II SA/Wa 192/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędziowie WSA Adam Lipiński, Eugeniusz Wasilewski (spr.), Protokolant Izabela Kaliszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi J. O. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści 1. uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. z dnia [...] sierpnia 2005 r. 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości. Komendant Główny Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia [...] w stanie spoczynku J. O. – byłego policjanta [...] w L. – na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. w sprawie odmowy wydania zaświadczenia o treści żądanej przez stronę, potwierdzającego pełnienie służby w latach 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 2000, 2001 w warunkach uzasadniających podwyższenie podstawy wymiaru emerytury – zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podano, iż [...] J. O. – specjalista [...] w L. – raportem z dnia 1 października 2004 r. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. z prośbą o zwolnienie ze służby w Policji. Ponadto w treści raportu zawarł żądanie wydania zaświadczenia o pełnieniu służby w warunkach uzasadniających podwyższenie podstawy wymiaru emerytury o 2% za każdy rok jej pełnienia, zgodnie z uregulowaniami § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2002 r., Nr 167, poz. 1373). Komendant Wojewódzki Policji w L. równolegle do postępowania w sprawie rozwiązania stosunku służbowego wszczął postępowanie w przedmiocie wydania zaświadczenia o treści żądanej przez stronę. W toku prowadzonego postępowania w niezbędnym zakresie przesłuchano zainteresowanego w dniu 12 stycznia 2005 r. Przesłuchiwany [...] J. O. rozszerzył zakres prowadzonego postępowania, wnosząc o podwyższenie podstawy wymiaru emerytury o 1 % za każdy rok służby, z tytułu wykonywania zadań w charakterze skoczka spadochronowego w latach 1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1999. Komendant Wojewódzki Policji w L. w dniu [...] kwietnia 2005 r. wydał zaświadczenie potwierdzające, iż J. O., będąc policjantem [...] w L., w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. oraz od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. pełnił służbę bezpośrednio w [...], poprzez wykonywanie czynności polegających na [...]. Ponadto potwierdził, że wymieniony w następujących okresach: ─ od dnia 1 stycznia 1995 r. do dnia 31 grudnia 1995 r., ─ od dnia 1 stycznia 1996 r. do dnia 31 grudnia 1996 r., ─ od dnia 1 stycznia 1997 r. do dnia 31 grudnia 1997 r., ─ od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 31 grudnia 1999 r. pełnił służbę w [...] w L. w charakterze [...]. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. Komendant Wojewódzki Policji w L. odmówił zainteresowanemu wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie w latach 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 2000, 2001, 2004 służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, zgodnie z uregulowaniami powołanego rozporządzenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, iż zebrane w postępowaniu administracyjnym dowody, m.in. w postaci kserokopii rocznych kart służby policjanta, kserokopii kart z książki służb oraz przesłuchania świadków nie dostarczyło dowodów umożliwiających wydanie zaświadczenia o treści żądanej przez stronę. Przedmiotowe rozstrzygnięcie doręczono zainteresowanemu w dniu 12 kwietnia 2005 r. W dniu 19 kwietnia 2005 r. zainteresowany zaskarżył przedmiotowe postanowienie do Komendanta Głównego Policji. Wymienionemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 167, poz. 1373). Ponadto zarzucił naruszenie art. 77 § 1, art. 80 w zw. z art. 218 § 2 kpa, art. 107 w zw. z art. 126 kpa oraz zasad postępowania administracyjnego. Komendant Główny Policji postanowieniem nr [...] z dnia 5 lipca 2005 r. uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, iż w dacie wydania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. postanowienia nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2002 r., Nr 167, poz. 1373). Natomiast w dniu rozpatrzenia sprawy w postępowaniu odwoławczym obowiązują uregulowania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734) wprowadzające istotne zmiany w dotychczas obowiązujących przepisach, które jednocześnie stanowią nowe przesłanki rozstrzygnięcia. Komendant Wojewódzki Policji w L. w wyniku przeprowadzonego postępowania w dniu [...] sierpnia 2005 r. wydał kolejne zaświadczenie potwierdzające, że J. O. w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 1 listopada 2004 r. (okresie nieobjętym poprzednim zaświadczeniem) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie [...], do udziału w działaniach bojowych realizowanych przez [...] oraz brał udział, w ramach wykonywania obowiązków służbowych, w działaniach bojowych [...] w L. lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań. Przedmiotowe zaświadczenie przesłano w dniu 12 sierpnia 2005 r. do Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w L. Natomiast Komendant Wojewódzki Policji w L. postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej przez stronę potwierdzającego pełnienie przez J. O. służby w latach 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 2000, 2001 w warunkach uzasadniających podwyższenie podstawy wymiaru emerytury w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej. W uzasadnieniu postanowienia wskazał m.in., że w okresie objętym przedmiotowym postanowieniem wymieniony nie posiadał uprawnień i kwalifikacji w zakresie [...], zatem jego służba w [...] w L. nie wyczerpywała łącznie warunków określonych w treści § 2 pkt 2 powołanego rozporządzenia. Komendant Wojewódzki Policji w L. podkreślił, że przeprowadzone postępowanie administracyjne w niezbędnym zakresie nie dostarczyło dowodów umożliwiających wydanie zaświadczenia o treści żądanej przez stronę. Jednocześnie wskazał, że w sytuacji, gdy dowody posiadane przez organ nie pozwalają na uwzględnienie wniosku, organ ten może wydać jedynie postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia. J. O. w dniu 25 sierpnia 2005 r. wniósł do Komendanta Głównego Policji zażalenie na powyższe postanowienie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie: ─ § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej, ─ art. 15 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, ─ art. 77 § 1, art. 80 w zw. z art. 218 § 2 kpa, ─ art. 107 § 3 w zw. z art. 126 kpa, ─ zasad postępowania administracyjnego określonych w art. 6,7 i 8 kpa. W zażaleniu zainteresowany podnosił m.in., że zaskarżone postanowienie nie wskazuje na przyczyny, dla których zgromadzonym w sprawie dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej, jak również nie uwzględniono ich przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia. W szczególności nie wskazano, dlaczego uprawnień i kwalifikacji [...] nie uznano za spełniające wymagania określone w § 2 ust. 2 lit. a cyt. rozporządzenia. Organ odwoławczy stwierdził, że postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. o odmowie wydania zaświadczenia, o treści żądanej przez stronę, potwierdzającego pełnienie służby w latach 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 2000, 2001 i 2004, w warunkach uprawniających do podwyższenia podstawy wymiaru emerytury zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej jest rozstrzygnięciem prawidłowym. Podkreślił, iż obowiązek wydania zaświadczenia spoczywa na organie administracyjnym jedynie wówczas, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, które wynikają z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, co miało miejsce w rozpatrywanym przypadku. Odnosząc się do zarzutu strony naruszenia przez organ I instancji przepisu § 2 cyt. rozporządzenia, za trafny uznał pogląd organu I instancji wyrażony w treści uzasadnienia postanowienia nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r., iż w latach nieobjętych zaświadczeniem J. O. nie posiadał uprawnień i kwalifikacji w zakresie [...], zatem jego służba w [...] w L. nie wyczerpywała łącznie warunków określonych w § 2 pkt 2 cyt. rozporządzenia. Taki stan rzeczy wynika bezpośrednio z konstrukcji przepisu § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., który stanowi, że emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera-pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji lub Straży Granicznej lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta. W ocenie organu, pierwsza część tego unormowania stanowi o wymogu nabycia uprawnień i kwalifikacji, w tym także w zakresie antyterrorysty minera-pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji. Oznacza to, że dyspozycja § 2 pkt 2 powołanego rozporządzenia nie obejmuje szczególnymi uprawnieniami w zakresie zwiększenia świadczeń emerytalnych funkcjonariuszy, którzy brali udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, a nie posiadali uprawnień i kwalifikacji do udziału w takich działaniach. Gdyby ustawodawca nie miał zamiaru utrzymać warunku kwalifikacji, mógł dać temu wyraz poprzez ograniczenie treści przepisu do regulacji wynikających z § 2 pkt 2 lit. b powołanego przepisu. Organ wskazał też na uregulowania art. 34 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin. Zgodnie z tym przepisem, w celu ustalenia okoliczności mających wpływ na prawo do świadczeń pieniężnych z tytułu zaopatrzenia emerytalnego lub ich wysokość oraz na wypłatę albo wstrzymanie tych świadczeń, organ emerytalny może m.in. wzywać i przesłuchiwać zainteresowanych, świadków oraz zwracać się do biegłych o wydanie opinii i do innych organów o dokonanie czynności związanych z toczącym się postępowaniem, żądać od osób zgłaszających wnioski o świadczenia, przedstawienia dowodów uzasadniających prawo do świadczeń i ich wysokości. Zgodnie z art. 32 ust. 1 cyt. ustawy prawo do zaopatrzenia emerytalnego i wysokość świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ustala się w formie decyzji, a zatem w ramach postępowania administracyjnego. Dlatego też J. O., uczestnicząc jako strona w przedmiotowym postępowaniu, może w pełni realizować swoje ustawowe uprawnienia w dążeniu do uzyskania korzystnego dla nich rozstrzygnięcia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. O. zarzucił powyższemu postanowieniu naruszenie § 2 wskazanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej, art. 15 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (t. jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.), art. 77 § 1, art. 80 w zw. z art. 218 § 2 kpa, a także zasad postępowania administracyjnego określonych w art. 6, 7, 8 kpa. Wskazując na powyższe, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Komendanta Głównego Policji. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż podejmując służbę w pododdziale antyterrorystycznym odbył szkolenie, podczas którego nabył kwalifikacje niezbędne do pełnienia służby w takiej jednostce, a zatem spełnia wymagania określone w § 2 pkt 2 lit. a powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Komendanta Głównego Policji wniósł o jej oddalenie, podkreślając, iż przyczyną odmowy wydania skarżącemu zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w latach 1990-1994 i 2000-2001 było niespełnienie warunku wynikającego z § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., polegające na nabyciu uprawnień i kwalifikacji [...], do brania udziału w działaniach bojowych realizowanych przez jednostki antyterrorystyczne Policji. Skarżący nabył uprawnienia [...] 22 marca 2002 r. i dlatego służba pełniona w okresie od 1 stycznia 2002 r. do 1 listopada 2004 r. została potwierdzona zaświadczeniem jako pełniona w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 1994 r. Nr 53, poz. 214) w art. 15 ust. 2 pkt 1 stanowi, że emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w charakterze nurków i płetwonurków oraz w zwalczaniu fizycznym terroryzmu. Wykonując ten przepis, Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 24 września 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2002 r. Nr 167, poz. 1373), w którym w § 2 pkt 2 stwierdziła, że emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, w jednostce realizującej zadania w tym zakresie, jeżeli funkcjonariusz wykonywał czynności służbowe polegające na rozpoznawaniu i likwidowaniu zamachów terrorystycznych. W dniu 1 czerwca 2005 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734). W nowym rozporządzeniu § 2 pkt 2 stanowi, że emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera-pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji lub Straży Granicznej lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji lub Komendanta Głównego Straży Granicznej. Powołując się na powyższe rozporządzenie, organ przyjął, iż skarżący nie spełniał warunku nabycia [...] do brania udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę antyterrorystyczną Policji w okresie przed 1 stycznia 2002 r. i dlatego odmówił wydania żądanego zaświadczenia. Jednakże przepis ten wskazuje, że uprawnienia [...], to nie jedyne uprawnienia pożądane u funkcjonariusza wykonującego zadania antyterrorystyczne. Taka konkluzja wynika z użytego w tym przepisie sformułowania, "w tym także". Tymczasem z akt osobowych J. O. wynika, że posiadał on liczne patenty i uprawnienia dokładnie w tych aktach wyszczególnione. Dysponując takimi informacjami, organ winien zatem dokonać analizy każdego z tych uprawnień i patentów pod kątem, czy są one przydatne w wykonywaniu zadań powierzonych skarżącemu. Do tych okoliczności organ w ogóle się nie ustosunkował. Powyższe uchybienie jest na tyle istotne, że powoduje uchylenie zaskarżonego postanowienia. Nie można bowiem a priori, bez dokładnej analizy tych uprawnień i patentów stwierdzić brak podstaw do wydania żądanego zaświadczenia. Dlatego też, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w wyroku.