VI SA/Wa 1485/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska, Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.), Protokolant Łukasz Poprawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2005 r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu osobowego taksówką bez wymaganej licencji oddala skargę VI SA/Wa 1485/05 Uzasadnienie [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. nałożył na W. W. karę pieniężną w kwocie 3000 zł za wykonywanie transportu osobowego taksówką bez wymaganej licencji. Podczas przeprowadzonej kontroli w dniu [...] listopada 2004 r. kierowca okazał licencję nr [...] ważną od dnia [...] stycznia 2004 r. do dnia [...] stycznia 2019 r. jednakże wydaną na pojazd nr rej. [...] o nr [...], podczas gdy w dacie kontroli poruszał się samochodem o nr rej. [...] i nr [...]. Kierowca taksówki tłumaczył, iż zmienił samochód i nie odebrał jeszcze licencji ze zmienionymi numerami samochodu ponieważ nie miał pieniędzy na opłatę administracyjną. Jak wynika z akt sprawy kierowca odebrał licencję ze zmienionymi numerami samochodu w dniu [...] listopada 2004 r., tj. sześć dni po kontroli. Licencja ta posiadała ten sam numer [...] z ważnością określoną także od dnia [...] stycznia 2004 r. do dnia [...] stycznia 2019 r. W czasie kontroli kierowca taksówki został także ukarany mandatem karnym w kwocie 300 zł, za kierowanie pojazdem silnikowym przez osobę nie mającą wymaganych uprawnień dla danego rodzaju pojazdu. W. W. złożył odwołanie od powyższej decyzji administracyjnej argumentując, iż w dacie kontroli okazał licencję, która jest tożsama z posiadaną obecnie, bowiem posiada ten sam numer. Uaktualnionej licencji nie odebrał na czas, gdyż borykając się z trudnościami finansowymi nie miał pieniędzy na wniesienie opłaty administracyjnej – był zmuszony po siedmiu latach kupić nowy samochód i ta inwestycja pochłonęła jego wszystkie środki. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 6 ust. 1, art. 87 ust. 4, art. 92 ust. 1 oraz lp. załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (j. t. Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.), utrzymał zaskarżoną decyzje w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ administracji, przytaczając treść powołanych przepisów stwierdził, iż skarżący w dniu kontroli nie okazał właściwej licencji, albowiem ta którą się posługiwał była wydana na inny pojazd. Zatem w ocenie organu administracji skarżący w dacie kontroli nie posiadał wymaganej licencji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W. W. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji administracyjnej. Skarżący podnosił, iż w dniu kontroli posiadał wymaganą licencję jedynie nie zostały w niej wprowadzone zmiany danych samochodu, którym wykonywał swoją działalność. W ocenie skarżącego wystąpił on do organu udzielającego licencji o zmianą jej treści, a nie o nową licencję, a organ ten dokonał jedynie czynności formalnych zmieniając dane pojazdu. Wymieniona licencja posiada ten sam numer i ma tą samą datę wydania co udzielona na poprzedni samochód. W związku z tym jest to cały czas ta sama licencja, a nie nowa, w rozumieniu nowej decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wnosił o jej oddalenie. Zdaniem organu administracji licencja na taksówkę ma charakter podmiotowo-przedmiotowy, czego dowodzi jej treść oraz treść art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (j. t. Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.) mówiący, iż licencji udziela się na określony pojazd. Oznacza to, że skarżący miał prawo wykonywania działalności tylko konkretnym pojazdem wskazanym w licencji. Każdy więc przewóz poza treścią licencji nie był nią objęty i należało potraktować skarżącego, jako wykonującego działalność bez wymaganego uprawnienia. Jeżeli zatem skarżący nie mógł odebrać licencji z powodu braku pieniędzy na opłatę, powinien powstrzymać się od prowadzenia działalności do czasu odebrania nowego dokumentu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 w/w ustawy). W myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona niezasadna. Przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...], wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 6 ust. 1, art. 87 ust. 4, art. 92 ust. 1 oraz lp. załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (j. t. Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.). Organ administracji uznał, iż skarżący nie miał w dniu kontroli licencji, albowiem ta, którą okazał, wystawiona była na inny pojazd. Art. 1-3 Kodeksu Postępowania Administracyjnego mówią, w jakich sprawach i przed jakimi organami mają zastosowanie przepisy tego aktu normatywnego. Zasadniczą część Kodeksu stanowią przepisy ogólne, które w rozdziale 1 – Zakres obowiązywania (art. l pkt 1 k.p.a.) – stanowią, iż Kodeks normuje postępowanie przed organami administracji publicznej, w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. Sprawa indywidualna jest to sprawa dotycząca konkretnej osoby i konkretnej sytuacji, przy czym powinna ona należeć do właściwości danego organu administracji publicznej. Podstawowym elementem charakteryzującym postępowanie administracyjne jest to, że sprawy są rozstrzygane w drodze decyzji administracyjnych, a więc zewnętrznych aktów władczych określających sytuację prawną konkretnie oznaczonego podmiotu w konkretnie oznaczonej sprawie. Pod pojęciem "decyzja administracyjna" należy również rozumieć licencje. Zgodnie bowiem z art. 4 pkt 17 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (j. t. Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.) przez licencję należy rozumieć decyzję administracyjną wydaną przez ministra właściwego do spraw transportu lub określony w ustawie organ samorządu terytorialnego, uprawniającą do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego. Podstawowe elementy, które powinna zawierać decyzja administracyjna, określa art. 107 § 1 k.p.a. – oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie o trybie i terminie odwołania oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. W myśl art. 107 § 4 kpa organ administracji może odstąpić od uzasadnienia decyzji, gdy uwzględnia ona, jak w omawianym przypadku dotyczącym udzielenia licencji, w całości żądanie strony. Stosownie do art. 107 § 2 kpa przepisy szczególne mogą określić inne składniki, które powinna zawierać decyzja administracyjna. Mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 107 § 2 kpa, w/w ustawa o transporcie drogowym w art. 6 ust. 1 określiła, iż licencji udziela się przedsiębiorcy, jednakże zgodnie z art. 6 ust. 4 tej ustawy licencja udzielana jest jednocześnie na określony pojazd i obszar. Przez określony pojazd należy rozumieć pojazd zidentyfikowany na podstawie danych służących temu celowi. Tymi danymi są numery rejestracyjne pojazdu i numery [...]. Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 8 ust. 3 pkt 8 ustawy o transporcie drogowym, już do wniosku o udzielenie licencji na wykonywanie transportu osobowego taksówką należy dołączyć wykaz pojazdów samochodowych, jeżeli licencja ma zostać udzielona na więcej niż jeden pojazd, wraz z kserokopiami dowodów rejestracyjnych, a w przypadku gdy przedsiębiorca nie jest właścicielem pojazdów - również dokumenty potwierdzające prawo do dysponowania nimi. Obowiązek ten nałożony jest na przedsiębiorcę także w przypadku zmiany samochodu, bowiem licencja może być cofnięta, jeżeli przedsiębiorca nie przedstawi organowi w wyznaczonym terminie, między innymi, zmian danych określonych w art. 8 ust. 3 ustawy o transporcie drogowym (art. 15 ust. 3 pkt 1 tej ustawy). Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (j. t. Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.) nie zna pojęcia uaktualnienia licencji. Stosownie bowiem do art. 7 ust. 1 tej ustawy, w sprawie licencji wydawane są jedynie decyzje administracyjne o udzieleniu, odmowie udzielenia, zmianie lub cofnięciu licencji. Skarżący pismem z dnia [...] października 2004 r. wystąpił o wymianę (zmianę) licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką z powodu zmiany samochodu, przez co zmianie uległy numery identyfikacyjne pojazdu wpisane do licencji. W związku z przedłożonym żądaniem otrzymał licencję, w której organ administracji dokonał zmiany numerów identyfikacyjnych pojazdu. Skarżący powoływał się na fakt, iż decyzja po zmianie zawiera ten sam numer oraz datę jej udzielenia co uprzednia licencja. Należy jednak stwierdzić, iż numery identyfikacyjne pojazdu, które uległy zmianie, są istotnym elementem licencji, albowiem niezgłoszenie przez przedsiębiorcę tej zmiany stanowi podstawę do cofnięcia licencji (art. 15 ust. 3 pkt 1 w/w ustawy). Nadto zmieniona licencja, wystawiona na nowym blankiecie, została ponownie opatrzona pouczeniem o prawie do złożenie odwołania, określając tryb i termin w jakim mogło być ono złożone. Tym samym skarżącemu od zmienionej licencji przysługiwał środek odwoławczy zgodnie z art. 127 § 1 i § 2 kpa w terminie podanym w art. 129 § 2 kpa, tak jak od nowej decyzji administracyjnej. Licencja ta została odebrana przez skarżącego w dniu [...] listopada 2004 r. i z tą chwilą, jako decyzja administracyjna, weszła do obrotu prawnego z konsekwencjami określonymi w art. 110 kpa – od momentu doręczenia licencji skarżącemu organ administracji stał się tą decyzją administracyjną związany. Ponieważ w dacie kontroli ([...] listopada 2004 r.) skarżący posługiwał się licencją nieodpowiadającą danym pojazdu, którym wykonywał działalność gospodarczą, w ocenie Sądu orzekającego w sprawie zasadnie uznano, iż działał bez wymaganej licencji, w rozumieniu powołanego wyżej art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (j. t. Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.), co stało się podstawą do nałożenia kary na podstawie art. 92 ust. 1, w wysokości wskazanej, zgodnie z art. 92 ust. 4, w lp. 1.1.4. załącznika do tej ustawy. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, z uwagi na brak podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.