VII SA/Wa 1482/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.), Sędziowie NSA Bogusław Moraczewski,, Asesor WSA Bogusław Cieśla,, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwiecień 2005 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki skargę oddala. VII S.A. 1482/04 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawie art. 48 ust. 1, art. 80 ust.2 pkt 2, art.82 ust 3 pkt 3 w zw. z art. 83 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., Prawo budowlane / tj. Dz.U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 ze zm. / nakazał T. S. rozbiórkę zjazdu / w granicy pasa drogowego / z drogi krajowej nr [...] wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu decyzji podano, iż przeprowadzone w dniu 20 kwietnia 2004 r. oględziny potwierdziły wykonanie zjazdu z drogi krajowej nr [...] na posesję nr [...] w J.. W trakcie poprzednich oględzin w dniu 24 kwietnia 2002 r. przeprowadzonych w ramach postępowania prowadzonego przez Generalna Dyrekcję Dróg i Autostrad [...] przedmiotowego zjazdu nie było, musiał, więc zostać wykonany po 24 kwietnia 2002 r. Przedmiotowe postępowanie zakończyło się wydaniem decyzji z dnia [...] lipca 2002 r. odmawiającej zgody na wykonanie zjazdu z drogi krajowej nr [...] na posesję [...] w J.. Zgoda taka jest niezbędna inwestorowi z uwagi na art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych / tj. Dz.U. z 2000 r. nr 71, poz. 838 ze zm. /. Wyjaśnienia inwestora, iż zjazd powstał w latach sześćdziesiątych a on teraz tylko nasypał gruzu i poprawił wgniecione rury betonowe z uwagi na powyższe ustalenia są nieuprawnione. A zatem zgodnie z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego należało orzec rozbiórkę wykonanego zjazdu, gdyż budowa narusza przepisy uniemożliwiające doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania T. S. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy w/w decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż budowa zjazdu bez wymaganej zgody zarządcy drogi na lokalizację zjazdu uniemożliwia zastosowanie procedury legalizacyjnej. Twierdzenia inwestora, iż zjazd został wykonany w latach sześćdziesiątych są niewiarygodne a to z uwagi na wyjaśnienia złożone we wniosku z dnia 19 grudnia 2001 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu " w związku z planowaną budową nowego zjazdu z drogi krajowej nr [...] (...) na działkę [...]. W chwili obecnej mam wspólny zjazd zlokalizowany na terenie działki nr [...] będącej własnością mojej siostry (...). Chciałbym uregulować tę kwestię zgodnie z obowiązującymi przepisami, tak by działka miała własny odrębny zjazd." Taki stan faktyczny znajduje również potwierdzenie w protokole oględzin z dnia 24 kwietnia 2002 r. przeprowadzonych w trakcie postępowania prowadzonego przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad [...]. Decyzja o orzeczeniu rozbiórki przedmiotowego zjazdu jest, zatem prawidłowa. Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję złożył T. S. zarzucając naruszenie art. 32 Konstytucji RP oraz art. art. 7 i 77 k.p.a. Skarżący w uzasadnieniu skargi podnosi, iż przedmiotowy zjazd powstał w wyniku przeprowadzonej naprawy starego zjazdu, na tę okoliczność nie przeprowadzono dowodów z zawnioskowanych świadków. Ponadto podniesiono w skardze, iż każda nieruchomość ma mieć dostęp do drogi publicznej, tymczasem organy uniemożliwiają skarżącemu wykonanie takiego dostępu do drogi krajowej nr [...]. Siostra, z której dojazdu do tej pory korzystał przez działkę nr [...] zabrania mu przejazdu. W skardze wniesiono ponadto o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoją dotychczasowa argumentację i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. W aktualnie obowiązującym art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego nałożony jest obowiązek nakazania rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, jednakże przepis ten można zastosować dopiero wówczas, gdy w następstwie czynności właściwego organu administracji publicznej, o których mowa w ust. 2 i 3 nie zaistnieją przesłanki uzasadniające zalegalizowanie obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Art. 48 ust. 2 stanowi: 2. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1: 1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności: a) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo b) ustaleniami ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem - właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Natomiast z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy o drogach publicznych wynika obowiązek uzyskania przez inwestora zgody zarządcy drogi w formie decyzji administracyjnej na budowę lub przebudowę zjazdu. W przedmiotowym postępowaniu bezsporne jest, iż takiej zgody inwestor nie uzyskał / decyzja Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad [...] z dnia [...] maja 2002 r. utrzymana w mocy decyzja z dnia [...] lipca 2002 r. /. Nie ma, zatem możliwości przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego dla wykonanego przez inwestora zjazdu z drogi krajowej, gdyż narusza on przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. W uzasadnieniach obydwu decyzji wskazano inwestorowi możliwość wykonania wspólnego zjazdu z właścicielką działki nr [...]. Natomiast kwestia dostępu do drogi publicznej, jeżeli nieruchomość skarżącego go nie posiada lub utraciła to właściwym dla ustanowienia odpowiedniej służebności będzie sąd powszechny. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż dotychczas skarżący korzystał ze zjazdu na wysokości działki nr [...] i nie ulega również wątpliwości, że w czasie przeprowadzenia oględzin w dniu 24 kwietnia 2002 r. przedmiotowy zjazd nie istniał, jego wykonanie stwierdził w dniu 24 września 2002 r. pracownik GDDKiA [...]. Zdaniem Sądu organy nadzoru budowlanego prowadzące przedmiotowe postępowanie nie naruszyły zasad postępowania wynikających z art. art. 7 i 77 k.p.a. w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy. Okoliczność podnoszona przez skarżącego, iż przedmiotowy zjazd istnieje od lat sześćdziesiątych jest niewiarygodna wobec przeprowadzonych dowodów w postaci oględzin oraz samych wyjaśnień skarżącego zawartych w jego wniosku o wydanie zgody na wykonanie zjazdu skierowanego do zarządcy drogi. Z art. 78 § 1 k.p.a. wynika, iż żądanie strony o przeprowadzeniu dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Skarżący dowód z zeznań świadków złożył w postępowaniu odwoławczym i okoliczność mająca być przedmiotem tegoż dowodu, iż zjazd istniał od lat sześćdziesiątych wobec przeprowadzenia w/w dowodów była okolicznością nie mającą znaczenia dla wyjaśnienia istoty sprawy. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1270/ Sąd skargę oddalił.