II SA/Bk 181/05

Dnia 21 kwietnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr), po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2005 roku w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lutego 2005 roku Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego, p o s t a n a w i a: I. odrzucić skargę. II. odmówić skarżącemu zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE: W oparciu o zarządzenie Przewodniczącego tut. Wydziału z dnia 23 marca 2005 roku skarżący J. M. został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi przez jej własnoręczne podpisanie, pod rygorem jej odrzucenia. (dowód: zarządzenie – k. 1 akt). Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 01 kwietnia 2005 roku. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – k.8 akt) Mimo upływu zakreślonego terminu J. M. nie uzupełnił wskazanego w zarządzeniu braku formalnego pisma. Nadesłał jedynie pismo, w którym kwestionuje zasadność wzywania go do uzupełnienia braków formalnych skargi i domaga się zwrotu kosztów przejazdu do Sądu. Z uwagi na to, że J. M. złożył tylko jeden egzemplarz skargi w 2 odrębnych sprawach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B., załączając oryginał skargi do sprawy wymienionej jako pierwsza, uznał za stosowne stworzenie mu warunków(ułatwienie) dla uczynienia zadość żądaniu uzupełnienia braku, poprzez częściowe uzupełnienie braków pisma (sporządzenie kserokopii pisma do drugiej sprawy) we własnym zakresie, a mianowicie przez kancelarię sądu. Z oczywistych względów Sąd nie mógł już we własnym zakresie uzupełnić braku w zakresie własnoręcznego podpisu skarżącego na sporządzonej fotokopii skargi w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. jest zobowiązany zauważyć, że skarga jest pismem procesowym, inicjującym postępowanie sądowoadministracyjnej. Tak więc musi ona czynić zadość przepisom ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zarówno co do formy, jak i co do treści. Wymogi formalne dla skargi, w każdej odrębnej i konkretnej sprawie, są te same co dla każdego pisma procesowego. W myśl art. 46§1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - każde pismo procesowe powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis zalicza się więc do istotnych i niezbędnych wymogów formalnych skargi. Podpis w znaczeniu powszechnie używanym jest to napisany lub uwierzytelniony znak ręczny (odcisk palca). Przepisy prawne, a w szczególności przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie dają podstaw do nadania pojęciu "podpis" odmiennego znaczenia od powszechnie używanego. Dlatego też nie jest podpisem, w rozumieniu art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podpis wypisany maszyną, odciśnięty stemplem, odbity z matrycy itp. Natomiast jest podpisem znak własnoręczny, choćby w konsekwencji nie spowodował on zamierzonego skutku prawnego, np. z powodu jego sfałszowania. Pisma procesowe składa się w sądzie w oryginale, co wynika z treści art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który nakazuje dołączyć do nich odpisy dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom. Oryginał zaś pisma, sporządzony do każdej odrębnej i konkretnej sprawy, musi być podpisany - obojętne czym - ale własnoręcznie. Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Przez wyrażenie "podpisać się" należy rozumieć własnoręczne podpisanie. Nie ma też żadnych uzasadnionych powodów, aby podpis w rozumieniu przepisów procesowych rozumieć inaczej niż podpis w rozumieniu przepisów prawa cywilnego materialnego. Kodeks cywilny w art. 78 wyraźnie stanowi, że do zachowania pisemnej formy czynności prawnej wystarcza złożenie własnoręcznego podpisu na dokumencie obejmującym treść oświadczenia woli. Z tych względów należy kategorycznie stwierdzić, że odtworzony mechanicznie na piśmie procesowym, a tym bardziej na skardze, podpis(fotokopia) nie czyni zadość wymogowi, określonemu w art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 58 § 1 pkt. 3 i ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi, w wypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej istotnych braków formalnych. Zakreślony względem skarżącego termin do sprostania żądaniu Sądu, upłynął w dniu 8 kwietnia 2005 roku. Do tejże daty skarżący nie uzupełnił postulowanego istotnego braku formalnego skargi tzn. nie złożył własnoręcznego podpisu. Tak już na marginesie zauważyć wypada, iż takie zachowanie skarżącego wskazuje, iż nie jest on zainteresowanym dalszym popieraniem skargi, i zwalczaniem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lutego 2005 roku Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego, mimo stworzonych mu warunków (skserowanie skargi), pozwalających na uzupełnienie braku formalnego pisma procesowego – skargi. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, w kontekście art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. był zobligowany do odrzucenia skargi J. M. Wniosek skarżącego z 7 kwietnia 2005 r. dotyczący zwrotu kosztów stawiennictwa w sądzie dla podpisania skargi nie mógł być uwzględniony. Koszty przejazdu strony do sądu mieszczą się wprawdzie w pojęciu niezbędnych kosztów postępowania sądowego, ale przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozwalają na orzeczenie o zwrocie poniesionych przez stronę skarżącą kosztów postępowania jedynie w przypadku uwzględnienia skargi (vide: zasada odpowiedzialności za wynik postępowania z art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi). Przewidziany art. 232 w/w ustawy przypadek zwrotu z urzędu przy odrzuceniu skargi kosztów poniesionych przez stronę, dotyczy jedynie wpisu sądowego od skargi tj. elementu kosztów sądowych. Przepis ten w sprawie niniejszej - z racji ustawowego zwolnienia skarg w sprawach z zakresu pomocy społecznej z kosztów sądowych – nie mógł mieć zastosowania. Stąd orzeczono jak w sentencji.