II SA/Kr 272/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: Asesor WSA Anna Kopeć (spr.) WSA Mirosław Bator Protokolant: sekretarz sądowy Anna Frasik-Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" na decyzję nr 9/2023 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 4 stycznia 2023 r. znak: WOB.7721.36.2022.AJAN w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki decyzją nr 1569/2021 z dnia 20 grudnia 2021 r., znak: ROIK II.5160.247.2021.MMP nakazał inwestorowi: Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w K. rozbiórkę ogrodzenia składającego się ze stalowych słupów i przęseł systemowych ażurowych oraz podmurówki prefabrykowanej, zlokalizowanego na działce nr [...] obr[...] na os[...] w K. (przy dz. nr [...] oraz dz. nr [...]), wybudowanego w sposób niezgodny z uchwałą nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych oraz ogrodzeń" - o długości 121,15 mb. Po rozpoznaniu odwołania wniesionego od tej decyzji przez Spółdzielnię Mieszkaniową [...] w K. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie decyzją z dnia 4 stycznia 2023 r., znak WOB.7721.36.2022.AJAN utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2022r., poz. 2000 ze zm., dalej: k.p.a.) w związku z art. 51 ust. 1 pkt 1 oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2021r., poz. 2351 ze zm., dalej: u.p.b.). W uzasadnieniu decyzji opisano przebieg postępowania wskazując, że 10 listopada 2021 r. przeprowadzono czynności kontrolne dotyczące budowy ogrodzenia dz. nr [...] obr[...] przy granicy z dz. nr [...] oraz dz. nr [...] obr. [...] (os[...] w K.). Ustalono wówczas, że na terenie działki (stanowiącej parking i drogę dojazdową) zamontowano 50 szt. słupków stalowych (ogrodzeniowe) o wysokości 1,65 m. Słupki zakotwione są w gruncie i zalane zaprawą. Rozstaw pomiędzy słupkami wynosi 2,50 m (poza ostatnim przy drzewie na wysokości końca granicy działek, który wynosi 1,15m). Ponadto ustalono, na podstawie informacji (tabliczka przyczepiona do drzewa), że inwestorem ww. robót budowlanych jest Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] os. [...] paw. [...] w K., a roboty rozpoczęte zostały w dniu 8 listopada 2021 r. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządzono protokół nr [...], który wraz z dokumentacją zdjęciową został dołączony do akt sprawy. W dniu 12 listopada 2021 r. organ I instancji wydał postanowienie nr 1694/2021, znak: ROIK II.5160.247.202l.MMP, którym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 oraz art. 50 ust. 2 u.p.b. wstrzymał inwestorowi tj. Spółdzielni Mieszkaniowej [...] roboty budowlane związane z budową ogrodzenia na działce nr [...] obr. [...] na os[...] w K. (wzdłuż dz. nr [...]) w sposób niezgodny z uchwałą nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie ustalenia zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych oraz ogrodzeń. Zażalenie na postanowienie PINB wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w K., a Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie utrzymał je w mocy postanowieniem z dnia 4 stycznia 2022 r. Natomiast 20 grudnia 2021 r. PINB, zgodnie z dyspozycją art. 51 ust. 1 u.p.b., tj. przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, wydał wskazaną na wstępie decyzję nr 1569/2021, którą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 u.p.b. nakazał rozbiórkę przedmiotowego ogrodzenia. Zgodnie z tym przepisem przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji: nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Natomiast zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 4 u.p.b. w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49f organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie architektoniczno-budowlanym lub w przepisach. MWINB wskazał, że art. 51 ust. 1 pkt 1 u.p.b. znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy nastąpiło niedające się usunąć naruszenie prawa i nie ma możliwości doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Po analizie przepisów organ odwoławczy wskazał, że budowa ogrodzenia zlokalizowanego na działce nr [...] obr[...] na os. [...] w K. - posiadającego wysokość do 2,20 m nie była objęta obowiązkiem pozyskania pozwolenia na budowę ani zgłoszenia właściwemu organowi architektoniczno-budowlanemu. Jednakże sam fakt budowy obiektu budowlanego nie wymagającego pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia nie wyłącza możliwości wszczęcia przez organ nadzoru budowlanego postępowania. Jak wskazano w chwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2016 r. sygn. akt: II OPS 1/16 "Do robót budowlanych i obiektów budowlanych, które nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę i nie są objęte obowiązkiem zgłoszenia mogą być stosowane przepisy art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290, ze zm.), a także art. 51 ust. 7 tej ustawy, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art 50 ust 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine". W toku prowadzonego postępowania organ I instancji ustalił, iż zgodnie z informacją z rejestru gruntów - działka nr [...] obr. [...] w K. została zakwalifikowana jako działka drogowa. Wskazać również należy, iż działka nr [...] obr[...] w K. objęta została regulacjami zawartymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" uchwalonego uchwałą nr XXXIV/868/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 22 stycznia 2020 r. Analiza planu prowadzi do wniosku, że działka nr [...] obr[...] położona w K. znajduje się w terenie oznaczonym symbolem KDW.8 - Tereny komunikacji (Tereny dróg wewnętrznych, o podstawowym przeznaczeniu pod drogi wewnętrzne). Wskazać w tym miejscu należy, iż od dnia 1 lipca 2020 r. w Krakowie obowiązują nowe zasady sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń. Zasady te zostały określone w tzw. uchwale krajobrazowej tj. w uchwale Nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń" (Dz. Urz. W. M. z dnia 9 marca 2020 r. poz. 1984). Ustalenia uchwały krajobrazowej zastępują dotychczasowe zapisy planów miejscowych dotyczące małej architektury, reklam (w tym szyldów) i ogrodzeń. Dalej przytoczono § 22 uchwały krajobrazowej wprowadzający zasady i warunki sytuowania ogrodzeń. Zgodnie z pkt 1 § 22 zakazuje się sytuowania ogrodzeń w terenach wyłączonych spod zabudowy w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. Organ, dokonując ponownej oceny materiału dowodowego zgodnie z art. 80 k.p.a. stwierdził, iż ogrodzenie zlokalizowane na działce nr [...] obr. [...] na os[...] w K. stoi w sprzeczności z zapisami obowiązującego na tym terenie prawa miejscowego tj. niezgodnie z zapisami uchwały krajobrazowej. MWINB zauważył, że z materiału dowodowego wynika, iż w przedmiotowej sprawie nie znajdują zastosowania wyjątki, o których mowa w § 22 ust. 1 pkt 1 lit a), b) oraz c) ani też pkt. 5 uchwały krajobrazowej. W niniejszej sprawie brak jest możliwości doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych robót budowlanych, zatem po myśli art. 51 ust. 1 pkt 1 u.p.b. należało orzec rozbiórkę przedmiotu postępowania. Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazano, iż nie jest wymagane całkowite odgrodzenie nieruchomości od działek sąsiednich, aby powstały obiekt budowlany można było uznać za ogrodzenie. Twierdzenie pełnomocnika skarżącej co do braku podstaw do zakwalifikowania przedmiotowego obiektu budowlanego jako ogrodzenie jest całkowicie błędne. Odnosząc się do podnoszonej w odwołaniu kwestii dotyczącej przyszłego zamiaru oddania zarządzanych przez spółdzielnię miejsc parkingowych do odpłatnego używania (w związku z prowadzoną przez Spółdzielnię Mieszkaniową działalnością gospodarczą), MWINB wskazał, iż w jego ocenie nie znajdują w przedmiotowej sprawie wyjątki, o których mowa w §22 ust. 1 pkt 1 lit a), b) oraz c) ani też pkt 5 uchwały nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 9 marca 2020 r. Zgodnie z § 22 ust. 1 pkt 5 tej uchwały dopuszcza się ogrodzenie nieruchomości niezabudowanej, o ile na takiej nieruchomości prowadzona jest działalność gospodarcza, o której mowa w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2019 r. poz. 1292). Podkreślono, iż prowadzenie działalności gospodarczej występuje w okresie jej faktycznego wykonywania. Istota działalności gospodarczej polega bowiem na tym, że jest ona prowadzona w sposób ciągły i zorganizowany. Ocena, czy wykonywana jest działalność gospodarcza, należy więc przede wszystkim do sfery ustaleń faktycznych, a dopiero następnie do ich kwalifikacji prawnej. MWINB nie jest w posiadaniu informacji, aby Spółdzielnia posiadał status przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców, ani też, aby prowadziła obecnie na przedmiotowej działce jakakolwiek działalność gospodarczą. Ewentualne przyszłe zamierzenie wobec brzmienia § 22 ust. 1 pkt. 5 ww. uchwały nie ma w ocenie organu odwoławczego znaczenia. Opisaną wyżej decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Spółdzielnia Mieszkaniowa [...]" w K., zarzucając jej 1) obrazę przepisu prawa materialnego, a to między innymi: < art. 51 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie na skutek przyjęcia sprzeczności wykonanych robót budowlanych z uchwalą nr XXXVl/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 roku w sprawie ustalania "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych oraz ogrodzeń" spowodowanego błędnym przyjęciem, że spółdzielnia nie jest przedsiębiorcą i nie prowadzi działalności gospodarczej na działce [...]; < § 22 ust. 1 pkt la uchwały krajobrazowej poprzez Jego niezastosowanie, a to na skutek błędnego odmówienia Spółdzielni statusu przedsiębiorcy, podczas gry organ l-ej i ll-ej instancji dysponował odpisem z KRS-u skarżącej, a sam ustalił, że działka [...] jest w wieczystym użytkowaniu Spółdzielni, a na działce znajdują się miejsca parkingowe i droga dojazdowa. 2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. między innymi: < przepisu art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego na skutek pominięcia treści zalegającego w aktach sprawy odpisu z KRS-u, z którego wyraźnie wynika, iż Spółdzielnia posiada status przedsiębiorcy {vide: "Informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z REJESTRU PRZEDSIĘBIORCÓW" na str. 1 wydruku) oraz, że prowadzi działalność wskazaną w dziale 3 wydruku (vide: Rubryka i-przedmiot działalności i pkt 1 przedmiot przeważającej działalności przedsiębiorcy: [...] ZARZĄDZANIE NIERUCHOMOŚCIAMI STANOWIĄCYMI JEJ MIENIE ORAZ ZARZĄDZANIE MIENIEM NABYTYM PRZEZ CZŁONKÓW NA MOCY USTAWY O SPÓŁDZIELNIACH MIESZKANIOWYCH) < przepisu art. 8 k.p.a. poprzez działanie naruszające zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz jej emanację. Jaką Jest poszanowanie kultury administrowania, naruszenie zasad ogólnych postępowania administracyjnego takich Jak zasady praworządności, ustalenia prawdy obiektywnej, pogłębiania zaufania do działania organów, obowiązku wyjaśnienia zasadności przesłanek, którymi winien kierować się organ. W oparciu o te zarzuty strona skarżąca wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, 2) zasadzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Ponadto na zasadzie art. 106 § 3 p.p.s.a. strona skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z dokumentu: umowy o współpracy z dnia 26.10.2022 r. na okoliczność jej treści, a to celem podkreślenia faktu prowadzenia na terenie dziatki [...] działalności gospodarczej przez skarżącą. W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według tak określonych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że jest ona wadliwa, jednakże z innych przyczyn niż wskazane w skardze. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie było również opisane wyżej postanowienie w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych objętych zaskarżoną decyzją. Wyrokiem z dnia 22 maja 2023 r.,sygn. II SA/Kr 277/23 Sąd uchylił postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 4 stycznia 2023 r., znak WOB.7722.336.2021.AJAN wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu I instancji z uwagi na wadliwe zastosowanie przepisów uchwały krajobrazowej. W uzasadnieniu tego wyroku wskazano: "W niniejszej sprawie uznano, że opisane wcześniej roboty budowlane, polegające na budowie ogrodzenia, są sprzeczne z § 22 tzw. uchwały krajobrazowej tj. uchwały nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020r. w sprawie ustalenia zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych oraz ogrodzeń o brzmieniu: § 22. 1. Ustala się następujące zasady i warunki sytuowania ogrodzeń: 1) zakazuje się sytuowania ogrodzeń w terenach wyłączonych spod zabudowy w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, a w terenach nieobjętych ustaleniami planów miejscowych – nieruchomości niezabudowanych, z wyłączeniem nieruchomości: a) o których mowa w pkt 5, b) niezabudowanej, związanej z wykonywaniem rzemiosła, o którym mowa w ustawie z dnia 22 marca 1989 r. o rzemiośle (Dz. U. z 2018 r. poz. 1267), c) stanowiących publicznie dostępne tereny sportu, rekreacji i wypoczynku (w tym parki), wybiegi dla psów, a także tereny ogródków działkowych, cmentarzy i targowisk. W pkt 5 lit. "a" dopuszczono ogrodzenie nieruchomości niezabudowanej, o ile na takiej nieruchomości prowadzona jest działalność gospodarcza, o której mowa w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292). Organy obu instancji ustaliły, że przedmiotowa działka objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" (uchwała nr XXXIV/868/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 22 stycznia 2020 r.) i leży w obszarze oznaczonym symbolem KDW.8 - Tereny komunikacji (Tereny dróg wewnętrznych, o podstawowym przeznaczeniu pod drogi wewnętrzne). Choć nie wyrażono tego wprost w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wynika z niego, że Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że przedmiotowa nieruchomość jest nieruchomością wyłączoną spod zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Ustalenie takie jest wadliwe. W § 22 uchwały krajobrazowej mowa jest o terenach wyłączonych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego spod zabudowy. Ustawa Prawo budowlane nie zawiera definicji pojęcia "zabudowa", niemniej jednak nie może budzić wątpliwości, że pod tym pojęciem należy rozumieć wykonywanie każdego rodzaju robót budowlanych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 maja 2017 r., sygn. II OSK 2345/15 (LEX nr 2340044) wyrażona w przepisie art. 4 p.b. zasada wolności budowlanej tj. prawa do zabudowy nieruchomości gruntowej odnosi się zarówno do sytuacji dotyczących wykonania obiektu budowlanego w określonym miejscu, ale także odbudowy, rozbudowy i nadbudowy obiektu budowlanego. Oczywiste jest przy tym, że obiektami budowlanymi są także droga i parking. Ponadto w § 14 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" wskazano: "Jako ogólne zasady obsługi obszaru w zakresie infrastruktury technicznej, dotyczące całego obszaru planu ustala się: 1) utrzymanie istniejących obiektów i urządzeń budowlanych infrastruktury technicznej; 2) możliwość prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie, rozbudowie, przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce i odłączeniu obiektów i urządzeń budowlanych infrastruktury technicznej". Zgodnie z art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 344) przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi (oraz innego rodzaju przewodów lub urządzeń). Zatem działka drogowa – oznaczona w planie miejscowym symbolem KDW.8 – nie tylko nie jest wyłączona spod zabudowy, ale przeciwnie, § 14 ust. 1 pkt 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wprost dopuszcza możliwość prowadzenia robót budowlanych na jej terenie, czyli możliwość zabudowy przedmiotowej działki. Zastosowanie § 22 uchwały krajobrazowej, zakazującego grodzenia nieruchomości można by rozważać w odniesieniu do działek drogowych tylko wówczas, gdyby w przepisie tym użyto sformułowania "w terenach wyłączonych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego spod zabudowy kubaturowej". Skoro jednak mowa jest o działkach wyłączonych spod zabudowy, to należy przez to rozumieć zakaz prowadzenia na danym terenie jakichkolwiek robót budowlanych – czego w żaden sposób ustalenia planu miejscowego w odniesieniu do działki nr [...] obr. [...] na os[...] w K. nie przewidują". Wobec faktu, że przedmiotem zaskarżonej decyzji rozbiórkowej są te same roboty budowlane, Sąd podzielił wykładnię dokonaną w sprawie kontroli postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych. Tak samo jak w sprawie sygn. II SA/Kr 277/23 Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę przyjął, że organy obu instancji naruszyły przepis prawa materialnego poprzez błędną wykładnię § 22 uchwały krajobrazowej oraz przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...] i [...]" – błędnie uznając, że będąca przedmiotem postępowania działka nr [...] obr. [...] na os. [...] w K. jest "terenem wyłączonym spod zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego". W konsekwencji doprowadziło to do błędnego wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania robót budowlanych, a w konsekwencji również zaskarżonej decyzji o nakazie rozbiórki. W tej sytuacji brak było podstaw do badania zarzutów skargi, a w szczególności do analizy, czy skarżąca spółdzielnia ma status przedsiębiorcy, a na wskazanej wyżej działce jest prowadzona działalność gospodarcza. Jednocześnie Sąd na obecnym etapie postępowania nie przesądza o legalności przedmiotowych robót budowlanych. Nie można wykluczyć, że wzniesione ogrodzenie może być sprzeczne z innymi przepisami. Rzeczą organów będzie zbadanie tej kwestii w ponownie prowadzonym postępowaniu. Sąd jedynie stwierdza, że działka, na której ogrodzenie wzniesiono nie jest terenie wyłączonym spod zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a zatem § 22 uchwały krajobrazowej został w tym przypadku zastosowany wadliwie. Wobec naruszenia przepisów prawa materialnego zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" w zw. z art. 135 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 997 zł składa się: kwota 500 zł tytułem uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu; kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia adwokata reprezentującego skarżącą, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c, rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.) oraz kwota 17 zł tytułem uiszczonej przez pełnomocnika skarżącej opłaty skarbowej za złożony dokument pełnomocnictwa (art. 1 ust. 1 pkt. 2 w związku z cz. I.IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1044 z późn. zm).