II SA/Wr 2394/02
WyrokWSA we Wrocławiu2005-04-15
Skład orzekający: Zygmunt Wiśniewski, Anna Siedlecka, Andrzej Cisek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu nadzoru budowlanego zezwalająca na wznowienie robót budowlanych przy zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń jest zgodna z prawem, gdy inwestor wykonał prace bez wymaganego zgłoszenia, ale następnie spełnił obowiązki legalizacyjne nałożone przez organ?Ratio decidendi
Zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego wymaga pozwolenia organu administracji architektoniczno-budowlanej. W przypadku wykonania robót bez wymaganego zgłoszenia, organ nadzoru budowlanego może nałożyć obowiązki legalizacyjne zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Spełnienie tych obowiązków przez inwestora skutkuje doprowadzeniem inwestycji do stanu zgodnego z prawem i uzasadnia wydanie decyzji zezwalającej na wznowienie robót. Cofnięcie skargi przez skarżącego jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie utrzymuje w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.Stan faktyczny
Państwo M. i K. C. prowadzili roboty budowlane polegające na zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń po byłym zakładzie krawieckim na kawiarenkę internetową bez wymaganego zgłoszenia. Organ nadzoru budowlanego wstrzymał roboty i nałożył obowiązek przedłożenia projektu budowlanego oraz uzyskania niezbędnych opinii i uzgodnień. Po spełnieniu tych obowiązków organ wydał decyzję zezwalającą na wznowienie robót. Skarżący M. K. i R. S. złożyli skargę, którą następnie M. K. cofnęła.Rozstrzygnięcie
I. Oddalił skargę w stosunku do R. S. II. Umarza postępowanie w stosunku do M. K.Pełny tekst orzeczenia
Sygnatura akt II SA/Wr 2394/02 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie: Sędzia WSA Anna Siedlecka Sędzia WSA Andrzej Cisek-sprawozda Protokolant Katarzyna Grott po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. K. i R. S. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. NR [...] w przedmiocie zezwolenia M. I K. C. na wznowienie robót budowlanych przy zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń po byłym zakładzie krawieckim na kawiarenkę internetową, w parterze budynku przy ul. [...] M. [...] – oficyna w K.; I. oddala skargę w stosunku do R. S. II. umarza postępowanie w stosunku do M. K.
Sygnatura akt II SA/Wr 2394/02
UZASADNIENIE
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J.G. postanowieniem z dnia [...] r. znak [...]wstrzymał prowadzone przez Państwa M. i K. C. roboty budowlane związane ze zmianą sposobu użytkowania pomieszczeń po byłym zakładzie krawieckim na kawiarenkę internetową w budynku przy ul. [...]M. [...] w K..
Podczas przeprowadzonych w dniu [...]r. oględzin ustalono, że w budynku przy ul. [...] M. [...] w K., Państwo M. i K. C., w pomieszczeniu po zakładzie krawieckim, prowadzą roboty zmierzające do zmiany sposobu użytkowania pomieszczenia na kawiarenkę internetową. Inwestorzy wykonali prace budowlane polegające na wykonaniu nowej instalacji elektrycznej, tynków na suficie i ścianach oraz wymianie dwóch okien, bez wymaganego zgłoszenia zamiaru wykonania powyższych prac właściwemu organowi, zgodnie z przepisem art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2000r, Nr 106, póz. 1126 ze zmianami).
Następnie organ l instancji decyzją z dnia [...]r. znak [...], na podstawie przepisu art.: 51 ust.1 pkt 2 w związku z art.: 71 powyższej ustawy nałożył na Państwa M. i K. C., w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych prowadzonych przy zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń po byłym zakładzie krawieckim na kawiarenkę internetową, obowiązek przedłożenia projektu budowlanego, zawierającego inwentaryzację stanu istniejącego i projekt budowlany planowanych do wykonania prac, uzgodnienie nowej funkcji w zakresie BHP i SANEPID, opinię o zgodności wykonanych prac ze sztuką budowlaną i warunkami technicznymi oraz opinię Urzędu Miasta w K. o zgodności zmiany z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, do dnia [...]r.
W związku z wykonaniem przez Inwestorów nałożonych powyższą decyzją obowiązków, organ l instancji decyzją z dnia [...]r. znak [...]zezwolił Państwu M. i K. C. na wznowienie robót budowlanych przy zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń po byłym zakładzie
Sygnatura akt II SA/Wr 2394/02
krawieckim na kawiarenkę internetową, w parterze budynku przy ul. [...] M. [...] -oficyna, w K..
Od powyższej decyzji odwołanie złożyła Pani M. K. i Pan R. S., nie zgadzając się z zaskarżoną decyzją oraz wnosząc o wstrzymanie prac mających na celu uruchomienia przedmiotowego lokalu.
Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie oraz w oparciu o przepisy obowiązującego prawa, organ odwoławczy stwierdził, iż wniesione odwołanie nie może zasługiwać na uwzględnienie.
Uznano, iż w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że przeznaczając zakład krawiecki na kawiarenkę internetową, zmieniono jego funkcję w sposób odpowiadający zakresowi art. 71 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane. Zmiana sposobu użytkowania obiektu lub jego części wymaga pozwolenia organu administracji architektoniczne - budowlanej, a nie spełnienie tego wymogu powoduje dla inwestora konsekwencje w myśl art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego. Przepis ten zobowiązuje organ nadzoru budowlanego do odpowiedniego stosowania unormowań zawartych w art. 50 i art. 51 ustawy, wyznaczających procedurę legalizacyjną, mającą prowadzić do zniesienia skutków samowoli budowlanej. Przepis art. 51 ust. 1 przewiduje sankcje: w pkt 1 - zaniechania dalszych robót bądź rozbiórki obiektu lub jego części, w pkt 2 - wykonania określonych czynności w wyznaczonym terminie.
W przypadku zmiany sposobu użytkowania sankcjami są: zgodnie z art. 71 ust. 3 w związku z art. 51 ust.1 pkt 1 - przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania, a zgodnie z art. 71 ust. 3 w związku z art. 51 ust. 1 pkt 2 - wykonanie określonych czynności w wyznaczonym terminie.
Nałożenie obowiązków zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2 następuje w sytuacji, gdy istnieje szansa na pozostawienie zmienionego sposobu użytkowania. Ocena, czy zachodzi taka możliwość następuje w oparciu o opinie, uzgodnienia i inne dokumenty, do dostarczenia których strona (tak jak w niniejszej sprawie) zostaje na mocy decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust.1 pkt 2 Prawa budowlanego. W rozpatrywanej sprawie zobowiązani do dostarczenia - Państwo C., przedstawili pełną dokumentację, spełniając jednocześnie obowiązki wynikające z ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. G., wydanej w oparciu o wyżej omówiony przepis. Tym samym przedmiotowa
Sygnatura akt II SA/Wr 2394/02
inwestycja, w świetle obowiązujących przepisów, została doprowadzona do stanu zgodnego z prawem.
Zdaniem organu odwoławczego nie sposób nie zgodzić się z zarzutem Skarżącego, iż organ decyzyjny nie wziął pod uwagę opinii Zarządu Miasta K.. W aktach sprawy znajduje się pozytywna opinia wydana przez Urząd Miejski w [...] r. w sprawie funkcji terenu, na którym znajduje się sporny lokal położony w parterze budynku przy ul. [...] M. [...] w K.. Wobec faktu, iż przedmiotowa inwestycja nie jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i rewaloryzacji śródmieścia K., gdyż znajduje się w jednostce strukturalnej, stanowiącej funkcjonalnie teren istniejącej i projektowanej zabudowy mieszkalno-usługowej, podniesione przez skarżących okoliczności musza pozostać bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie.
W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu M. K. i R. S. uznali, iż przedmiotowa decyzja jest wadliwa. Wskazali oni, że mieszkają w sąsiedztwie – przy ul. [...] M. [...] i według dokumentacji pokój, który wynajmuje M. C. należy do mieszkania skarżących. Podnieśli również, iż nigdy nie wyrażali zgody na prowadzenie w przedmiotowym lokalu kawiarenki internetowej, albowiem jej działalność, prowadzona do godziny 22 zakłóca porządek domowy i dziecko skarżących nie będzie miało warunków do nauki i odpoczynku.
Pismem z dnia [...]r. M. K. cofnęła skargę.
W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w całości podtrzymał stanowisko zawarte w swym rozstrzygnięciu i szczegółowo tam uzasadnione. W konkluzji wniósł on o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało
zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed
Sygnatura akt II SA/Wr 2394/02
sądami administracyjnymi. W sprawach tych stosuje się jedynie dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych (art. 97 § 2).
Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar
sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek
samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).
Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego.
Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).
Z kolei art. 147 § 1 przywoływanej wyżej ustawy procesowej upoważnia Sąd, który uwzględnia skargę na uchwałę lub akt, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeśli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Wojewody D. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania jej poprawności.
Zgodnie z przepisem art. 71 Prawa budowlanego zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga pozwolenia właściwego organu. Przepisy art. 32 stosuje się odpowiednio. Przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności:
Sygnatura akt II SA/Wr 2394/02
1) przeróbkę pomieszczenia z przeznaczeniem na pobyt ludzi albo przeznaczenie do użytku publicznego lokalu lub pomieszczenia, które uprzednio miało inne przeznaczenie bądź było budowane w innym celu, w tym także przeznaczenie pomieszczeń mieszkalnych na cele niemieszkalne,
2) podjęcie albo zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego lub pracy, warunki zdrowotne, higieniczno-sanitarne lub ochrony środowiska, bądź wielkość lub układ obciążeń.
W ustępie 3 powoływanego przepisu postanowiono, że w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 50 i art. 51 stosuje się odpowiednio. W decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1, właściwy organ może nakazać właścicielowi albo zarządcy przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.
W rozpatrywanej sprawie ustalono, że Państwo M. i K. C., w pomieszczeniu po zakładzie krawieckim, prowadzili roboty zmierzające do zmiany sposobu użytkowania pomieszczenia na kawiarenkę internetową. Inwestorzy wykonali prace budowlane polegające na wykonaniu nowej instalacji elektrycznej, tynków na suficie i ścianach oraz wymianie dwóch okien, bez wymaganego zgłoszenia zamiaru wykonania powyższych prac właściwemu organowi.
Następnie organ l instancji decyzją z dnia [...]r. na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 71 powyższej ustawy nałożył na Państwa M.i K. C., w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych prowadzonych przy zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń po byłym zakładzie krawieckim na kawiarenkę internetową, obowiązek przedłożenia projektu budowlanego, zawierającego inwentaryzację stanu istniejącego i projekt budowlany planowanych do wykonania prac, uzgodnienie nowej funkcji w zakresie BHP i SANEPID, opinię o zgodności wykonanych prac ze sztuką budowlaną i warunkami technicznymi oraz opinię Urzędu Miasta w K. o zgodności zmiany z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, do dnia [...]r.
Sygnatura akt II SA/Wr 2394/02
W związku z wykonaniem przez Inwestorów nałożonych powyższą decyzją obowiązków, organ l instancji decyzją z dnia [...]r. znak [...]zezwolił Państwu M. i K. C. na wznowienie robót budowlanych przy zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń po byłym zakładzie krawieckim na kawiarenkę internetową, w parterze budynku przy ul. [...] M. [...] -oficyna, w K..
Wskazany wyżej sposób rozstrzygnięcia sprawy był zgodny ze wskazanymi wyżej przepisami prawa i dlatego też Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania prawidłowości decyzji organów budowlanych.
Jak już wskazano wyżej, pismem z dnia [...]r. M. K. cofnęła skargę.
Wobec powyższego należy zważyć, iż zgodnie z przepisem art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Przywołane w niniejszej sprawie okoliczności pozwalają Sądowi uznać cofnięcie skargi za dopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w punkcie II sentencji niniejszego wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło