IV SAB/Po 25/05

WyrokWSA w Poznaniu2006-03-02

Skład orzekający: Jerzy Stankowski, Bożena Popowska, Danuta Rzyminiak-Owczarczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracyjnego jest zasadna, jeśli organ, mimo opóźnienia, podjął zawieszone postępowanie odwoławcze przed wydaniem orzeczenia przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracyjnego nie jest zasadna, jeśli organ, nawet z przekroczeniem ustawowych terminów, wydał postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania. W takiej sytuacji organ nie pozostaje w bezczynności, a sąd nie ma podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 149 PPSA.
Stan faktyczny
Z. B. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w przedmiocie niewydania decyzji odwoławczej. Postępowanie odwoławcze zostało zawieszone przez SKO w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie NSA w innej sprawie dotyczącej zasiłku okresowego. Przyczyna zawieszenia ustała po oddaleniu skargi przez NSA, jednak SKO podjęło postępowanie odwoławcze dopiero po złożeniu skargi na bezczynność.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę na bezczynność.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie WSA Bożena Popowska WSA Danuta Rzyminiak –Owczarczak Protokolant ref.-staż. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 marca 2006 r. sprawy ze skargi Z. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie niewydania decyzji oddala skargę /-/D. Rzyminiak-Owczarczak /-/J.Stankowski /-/B.Popowska IV SAB/Po 25/05 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] V 2001 r., nr [...], na podstawie art. 104 kpa. oraz art. 3 pkt 5, art. 4 i art. 31 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2, 3 i 4 ustawy z dnia 29 XI 1990 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz.U. z 1998 r., nr 64, poz. 414 ze zm.) oraz § 1 i § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 10 III 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przyznawania zasiłku okresowego z pomocy społecznej (Dz.U. z 1997 r., nr 26, poz. 140 ze zm.), Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. przyznał Z. B. zasiłek okresowy w wysokości 70 zł. na okres od października do listopada 2000 r. Organ wskazał, że wnioskodawca miał przyznany dodatek mieszkaniowy do września 2000 r. a także dodatek czynszowy od października 2000 r. do marca 2001 r. Łączny dochód netto Z. B. we wrześniu 2000 r. obliczono na 212,25 zł., a w październiku 2000 r. na 317,51 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji Z. B. opisał trudną sytuację materialną swojej rodziny, wskazał na brak możliwości znalezienia pracy, bardzo niskie dochody, a także zażądał przyznania pomocy finansowej do wysokości kryterium dochodowego określonego w art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. Postanowieniem z dnia [...] I 2002 r., nr [...], na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.jedn. Dz.U. z 2001 r., nr 79, poz. 856 ze zm.) w związku z art. 127 § 2 i art. 97 § 1 pkt 4 kpa. i w związku z art. 123 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zawiesiło postępowanie odwoławcze do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] IV 2001 r., nr [...] (sygn. akt NSA II SA/Po 1590/01) w przedmiocie zasiłku okresowego. Organ II instancji wskazał, że Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. wydał decyzję z dnia [...] V 2001 r. pomimo tego, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] IV 2001 r., nr [...], uchylająca wcześniejszą decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] X 2000 r., nr [...] została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Okoliczność ta – zdaniem Kolegium – uzasadniała zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu wydania orzeczenia przez NSA. W dniu [...] IX 2005 r. Z. B. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wskazując, że do dnia złożenia skargi nie wydano decyzji w postępowaniu odwoławczym W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że postanowieniem z dnia [...] X 2005 r., nr [...] podjęto postępowanie odwoławcze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracyjnych. W niniejszej sprawie doszło do zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] V 2001 r., nr [...]. W takiej sytuacji skarga na bezczynność może zostać uznana za zasadną jedynie wówczas, gdy organ nie wydaje postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania mimo oczywistego ustania przyczyny jego zawieszenia (por. wyrok NSA z 26 IV 2001 r., sygn. akt I SAB 148/00, LEX nr 77613). Przyczyną zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] V 2001 r. było oczekiwanie na uprzednie rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] IV 2001 r., nr [...] (sygn. akt NSA II SA/Po 1590/01) w przedmiocie zasiłku okresowego. Przyczyna ta ustała, gdyż NSA OZ w Poznaniu wyrokiem z dnia 16 V 2003 r. oddalił skargę. Jednocześnie jednak, odpowiadając na skargę w niniejszej sprawie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze przesłało postanowienie z dnia [...] X 2005 r., nr [...], na mocy którego podjęto postępowanie odwoławcze od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] V 2001 r., nr [...]. W tej sytuacji, pomimo ewidentnej opieszałości organu w podjęciu zawieszonego postępowania, Sąd nie miał możliwości uwzględnienia skargi i orzeczenia na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż jeżeli organ wydaje odpowiednią decyzję lub postanowienie, nawet z przekroczeniem ustawowych terminów to oznacza to, iż nie pozostaje on w bezczynności (wyrok NSA OZ w Krakowie z dnia 12 VI 2003 r., sygn. akt II SAB/Kr 144/02 i wyrok NSA OZ w Krakowie z dnia 13 II 2003 r., sygn. akt II SAB/Kr 155/01). W tej sytuacji należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ B. Popowska /-/ J. Stankowski /-/ D. Rzyminiak -Owczarczak MB

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło