I SA/Wa 1353/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie asesor WSA Jarosław Trelka (spr.) asesor WSA Janusz Walawski Protokolant Anna Oleksiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi W.C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu oddala skargę. I SA/Wa 1353/05 UZASADNIENIE W.C. jest funkcjonariuszem Komendy [...] Policji w K. W służbie stałej pozostaje od [...] maja 1999 r. Na mocy decyzji z dnia [..] grudnia 1999 r. pobiera od dnia [...] maja 1999 r. równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby. Dnia [...] grudnia 2001 r. wraz z żoną nabył lokal mieszkalny nr [...] przy ul. [...] w M. Lokal ten ma [...] m² powierzchni mieszkalnej, a rodzina skarżącego liczy [...] osoby. Wnioskiem z [...] listopada 2004 r. W.C. wystąpił do Komendanta [...] Policji w K. o przyznanie pomocy finansowej z przeznaczeniem na uzyskanie powyższego lokalu. Decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. Komendant [...] Policji w K. cofnął mu, z dniem [...] grudnia 2001 r., uprawnienie do równoważnika pieniężnego za brak lokalu. Jako podstawę organ powołał art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.) oraz § 1 ust. 1 pkt 5 i § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. nr 100, poz. 918 ze zm.). W ocenie organu przepisy te wykluczają przyznanie i wypłacanie przedmiotowego świadczenia, gdy policjant w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej posiada spółdzielczy lokatorski lub własnościowy lokal mieszkalny. Po odwołaniu się skarżącego powyższa decyzja z dnia [...] listopada 2004 r. została uchylona z powodów proceduralnych przez Komendanta Głównego Policji. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania Komendant [...] Policji w K. decyzją z [...] lutego 2005 r. ponownie cofnął skarżącemu uprawnienie do równoważnika pieniężnego. Jako podstawę materialnoprawną organ ten powołał art. 92 ust. 1 i 97 ust. 5 ustawy o Policji oraz § 1 ust. 1 pkt 5, § 6 i § 9 ust. 1 pkt 3 powyżej powołanego rozporządzenia. Organ uznał, że z chwilą nabycia przedmiotowego lokalu w M., tj. z dniem [..] grudnia 2001 r., przepisy bezwzględnie pozbawiają W.C. prawa do równoważnika, nie ma przy tym znaczenia żaden termin związany z koniecznością wykończenia lokalu ani zameldowania się w nim policjanta. Organ uznał ponadto, że w toku postępowania W.C. nie przedstawił żadnych dokumentów, które pozwoliłyby na ustalenie daty końcowego odbioru budynku przy ul. [...] w M. W odwołaniu od tej decyzji skarżący zarzucił jej, że w toku postępowania naruszono art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, oraz że bardzo poważny jej fragment odnoszący się do stanu faktycznego, jaki istniał od dnia [...] grudnia 2001 r. do [...] kwietnia 2003 r. (dzień zameldowania się skarżącego w mieszkaniu w M.) jest sprzeczny z rzeczywistym stanem rzeczy. Decyzja ta podaje inny powód odebrania mu równoważnika, niż wskazany w decyzji z dnia [...] listopada 2004 r., a mianowicie brak przedstawienia przez W.C. dokumentu umożliwiającego ustalenie daty odbioru końcowego budynku, w którym znajduje się nabyty przez niego lokal, zwłaszcza protokołu odbioru końcowego, o którym stanowi umowa przedwstępnej sprzedaży tej nieruchomości. Podkreślił, że w chwili nabycia powyższego lokalu nie nadawał się on do zamieszkania. Aby zamieszkać w tym lokalu zmuszony był wykonać w nim szereg prac i adaptacji, na dowód czego skarżący dołączył kopie faktur na kwotę blisko [...] zł. Podał, że nie dysponuje on powyższym protokołem i nie wie, czy w ogóle był on sporządzony. Skoro zdaniem organu był on niezbędny – mógł sam się zwrócić o jego przedstawienie. Ponadto skarżący zwrócił uwagę, że zgodnie z § 3 i § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 17 października 2001 w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1469), uwzględniając, że jego rodzina liczy [...] osoby, powierzchnia mieszkalna pokoi przysługującego mu lokalu mieszkalnego wynosić powinna od [...] do [...] m². Tymczasem powierzchnia pokoi w jego mieszkaniu wynosi [...] m². Przywołał w związku z tym orzeczenie NSA, z którego wynika, że jeśli policjant nie posiada lokalu o tej minimalnej powierzchni mieszkalnej, to może otrzymać równoważnik na podstawie art. 92 ustawy o Policji. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. Komendant Główny Policji utrzymał w mocy powyższą decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że § 1 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika za brak lokalu mieszkalnego stanowi, iż równoważnik nie przysługuje policjantowi, jeśli on sam lub członkowie jego rodziny posiadają m.in. lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość. Jeśli natomiast policjant lub członkowie jego rodziny nabędą taką nieruchomość - § 6 tego rozporządzenia nakazuje cofnąć prawo do równoważnika. Tak samo stanowi art. 92 ust. o Policji, który jest uszczegółowiony tylko przez powyższe rozporządzenie. Nie ma przy tym znaczenia powierzchnia lokalu oraz to, czy odpowiada on przysługującym policjantowi normom zaludnienia, ani jaki jest stan tego lokalu. Ustawa o Policji przewiduje inne instrumenty prawne służące zapewnieniu policjantowi odpowiednich warunków mieszkaniowych, jeśli posiadany przez niego lokal jest w złym stanie technicznym, nie pozwalającym zamieszkiwać w takim lokalu. Są to prawo do lokalu i pomoc finansowa na jego uzyskanie. Przydzielenie lokalu i pomoc finansowa na jego uzyskanie uwzględniają normy zaludnienia, ale nie czyni tego równoważnik za brak lokalu. Istotne też jest, że o ile przydział lokalu i pomoc finansowa skutkują utratą prawa do pozostałych świadczeń mieszkaniowych, o tyle uprzednie udzielenie równoważnika nie pozbawia policjanta innych uprawnień. Organ powołał się na dowód powyższej tezy na orzeczenie NSA o sygn. I SA 488/98. Nie ma też znaczenia fakt, że skarżący zameldował się w lokalu dopiero [...] kwietnia 2003 r., a do tego czasu trwały prace adaptacyjne i nie mógł on w nim zamieszkać. Prawo do równoważnika nie ma bowiem na celu kredytowania inwestycji mieszkaniowych, a poza tym literalnie odczytywane przepisy nie uzależniają cofnięcia tego prawa od zameldowania, lecz od nabycia lokalu. Powyższa decyzja Komendanta Głównego Policji stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący ponowił argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji z dnia [..] lutego 2005 r. Uznał, że skoro art. 92 ustawy o Policji zamieszczony został w rozdziale 8 "Mieszkania funkcjonariuszy Policji", to nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, iż przyznanie lokalu lub uzyskanie pomocy finansowej wyklucza przydzielenie innych form pomocy. Powołał się mianowicie na art. 95 ust. 2 tej ustawy, który wyklucza przyznanie lokalu, jeśli policjant dysponuje lokalem odpowiadającym przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. Jeśli więc ten lokal, którym dysponuje policjant jest mniejszy, niż wynika to z norm zaludnienia, to może otrzymać lokal z przydziału, może też otrzymać równoważnik pieniężny za brak lokalu o odpowiedniej powierzchni mieszkalnej. Skarżący powołał się w tym zakresie na orzeczenie NSA z 14 marca 2000 r. o sygn. I SA 658/99. Za taką wykładnią przemawia też § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 28 czerwca 2002 r., który stanowi, że równoważnik nie przysługuje, gdy policjant bezzasadnie odmówił przyjęcia lokalu odpowiadającego normom zaludnienia. Skarżący wyprowadził stąd wniosek a contrario, że gdy policjant nie ma lokalu o odpowiednich normach – równoważnik może być przyznany. Powołał się na orzeczenie NSA z 23 lipca 1999 r. o sygn. I SA 866/98, według którego policjant nie dysponuje lokalem mieszkalnym w rozumieniu art. 92 ust. 1, jeśli posiadany przez niego lokal nie ma przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. Z orzeczenia tego wynika, w ocenie skarżącego, że jeśli policjant nie ma prawa do przydziału lokalu, nie ma też prawa do pomocy finansowej i do równoważnika. Orzeczenie to odwołuje się też do uchwały 7 sędziów NSA z 29 marca 1999 r. (OPS 1/99), z której wynika, że policjant nie ma prawa do pomocy finansowej, jeśli nie ma prawa do przydziału lokalu z powodu tego, że posiada inny, odpowiedni lokal mieszkalny. Skarżący uznał, powołując się na orzeczenie NSA, że ta ostatnia uchwała ma zastosowanie co do zasady do równoważnika pieniężnego. Powyższe doprowadziło go do wniosku, że nie posiada lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 92 ust. 1 ustawy o Policji, gdyż jego powierzchnie mieszkalna jest mniejsza, niż przysługująca mu powierzchnia od [...] do [...] m². Z faktu tego wyprowadził wniosek o przysługującym mu prawie do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Organ uzupełnił swoją argumentację wskazując, że w razie zaakceptowania stanowiska skarżącego doszłoby do rozwiązań z gruntu niesprawiedliwych i sprzecznych z istotą uprawnień mieszkaniowych policjantów. Funkcjonariusz mógłby bowiem przez dłuższy czas finansować swoją inwestycję mieszkaniową ze środków pochodzących z równoważnika. Równoważnik nabrałby wtedy cech właściwych dla pomocy finansowej. Z chwilą nabycia lokalu traci się jednak – w ocenie organu – prawo do równoważnika, i nie mamy do czynienia ze zbiegiem tych uprawnień. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Badając zaskarżoną decyzję z tego punktu widzenia uznać należy, że odpowiada ona wymogom prawa. Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma właściwa interpretacja przepisów rozdziału 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem". W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie wykładnia tych przepisów dokonana przez organy I oraz II instancji jest prawidłowa. Art. 92 ustawy stanowi, że policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Gramatyczna wykładnia tego przepisu prowadzić zatem musi do wniosku, że równoważnik taki może być przyznany, jeśli nie zachodzi negatywna przesłanka materialnoprawna w postaci dysponowania przez policjanta lub członków jego rodziny lokalem mieszkalnym w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Bezsporną okolicznością w tej sprawie jest fakt nabycia przez skarżącego, w dniu [...] grudnia 2001 r., mieszkania przy ul. [...]w M. Bezsporne też jest, że M. są miejscowością pobliską wobec K. (miejsce pełnienia służby skarżącego) w rozumieniu art. 88 ust. 4 ustawy. Generalną zasadę wyrażoną w art. 92 ustawy rozwija i precyzuje rozporządzenie. Jego § 1 ust. 1 pkt 5 stanowi, że równoważnik przyznaje się, gdy policjant nie posiada m.in. lokalu mieszkalnego w miejscowości pobliskiej. Z kolei § 6 pkt 4 rozporządzenia zobowiązuje właściwy organ do wydania decyzji o cofnięciu równoważnika, jeśli w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej uzyskał lokal mieszkalny. Z powyższego wynika zatem – i w tym zakresie Sąd podziela wykładnię tych przepisów zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji – że ustawa i rozporządzenie w żadnym wypadku nie wiążą kwestii prawa do równoważnika pieniężnego z powierzchnią lokalu, którym dysponuje policjant, ze stanem technicznym tego lokalu, chwilą zameldowania się w nim funkcjonariusza albo faktycznego w nim zamieszkania. Jedyną okolicznością prawnie relewantną dla ustalenia prawa do równoważnika jest dysponowanie lokalem mieszkalnym – jeśli funkcjonariusz (członkowie jego rodziny) takiego lokalu nie ma - nabyć on może prawo do równoważnika. Jeśli natomiast taki lokal uzyskał, to okoliczność ta uzasadnia cofnięcie prawa do równoważnika. W tej sytuacji odwoływanie się do innych metod wykładni powyższych przepisów wydaje się zbędne i niecelowe. Niemniej skarżący powołał się na inne metody ich wykładni. Wskazał m.in. na fakt zamieszczenia art. 92 ustawy w jej rozdziale 8 zatytułowanym "Mieszkania funkcjonariuszy Policji" i wyprowadził stąd wniosek, że przyznanie lokalu lub uzyskanie pomocy finansowej nie wyklucza przydzielenia innych form pomocy, a dalej, że równoważnik pieniężny może być przyznany, jeśli policjant nie dysponuje lokalem o odpowiedniej powierzchni mieszkalnej. Wypada zatem zauważyć, że organ nie wyraził stanowiska, iż dysponowanie jakimkolwiek lokalem mieszkalnym wyklucza prawo do uzyskania takiego lokalu w drodze przydziału lub uniemożliwia udzielenie pomocy finansowej. Organ wyraził jedynie pogląd, że nabycie jakiegokolwiek lokalu w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej wyklucza prawo do równoważnika. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni akceptuje przywołane przez skarżącego stanowisko NSA wyrażone w wyroku z dnia 23 lipca 1999 r. (sygn. I SA 866/98). Według niego policjant nie posiada lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 92 ust. 1 ustawy, jeśli posiadany przez niego lokal nie odpowiada przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. Za słuszną należy też uznać tezę z przywołanej uchwały 7 sędziów NSA, z której wynika, iż policjant nie ma prawa do pomocy finansowej, jeśli nie ma prawa do przydziału lokalu mieszkalnego, gdyż posiada inny, odpowiedni pod względem powierzchni mieszkalnej lokal mieszkalny. Sąd nie zgadza się jednak z wyprowadzonym z tej tezy wnioskiem, iż "uchwała ta co do zasady ma również zastosowanie do równoważnika pieniężnego...". Ustawa i rozporządzenie inaczej bowiem skonstruowały zasady korzystania z przydziału lokalu i z pomocy finansowej, inaczej zaś z równoważnika pieniężnego. Przydział lokalu in natura uzależniony jest bowiem od powierzchni zajmowanego już przez policjanta lokalu – jeśli jest zbyt mała, to przysługuje mu prawo do lokalu. Wynika to wprost z art. 88 ustawy ("... z uwzględnieniem... uprawnień wynikających z przepisów odrębnych."). Analogicznie - jeśli policjant dysponuje lokalem mieszkalnym, ale ma on zbyt małą powierzchnię, to może skorzystać, o ile nie skorzystał już z przydziału lokalu, z pomocy finansowej. Świadczy o tym treść art. 94 ustawy w związku z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1468). § 4 tego rozporządzenia uzależnia wysokość pomocy od ilości przysługujących policjantowi norm zaludnienia. Ponadto obydwa te świadczenia wzajemnie się wykluczają. Przydzielenie lokalu in natura wyklucza udzielenie pomocy (art. 94 ust. 1 ab initio ustawy), a udzielenie pomocy uniemożliwia przydzielenie lokalu (art. 95 ust. 1 pkt 1 ustawy). W przypadku równoważnika pieniężnego za brak lokalu obowiązuje jednak inna zasada – jego przyznanie jest niedopuszczalne, a przyznany równoważnik podlega cofnięciu, jeśli policjant nabył lokal we właściwej miejscowości, przy czym nie ma prawnego znaczenia powierzchnia mieszkalna tego lokalu. Nie mają też znaczenia inne, wskazane powyżej okoliczności. Jednocześnie jednak różnica między dwoma pierwszymi formami pomocy mieszkaniowej, a równoważnikiem pieniężnym polega na tym, że korzystanie z równoważnika nie wyklucza skorzystania w przyszłości z przydziału lokalu lub pomocy finansowej, oczywiście po warunkiem, że zachodzą warunki do skorzystania z tych dwóch form pomocy mieszkaniowej. Sąd podziela argument organu odwoławczego i wyraża stanowisko, że akceptując pogląd skarżącego oraz abstrahując od literalnego brzmienia przepisów równoważnik mógłby się stać narzędziem kredytowania inwestycji mieszkaniowych funkcjonariuszy i w ten sposób pełniłby funkcję pomocy finansowej. Co więcej – korzystanie w takiej sytuacji z równoważnika byłoby czasowo nieograniczone. Powyższe prowadzi do wniosku, że w celu skorzystania z pełni przysługujących skarżącemu praw, wniosek o pomoc finansową powinien on złożyć niezwłocznie po nabyciu mieszkania w M. Przysługujący mu do tego czasu równoważnik pieniężny zostałby zastąpiony przez tę pomoc bez uszczerbku dla sytuacji finansowej skarżącego i przy zachowaniu funkcji poszczególnych form pomocy mieszkaniowej dla policjantów. Sąd nie podziela też poglądu, że zamieszczenie art. 92 ustawy w jej rozdziale 8 dotyczącym pomocy mieszkaniowej dla policjantów pozwala na jakiekolwiek stanowcze wnioski co do intencji ustawodawcy. Sąd oparł się na literalnym brzmieniu przywołanych przepisów. Ustawa w sposób jednoznaczny inaczej traktuje przydział mieszkania in natura oraz pomoc finansową, inaczej natomiast równoważnik pieniężny. Posiłkowanie się innymi, niż literalna, metodami wykładni, doszukiwanie się w jednoznacznym art. 92 ustawy treści w nim niewyrażonych, ignorowanie różnicy między tymże art. 92, a art. 88 ust 1 i art. 94 ustawy w związku z wydanym na jego podstawie rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów, byłoby zabiegiem nieuprawnionym, zbytecznym i podjętym wyraźnie contra legem. Konieczne jest bowiem wskazanie raz jeszcze, że art. 88 ust. 1 i art. 94 ustawy w związku z tym rozporządzeniem odwołują się do przysługujących policjantowi norm zaludnienia. Art. 92 ustawy tego nie czyni, a nie można uznać, że różnica ta jest przypadkowa i nie ma prawnego znaczenia. Nie czyni tego także rozporządzenie z tym jedynym wyjątkiem, gdy uzależnia wydanie decyzji o cofnięciu uprawnienia do przyznanego równoważnika od wielkości udziału policjanta w spadku, który za przedmiot ma lokal lub dom (§ 6 pkt 4 rozporządzenia). Na marginesie zauważyć należy, że w tym ostatnim wypadku rozporządzenie przewiduje stałą, wspólną dla wszystkich policjantów ilość norm zaludnienia - chodzi mianowicie o dwie normy. Oznacza to, że policjant dziedziczący spadek, w skład którego wchodzi lokal lub dom, a udział policjanta w tym spadku odpowiada co najmniej dwóm normom zaludnienia (14 - 20 m²), traci prawo do równoważnika. Ponieważ skarżący nabył swój lokal w M. w drodze umowy kupna – sprzedaży, to § 6 pkt 4 rozporządzenia in fine nie ma do niego zastosowania. Warto jednak zauważyć, że odziedziczenie lokalu (domu) to jedyny przypadek, w którym przepisy uzależniają prawo do równoważnika od metrażu tego lokalu (domu) policjanta. Warto też zauważyć, że gdyby skarżący swój lokal nabył w drodze spadkobrania, to także utraciłby prawo do równoważnika, gdyż jego lokal odpowiada powyższym dwóm normom zaludnienia – jego powierzchnia mieszkalna liczy [...] m². Sąd zdaje sobie sprawę z faktu, że stanowisko powyższe odbiega od poglądu zaprezentowanego w przywołanych przez skarżącego orzeczeniach NSA (sygn. akt. I SA 658/99 i I SA 866/98), ale jednocześnie wskazuje, że w tym zakresie orzecznictwo sądowe nie jest jednolite. Organ powołał się na inne orzecznictwo NSA potwierdzające zasadność cofnięcia skarżącemu prawa do równoważnika. Sąd nie znalazł w zaskarżonej decyzji naruszeń prawa procesowego. Zarzut taki nie pojawił się co prawda w skardze do Sądu, ale kwestia ta została przeanalizowana z urzędu, zwłaszcza, że skarżący zawarł zarzut naruszenia procedury administracyjnej w odwołaniu od decyzji z dnia [...] lutego 2005 r. (zarzut naruszenia art. 7 Kpa). Rzeczywiście - organ nie podjął wystarczających działań dla pozyskania dokumentów pozwalających na ustalenie daty odbioru końcowego lokalu skarżącego, skoro kwestii tej przypisywał istotne znaczenie. W szczególności organ nie poszukiwał we własnym zakresie protokołu, o którym mowa w § 10 umowy z dnia [...] grudnia 2001 r., ale w ocenie Sądu, jak to powyżej uzasadniono, okoliczność ta nie ma żadnego prawnego znaczenia. Skoro tak, to w żadnym stopniu, tym bardziej w stopniu istotnym, nie mogło to wpłynąć na wynik postępowania. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 przywołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę oddalił uznając, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja podjęta została zgodnie z prawem obowiązującym w chwili jej wydawania.