VI SA/Wa 496/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2004 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.O. na postanowienia Sądu Rejonowego w W. postanawia stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do rozpoznania zgodnie z właściwością miejscową. W dniu [...] lutego 2004 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo z dnia [...] lutego 2004 r. podpisane przez p. A.O. W wyniku wezwania Sądu do sprecyzowania zakresu przedmiotowego pisma poprzez wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności, strona wnosząca skargę poinformowała Sąd, iż dotyczy ona postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] kwietnia 1968 r., wydanego w sprawie sygn. akt [...], oraz postanowień tego Sądu wydanych w sprawach sygn. akt [...] i sygn. akt [...] oraz na opieszałość Burmistrza Miasta R. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego (§ 1). Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona (§ 2). Z skargi wniesionej przez A.O. wynika, iż skarży ona postanowienia Sądu Rejonowego w W. oraz postępowanie Burmistrza Miasta R. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652), orzekł, jak w sentencji postanowienia.