I GSK 89/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny (spr.), Sędziowie NSA Maria Myślińska, Hanna Szafrańska – Falkiewicz, Protokolant Joanna Kubacka, po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2005 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej C. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27.10.2004 r. sygn. akt V SA/Wa 1943/04 w sprawie ze skargi C. W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 28 maja 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę kasacyjną - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 października 2004 r. (sygn. akt V SA/Wa 1943/04) odrzucił skargę C. W. "[...]" na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 28 maja 2004 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd ustalił, że dnia 20 września 2004 r. pełnomocnik skarżącego został zobowiązany do uzupełnienia w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania braków formalnych skargi m.in. przez złożenie dokumentu, z którego wynika upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa (zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej) oraz pełnomocnictwa procesowego. W wezwaniu zamieszczono pouczenie, że nieuzupełnienie w terminie braków skargi spowoduje jej odrzucenie. Braki skargi zostały usunięte po upływie zakreślonego terminu ( w dniu 30 września 2004 r.). Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) /dalej: P.p.s.a./ Sąd I instancji odrzucił skargę. W skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie skarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a. W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej podniesiono, że wniesiona skarga spełniała wymogi ustawowe określone w art. 57 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym powinna ona czynić zadość wymaganiom pisma procesowego, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Zdaniem strony, podstawą odrzucenia skargi w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 3 musi być istotny brak, traktowany jako okoliczność uniemożliwiająca nadanie jej dalszego biegu. W dniu 22 sierpnia 2003 r. pełnomocnik skarżącego złożył w organie celnym I instancji pełnomocnictwo upoważniające go do reprezentacji strony w postępowaniach w sprawach wymiaru cła przed wszystkimi organami celnymi i sądami. Pełnomocnictwo było honorowane przez organy celne obu instancji jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny, czego wyrazem było kierowanie korespondencji procesowej na adres kancelarii pełnomocnika. Powyższe pełnomocnictwo załączone zostało przez organ celny jedynie do sprawy o sygn. akt V SA 1940/04, pomimo iż obejmowało również swym zakresem pozostałe pięć postępowań. Obowiązkiem organu było, zdaniem strony, dołączenie do akt administracyjnych odpisów pełnomocnictwa, którego oryginał złożony został w organie celnym zważywszy, iż adresatem rozstrzygnięć administracyjnych był właśnie pełnomocnik. W tej sytuacji złożenie przez pełnomocnika całkowicie nowego pełnomocnictwa procesowego z jego opłaconymi odpisami nie mogło być traktowane jako uzupełnienie braku formalnego skargi. Odnosząc się do żądania złożenia dokumentu, z którego wynika upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa (zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej) skarżący stwierdził, że ewentualny jego brak nie stanowi o braku formalnym skargi, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., ponieważ status prawny skarżącego w toku postępowania administracyjnego oraz sądowo -skargowego, nie uległ zmianie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie jest uzasadniona. Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Wbrew poglądowi wyrażonemu w skardze kasacyjnej wniesiona skarga nie spełniała wymogów ustawowych przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga jest pismem procesowym i niezależnie od szczególnych wymogów określonych w art. 57 § 1 P.p.s.a. pkt 1-3, winna spełniać wymogi pisma procesowego. Zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma procesowego należy dołączyć pełnomocnictwo, jeśli pismo wnosił pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa jest brakiem formalnym pisma. Pełnomocnik skarżącego nie złożył pełnomocnictwa, gdy składał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Złożenie pełnomocnictwa do innej sprawy sądowej lub administracyjnej, z którego treści wynika upoważnienie dla pełnomocnika występowania w innej sprawie, nie czyni zadość wymaganiom przewidzianym w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 P.p.s.a. Strona obowiązana jest uzupełnić braki formalne pisma i złożyć pełnomocnictwo (względnie odpis) w każdej indywidualnej sprawie. Należy również podkreślić, że toczące się w postępowaniu administracyjnym (celnym) sprawy z udziałem strony skarżącej nie zostały połączone do łącznego rozpatrzenia, gdyż nie zostało wydane postanowienie na podstawie art. 166 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w związku z art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm.). W tym stanie rzeczy nie można przyjąć, że złożone pełnomocnictwo udzielone w dniu 14 czerwca 2004 r. do akt administracyjnych w sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą V SA 1940/04, o której mowa w skardze kasacyjnej, uzasadnia ocenę, że wezwanie pełnomocnika przez Sąd I instancji do uzupełnienia braku formalnego przez złożenie pełnomocnictwa było czynnością zbędną. Pełnomocnik, pomimo wezwania sądu, nie uzupełnił braków formalnych skargi, a zatem nie jest trafny zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a, i już ta okoliczność czyni skargę kasacyjną nieuzasadnioną, przy czym bez znaczenia dla wyniku sprawy jest w tym przypadku zasadność objęcia wezwaniem sądu także zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. mr