II SA/Wr 2311/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędziowie WSA Marcin Miemiec (sprawozdawca) Asesor WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant Krzysztof Caliński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2005 r. sprawy ze skargi T. C. na postanowienie Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie wstrzymania wypłaty dodatku do uposażenia I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonego postanowienia. Dowódca Jednostki Wojskowej [...] decyzją z dnia [...]r., Nr [...], wstrzymał starszemu chorążemu sztabowemu T. C. dodatek za uzyskanie mistrzowskiej klasy kwalifikacji o specjalności SW [...]. Po wniesieniu przez T. C. odwołania od tej decyzji, organ drugiej instancji, Dowódca Jednostki Wojskowej [...], wydał postanowienie z dnia [...]r., Nr [...], w którym stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że decyzję z dnia [...] r., Nr [...], doręczono T. C. w dniu [...]r., co zostało przez niego potwierdzone własnoręcznym podpisem. T. C. wniósł odwołanie dnia [...]r., a więc po terminie, który upłynął z dniem [...]r., bez jednoczesnego złożenia wniosku o przywrócenie terminu. T. C. w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucił, że dokumenty, przesłane przez niego razem z odwołaniem nie były kompletne ani też analizowane. Podniósł, że w jego sprawie zostały mu doręczone dwie decyzje z dnia [...]r. Pierwsza była mu doręczona [...]r. Wniósł od niej odwołanie [...]r. za pośrednictwem kancelarii Jednostki Wojskowej [...]. Druga została mu doręczona dnia [...]r. W tym przypadku odwołanie wniósł [...]r. za pośrednictwem kancelarii Jednostki Wojskowej [...]. W uzasadnieniu drugiego odwołania nie napisał, że decyzja z dnia [...]r. została mu ponownie doręczona [...] r. Zamiast tego pozostawił datę [...]r. Być może z tego powodu stwierdzono uchybienie terminu. Uważa jednak, że jego odwołania od decyzji z dnia [...]r. zostały złożone każdorazowo w terminie i w związku z tym żąda ich rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę wniesiono o oddalenie skargi. Podniesiono ponownie, że skarżącemu doręczono decyzję z dnia [...]r. w dniu [...]r. Odwołanie od tej decyzji skarżący wniósł natomiast w dniu [...]r., a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu, bez złożenia wymaganego wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r., a postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Tak więc właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy jest obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Ze skargi oraz z materiału sprawy wynika, że decyzja z dnia [...]r., Nr [...], była skarżącemu doręczana dwukrotnie, a mianowicie dnia [...]r. oraz dnia [...]r. Skarżący po każdym z tych doręczeń wnosił odwołanie od tej decyzji: po raz pierwszy dnia [...] r., a po raz drugi dnia [...]r. Z załączonych przez skarżącego kserokopii tych odwołań wynika, że zostało to potwierdzone pieczęcią urzędową Jednostki Wojskowej [...]. Organ drugiej instancji postanowieniem z dnia [...]r., Nr [...], stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania bez zbadania powyższych okoliczności. Przyjął bez analizy materiału sprawy i odniesienia się do stanowiska skarżącego, że zaskarżona decyzja została mu doręczona dnia [...]r., a odwołanie zostało przez niego wniesione dopiero dnia [...] r., a więc po ustawowym siedmiodniowym terminie, który upłynął dnia [...]r. W taki sposób organ naruszył zasadę prawdy obiektywnej, wyrażoną w art. 7 kpa, według której w toku postępowania organy administracji publicznej podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a także w art. 77§ 1 kpa, stanowiącym, że organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Organ nie czyniąc zadość tym wymogom ustawowym naruszył przepisy postępowania administracyjnego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i skutkuje wadliwością zaskarżonego postanowienia. W świetle powyższego skarga jest zasadna, a zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu. Orzeczono to na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c wyżej powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.