III FZ 202/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 887/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 18 września 2025 r., nr SKO.463.27.2025 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a oddalić zażalenie. Postanowieniem z 11 lutego 2026 r., I SA/Gd 887/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę P. K. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 18 września 2025 r., nr SKO.463.27.2025, w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Powodem odrzucenia skargi było nieusunięcie w wyznaczonym terminie jej braków formalnych w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Na powyższe postanowienie, pismem z 18 lutego 2026 r. Skarżący złożył zażalenie, wnosząc w nim o uchylenie postanowienia o odrzuceniu skargi. W uzasadnieniu wskazał, że przesyłka z wezwaniem została skierowana na błędny adres. Natomiast na prawidłowy adres nie doręczono żadnego awiza, a tym samym nie miał możliwości odbioru korespondencji ani wykonania wezwania sądu. W zażaleniu zawarł również wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935163, dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takim brakiem formalnym, uzasadniającym odrzucenie skargi, jest niedochowanie wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W art. 49 § 1 p.p.s.a. przewidziano zaś, że jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Przywołane przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem nieuzupełnienie braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjnie sformułowane i prawidłowo doręczone, obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając żadnego w tym względzie wyboru. Nie ma przy tym wątpliwości, że warunkiem formalnym skargi, stanowiącym obowiązkowy element tego pisma procesowego jest wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W tej sprawie Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nie wskazując w niej wartości przedmiotu zaskarżenia. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 26 listopada 2025 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wraz z wezwaniem skierowano do Skarżącego pouczenie o negatywnych skutkach procesowych niewykonania wezwania, tj. że niewykonanie wezwania w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braku formalnego skargi został przesłany na adres podany przez Skarżącego w treści skargi. Następnie, wobec nieodebrania przesyłki po upływie 14 dni przechowywania jej w placówce pocztowej, zarządzenie zostało uznane za doręczone 16 grudnia 2025 r. W związku z tym bieg siedmiodniowego terminu na uzupełnienie braku formalnego skargi kończył się z dniem 23 grudnia 2025 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku był obowiązany skargę odrzucić. Z akt sprawy wynika, że wezwanie z sądu kierowano na adres wskazany przez Skarżącego w pierwszym piśmie procesowym w sprawie. Jednocześnie, wymaga zaznaczenia, że od czasu wpłynięcia skargi strony do sądu do czasu wystosowania do strony wezwania o uzupełnienie braku formalnego skargi nie wpłynęło do sądu żadne pismo, które wskazywałoby na inny adres Skarżącego. Z tego względu, sąd pierwszej instancji zobligowany był wysłać wezwanie na adres podany przez Skarżącego w skardze. Dlatego nieuzasadnione są twierdzenia Skarżącego, że ,,(...) doręczenia dokonywane były na nieprawidłowy adres strony (...)". To właśnie na adres wskazany przez Skarżącego w skardze, tj. ul. [...], kierowane było wezwanie z sądu. Przesyłka sądowa zawierająca wezwanie została uznana za doręczoną w trybie, o którym stanowi art. 73 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Doręczenie Skarżącemu wezwania do usunięcia braku formalnego skargi było prawidłowe i skuteczne. Przesyłkę zawierającą odpis pisma wzywającego do uzupełnienia braku formalnego skargi dwukrotnie awizowano, a zatem – stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a. – prawidłowo uznano ją za doręczoną Skarżącemu 16 grudnia 2025 r. W zakreślonym w wezwaniu terminie Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, tj. nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia. Wobec tego stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a argumentacja Skarżącego o kierowaniu wezwania z sądu na błędny adres, w świetle okoliczności, że to Skarżący podał nieprawidłowy adres, nie mogła zostać uznana za skuteczną. Z tego względu zażalenie Skarżącego podlega oddaleniu. Zawarty w zażaleniu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie mieści się w granicach postępowania zażaleniowego i podlega odrębnemu rozpoznaniu przez sąd pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.