II SA/Bk 129/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), asesor WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie uzyskania pozwolenia na użytkowanie części budynku 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające jego wydanie postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego – Powiatu Grodzkiego w B. z dnia [...] grudnia 2004r. Nr [...], 2. stwierdza, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego M. K. kwotę 355 (trzysta pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. nakazał p. B. S. B. uzyskać w terminie do [...] grudnia 2002r. pozwolenie na użytkowanie dobudowanej części budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr geod. [...] położonej przy ul. H. [...] w B. w organie architektoniczno-budowlanej. W tym celu w terminie do [...]10.2002 roku należało przedłożyć do organu I instancji w/w dokumenty: 1. 3 egzemplarze projektu budowlanego – powykonawczego dobudowanej części budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na w/w działce wraz z planem zagospodarowania działki opracowanym na aktualnej mapie geodezyjnej w skali 1:500 sporządzonej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia; 2. oświadczenie uprawnionej osoby o wykonaniu robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego w sposób zgodny z zasadami sztuki budowlanej i Polskimi Normami.; 3. opinię uprawnionego mistrza kominiarskiego o prawidłowym wykonaniu i funkcjonowaniu istniejących przewodów dymowych i spalinowych. Powyższa decyzja stała się ostateczną. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. wystosował do p. B. upomnienie z dn. [...]03.2003r., a następnie tytuł wykonawczy z dnia [...]07.2004 roku. Pismem z dnia [...]09.2004r. p. B. poinformował organ I instancji, że nastąpiła zmiana właściciela przedmiotowej działki – nowym właścicielem jest p. M. K., który nabył nieruchomość przy ulicy Harcerskiej w B. w drodze licytacji. W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B., stosownie do art. 20 § 1 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z dnia 17.06.1966r. (Dz. U. Nr 36, poz. 161 z 1991r. z późn. zmianami), wydał postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wszczętego tytułem wykonawczym z dnia [...]07.2004r. nr [...] wobec p. B. Powołując się na brzmienie art. 28a w/w ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w dniu [...]10.2004r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B., działając jako wierzyciel, wystosował do zobowiązanego p. K., upomnienie nr [...], a następnie tytuł wykonawczy z dn.[...]11.2004r. nr [...] z klauzulą o skierowaniu tego tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej. Właściciel przedmiotowej nieruchomości, w ustawowym terminie, pismem z dnia [...]12.2004r. wniósł zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...]12.2004r. nie uwzględnił zarzutów. Na powyższe postanowienie p. K. wniósł zażalenie z dnia [...]12.2004r. twierdząc ponownie, że nie jest stroną w/w postępowania egzekucyjnego, gdyż właścicielem stał się dopiero w dniu [...]11.2004r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...]01.2005 roku nr [...] – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, uznając, że z uwagi na fakt, iż skarżący jest następca prawnym poprzedniego inwestora – to winien wykazać nałożony przez organ obowiązek zawarty w ostatecznej decyzji z dnia [...]05.2002 roku. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. wywiódł Pan M. K., podnosząc, że nie jest następcą prawnym Pana B. S. B., bowiem przedmiotową nieruchomość nabył w drodze licytacji. W odpowiedzi na skargę, P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Organy administracji nadzoru budowlanego niewłaściwie zinterpretowały treść art. 30 ust. 4 kpa – co w konsekwencji doprowadziło do błędnego również zastosowania art. 28 a ustawy z dnia 17.06.1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. Nr 110, poz. 968 z 2002 roku z póź. zm ). Zgodnie bowiem z treścią art. 30 ust. 4 kpa na miejsce dotychczasowej strony wstępują następcy prawni, ale tylko w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania. Przepis art. 28 a cytowanej powyżej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji mówi, zdaniem Sądu także o następcy prawnym w rozumieniu art. 30 ust. 4 kpa (Dariusz Jankowiak – Komentarz 2004 – ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – Unimex –Wrocław 2004). W konkretnej sprawie mamy zaś sytuację specyficzną, bowiem skarżący nabył nieruchomość w drodze publicznej licytacji komorniczej. Dlatego też nie można uznać, że zachodzą w sprawie niniejszej przesłanki z art. 30 ust. 4 kpa i w konsekwencji także przesłanki z art. 28 a ustawy z dnia 17.06.1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Natomiast w świetle treści art. 1000 § 1 -3 kpa. – nie należy uznać skarżącego za zobowiązanego do wykonania obowiązków nałożonych decyzją z dnia [...]05.2002 roku nr [...] na poprzedniego właściciela nabytej w drodze publicznej licytacji komorniczej nieruchomości. W myśl powyższego zasadny jest zarzut skarżącego, który wyczerpuje przesłanki zawarte w art. 33 ust. 4 ustawy wyżej cytowanej o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Mając całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i c ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 roku). O wykonalności tegoż postanowienia rozstrzygnął w myśl art. 152 cytowanej powyżej ustawy, zaś o kosztach na zasadzie art. 200.