II SAB/Wa 53/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z dnia 14 czerwca 2004 r. na bezczynność Prokuratora Krajowego w sprawie rozpoznania wniosku Z. L. z dnia 27 maja 2004 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prokuratora Apelacyjnego w W. z dnia [...] maja 2004 r. utrzymującej w mocy decyzję Prokuratora Okręgowego w W. z dnia [...] kwietnia 2004 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej postanawia -odrzucić skargę - Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 powołanego artykułu). Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. wydawania decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Należy w tym miejscu podkreślić, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przedmiotowej sprawie Z. L. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z dnia 14 czerwca 2004 r. na bezczynność Prokuratora Krajowego w sprawie rozpoznania wniosku Z. L. z dnia 27 maja 2004 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prokuratora Apelacyjnego w W. z dnia [...] maja 2004 r. utrzymującej w mocy decyzję Prokuratora Okręgowego w W. z dnia [...] kwietnia 2004 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Zażalenie to skarżący wniósł w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Postępowanie prowadzone na skutek wniesienia przedmiotowego zażalenia nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego i rozpoznanie go nie prowadzi do wydania aktu lub czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. Z tego względu skargę należy uznać za niedopuszczalną. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.