II SA/Wr 557/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek, Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II w dniu 16 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 13 lipca 2023 r. Nr SKO.KPA/41/3/23 w przedmiocie nieodpłatnego nabycia z mocy prawa przez Skarb Państwa mienia pozostałego po wykreślonym z rejestru sądowego podmiocie oddala skargę w całości. J. S. (dalej: skarżący, strona skarżąca) zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze (dalej: SKO, Kolegium, organ odwoławczy) z 13 lipca 2023 r. (nr SKO.KPA/41/3/23), którą utrzymano w mocy decyzji Starosty Lubańskiego (dalej: Starosta, organ I instancji) z 27 grudnia 2022 r. (nr GK.680.11.1.2017) w sprawie nieodpłatnego nabycia, z dniem 1 stycznia 2016 roku, z mocy prawa przez Skarb Państwa, reprezentowany przez Starostę Lubańskiego, mienia, pozostałego po wykreślonym z rejestru sądowego podmiocie pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowo-Handlowe J. Sp. z o.o. Decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. W dniu 29 lipca 2019 roku, Starosta zawiadomił publicznie o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji deklaratoryjnej, o nabyciu przez Skarb Państwa części mienia pozostałego po wykreślonym podmiocie P.P.U.H.J. Sp. z o.o., t. j. nieruchomości opisanej w KW nr [...] w skład której wchodzą działki nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] o łącznej powierzchni [...] ha, obręb L. Starosta decyzją z 21 listopada 2019 roku, oznaczona nr GK.680.11.1.2017 orzekł o nieodpłatnym nabyciu z dniem 1 stycznia 2016 roku, z mocy prawa przez Skarb Państwa mienia po wykreślonej z rejestru sądowego spółce, tj. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowo-Handlowe J. Sp. z o.o. Kolegium decyzją z 25 maja 2020 r. (NR SKO/41/KPA-6/2020) uchyliło wskazaną decyzję organu I instancji w całości i przekazało sprawę organowi I rozpatrzenia. W ramach ponownego rozpoznania sprawy Starosta wezwał J. i S. S. do uzupełnienia dokumentów, m.in. sprawozdania finansowego za rok 2015 wraz z bilansem i rachunkiem zysków i strat, wykazu środków trwałych i wyposażenia, bądź innych materiałów pozwalających na określenie w sposób niebudzący wątpliwości, pełnego mienia pozostającego po wykreślonej z rejestru sądowego spółce pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowo-Handlowe J. Sp.z o.o. z siedzibą w L. Jednocześnie 23 czerwca 2021 r. organ I instancji z wnioskiem o udostępnienie danych dotyczących mienia spółki z centralnej ewidencji pojazdów. Starosta uzyskał informację, że przedsiębiorstwo nie widnieje jako właściciel zarejestrowanych pojazdów. Pismem z dnia 5 lipca 2021 r. J. i S. S. poinformowali, że na działkach objętych postępowaniem tj. nieruchomości opisanej w KW nr [...] w skład której wchodzą działki nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] o łącznej pow.[...] ha, obr. L., spółka nie prowadziła działalności gospodarczej. Zakład produkcyjny posadowiony został na działce nr [...], a budowa zabezpieczona została hipoteką na działkach stanowiących własność spółki, jak i własność prywatną wspólników spółki, tj. S. i J. S. Wskazali oni również, że zakład produkcyjny wybudowany na działce nr [...] położony jest na terenie zalewowym i jest niezbywalny. Natomiast zgodnie z decyzją SKO z 16 czerwca 2005 r. decyzja lokalizacyjna jest nieważna. Ponadto zgodnie z treścią pisma spółka od 1 stycznia 1999 r. ma zawieszoną działalność gospodarczą, wobec czego spółka nie prowadziła działalności faktycznej, jak i księgowej i nie miała obowiązku wpisu do rejestru. W rezultacie organ I instancji zawiadomieniem z 30 września 2021 r. (GK.680.11.1.2017) rozszerzył przedmiot postępowania i objął postępowaniem cały majątek spółki, tj. również nieruchomości opisane w księdze wieczystej nr [...] i [...]. W związku z rozszerzeniem przedmiotu postępowania, ustalono że 1 stycznia 2016 r. w skład mienia Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego J. Sp. z o.o., wchodziło prawo własności nieruchomości zabudowanej, ujęte w trzech odrębnie prowadzonych księgach wieczystych. Jak ustalono księga wieczysta nr [...] prowadzona jest dla działek nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] o łącznej pow. [...] ha, obr. L. Księga wieczysta nr [...] dla działki nr [...] o pow.[...] ha, obr. L., natomiast księga nr [...] dla działek nr [...] i nr [...] o łącznej pow. [...] ha, obręb L. Podczas analizy zgromadzonych materiałów Starosta ustalił, że w stosunku do nieruchomości objętych postępowaniem istnieją niezgodności stanu prawnego ujawnionego w zasobach ewidencji gruntów i budynków oraz księgach wieczystych ze stanem faktycznym. Bowiem na działkach nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] faktycznie w terenie posadowione są budynki, które naniesione zostały na mapę ewidencyjną, natomiast nie zostały ujawnione w ewidencji budynków oraz w księdze wieczystej. Na działce nr [...] w ewidencji budynków ujawniono pięć budynków, które z kolei nie są ujawnione w księdze wieczystej. Natomiast na działkach nr [...] i nr [...] w terenie posadowiony jest budynek, który naniesiono na mapę, a w ewidencji budynków i księdze wieczystej budynek nie jest ujawniony. Ponadto budynek ten posadowiony jest na kilku działkach, w tym nie stanowiących własności byłej spółki a np. Gminy L. W rezultacie organ I instancji rozszerzył krąg stron postępowania o Gminę L. (zawiadomienie GK.680.11.1.2017 z dn. 19 listopada 2021 r.). Dalej organ I instancji zlecił uprawnionemu geodecie wykonanie prac geodezyjnych polegających dokładnym pomiarze powierzchni zajętych przez budynki posadowione na działkach objętych postępowaniem. Na zawiadomienie z dnia 19 listopada 2021 r. o wykonaniu prac J. i S. S. wystąpili o odroczenie terminu okazania z uwagi na stan zdrowia. Czynności geodezyjne przeprowadzone zostały 14 lutego 2022 r. W wyniku przeprowadzonych czynności geodezyjnych w terenie dokonano następujących ustaleń: 1) budynek nr [...] o pow. [...] m2 posadowiony jest na 4 działkach stanowiących własność różnych osób, tj.: - na działce nr [...] zajmuje powierzchnię [...] m2 i działce nr [...] powierzchnię [...] m2, obie działki zgodnie z zapisami ewidencji gruntów stanowią własność Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego J. Sp. z o.o., - na działce nr [...] zajmuje powierzchnię [...] m2 - wg ewidencji gruntów działka stanowi własność Gminy L. a także na działce nr [...] zajmuje powierzchnię [...] m2 - wg ewidencji gruntów działka stanowi własność D. i J. S.; 2) budynek nr [...] o pow. [...] m2 posadowiony jest na 2 działkach stanowiących własność różnych osób, tj.: - na działce nr [...] zajmuje powierzchnię [...] m2 - zgodnie z zapisami ewidencji gruntów stanowi własność Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego J. Sp. z o.o., - na działce nr [...] zajmuje powierzchnię [...] m2 wg ewidencji gruntów działka stanowi własność M. S. Pismem z dnia 9 września 2022 r. wystąpiono do byłych wspólników spółki o udzielenie informacji oraz przedstawienie ewentualnych dokumentów, czy na terenie byłego przedsiębiorstwa, w zabudowaniach znajdują się maszyny, urządzenia, bądź inne środki trwałe stanowiące wg stanu na dzień 1 stycznia 2016 r. mienie po wykreślonym z rejestru przedsiębiorstwie. Telefonicznie strona informowała o niezgodnościach w zgromadzonych dokumentach, m.in. dotyczących posiadanych przez spółkę pojazdach. Jak wskazał organ I instancji pomimo powtórnego wezwania z dnia 17 października 2022 r. strony nie złożyły wyjaśnień bądź dokumentów. Odwołania od powyższej decyzji złożyli S. S. oraz J. S. W odwołaniach od decyzji Starosty zarzucono naruszenie: - art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz art. 107§ 3 k.p.a. poprzez: - prowadzenie postępowania w sposób niezgodny z zasadami ogólnymi postępowania administracyjnego oraz w sposób nie budzący zaufania strony postępowania do organu administracji publicznej a także w sposób nieprzejrzysty, nieuczciwy i niesprawiedliwy; - takie wartościowanie zebranych w sprawie dowodów, które odpowiadało z góry przyjętemu przez organ rozstrzygnięciu oraz poprzez wydanie decyzji o treści nieprzekonywującej pod względem prawnym i faktycznym; - niedokonanie całościowej oceny materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy; - art. 9 ust. 2b i ust. 2i ustawy z dnia ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 roku Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 1997 r., Nr 121, poz. 770 ze zm.). W ocenie wnoszących odwołanie organ I instancji wydając decyzję błędnie ustalił stan nieruchomości opisanej w KW [...], w skład której wchodzi działka nr [...] o pow. [...] ha, obr. L. Starosta pominął, że na przedmiotowej nieruchomości znajduje się również obiekt budowlany niemieszkalny w postaci hali magazynowej. Nadto zarzucono, że organ I instancji błędnie ustalił udział Skarbu Państwa w całkowitej wysokości 50,1% powierzchni budynku posadowionego dodatkowo na działkach nr [...], [...] i nr [...]. W wyniku rozpoznania wskazanych odwołań SKO decyzją z 13 lipca 2023 r. (nr SKO.KPA/41/3/23) utrzymał w mocy decyzję Starosty. Po omówieniu przepisów prawa stanowiących podstawę orzekania zawartych w ustawie z dnia ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 roku Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 1997 r., Nr 121, poz. 770 ze zm.), SKO wskazało, że w sprawie zgromadzono wystarczający materiał dowodowy, uzasadniający wydanie decyzji w oparciu o przepisy art. 9 ust. 2b i ust. 2i ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym. Kolegium wskazało, że zarząd J. Sp. z o.o., w terminie, zakreślonym przepisem art. 8 ust. 1 ustawy, jak też do dnia 31 grudnia 2015 r., nie złożyła wniosku o jej wpis do rejestru przedsiębiorców, wskutek czego spółka uznana za wykreśloną z niego z dniem 1 stycznia 2016 r. Dalej Kolegium dokładnie opisało przebieg postępowania przed organem I instancji. Podkreśliło również, że wobec wątpliwości odnośnie do stanu faktycznego dot. nieruchomości, ujawnionego w ewidencji, jak też księgach wieczystych, Starosta dopuścił w sprawie dowód z geodezyjnego obmiaru obiektów, posadowionych w obrębie działek gruntu, stanowiących 1 stycznia 2016 r. własność J. Sp. z o.o. W wyniku dokonanego obmiaru powołany w sprawie geodeta sporządził w dniu 31 marca 2022 r. zestawienie powierzchni poszczególnych działek pod budynkami, w odniesieniu do obiektów, oznaczonych nr [...] oraz nr [...] SKO stwierdziło, że w trakcie przeprowadzonego postępowania dowodowego organ I instancji nie naruszył przywołanych w odwołaniu przepisów prawa formalnego. Kolegium podkreśliło, że wydana w sprawie decyzja jest szczegółowo uzasadniona, a skład majątku J. Sp. z o.o., przyjętego nieodpłatnie przez Skarb Państwa, został ustalony prawidłowo, w zgodzie z potwierdzającymi go dokumentami wieczystoksięgowymi, geodezyjnymi oraz opartymi na uzupełniającym obmiarze. W skardze na powyższą decyzję Kolegium zarzucono naruszenie: 1) art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz art. 107§ 3 k.p.a. poprzez: - prowadzenie postępowania w sposób niezgodny z zasadami ogólnymi postępowania administracyjnego oraz w sposób nie budzący zaufania strony postępowania do organu administracji publicznej a także w sposób nieprzejrzysty, nieuczciwy i niesprawiedliwy; - takie wartościowanie zebranych w sprawie dowodów, które odpowiadało z góry przyjętemu przez Organ rozstrzygnięciu oraz poprzez wydanie decyzji o treści nieprzekonywującej pod względem prawnym i faktycznym; - niedokonanie całościowej oceny materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy w tym pominięcie dowodów, twierdzeń i wniosków Skarżącego podnoszonych w odwołaniu; 2) art. 15 k.p.a poprzez odniesienie się przez Organ jedynie do zarzutów zawartych w odwołaniu bez ponownego rozpatrzenia sprawy, co stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjności; 3) art. 9 ust. 2b i ust. 2i ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym poprzez błędne określenie mienia nabytego przez Skarb Państwa. W uzasadnieniu skargi wskazano m.in, że organ ustalił w sposób dowolny stan faktyczny sprawy, pomijając okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia. Zdaniem skarżącego organ całkowicie zlekceważył jego stanowisko. W efekcie powyższego organ w ślad za decyzją organu I instancji błędnie ustalił stan nieruchomości opisanej w KW [...], w skład której wchodzi działka nr [...] o pow. [...] ha, obr. L. Organ bez podjęcia jakichkolwiek dodatkowych czynności w sposób bezrefleksyjny przyjął ustalenia organu I instancji a zatem również dokonał błędnego opisu nieruchomości poprzez pominięcie, że znajduje się na niej również obiekt budowlany niemieszkalny w postaci hali magazynowej. Wskazano również, że całokształt rozstrzygnięcia dokonanego przez organ negatywnie wpływa na zaufanie obywateli do organów Państwa oraz na ich świadomość i kulturę prawną, o których jest mowa w art. 8 k.p.a. Nadto podkreślono, że organ nie odniósł się do całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności nie odniósł się do zarzutów podnoszonych przez skarżącego w toku toczącego się postępowania. Organ ograniczył się do przedstawienia jedynie konkluzji przebiegu postępowania przed organem I instancji i zacytowania treści wniesionego w sprawie odwołania. W szczególności organ nie dokonał oceny wszystkich twierdzeń skarżącego podniesionych w toku postępowania w I instancji oraz nie zbadał, czy odpowiadają one prawdzie. W rezultacie wniesiono o: uchylenie w całości zaskarżanej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492, ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Przy czym w myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a.", rozstrzygając w granicach danej sprawy sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną jednakże powyższe regulacje nie pozwalają sądowi na stosowanie przy orzekaniu zasad współżycia społecznego lub zasad słuszności. Uchylenie decyzji lub postanowienia, względnie stwierdzenie ich nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania lub prawa materialnego, odpowiednio mogących mieć lub mających wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Kontroli Sądu w niniejszej sprawie podlega decyzja SKO z 13 lipca 2023 r. (nr SKO.KPA/41/3/23), którą utrzymano w mocy decyzji Starosty z 27 grudnia 2022 r. (nr GK.680.11.1.2017) w sprawie nieodpłatnego nabycia, z dniem 1 stycznia 2016 r., z mocy prawa przez Skarb Państwa mienia pozostałego po wykreślonym z rejestru sądowego podmiocie pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowo-Handlowe J. Sp. z o.o. Materialnoprawną podstawę kontrolowanej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowy (Dz. U. z 1997 r., nr 121 poz. 770 ze zm.) – dalej jako: "p.w.KRS". Zgodnie z art. 9 ust. 2b p.w.KRS z dniem 1 stycznia 2016 r. Skarb Państwa nabywa nieodpłatnie z mocy prawa mienie podmiotów, o których mowa w ust. 2a. Jednocześnie w art. 9 ust. 2a i 2b p.w.KRS zostały dookreślone skutki uchybienia obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego do dnia 31 grudnia 2015 r. W art. 9 ust. 2a postanowiono, że podmioty, które uchybiły obowiązkowi złożenia wniosku o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego - w tym spółki wpisane do rejestru handlowego - uznano za wykreślone z rejestru z dniem 1 stycznia 2016 r. Innymi słowy podmioty, które najpóźniej w dniu 31 grudnia 2015 r. nie złożyły wniosku o wpis do KRS, z dniem 1 stycznia 2016 r. utraciły zdolność (podmiotowość) prawną, czyli przestały istnieć. W konsekwencji utraty bytu prawnego tych podmiotów Skarb Państwa nabywał ich mienie nieodpłatnie, z mocy prawa (art. 9 ust. 2b). W przypadku gdy wniosek o wpis złożony przed dniem 1 stycznia 2016 r. został po tej dacie zwrócony, odrzucony, oddalony albo postępowanie o wpis zostało umorzone, skutki określone w niniejszym przepisie oraz przepisach ust. 2b-2g i 2i powstały z dniem następującym po dniu zwrotu, odrzucenia, oddalenia wniosku albo umorzenia postępowania. Przenosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że obowiązek dokonania wpisu do rejestru przedsiębiorców dotyczył w szczególności spółek, w tym spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, co wynika z przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1467, ze zm. – por. art. 12 i art. 164 § 1). Co niesporne, obowiązek ten obejmował również Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowo-Handlowe J. Sp. z o.o. z siedzibą w L. Niesporne także jest, że nieruchomości położone w gminie L. - opisane szczegółowo w rozstrzygnięciu organu pierwszej instancji - stanowiły własność Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego J. Sp. z o.o. z siedzibą w L., co potwierdzają wpisy w księgach wieczystych ([...], [...], [...]). Sporem objęte jest natomiast ustalenie stanu nieruchomości, w skład której wchodzi działka nr [...]. Jak wskazuje bowiem skarżący, Kolegium podobnie zresztą jak i organ I instancji pominął, że na wskazanej działce znajduje się również obiekt budowlany w postaci hali magazynowej. Sąd nie podziela wskazanego zarzutu. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy w toku postępowania organ I prawidłowo ustalił, że na działce nr [...] zlokalizowany jest budynek nr [...]. Jednocześnie, w oparciu o wypis z kartoteki budynków, stwierdzono, że budynek ten położony jest na 4 działkach. Fakt ten potwierdza również mapa geodezyjna dołączona przez skarżącego do odwołania z 11 stycznia 2023 r. (k. 7 akt administracyjnych organu I instancji). W związku z tym przeprowadzono czynności geodezyjne w terenie pozwalające na szczegółowe określenie powierzchni działek pod budynkami, a w rezultacie wysokości udziałów Skarbu Państwa w nieruchomosciach. W konsekwencji przeprowadzonych czynności geodezyjnych ustalono, że powierzchnia działki pod budynkiem nr [...] w ramach działki nr [...] wynosi [...] m2. Kolegium podzieliło ustalenia organu I instancji i zasadnie utrzymało w mocy decyzję Starosty. Trafnie organ odwoławczy stwierdził, że Starosta na podstawie zgromadzonych dokumentów prawidłowo ustalił majątek Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego J. Sp. z o.o. z siedzibą w L. W sprawie organy ustaliły kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Starosta, po wydaniu przez Kolegium decyzji kasatoryjnej z 25 maja 2020 r. (NR SKO/41/KPA-6/2020), przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w którym zapewnił udział m.in. byłym wspólnikom spółki. Organ I instancji zwracał się do nich w toku postępowania o udzielnie informacji, czy też nadesłanie określonych dokumentów. Skarżący brał czynny udział w postępowaniu, a organ I instancji uwzględnił składane w jego toku wnioski w zakresie rozszerzenia przedmiotu postępowania o nieruchomości, dla których prowadzone są księgi wieczyste nr [...], [...]. W tych okolicznościach stwierdzić należy, że organy wykazały spełnienie przesłanek do wydania decyzji o której mowa w art. 9 ust. 2i p.w.KRS. stwierdzającej nabycie przez Skarb Państwa prawa własności nieruchomości które w dniu 31 grudnia 2015 r. przysługiwało Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Usługowo-Handlowemu J. Sp. z o.o. z siedzibą w L. Z treści art. 9 ust. 2b p.w.KRS wynika, że dla stwierdzenia nabycia przez Skarb Państwa wskazanego mienia wystarczające jest ustalenie dwóch okoliczności: 1) braku przerejestrowania spółki do KRS w wyznaczonym terminie ze względu na brak wniosku spółki; 2) posiadanie w dniu 31 grudnia 2015 r. prawa własności lub użytkowania wieczystego do nieruchomości stanowiących mienie spółki. W rozpoznawanej sprawie organy ustaliły istnienie obu wskazanych wyżej okoliczności. Nadto prawidłowo ustaliły majątek Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego J. Sp. z o.o. z siedzibą w L. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest wystarczające i spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Kolegium uznając, że zgromadzony w postępowaniu przed Starostą materiał sprawy był wystarczający dla ustalenia zaistnienia wskazanych przesłanek, nie było więc zobowiązane do prowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego. Niezasadne są zatem zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów art. 6, art. 7, art. 8, art. 15, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. Wobec prawidłowego ustalenia przez organy mienia spółki nie mogła zadziałać również argumentacja dotycząca naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 9 ust. 2b i ust. 2i p.w.KRS. Na marginesie Sąd dostrzega podnoszone przez skarżącego na etapie postępowania administracyjnego argumenty odnoszące się do nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy L. z 30 kwietnia 1991 r. (nr 3/91) przy czym stwierdzić należy, że argumenty te nie mogły przynieść zamierzonego skutku w ramach postępowania prowadzonego na podstawie przepisów p.w.KRS. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.