I SA/Sz 741/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Zaremba (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Zofia Przegalińska del. Sędzia WSA Jacek Niedzielski Protokolant Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi T. S.A. w S na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego o d d a l a skargę Decyzją z dnia [...] Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego umorzył postępowanie restrukturyzacyjne wszczęte na wniosek T. S A z siedzibą w S. dotyczące należności z tytułu: - zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT -4) za lata 2000-2001 w łącznej wysokości [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę, - podatku od towarów i usług za okresy: 2000 - październik, listopad 2001 - styczeń oraz od marca do maja i od sierpnia do grudnia 2002 - od stycznia do maja w łącznej wysokości [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wnioskiem złożonym [...] przez T. SA posiadającą status małego przedsiębiorcy, wszczęte zostało postępowanie restrukturyzacyjne w zakresie należności podatkowych ciążących na wnioskodawcy. Zgodnie z żądaniem Spółki, restrukturyzacji podlegać miały zaległości podatkowe z tytułu: - zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za lata 2000-2001 w łącznej wysokości [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę, - podatku od towarów i usług za okresy: 2000 - październik, listopad 2001 -styczeń oraz od marca do maja i od sierpnia do grudnia 2002 - od stycznia do maja w łącznej wysokości [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę. Decyzją z [...] Nr [...] tutejszy organ podatkowy określił przedsiębiorcy warunki restrukturyzacji w/w należności podatkowych. Organ podatkowy wydając taką decyzję ustalił również opłatę restrukturyzacyjną w wysokości [...] zł , która decyzją z [...] NR [...] została rozłożona na raty. Stosownie do treści art. 10 ust.1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców /Dz.U. Nr 155, poz. 1287 z późn. zm./ należności objęte restrukturyzacją podlegają umorzeniu pod warunkiem, że przedsiębiorca: 1) wpłaci opłatę restrukturyzacyjną, o której mowa wart. 19 oraz 2) w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, nie posiada zaległości z tytułów należności wymienionych w art. 6, nieobjętych restrukturyzacją, należących do właściwości danego organu restrukturyzacyjnego, 3) przedłoży po upływie 11 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji, jednak nie później niż przed upływem 14 miesięcy od dnia doręczenia tej decyzji informację zawierającą podstawowe dane o bieżącej sytuacji finansowej przedsiębiorcy, w myśl art. 10 ust. 2 ustawy o restrukturyzacji. T. SA nie spełniła przedstawionych warunków: - nie uregulowała opłaty restrukturyzacyjnej w wysokości [...] zł , - na dzień wydania niniejszej decyzji przedsiębiorca posiadał zaległości z tytułów wymienionych w art. 6 omawianej ustawy, nieobjętych restrukturyzacją, należących do właściwości danego organu restrukturyzacyjnego tj.: - zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT -4) za grudzień 2002r. i 2003r. w łącznej wysokości [...] zł, - podatku od towarów i usług za lata 2002 - 2003 w łącznej wysokości [...] zł . Ponadto Spółka w terminie 14 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji nie przedłożyła organowi informacji o bieżącej sytuacji finansowej pomimo odbioru pism w tej sprawie z [...] i [...] . Skoro zatem Spółka nie spełniła wymaganych warunków dla pomyślnego zakończenia restrukturyzacji – to należało na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 umorzyć postępowanie restrukturyzacyjne. W odwołaniu od powyższej decyzji T. SA z siedzibą w S. wniosła o jej uchylenie i zawieszenie postępowania restrukturyzacyjnego do czasu rozstrzygnięcia powództwa przeciwko Skarbowi Państwa o zapłatę odszkodowania w wysokości [...] zł za bezprawne działanie Komornika sądowego. Odszkodowanie, które zdaniem Spółki jej się należy – z nadwyżką przekracza zobowiązania T. SA z tytułu bieżących zobowiązań podatkowych oraz z tytułu opłaty restrukturyzacyjnej. Decyzją z dnia [...] Nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji podzielając argumentację przytoczoną w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy podkreślił, że stosownie do art. 21 ust.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców postępowanie restrukturyzacyjne kończy się po upływie 15 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji, a w przypadku decyzji o warunkach doręczonych przed 31 grudnia 2002r (jak w przedmiotowej sprawie) nie później niż do dnia 30 kwietnia 2004r. Dla zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego decyzją stwierdzającą umorzenie należności podlegających restrukturyzacji (art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy) niezbędne jest spełnienie przez przedsiębiorcę warunków wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy tj. 1/ dokonana być musi wpłata opłaty restrukturyzacyjnej - zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy, wpłata ostatniej raty opłaty następuje nie później niż w terminie 14 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji (31 grudnia 2002r.), w niniejszej sprawie do dnia 29 lutego 2004r., 2/ podatnik nie może posiadać w dacie wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji zaległych zobowiązań podatkowych nieobjętych restrukturyzacją, należących do właściwości danego organu restrukturyzacyjnego. Ponadto wymagane jest przedstawienie w terminie 11 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o warunkach, jednak nie później niż przed upływem 14 miesięcy od dnia doręczenia tej decyzji, informacji (wymienionej w art. 10 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 ustawy) zawierającej podstawowe dane o bieżącej sytuacji finansowej przedsiębiorcy, w tym dane (wymienione wart. 1 ust. 2 ustawy) dotyczące zdolności konkurowania na rynku (obrót, zdolności produkcyjne, stopień zadłużenia oraz możliwość uzyskania bankowych kredytów, itp.). Warunki te nie zostały spełnione przez Spółkę i dlatego zasadne było wydanie zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do podnoszonej w odwołaniu kwestii sądowego postępowania egzekucyjnego /zdaniem Spółki, z uwagi na bezprawne działania Komornika firma straciła, wiarygodność rynkową i zdolność kredytową/, Izba Skarbowa wyjaśniła, że postępowanie w zakresie restrukturyzacji zaległych należności podatkowych toczy się na warunkach określonych w w/w ustawie i w związku z tym okoliczności nie dotyczące tego postępowania nie podlegają w nim ocenie. T. SA w skardze na decyzję ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosła o jej uchylenie i tak jak w odwołaniu – o uchylenie decyzji organu I instancji i zawieszenie postępowania restrukturyzacyjnego do czasu rozstrzygnięcia przez sąd powszechny powództwa skarżącej przeciwko Skarbowi Państwa. W uzasadnieniu podano, że wskutek bezprawnego działania komornika sądowego, który dokonał egzekucyjnego zajęcia majątku Spółki o wartości [...] złotych na poczet zaległości [...] zł zupełnie innej firmy skarżąca nie była w stanie wywiązać się ze swoich zobowiązań podatkowych. Spółka złożyła kilkanaście skarg na działania komornika, jednak wszystkie zostały odrzucone. Za zaistniałą sytuację winę ponosi Skarb Państwa, w tym przypadku reprezentowany przez Sąd Rejonowy. Zasadne jest więc zdaniem skarżącej zawieszenie postępowania restrukturyzacyjnego do czasu rozstrzygnięcia sądowego w sprawie powództwa o wypłatę odszkodowania za bezprawne działania komornika sądowego. Sprawa ta mogła być rozpatrzona przez Sąd powszechny przed upływem terminu do zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego. Negatywnych konsekwencji opieszałości organów sądowych nie można przenosić na Spółkę i na osoby fizyczne zasiadające w organach zarządu tej osoby prawnej. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Przedmiotem kognicji Sądu, zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ , jest kontrola działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./ - pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy , ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania /art. 145 § 1 pkt 1 lit. a,b,c ustawy z dnia 30 sierpnia – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Sytuacja taka nie zachodzi w rozpoznawanej sprawie . W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyczerpująco wyjaśniono, że pozytywna decyzja organu restrukturyzacyjnego, czyli decyzja, w której organ stwierdza umorzenie należności podlegających restrukturyzacji wraz z odsetkami za zwłokę będzie wydana gdy przedsiębiorca wpłacił całą należną opłatę restrukturyzacyjną, nie posiada zaległości podatkowych nieobjętych restrukturyzacją i złożył wymaganą informację o swojej bieżącej sytuacji finansowej. Bezspornym jest, że skarżąca Spółka nie spełniła żadnego z tych podstawowych warunków, niezbędnych dla wydania pozytywnej decyzji , a określonych jednocześnie w art. 10 ust.1 pkt 1, 2, 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców /Dz.U. Nr 153, poz. 1287 ze zm./. Konsekwencją takiego zachowania przedsiębiorcy może być tylko wydanie przez organ restrukturyzacyjny negatywnej decyzji czyli decyzji o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego /bez umorzenia długów/ - art. 21 ust.1 pkt 2 cyt. ustawy. Organ odwoławczy wyjaśnił również, że przepisy ustawy ściśle określają terminy przewidziane do wypełnienia warunków niezbędnych dla pozytywnego zakończenia restrukturyzacji. Postępowanie w sprawie restrukturyzacji zaległości podatkowych prowadzona jest na warunkach omawianej ustawy i w związku z tym zasadnie uznano, że nie było podstaw do przedłużenia terminu tego postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd powszechny powództwa skarżącej wniesionego przeciwko Skarbowi Państwa. Dlatego mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ orzekł jak w sentencji.