II SA/Po 541/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Małgorzata Górecka Protokolant Sekr.sąd. Joanna Wieczorkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi J.D. na decyzję Wojewody z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia zgłoszenia wykonania robót budowlanych o d d a l a s k a r g ę /-/ M.Górecka /-/ A.Łaskarzewska /-/ E.Podrazik Dnia [...]r. J. D. złożyła w Starostwie Powiatowym pisemne oświadczenie, w którym poinformowała, że chce postawić zadaszenie o pow. ok. 60 m2 dla składowani materiałów budowlanych na działce nr [...] przy ulicy [...] na czas trwania budowy toczącej się na działkach nr [...],[...]. Oświadczyła nadto, że budowa pawilonu handlowo-usługowego toczy się na działkach [...],[...] na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...]r. Plac budowy jest zbyt mały i dlatego wiatę na przechowywanie materiałów budowlanych chce postawić na działce nr [...]. Dnia [...]r. Starosta Powiatowy decyzja wydaną w oparciu o art. 30 ust. 1 pkt 6.1 i 2 oraz art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.) oraz art. 104 kpa odmówił przyjęcia zgłoszenia wykonywania prac budowlanych polegających na budowie wiaty dla składowania materiałów budowlanych, zlokalizowanej na działce nr [...] położonej w miejscowości B. przy ul. [...]. W uzasadnieniu przytoczono treść art. 29 pkt 24 ustawy prawo budowlane, zgodnie z którym budowa obiektów przeznaczonych do czasowego użytkowania może być wykonana na terenie objętym decyzją pozwolenia. Dla wnioskowanego terenu są wydane prawomocne decyzje na rozbiórkę i toczy się postępowanie egzekucyjne, co jest niezgodne z art. 35 ust. 5 prawa budowlanego. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła J. D. Zażądała uchylenia decyzji I instancji i umorzenia postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości. W uzasadnieniu nadmieniła, że do urzędu złożyła pismo zawierające informację o konieczności budowy zadaszenia o pow. około 60 m2 do użytkowania na czas realizacji trwających tam robót budowlanych – działki [...],[...],[...] w B. przy ul. [...]. Roboty budowlane wykonywane są w ramach decyzji – pozwolenia na budowę z dnia [...]r. nr [...] i z dnia [...]r. nr [...]. Pismo –informację, które organ wziął za zgłoszenia, złożyła z ostrożności procesowej, mając na uwadze postępowania administracyjne znane organowi z urzędu, których wymieniać nie potrzeba. Budowa obiektu przeznaczonego do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych, położonego na terenie budowy nie wymaga pozwolenia na budowę, zgłoszenia. A zatem, skoro pismem – zgłoszeniem objęte jest wznoszenie wiaty na działce nr [...] na czas realizacji robót na działkach [...],[...],[...] brak było podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia. Ponadto organ I instancji nie przeprowadził żadnego postępowania wyjaśniającego i powołuje się na decyzję o rozbiórce obiektów, których nie ma, a których organ w decyzji nawet nie określił. Wojewoda decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy zaskarżona decyzję organu I instancji. W ocenie Wojewody w istocie rację ma Starosta stając na stanowisku, że w sprawie wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę wiaty o zabudowie przekraczającej 10 m2, jak stanowi art. 29 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego. Zgłoszona we wniosku skarżącej działka numer [...] do zabudowy, nie jest objęta wcześniejszą decyzją o pozwoleniu na budowę lub wykonanie robót budowlanych. Stąd nie jest możliwe, aby inwestor mógł skorzystać ze zwolnienia od uzyskania pozwolenia na budowę zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 24 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. – prawo budowlane. Przytoczone w odwołaniu decyzje nr [...] i [...] o pozwoleniu na budowę obejmują zainwestowania na działkach numer [...],[...] przy ul. [...] w B. Tylko na ostatnio wymienionych działkach można bez zgłoszenia postawić obiekt tymczasowy, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 24 prawa budowlanego. Zdaniem organu II instancji prawidłowym było wniesienie sprzeciwu w oparciu o art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. prawo budowlane. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie Wojewody złożyła J. D. Powtórzyła argumentację zawartą w odwołaniu Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 80 poz. 718 z późn. zm.) zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa budynków gospodarczych oraz wiat o powierzchni zabudowy do 10 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów nie może przekraczać dwóch na każde 1000 m2 powierzchni działki. Zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do rozpoczęcia robót można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie w drodze decyzji sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 laty od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia. (art. 30 ust. 5 cyt. ustawy). Właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli: 1. zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, 2. budowa, wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy, 3. zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu w miejscu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, w miejscu w którym taki obiekt istnieje (art. 30 ust. 6 prawa budowlanego). Pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia nie wymaga budowa obiektów przeznaczonych do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych, położonych na terenie budowy (art. 29 ust. 1 pkt 24). Warunkiem usytuowania takiego obiektu bez pozwolenia, zgłoszenia jest jego wznoszenie na terenie budowy. W przedmiotowej sprawie skarżąca, pismem z dnia [...]r. dokonała zgłoszenia na działce nr [...] budowy wiaty o pow. ok. 60 m2 dla składowania materiałów budowlanych na czas trwania budowy na działkach numer [...],[...]. Za pozostającą w zgodzie z zacytowanymi wyżej przepisami uznać należy zatem decyzję, mocą której zgłoszono sprzeciw, co do zgłoszenia. W istocie, bowiem zgłoszenie dokonane przez skarżącą dotyczy wzniesienia obiektu objętego obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Jego przedmiotem jest, bowiem wzniesienie wiaty o powierzchni zabudowy przekraczającej 10 m2. Zgodnie zaś z art. 29 ust. 1 pkt 2, art. 30 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 28 ust. 1 cytowanego prawa budowlanego, w takim wypadku niezbędne jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Wprawdzie wiata ma służyć celom przechowywania materiałów budowlanych, jednak teren budowy, w rozumieniu przepis art. 29 ust. 1 pkt 24 znajduje się poza terenem posadowienia wiaty (terenem inwestycji). A zatem nie sposób było przyjąć, by wiata postawiona poza terenem budowy, któremu ma służyć korzystała ze zwolnienia z art. 29 ust. 1 pkt 24. Organ I instancji, wydając decyzję o sprzeciwie, dochował zastrzeżonego w ustawie prawo budowlane 30-dniowego terminu do jego zgłoszenia. Decyzja o sprzeciwie zapadła dnia [...]r., skarżąca otrzymała ją w dniu [...]r. Tym samym skarżąca decyzję o sprzeciwie otrzymała nawet przed upływem 30-dniowego terminu. Nie sposób zatem zgodzić się z zarzutami skargi, co do opóźnień w tym względzie. Badając zasadność sprzeciwu Sąd dokonuje w pierwszej kolejności analizy zgłoszenia, co do zakresu planowanych prac, ich miejsca. Takim też materiałem dysponował organ I instancji. W ocenie Sądu nie zasługuje za uwzględnienie zarzut skarżącej, co do objęcia zgłoszeniem faktu wykorzystywania wiaty na terenie budowy prowadzonej na działce nr [...]. W istocie treść zgłoszenia takich informacji nie zawiera. Wyraźnie wyartykułowano w nim, że wiata wykorzystywana będzie na potrzeby budowy prowadzonej na działkach o numerach [...],[...]. Odnosząc się zaś do podnoszonych tak w skardze, jak i w odwołaniu faktów nie sposób za skarżącą przyjąć, by na działce nr [...] prowadzona była budowa w oparciu o pozwolenie na budowę nr [...] z dnia [...]r. skoro postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] wstrzymano dalsze prowadzenie inwestycji objętej pozwoleniem. Nadto zaś dnia [...]r. decyzją nr [...] nakazano J. D. rozbiórkę części realizowanego budynku gospodarczego w oparciu o pozwolenie z dnia [...]r. A zatem, skoro decyzje tak organu I instancji, jak i II instancji odpowiadają prawu należało skargę jako bezzasadną oddalić (art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). /-/ M.Górecka /-/ A.Łaskarzewska /-/ E.Podrazik MarK