II SA/Kr 918/00

WyrokWSA w Krakowie2004-08-11

Skład orzekający: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska, Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.), SO-del. Renata Dętka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy rozporządzenie Rady Ministrów może wyłączyć stosowanie przepisu ustawy o gospodarce nieruchomościami dotyczącego obowiązku uzyskania opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta w przedmiocie podziału nieruchomości, gdy podział jest dokonywany z urzędu?
Ratio decidendi
Rada Ministrów, wyłączając w § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 17 lutego 1998 r. stosowanie art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami w przypadku podziału nieruchomości z urzędu, przekroczyła zakres delegacji ustawowej. Brak wymaganej opinii organu pierwszej instancji stanowi naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi L.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości z urzędu. Podział miał na celu wydzielenie działek pod budowę autostrady A-4. Skarżąca zarzuciła rażące naruszenie prawa skutkujące pozbawieniem jej budynku wody. Sąd uznał skargę za uzasadnioną, ale z innych powodów niż podniesione przez skarżącą.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K.

Pełny tekst orzeczenia

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 sierpnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : NSA Andrzej Niecikowski (spr.) SO-del. Renata Dętka Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2004r. sprawy ze skargi L. Z., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2000r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości uchyla zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą j ą decyzję organu I instancji. Decyzją z dnia [...] .1999 r. (znak: [...]) Prezydenta Miasta K. działając na podstawie art. 95 pkt 6, art. 96 i art. 97 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. ) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17.02.1998r w sprawie trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz sposobu sporządzania i rodzajów dokumentów wymaganych w tym postępowaniu ( Dz. U. Nr 25 poz. 130 ) zatwierdził z urzędu projekt podziału nieruchomości objętej Kw [...] składającej się z: - działki nr [...] o pow. 0.0301 ha położonej w obrębie Nr [...] na działki .nr: [...] o pow. 0.0121 ha pod inwestycję [...] o pow. 0.0180 ha, - działki nr [...] o pow. 0.0271 ha-położonej w tym samym obrębie na działki nr: [...] o pow. 0.0118 ha pod inwestycję [...] o pow. 0.0153 ha, - działki Nr [...] o pow. 0.0117 ha położonej w tym samym obrębie na działki nr: [...] o pow. 0.0053 ha pod inwestycję [...] o pow. 0.0064 ha, - sporządzony przez geodetę uprawnionego mgr inż. R.W. działającego w Biurze Geodezji i Terenów Rolnych, w dniu [...].10.1998 r. Nr ks. Rob [...], przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] 11.1998 r. za nr [...]. Odwołanie L.Z. nie zostało uwzględnione i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] 02.2000 r., znak: [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzje podnosząc w uzasadnieniu, że podział przedmiotowej nieruchomości został dokonany zgodnie z decyzją Wojewody z dnia [...].05.1998 r. (znak: [...]) o ustaleniu lokalizacji autostrady płatnej A-4 i decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...].07.1998 r. (znak: [...]). Celem decyzji jest wydzielenie działek pod budowę autostrady A-4. Sporządzony w sprawie projekt podziału spełnia warunki określone w § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17.02.1998 r. Odwołująca się nie kwestionuje zgodności decyzji z przepisami a podnosi jedynie kwestie wystąpienia zagrożenia ekologicznego wywołanego użytkowaniem autostrady. Zwrócono uwagę, że w decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia 28.07.1998 r., zapisano obowiązek zabezpieczenia interesów właścicieli nieruchomości znajdujących się w strefie ponadnormatywnego oddziaływania autostrady poza liniami rozgraniczającymi teren autostrady. Jest to zresztą kwestia nie mieszcząca się w ramach niniejszego postępowania i będzie rozważana w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła L..Z., i nie precyzując żądania skargi zarzuciła, że wydana ona została z rażącym naruszeniem prawa. To rażące naruszenie prawa ma polegać na powstaniu skutków niemożliwych do zaakceptowania "z punktu widzenia wymagań praworządności" a takim skutkiem jest pozbawienie budynku skarżącej wody. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 p.o.p.s.a. Sąd nie jest związany granicami skargi i zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie. Skargę należy uznać za uzasadnioną aczkolwiek nie z powodów w niej podniesionych. Art. 93 ust. 4 i 5 ( w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji) ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z zastrzeżeniem art. 94 i art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta a opinię, o której mowa wyraża się w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Zwrócić należy uwagę i na to, że ustawodawca w art. 100 udzielił Radzie Ministrów delegacji do określenia, w drodze rozporządzenia, trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz sposobu sporządzania i rodzaju dokumentów wymaganych w tym postępowaniu. Wykorzystując tę delegacje Rada Ministrów w dniu 17 lutego 1998 r. wydała rozporządzenie w sprawie trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz sposobu sporządzania i rodzajów dokumentów wymaganych w tym postępowaniu ( Dz.U. nr 25 poz. 130). Według § 4 ust. 2 tego rozporządzenia w przypadku dokonywania podziału nieruchomości z urzędu, do opracowania projektu podziału nie jest wymagana opinia, o której mowa w ust. 1. Można by więc uznać, że § 4 ust. 2 cytowanego rozporządzenia wyłączył stosownie dyspozycji art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Rozważenie jednak wymaga czy zawarta w art. 100 ustawy delegacja - upoważniała Radę Ministrów, do wyłączenia w przypadku dokonywania podziału z urzędu stosowania art. 93 ust.4. W tym miejscu miał Sąd na uwadze, że rozporządzenie może wprowadzać zmiany do ustawy, ale tylko wtedy gdy ustawa w sposób ścisły konkretyzuje możliwość takiej zmiany w akcie podstawowym. I dlatego też zdaniem Sądu, Rada Ministrów wyłączając w § 4 ust. 2 rozporządzenia -stosowanie art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami przekroczyła zakres delegacji ustawowej. Powyższy pogląd nie jest odosobniony i znalazł już wyraz w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ( zob. np. wyrok NSA z dnia 27.09.2000 r. SA/Rz 215/99, którego uzasadnienie Sąd w składzie obecnym w całości podziela, wyrok SN z dnia 7.03.2002 r., III RN 50/01-OSNP 2002/20/476 ). W aktach sprawy brak jest takiej opinii, a więc nastąpiło uchybienie treści art. 93 ust.4 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Na marginesie można dodać, że postanowienie wyrażające opinię, o której mowa w art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest wydawane w toku postępowania administracyjnego w sprawie o podział nieruchomości. Do wydania tego postanowienia przepisu art. 106 kpa nie stosuje się. (zob. Uchwała Składu Pięciu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 1999 r. OPK 1/99 - ONSA 1999/3 póz. 84). Wprawdzie opinie o której mowa w art. 93 ust. 4 wydaje ten sam organ, który w I instancji wydał decyzje zatwierdzającą projekt podziału - a więc można przyjąć, że jego opinia będzie pozytywna, to nie mniej jednak z uwagi na to, że postanowienie zawierające opinię jest zaskarżalne, a więc podlega kontroli w toku instancji, brak takiej opinii należy uznać za uchybienie przepisom postępowania - mające wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, skoro stwierdzone zostało naruszenie przepisów postępowania, na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit."c" p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. O kosztach Sąd nie orzekł bowiem skarżąca, zgodnie z art. 210 p.o.p.s.a. nie zgłosiła wniosku o przyznanie należnych kosztów. Charakter sprawy, decyduje o bezprzedmiotowości orzeczenia o którym mowa w art. 152 p.o.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło