III SA/Łd 414/05

WyrokWSA w Łodzi2005-11-03

Skład orzekający: Teresa Rutkowska, Irena Krzemieniewska, Ewa Alberciak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ egzekucyjny prawidłowo rozpoznał zarzuty wniesione do tytułu wykonawczego i zastosował odpowiednie środki egzekucyjne w przypadku sporu co do wysokości wynagrodzenia należnego pracownikowi?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ egzekucyjny prawidłowo rozpoznał zarzuty dotyczące tytułu wykonawczego, w szczególności co do obowiązku nieistniejącego w części dotyczącej wynagrodzenia 26,21 zł netto. Organ zastosował mniej uciążliwy środek egzekucyjny, a skarga spółki nie wykazała naruszenia prawa materialnego ani procesowego, które uzasadniałoby uchylenie postanowienia.
Stan faktyczny
A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Łodzi została objęta postępowaniem egzekucyjnym z powodu niewypłacenia wynagrodzenia dwóm pracownikom za określone miesiące. Spółka złożyła zarzut do tytułu wykonawczego, kwestionując obowiązek wypłaty kwoty 26,21 zł netto dla pracownika K. R. Organ egzekucyjny po kontroli ustalił, że kwota ta jest niezasadna i zastosował mniej uciążliwy środek egzekucyjny, zmniejszając grzywnę. Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Łodzi na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Łodzi.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 3 listopada 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Asesor Ewa Alberciak, Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2005 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów wniesionych do tytułu wykonawczego oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Okręgowy Inspektor Pracy w Ł. na podstawie art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego /t.j. Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm./, art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /t.j. Dz.U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm./ po rozpoznaniu zarzutu A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniesionego do tytułu wykonawczego z dnia [...] Nr [...] - oddalił zarzut. W uzasadnieniu postanowienia Okręgowy Inspektor Pracy w Ł. wskazał, iż na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] wobec A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wdrożone zostało postępowanie egzekucyjne z powodu niewykonania decyzji nr l nakazu inspektora pracy nr rej. [...] z dnia [...] poprzez niewypłacenie wynagrodzenia za pracę J. K. za miesiąc styczeń 2004 roku w kwocie 824zł brutto oraz K. R. za miesiąc grudzień 2003 roku w kwocie 800zł brutto i za miesiąc styczeń 2004 roku w kwocie 26,21 zł netto. W dniu 15 marca 2005 roku Spółka złożyła zarzut do przedmiotowego tytułu, w którym podniosła, że zawiera on w swej treści obowiązek nieistniejący tj. wynagrodzenie należne K. R. za miesiąc styczeń 2004 roku w kwocie 26,21 zł netto. Rozpoznając zarzut Okręgowy Inspektor Pracy w Ł. wyjaśnił, że niewypłacone pracownikom należności w przedmiocie okresu, za który przysługują oraz ich wysokości ustalone zostały w trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych przez inspektora pracy w dniach 22 i 28 czerwca 2004 roku. Wysokość wynagrodzenia K. R. wynosiła 824zł brutto. W dniu 6 stycznia 2004 roku tytułem zaliczki wypłacono pracownikowi kwotę 250zł, co potwierdził Pracownik podpisem. Protokół kontroli w dniu 29 czerwca 2004r. Prezes Zarządu B podpisał bez zastrzeżeń, zaś fakt wypłacenia pracownikowi zaliczki potwierdził podpisem jako zgodny ze stanem faktycznym. W wyniku ponownie przeprowadzonych czynności kontrolnych zawartych w protokole kontroli nr rej. [...], który bez zastrzeżeń w dniu 7 lutego 2005r. podpisał Prezes Zarządu - inspektor pracy ustalił, że do wypłaty pozostała przedmiotowa kwota tj. 26,21 zł. Zastrzeżeń do ustalonego stanu faktycznego nie wniesiono również w terminie 7 dni od dnia przedstawienia pracodawcy treści protokołu. Kwota niewypłaconego wynagrodzenia za miesiąc styczeń 2004 roku K. R. jest kwotą netto obliczoną od wynagrodzenia minimalnego tj. 824zł. Zarówno kwota brutto, jak również netto zawarta została w liście wypłat za miesiąc styczeń 2004r. którą podpisał Prezes Zarządu jako zgodną ze stanem faktycznym. Skoro wynagrodzenie obejmowało kwotę minimalnego wynagrodzenia należało do zarzutu przedłożyć wyjaśnienie dlaczego powstała różnica w obliczonej kwocie oraz wnieść zastrzeżenie do ustaleń zawartych w protokole, czego Spółka nie uczyniła. Z uwagi na to, że nie przedłożono żadnych dokumentów potwierdzających jaka kwota faktycznie przysługiwała pracownikowi za miesiąc styczeń 2004 roku, nie wyjaśniono czy kwota netto została obliczona nieprawidłowo, czy też z określonych powodów pracownikowi przysługiwało wynagrodzenie w innej kwocie, brak podstaw do uznania, że tytuł wykonawczy zawiera obowiązek nieistniejący, a tym samym, że brak jest podstaw do jego realizacji. Na powyższe postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Ł. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. złożyła zażalenie. W zażaleniu skarżąca Spółka wskazała, iż w dniu 4 lutego 2005 roku zostały Inspektorowi Pracy okazane korekty listy płac K. R.. Ponadto treść obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego uległa zmianie, bowiem byłym Pracownikom zostały wypłacone kwoty po 100 zł dla każdego z nich. W związku z powyższym uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest niezgodne z aktualnym stanem faktycznym. W konkluzji zażalenia skarżąca Spółka wniosła o jego uchylenie i uchylenie przedmiotowego tytułu wykonawczego. W wyniku zażalenia A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. Okręgowy Inspektor Pracy w Ł. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] art. 17, art. 34 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, art. 123 § 1 K.p.a., art. 16 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 marca 1981 roku - o Państwowej Inspekcji Pracy /Dz.U. z 2001 r., Nr 1241, poz. 1362 ze zm./, postanowił uwzględnić zażalenie w części dotyczącej należności przysługujących pracownikowi K. R. i uznać, że Spółka nie jest zobowiązana do wypłacenia wymienionemu pracownikowi kwoty 26,21 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc styczeń 2004 roku oraz zastosować mniej uciążliwy środek egzekucyjny tj. zmniejszyć grzywnę do kwoty 1.700 zł. W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] Okręgowy Inspektor Pracy w Ł. wskazał, iż postanowieniem z dnia [...] oddalony został zarzut dotyczący nieprawidłowo określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] obowiązku wypłacenia pracownikowi K. R. wynagrodzenia za miesiąc styczeń 2004 roku w kwocie netto 26,21 zł, gdyż na potwierdzenie faktu błędnego wyliczenia przedmiotowego wynagrodzenia nie przedłożono żadnych dokumentów. W dniu 20 kwietnia 2005 roku na postanowienie Spółka złożyła zażalenie i wyjaśnienie, z których wynikało, że kwota 26,21 zł wynika z nieprawidłowo dokonanych potrąceń w przedmiocie zaliczek na podatek dochodowy osób fizycznych i składek na ubezpieczenie społeczne. W związku z powyższym obowiązek dotyczący wypłacenia wynagrodzenia K. R. za miesiąc styczeń 2004 roku uznano za wykonany. Z uwagi na uznanie zażalenia - zastosowano mniej uciążliwy środek egzekucyjny. Podniesiony argument zmiany treści pozostałej części obowiązku nie ma wpływu na prowadzone postępowanie egzekucyjne z uwagi na to, że decydujący jest obowiązek ustalony w trakcie kontroli sprawdzającej wykonanie decyzji inspektora pracy. Na powyższe postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Ł. z dnia z dnia [...] A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. w dniu 21 czerwca 2005 roku wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę. W skardze powtórzono argumenty przedstawione w zażaleniu na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Ł. z dnia [...] Nr [...]. W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W piśmie z dnia 24 października 2005 r skarżąca spółka podtrzymała swoje twierdzenia zawarte w skardze i podniosła, iż skoro jeden z zarzutów został uwzględniony to jest uznano zrealizowanie wypłaty w kwocie 26,21 zł , spółka przedstawiła ponadto wykonanie części obowiązku , to jest to podstawa do zmiany treści tytułu wykonawczego. Zdaniem skarżącego treść podlegającego egzekucji obowiązku winna wynikać z decyzji, a nie z postanowienia uznającego zarzut. Zdaniem spółki skoro zmieniono treść decyzji, to należy również zmienić treść tytułu wykonawczego uwzględniając wszelkie zmiany. Podczas rozprawy pełnomocnik organu odnosząc się do zarzutów zawartych w piśmie wyjaśniła, iż wbrew twierdzeniom strony skarżącej decyzja, czyli nakaz nie uległ zmianie, brak było podstaw do zmiany tytułu wykonawczego, natomiast organ zastosował mniej uciążliwy środek egzekucyjny uznając, iż tytuł wykonawczy zawiera w swej treści obowiązek nieistniejący to jest wynagrodzenie należne K. R. w kwocie 26,21 zł netto. Pełnomocnik organu wyjaśniła ponadto, iż dowody przedstawione przez stronę skarżącą świadczące o dokonaniu wypłat pracownikom znajdujące się w aktach administracyjnych były znane organowi i wypłaty tych kwot były uwzględnione przy obliczaniu należności pracownikom w wydanym przez organ tytule wykonawczym, a kwota, która rzeczywiście była sporna i która została uznana to kwota 26,21 zł - wynagrodzenie należne K. R.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga nie jest zasadna . Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 poz. 1269 ) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia czy jest ono zgodne z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Decyzja zaś lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi : a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego. W piśmie z dnia [...] nr l.dz. [...] zwanym zażaleniem strona skarżąca zakwestionowała tytuł wykonawczy [...] w ten sposób, iż stwierdziła, że tytuł wykonawczy zawiera w swej treści obowiązek nieistniejący tj. wynagrodzenie należne K. R. za miesiąc styczeń 2004 w kwocie 26,21 zł netto. Zgodnie z art. 33 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /t.j. Dz.U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm./- podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być nieistnienie obowiązku. Zasadnie zatem organ potraktował w/w pismo zwane zażaleniem jako zarzut wniesiony do tytułu wykonawczego. Oddalając zarzut organ I instancji nie dał wiary twierdzeniom skarżącej. Na skutek wniesionego zażalenia i złożenia po raz drugi dokumentów przekazanych Inspektorowi Pracy organ odwoławczy w postanowieniu uwzględnił zażalenie w części dotyczącej należności przysługujących pracownikowi K. R. i uznał, że Spółka nie jest zobowiązana do wypłacenia wymienionemu pracownikowi kwoty 26,21 zł netto tytułem wynagrodzenia za miesiąc styczeń 2004 roku, a w konsekwencji zastosował mniej uciążliwy środek egzekucyjny tj. zmniejszył grzywnę do kwoty 1.700 zł. W skardze skarżący zarzucił naruszenie art. 33 pkt. 1cyt ustawy poprzez to , iż organ nie uwzględnił wszystkich zmian i okoliczności sprawy w toku postępowania, Zarzuty skargi nie są zasadne. Bezsporne jest pomiędzy stronami, że tytuł wykonawczy zawiera w swej treści obowiązek nieistniejący tj. wynagrodzenie należne K. R. za miesiąc styczeń 2004 w kwocie 26,21 zł netto. W takim też zakresie organ uznał zasadność zarzutu skarżącego i zastosował mniej uciążliwy środek egzekucyjny. Natomiast skarżący nie udowodnił, iż tytuł wykonawczy zawiera w swej treści obowiązek nieistniejący w całości, nie udowodnił także, iż wykonał w całości nałożony obowiązek lub ponad wymienioną powyżej kwotę. . Zarzuty skarżącego zawarte w piśmie z dnia 24 października 2005 r także nie są zasadne. Postanowienie organu odwoławczego wydane zostało w oparciu o art. 34 § 4 cyt. ustawy zgodnie z którym - organ egzekucyjny po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego. Pozostałe twierdzenia skarżącej zawarte w piśmie z dnia 24 października 2005r. nie zostały poparte dowodami, brak również dowodów na poparcie tych twierdzeń w aktach administracyjnych. Pełnomocnik organu wyjaśniła podczas rozprawy, iż nakaz nie uległ zmianie, brak było podstaw do zmiany tytułu wykonawczego, natomiast organ zastosował mniej uciążliwy środek egzekucyjny uznając, iż tytuł wykonawczy zawiera w swej treści obowiązek nieistniejący to jest wynagrodzenie należne K. R. w kwocie 26,21 zł netto. Pełnomocnik organu podniosła ponadto, iż dowody przedstawione przez stronę skarżącą świadczące o dokonaniu wypłat pracownikom znajdujące się w aktach administracyjnych były znane organowi i wypłaty tych kwot były uwzględnione przy obliczaniu należności pracownikom w wydanym przez organ tytule wykonawczym, a kwota , która rzeczywiście była sporna i która została uznana to kwota 26,21 zł - wynagrodzenie należne K. R.. Stwierdzić zatem należy, iż pozostałe zarzuty skarżącej spółki nie są zasadne. Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153 poz. 1270 ) skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło