawną zawieszenia, ze wskazaniem na fakt, iż przystąpienie do sporządzania planu jest prognozowane. Z ustaleń organu odwoławczego dokonanych w toku postępowania zażaleniowego wynika, że 25 czerwca 2025 r. Rada Miejska w Łodzi podjęła uchwałę Nr XIX/503/2025 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...]. Teren inwestycji znajduje się na obszarze objętym granicami opracowania planu. Ponadto, z informacji znajdującej się w aktach sprawy pochodzącej z Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Łodzi (pismo z dnia 29 kwietnia 2025 r. w sprawie położonej na terenie objętym tym samym projektem przystąpienia) wynika, że uchwalenie planu dla przedmiotowego terenu ma nastąpić w ciągu 17 miesięcy. Organ II instancji wyjaśnił, że na tym etapie prac planistycznych nie można wymagać od organu wyjaśnienia relacji zachodzącej pomiędzy założeniami warunków zabudowy a projektowanym planem miejscowym. W tej sytuacji organ I instancji odwołał się do ustaleń obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi (uchwała Nr LXIX/1753/18 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 28 marca 2018 r. w sprawie uchwalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi, zmieniona uchwałą Nr Vl/215/19 z dnia 6 marca 2019 r. oraz uchwałą Nr LII/1605/21 z 22 grudnia 2021 r.), zgodnie z którym działki objęte wnioskiem inwestora zlokalizowane są na obszarze oznaczonym jako "O" - tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo, wyłączone spod zabudowy. Dostrzeżenie przez organ prowadzący postępowanie w sprawie warunków zabudowy ewentualności konfliktu między sposobem zagospodarowania terenu inwestycji, zamierzonym przez wnioskodawcę, a wizją planistyczną, uprawnia organ do wstrzymania toku tego postępowania celem umożliwienia kontynuowania rozpoczętych prac planistycznych. Wobec powyższego organ odwoławczy, uznając prymat planów zagospodarowania przestrzennego w stosunku do decyzji administracyjnej (czego przejawem m.in. jest możliwość zawieszania postępowań administracyjnych kolidujących z treścią przyszłych planów), przyjął, że w tej sprawie wystąpiły okoliczności stanowiące wystarczającą przesłankę do zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy. Dodatkowo Kolegium podkreśliło, że po zmianie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. (dokonanej 3 kwietnia 2023 r. ustawą z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych oraz niektórych innych ustaw — Dz. U. z 2023 r. poz. 553), stopień zaawansowania prac planistycznych w dacie zawieszenia postępowania stracił na znaczeniu. Nowy okres zawieszenia "nie dłuższy niż 18 miesięcy" z możliwością przedłużenia na dodatkowy czas, nie dłuższy niż 6 miesięcy, w miejsce dotychczasowego "nie dłuższy niż 9 miesięcy" czyni zdecydowanie bardziej realną możliwość uchwalenia planu, nawet w sytuacji niskiego stopnia zaawansowania prac planistycznych w dacie wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania. Reasumując, stwierdzono, że organ I instancji w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo ocenił zasadność zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy zainicjowanego wnioskiem skarżącego, jak również w sposób wystarczający swe rozstrzygnięcie uzasadnił. Dostrzeżono, że wprawdzie w dacie wydania postanowienia uchwała Rady Miejskiej w Łodzi z 25 czerwca 2025 r. Nr XIX/503/2025 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi położonej w rejonie ulic: [...] nie została jeszcze podjęta, jednakże istniał już projekt tej uchwały opatrzony informacją, że projekt ten zostanie skierowany do uchwalenia na najbliższej sesji Rady Miejskiej w Łodzi, a uchwałę ostatecznie podjęto. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skardze skarżący wskazali na naruszenie: I. prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy: 1. art. 7 k.p.a., poprzez utrzymanie przez organ w mocy postanowienia o zawieszeniu postępowania z naruszeniem zasady uwzględniania słusznego interesu obywatela (inwestora) w sytuacji, gdy nie jest on sprzeczny z interesem społecznym; 2. art. 7, art.. 77 i art. 80 k.p.a., poprzez utrzymanie przez organ w mocy postanowienia o zawieszeniu postępowania bez dogłębnego i wszechstronnego zebrania materiału dowodowego w sprawie i pobieżne zbadanie materiału zgromadzonego w sprawie przez organy obu instancji, w szczególności przez: - ustalenie, że jest szansa na to, by w okresie zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie została wydana uchwała ws. uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru Łodzi położonej w rejonie ulic [...] na podstawie informacji zawartych w Zarządzeniu Prezydenta Miasta Łodzi nr 913/2025, podczas gdy treść tego zarządzenia, tj. że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu planowanej inwestycji jest przewidziany do uchwalenia w 2027 r. - wprost zaprzecza możliwości uchwalenia tego planu do 18 sierpnia 2026 r.; - ustalenie, że jest szansa na to, by w okresie zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie została wydana uchwała ws. uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru Łodzi położonej w rejonie ulic [...] na podstawie pisma Miejskiej Pracowni Urbanistycznej z 29 kwietnia 2025 r. wydanego w toku innego postępowania administracyjnego, nie zaś w toku tego objętego niniejszą procedurą, w sytuacji, gdy pismo to zostało nadane przez Miejską Pracownię Urbanistyczną jeszcze przed podjęciem przez Radę Miejską w Łodzi uchwały ws. przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i jego aktualność na dzień wydania postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie nie została w żaden sposób przez organ potwierdzona; - ustalenie, że jest szansa na to, by w okresie zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie, została wydana uchwała ws. uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru Łodzi położonej w rejonie ulic [...] na podstawie pisma Miejskiej Pracowni Urbanistycznej z dnia 29 kwietnia 2025 r. wydanego w toku innego postępowania administracyjnego w sytuacji, gdy pismo powyższe nie określa daty planowanego podjęcia uchwały w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a jedynie wskazuje planowaną datę przedłożenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Radzie Miejskiej, co nie jest równoznaczne, z tym że w tym czasie uchwała zostanie również podjęta przez Radę Miejską; - zaniechanie weryfikacji przez organy obu instancji zaawansowania prac planistycznych nad przyszłym planem zagospodarowania przestrzennego podjętych na podstawie uchwały nr IX/239/24 Rady Miejskiej w Łodzi z 6 listopada 2024 r. na moment wydawania skarżonych postanowień; - naruszenie zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a., poprzez brak wyjaśnienia zasadności przesłanek, którymi organ kierował się, wydając postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania, w szczególności brak wyjaśnienia, dlaczego organ uznał, że jest szansa na to, by w okresie zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie została wydana uchwała ws. uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w oparciu o postępowania w sprawie uchwalenia innych miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, przywołanych w treści skarżonego postanowienia, bez wyjaśnienia czemu konkretnie te miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego mają być wytyczną w niniejszej sprawie, w sytuacji, gdy procedowane były również inne miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego, obejmujące również obszary zielone i aktywne przyrodniczo, których procedowanie przekroczyło okres przewidywany przez organ. II. naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 62 ust. 1 u.p.z.p., poprzez zawieszenie z urzędu postępowania w niniejszej sprawie, pomimo że w okolicznościach sprawy powyższe było nieuprawnione i nastąpiło z naruszeniem granic uznania administracyjnego. W tych warunkach skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia organu II instancji oraz poprzedzającego je postanowienia Prezydenta Miasta Łodzi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zaprezentowane w motywach kwestionowanego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy wyjaśnić, że kwestię ewentualnej kolizji postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy z postępowaniem dotyczącym uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego reguluje art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Zgodnie z jego treścią, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego (pkt 1) albo w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany (pkt 2). Konstrukcja prawna zawieszenia postępowania zastosowana w przepisie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. daje organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy podstawę prawną fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań co do przesłanek zawieszenia. Kompetencję tą należy rozpatrywać w połączeniu z władztwem planistycznym zastrzeżonym dla organów gminy, które mają uprawnienie do stanowienia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Skoro plan miejscowy jest podstawowym i najpełniejszym instrumentem kształtowania przestrzeni, to usprawiedliwione jest przyznanie prymatu pracom zmierzającym do jego uchwalenia i tym samym umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, celem kontynuowania i dokończenia prac zmierzających do przyjęcia planu miejscowego (por. wyrok NSA z 8 czerwca 2017 r., sygn. II OSK 2685/15). Jeżeli istnieje realne niebezpieczeństwo sprzeczności pomiędzy zamierzonym zagospodarowaniem terenu a koncepcją przyjmowaną w projekcie planu miejscowego, zawieszenie postępowania zyskuje uzasadnienie. Ustawodawca pozostawił samą kwestię zawieszenia postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. uznaniu organów, a granice tego uznania wyznacza wstępna ocena materiałów planistycznych (vide: wyrok WSA w Rzeszowie z 25 marca 2025 r., II SA/Rz 111/25). Z akt administracyjnych wynika, że część terenu objętego zamierzeniem inwestycyjnym, w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania miasta (uchwała Nr LXIX/1753/18 z 28 marca 2018 r. w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi, zmieniona uchwałą nr VI/215/19 z 6 marca 2019 r.) znajduje się na obszarze oznaczonym jako "O", tj. tereny aktywne przyrodniczo, w tym użytkowane rolniczo, wyłączone spod zabudowy. Z treści studium uwarunkowań wynika zatem, że na terenie objętym wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy nie będzie możliwa zabudowa w kształcie i postaci planowanej przez skarżących (poza granicami planowanego przystąpienia znajdzie się m.in. południowa część działki nr [...] oraz częściowo działka [...], ale części te nie są objęte wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy). Choć studium uwarunkowań nie jest aktem prawa miejscowego (art. 9 ust. 5 u.p.z.p. w stanie prawnym obowiązującym do dnia 23 września 2023 r.), to jego ustalenia są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych (art. 9 ust. 4 u.p.z.p. w stanie prawnym obowiązującym do dnia 23 września 2023 r.). W tej sytuacji — wobec potencjalnej kolizji planowanej przez skarżących inwestycji (polegającej na budowie zespołu zabudowy jednorodzinnej w zabudowie bliźniaczej oraz w zabudowie wolnostojącej wraz z niezbędnymi urządzeniami budowlanymi, oraz budowie układu komunikacyjnego i sieci wodociągowej, przewidzianej do realizacji w Łodzi przy ul. [...] na fragmentach działek o numerach ewidencyjnych [...]) z zamierzeniami planistycznymi miasta wyrażonymi w treści studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania — sąd podzielił stanowisko orzekających w sprawie organów administracji obu instancji co do zasadności i celowości zawieszenia, w trybie art. 62 ust. 1 u.p.z.p., postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p., daje organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy podstawę prawną fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, nie stanowiąc żadnych dodatkowych wymagań co do przesłanek zawieszenia. Ponadto, co również istotne, zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. może również nastąpić w sytuacji, gdy nie podjęto jeszcze uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu, a kwestia ta pozostaje na etapie rozważań organu. Celem zawartej w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. regulacji jest ochrona danego obszaru przed zainwestowaniem niezgodnym z zamiarem prawodawcy lokalnego zarówno w trakcie procedowania planu, jak i na etapie poprzedzającym przystąpienie do uchwalania planu (zob. wyrok NSA z 8 czerwca 2017 r., II OSK 2685/15; wyrok WSA w Szczecinie z 21 kwietnia 2021r., II SA/Sz 61/21). W kontekście przedstawionej argumentacji nieuzasadnione okazały się zarzuty wskazujące na naruszenie art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., polegające na utrzymaniu przez organ w mocy postanowienia o zawieszeniu postępowania bez dogłębnego i wszechstronnego zebrania materiału dowodowego w sprawie i pobieżne zbadanie materiału zgromadzonego w sprawie przez organy obu instancji oraz niedostateczne wyjaśnienie zasadności przesłanek, jakimi kierował się organ. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w sprawie spełniona została podstawowa przesłanka zawieszenia postępowania, polegająca na podjęciu procedury planistycznej w odniesieniu do terenu, na którym znajdują się działki objęte zamierzeniem inwestycyjnym. Organy wykazały, że wyczerpana została przesłanka formalna zawieszenia postępowania, a także wskazały na wynikające z zebranego materiału okoliczności uzasadniające celowość wstrzymania procedury lokalizacyjnej. Fakt, że skarżący nie podzielają argumentacji organu uzasadniającej zawieszenie postępowania, nie świadczy o wadliwości podjętego rozstrzygnięcia. Przeszkodą dla zawieszenia postępowania nie był zbyt wczesny etap prac planistycznych, skoro już z jednoznacznego brzmienia przepisu wynika, że już sam zamiar podjęcia takiej uchwały uzasadnia zawieszenie postępowania lokalizacyjnego. Wypada w tym miejscu wskazać, że sama kwestia celowości i zasadności podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego nie podlega kontroli sądowej. Decyzja w tym zakresie mieści się w wyłącznych kompetencjach organu planistycznego wynikających z przyznanej ustawowo gminie samodzielności planistycznej. Dodatkowo działaniu organu nie sposób przypisać cech dowolności wynikających z przekroczenia uznania administracyjnego. Organ II instancji wyjaśnił, z jakich względów nie uznał podniesionych w zażaleniu zarzutów, w zakresie bezpodstawnego przyjęcia, że zachodzą przesłanki zawieszenia postępowania wymienione w tym przepisie. Dokonując badania legalności działań kompetentnego organu w zakresie orzeczenia, wydanego na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. sąd administracyjny nie jest władny dokonać oceny aktywności organów gminy w zakresie posiadanego władztwa planistycznego, w szczególności czasu, jaki zajmuje uchwalenie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Reasumując, sąd stwierdził, że kontrola legalności zaskarżonego postanowienia nie wykazała naruszeń prawa dających podstawę do wyeliminowania go z obrotu prawnego. Zaskarżony akt wydany zgodnie z przepisami u.p.z.p., z poszanowaniem zasad unormowanych w Kodeksie postępowania administracyjnego. W szczególności, wbrew zarzutom skargi, organ II instancji wyjaśnił sprawę w stopniu pozwalającym na jej rozstrzygnięcie i swoje stanowisko przekonująco uzasadnił. Z opisanych powodów sąd oddalił skargę, na mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143). A.A.