II FSK 146/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 listopada 2025 r. sygn. akt I SA/Gl 1537/24 w sprawie ze skargi J. S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 października 2024 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne postanawia zawiesić postępowanie kasacyjne. Zaskarżonym postanowieniem z 5 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1537/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J. S. (dalej: Skarżąca) na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 października 2024 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. W skardze kasacyjnej pełnomocnik organu podatkowego zarzucił zaskarżonemu postanowieniu na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 132 p.p.s.a. w związku z art. 144 § 1a i § 5, art. 145 § 2 i art. 138c § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm., dalej: ''O.p.'' oraz w związku z art. 35b ust. 1 pkt 2 lit. b), art. 35e ust. 1 i ust.3 oraz ust. 4 pkt 2 i ust. 6 oraz ust. 10 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (t.j.: Dz. U. z 2025 r., poz. 1131 ze zm., dalej: "ustawa o KAS") poprzez odrzucenie skargi, zamiast rozstrzygnięcia sprawy wyrokiem, w wyniku błędnego uznania przez Sąd pierwszej instancji, że: a) interpretacja indywidualna DKIS niezgodnie z art. 145 § 2 O.p. została skierowana na adres pełnomocnika inny (tj. na indywidualne konto pełnomocnika na portalu e-Urząd Skarbowy) niż wskazany w pełnomocnictwie (tj. zamiast na skrytkę ePUAP}, a zatem została skierowana na adres niewłaściwy, bo niewskazany w pełnomocnictwie; b) art. 145 § 2 O.p. "ma charakter szczególny wobec regulacji ustawy o KAS, gdyż dotyczy doręczania pism w postępowaniu podatkowym oraz na podstawie art. 14h O.p. interpretacyjnym"; c) przepisy ustawy o KAS o doręczeniach, tj. art. 35-35f statuują ogólne przepisy dotyczące doręczeń, nie odnoszą się bezpośrednio do pełnomocników występujących w sprawach podatkowych, a w szczególności nie wynika z nich, aby zmieniały dyspozycję art. 145 § 2 O.p.; d) wskazanie w pełnomocnictwie adresu elektronicznego do doręczeń wiąże organ podatkowy; e) interpretacja indywidualna nie została skutecznie doręczona, a w związku z tym skarga na nią jest przedwczesna albowiem w ocenie WSA nie istnieje przedmiot zaskarżenia skargi, co determinuje konieczność zastosowania art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Podczas gdy w ocenie pełnomocnika organu podatkowego w przedmiotowej sprawie przyjąć należało że DKIS czyniąc zadość przepisom prawa dokonał, za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy, prawidłowego oraz skutecznego doręczenia korespondencji pełnomocnikowi skarżącej, zatem sprawa podlegała merytorycznemu rozstrzygnięciu przez Sąd i powinna zakończyć się wyrokiem, a nie postanowieniem o odrzuceniu skargi. Wskazując na powyższe naruszenia wniesiono o: uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty sprawy; ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu sprawy do ponownego rozpatrzenia; rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie oraz zasądzenia kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postanowieniem z 16 marca 2026 r., sygn. akt I FSK 1307/25, Naczelny Sąd Administracyjny skierował pytanie prawne do składu siedmiu sędziów: "Czy w rozumieniu art. 145 § 2 w zw. z art. 146 § 1, art. 144 § 1a i art. 144 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111) dochodzi do zmiany adresu elektronicznego wskazanego w postępowaniu podatkowym przez pełnomocnika w pełnomocnictwie szczególnym, poprzez późniejsze wyrażenie - poza ww. postępowaniem - zgody przez tego pełnomocnika na doręczanie korespondencji za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy, stosownie do art 35e ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131)?" W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił z urzędu zawiesić postępowanie w tej sprawie do czasu rozpoznania przedstawionego wyżej pytania prawnego, gdyż rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku tego toczącego się postępowania.