VI SA/Wa 1330/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi G.B. na z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...] w przedmiocie odmowy cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu oddala skargę G.B. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] uchylającą, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 28 kpa, decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] i umarzającą postępowanie pierwszej instancji. Z akt sprawy wynika, iż w dniu [...] maja 2003 r. Prezydent W. wydał P. A.R. trzy zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oraz piwa w sklepie wielobranżowym “[...]" usytuowanym przy ul. M. w W. na okres od [...] maja 2003 r. do [...] maja 2013 r. W dniu [...] lipca 2003 r. G.B. jako Przewodniczący Zespołu Konsultacyjno-Koordynacyjnego Wspólnot Mieszkaniowych Osiedla W. wystąpił do Burmistrza Dzielnicy W. [...] o cofnięcie tych zezwoleń wskazując na to, że sprzedaż alkoholu w sklepie "[...]" przy ul. M. powoduje zakłócenie spokoju i porządku na Osiedlu. Pismem z dnia [...] lipca 2003 r. Urząd Miasta W. poinformował P. A.R. o wszczęciu, na wniosek G.B. -Przewodniczącego Zespołu Konsultacyjno-Koordynacyjnego Wspólnot Mieszkaniowych Osiedla W., postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Spółdzielnia Budowlana - Mieszkaniowa “W.", właściciel lokalu sklepowego przy ul. M. w W., w piśmie z dnia [...] lipca 2003 r. zwróciła się do Burmistrza Dzielnicy W. o umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia P. A.R. zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych jako bezzasadnego. W sierpniu i wrześniu 2003 r. do Urzędu W. wpłynęły wnioski podpisane przez część lokatorów zamieszkałych w budynkach przy ul. W. nr [...], nr [...] i nr [...] w sprawie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż alkoholu w sklepie “[...]" przy ul. M. w W. i zmianę godzin pracy tego sklepu. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Prezydent W. decyzją z dnia [...] października 2003 r. umorzył postępowanie w sprawie cofnięcia P. A.R. zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. W uzasadnieniu decyzji wskazał na to, że przeprowadzone postępowanie wyjaśniające nie potwierdziło zaistnienia okoliczności , które w świetle art. 18 ust. 10 ustawy z dnia 26 października 1982 r. "o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi" (Dz U z 2002 r. Nr 147 poz. 1231 z późn. zm.) stanowiłyby podstawę cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu [...] listopada 2003 r. G.B. w dniu [...] listopada 2003 r. nadał w Urzędzie Pocztowym odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wskazując w odwołaniu, że występuje jako Przewodniczący Zespołu Konsultacyjno-Koordynacyjnego Wspólnot Mieszkaniowych Osiedla W. oraz Przewodniczący Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. W. [...]. W odwołaniu wniósł o uchylenie decyzji Prezydenta W. z dnia [...] października 2003 r., przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz wznowienie umorzonego postępowania administracyjnego wskazując na naruszenie prawa materialnego przez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, niezgodność dokonanych ustaleń z zebranym w sprawie materiałem dowodowym oraz naruszenie interesu prawnego osób poszkodowanych. Zarzucił, że poszkodowani nie zostali wezwani do zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. uchyliło, na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 kpa w zw. z art. 28 kpa, w całości zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano na to, że organ I instancji dopuścił się poważnego uchybienia formalnoprawnego, gdyż skarżący G.B. nie mógł być stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 kpa w sprawie o cofnięcie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych P.A. R.. Skarżący nie miał bowiem interesu prawnego do wystąpienia z takim wnioskiem, lecz co najwyżej interes faktyczny (powoływano się tu na orzecznictwo NSA) . W skardze na tę decyzję G.B. zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez błędną interpretację i zastosowanie przepisów prawa, zwłaszcza art. 28 kpa, a także błędną ocenę zgromadzonego w aktach materiału dowodowego oraz nie uwzględnienie dowodów i okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy. Podniósł też, że ma interes prawny aby wystąpić z wnioskiem o cofnięcie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oraz, że z wnioskami takimi wystąpili także właściciele innych lokali mieszkalnych zamieszkali przy ul. W. oraz, że ich wnioski nie zostały rozpoznane zgodnie z przepisami kpa. Zgłosił też wnioski dowodowe, aby Sąd przeprowadził dowód z zeznań świadków oraz dowód z dokumentów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2004 r. W piśmie procesowym skierowanym do Sądu w dniu [...] marca 2005 r. G.B., ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę, wskazał na to, że występuje w tej sprawie jako: – osoba fizyczna, – Przewodniczący Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. W. [...], – Przewodniczący Zespołu Konsultacyjno-Koordynacyjnego Wspólnot Mieszkaniowych Osiedla W., występuje więc nie tylko jako osoba fizyczna ale także jako czynnik społeczny, a więc na podstawie art. 25 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest stroną w tym postępowaniu. Nie zgadza się więc ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., że w rozumieniu art. 28 kpa nie jest stroną tego postępowania. Skarżący wniósł też o przeprowadzenie przez Sąd dowodu z zeznań wskazanych w piśmie procesowym świadków oraz dowodu z dokumentów na okoliczność zasadności jego wniosku o cofnięcie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Uczestnik postępowania Spółdzielnia Budowlano-Mieszkaniowa “W." w W. w piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2005 r. wniosła o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2005 r. skarżący złożył do akt dokumenty potwierdzające fakt pełnienia przez niego funkcji Przewodniczącego Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. W. [...] oraz Przewodniczącego Zespołu Konsultacyjno-Koordynacyjnego Wspólnot Mieszkaniowych Osiedla W.. Sąd na rozprawie oddalił zgłoszone przez skarżącego w skardze oraz w piśmie procesowym wnioski dowodowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne powołane są do badania legalności, czyli zgodności zaskarżonych decyzji lub postanowień z przepisami prawa materialnego i przepisami postepowania, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji lub postanowienia. Sąd administracyjny nie bada natomiast celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu. Skarga wniesiona przez G.B. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Sąd nie stwierdził, by decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2004 r. została wydana z naruszeniem prawa. Art. 28 kpa stanowi, iż stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Interes prawny w rozumieniu art. 28 kpa to interes oparty na konkretnym przepisie prawa materialnego, czyli na normie prawnej, która stanowi podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny tj. sytuację, w której dana osoba jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie można jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mającego stanowić podstawę skutecznego żądania stosownych czynności organu administracji. W takim przypadku osobie tej nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 18 ust. 10 pkt. 3 ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2002 r. Nr 147 poz. 1231 z późn. zm.) – zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych cofa się w przypadku powtarzającego się co najmniej dwukrotnie w okresie 6 miesięcy, w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, zakłócania porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez dany punkt sprzedaży, gdy prowadzący ten punkt nie powiadamia organów powołanych do ochrony porządku publicznego. Art. 18 ust. 10 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi przewiduje więc wydanie przez organ administracji decyzji o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w przypadku zaistnienia określonych we nim przesłanek. Decyzja ta wydawana jest w stosunku do osoby, która wcześniej uzyskała zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych. Skarżący G.B., w związku z zakłócaniem porządku przez osoby pijące alkohol w pobliżu jego miejsca zamieszkania, ma określony interes faktyczny związany z pozbawieniem możliwości zakupu napojów alkoholowych w sklepie “[...]" przy ul. M. w W. Nie ma natomiast interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa niezależnie od tego czy występuje jako osoba fizyczna, czy jako Przewodniczący Zespołu Konsultacyjno-Koordynacyjnego Wspólnot Mieszkaniowych Osiedla W., czy też jako Przewodniczący Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. W. [...]. Brak przymiotu strony u skarżącego w postępowaniu objętym dyspozycją art. 18 ust. 10 ustawy o wychowaniu w trzeźwości przeciwdziałaniu alkoholizmowi wynika między innymi z faktu, że decyzja o cofnięciu zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych może być skierowana jedynie do P. A.R., która uzyskała wcześniej zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Adresatem tej decyzji nie może być natomiast skarżący. Takie stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny między innymi w wyroku z dnia 10 sierpnia 1998 r. II SA 742/98 oraz w wyroku z dnia 5 stycznia 2001 r. II SA/Ka 564/99. Informacje przekazywane przez P. G.B. oraz przez innych lokatorów zamieszkałych w budynkach przy ul. W., odnośnie zakłócania porządku publicznego w pobliżu sklepu “[...]" przy ul. M. w W., mogły być podstawą wszczęcia przez organ administracji postępowania z urzędu w sprawie cofnięcia P. A.R. zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. prawidłowo natomiast ustaliło, że skarżący G.B., na którego wniosek zostało wszczęte postępowanie o cofnięcie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych P. A.R., nie był stroną tego postępowania w rozumieniu art. 28 kpa. Skoro skarżącemu nie przysługiwał przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa, to organ II instancji obowiązany był uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie przed organem I instancji. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.