I SA/Rz 527/05

I SA/Rz 527/05 POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący AWSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.P. - prowadzącego Firmę Handlowo Usługową "A" na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2005 roku Nr [...] w sprawie zgłoszenia celnego - postanawia - I. umorzyć postępowanie sądowe I. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego J.P. 500zł. (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Rz 527/05 UZASADNIENIE W skardze sądowoadministracyjnej na opisaną wyżej decyzję J.P. wniósł o jej uchylenie, żądając nadto uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] maja 2005 roku znak: [...]. Dyrektor Izby Celnej, uznając podniesione w skardze zarzuty za uzasadnione w całości, decyzją z dnia [...] marca 2006 roku Nr [...] uchylił zaskarżoną, decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego i umorzył postępowanie w sprawie. Powyższe rozstrzygniecie zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 marca 2006 roku. W konsekwencji, pismem z dnia 6 marca 2006 roku Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie Dyrektor Izby Celnej skorzystał z tzw. autokontroli, tj. instytucji umożliwiającej organowi administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, ponowną weryfikację własnego działania (lub braku działania), bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem (T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 1999, s. 156). Zgodnie bowiem z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej jako p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W tym stanie rzeczy, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i w związku z tym w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało je umorzyć. O zworce kosztów postępowania orzeczono na mocy art. 201 § 1 p.p.s.a.