VII SA/Wa 30/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2005 r. sprawy ze skarg J. D., A. Z.i M. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących J. D., A. Z. i M. T. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. Nr [...] Burmistrz Gminy [...], działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku inwestora zatwierdził projekt zagospodarowania działki dla całej inwestycji oraz projekt budowlany stanowiący I etap inwestycji i udzielił K. S. pozwolenia na rozbudowę, nadbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze skróceniem istniejącego przyłącza gazu i wewnętrzną instalacją gazu w budynku położonym na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, iż projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z wymaganiami zawartymi w ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, projekt architektoniczno-budowlany jest kompletny i posiada niezbędne sprawdzenia, uzgodnienia i opinie, a inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli Z. K., W. B., A. Z., J. D. oraz M. T. Z. K. i W. B. wnosząc o uchylenie decyzji, podnieśli, iż ściana A-A, określana jako wspólna, jest ścianą szczytową budynku nr [...], natomiast budynek przy [...] został do niej dobudowany, nie stanowi ona zatem własności inwestora. A. Z., J. D. i M. T. zarzuciły organowi I instancji, że nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego i nie ustalił, w jaki sposób projektowana inwestycja wpłynie na przestrzeń widokową i na nasłonecznienie pomieszczeń w ich budynku. Decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. po ponownym rozpoznaniu odwołań, w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2003 r. (sygn. akt IV SA 2850/02), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z decyzją z [...] kwietnia 2001 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę w okresie ważności tej decyzji oraz załączył dokument o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane uzgodnienia, sprawdzenia i opinie. Odnosząc się do zarzutu odwołujących się, dotyczącego naruszenia prawa własności, organ podniósł, iż jest on bezpodstawny, bowiem przeprowadzone uprzednio roboty remontowo-budowlane, będące przedmiotem innego postępowania, obejmowały wykonanie nowej stopy fundamentowej, co sprawia, iż projektowana rozbudowa i przebudowa budynku oparta została na zmienionym układzie konstrukcyjnym. W ocenie organu odwoławczego realizacja inwestycji nie wpłynie na zmianę obecnie istniejącego nasłonecznienia działek sąsiednich, co wynika z "Analizy zacieniania i przesłaniania". Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyły J. D., A. Z. i M. T. Skarżące zarzucają organowi odwoławczemu, iż nie ustosunkował się on do zaleceń Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartych w wyroku wydanym w sprawie IV SA 2850/02, nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego mającego na celu usunięcie stwierdzonych przez ten Sąd uchybień. Podnoszą, że projekt budowlany nie jest kompletny, bowiem nie ma w nim podstawowych ustaleń dotyczących usytuowania inwestycji w stosunku do obiektów sąsiednich i w stosunku do granic nieruchomości sąsiednich. Zdaniem skarżących nie wyjaśniono ponadto, pomimo wskazań zawartych w wyroku, kwestii wysokości planowanej inwestycji. Organ odwoławczy nie odniósł się też do zarzutu podniesionego w wyroku, że dokumentacja składająca się na "Analizę zacieniania i przesłaniania" jest niestaranna, zawiera liczne dopiski i zamazania. Skarżące podnoszą, że ustalenia organu dokonane w oparciu o tę dokumentację, dotyczące kwestii nasłonecznienia działek sąsiednich, naruszają dyspozycję art. 5 Prawa budowlanego i warunki określone w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu. Wyjaśnienia wymaga, że stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), obowiązującego w dacie wydania decyzji organu II instancji, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. Ocena prawna, o jakiej mowa w powołanym przepisie dotyczyć może zarówno samej wykładni prawa materialnego i procesowego, jak i braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego. Związanie organu oceną prawną wyrażoną w wyroku może być wyłączone tylko w razie istotnej zmiany (po wydaniu wyroku) stanu faktycznego lub zmiany przepisów prawa, a także po wzruszeniu wyroku w prawem przewidzianym trybie. Należy jednak nadmienić, że jeśli uzupełnione postępowanie wskazuje na zasadność poprzedniej decyzji co do jej treści, nic nie stoi na przeszkodzie wydaniu identycznego - z poprzednim - rozstrzygnięcia, z odpowiednim, pogłębionym uzasadnieniem. W sprawie będącej przedmiotem kontroli Sądu toczyło się postępowanie sądowoadministracyjne zakończone wyrokiem z dnia 28 października 2003 r. sygn. akt IV SA 2850/02 uchylającym decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] listopada 2001 r. Nr [...]. W wyroku tym Sąd podniósł, iż organ odwoławczy odnosząc się do kwestii nasłonecznienia działek sąsiednich ograniczył się do stwierdzenia, że na podstawie sporządzonego opracowania "Analizy zacieniania i przesłaniania" ustalono, iż projektowana inwestycja nie wpłynie na zmianę widoku i warunków oświetlenia sąsiedniej nieruchomości. Zdaniem składu orzekającego w w/w sprawie treść tego opracowania nie pozwalała na ustalenie, czy wymogi określone w Rozporządzeniu z dnia 14 grudnia 1994 r. Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zostały zachowane, bowiem dokumentacja składająca się na tę analizę jest bardzo niestaranna, zawiera liczne dopiski i zamazania, a ponadto ze względu na lakoniczność uzasadnienia zaskarżonej decyzji w tej kwestii nie jest możliwe stwierdzenie, co było przedmiotem oceny organu odwoławczego. Sąd wskazał, że obowiązkiem organu było ustosunkowanie się do tego, czy konkretne przepisy prawa zostały zachowane, a jeżeli nastąpiło odstępstwo, należało wyjaśnić, czy znajduje ono usprawiedliwienie w obowiązujących przepisach prawa. Sąd zarzucił ponadto organowi, iż nie dokonał on żadnych ustaleń w zakresie odnoszącym się do usytuowania przedmiotowej inwestycji w stosunku do obiektów sąsiednich i w stosunku do granic nieruchomości sąsiednich, a także w zakresie zachowania wymogów art. 5 Prawa budowlanego. Kwestie te mimo zaleceń zawartych w wyroku wydanym w sprawie IV SA 2850/02 nie zostały nadal przez organ II instancji wyjaśnione. Uzasadnienie kolejnej decyzji Wojewody [...], będącej obecnie przedmiotem kontroli Sądu, w zakresie dotyczącym problemu zacieniania nieruchomości sąsiednich jest również niezmiernie lakoniczne. Organ ograniczył się do stwierdzenia, że z analizy zacieniania opracowanej przez projektantów w dniu 15 maja 2001 r. wynika, iż realizacja przedmiotowej inwestycji nie wpłynie na zmianę obecnie istniejącego nasłonecznienia działek sąsiednich, a ponadto do dokumentacji projektowej załączono oświadczenie projektantów, iż budynki sąsiednie będą posiadać wymagane oświetlenie światłem dziennym. Wojewoda [...] nie wyjaśnił też, czy nie został naruszony interes osób trzecich, do czego jest zobligowany w związku z treścią art. 5 Prawa budowlanego. Organ podniósł ponadto, że opracowanie projektowe spełnia wymogi § 12, § 13, § 57 i § 60 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, jednakże nie poparł swych twierdzeń żadną argumentacją. Takie ogólnikowe stwierdzenia bez przeprowadzenia szczegółowej analizy, czy projekt rzeczywiście spełnia wymogi przewidziane w w/w rozporządzeniu nie odpowiada prawu i nie może być uznane za wypełnienie zaleceń zawartych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym w sprawie IV SA 2850/02. Wojewoda [...] nie dokonał żadnych dodatkowych ustaleń w tej kwestii pomimo wyraźnych zaleceń wiążącego go wyroku, decyzja z dnia [...] listopada 2004 r. zawiera właściwie jedynie powtórzenie stwierdzeń organu zawartych w uchylonej decyzji. Organ w dalszym ciągu nie wyjaśnił także kwestii dotyczącej wysokości przedmiotowej inwestycji i jej usytuowania w stosunku do nieruchomości sąsiednich, do czego był zobowiązany w/w wyrokiem, problem ten został w zaskarżonej decyzji całkowicie pominięty. Wojewoda [...] nie zastosował się więc do oceny prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, co stanowi naruszenie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ujawnione naruszenie prawa powoduje uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji z mocy art. 145 § 1 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Na mocy art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak punkcie II wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.