I SA/Wr 93/05

PostanowienieWSA we Wrocławiu2006-03-02

Skład orzekający: Zbigniew Łoboda, Ludmiła Jajkiewicz, Dagmara Dominik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest dopuszczalne w sytuacji, gdy nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?
Ratio decidendi
Sąd może umorzyć postępowanie sądowe na wniosek skarżącego o cofnięcie skargi, jeśli wniosek ten nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku cofnięcia skargi przed rozprawą, sąd orzeka o zwrocie połowy uiszczonego wpisu.
Stan faktyczny
Strona skarżąca E. i M. D. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. odmawiającą stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. Następnie skarżący cofnęli swoją skargę. Sąd rozpoznał wniosek o cofnięcie skargi.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono E. i M. D. połowę uiszczonego wpisu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Zbigniew Łoboda Sędziowie: Sędzia WSA – Ludmiła Jajkiewicz Asesor WSA – Dagmara Dominik (sprawozdawca) Protokolant: Lucyna Barańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2006 r. sprawy ze skargi E. i M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. postanawia: I) umorzyć postępowanie sądowe; II) zwrócić E. i M. D. połowę uiszczonego wpisu w wysokości 750 (siedemset pięćdziesiąt) złotych. Wnioskiem z dnia [...]r. skarżący cofnęli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Powołany przepis wskazuje, iż skarżący może rozporządzać skargą również po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Jednakże rozpoznając wniosek strony skarżącej, sąd cofający skargę bada, czy nie zmierza on do obejścia prawa lub czy cofnięcie nie spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i umorzył postępowanie na podstawie art. 60 p.s.a. w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.s.a. Z uwagi na cofnięcie skargi przed rozprawą Sąd orzekł w przedmiocie zwrotu połowy wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło