II SA/Wa 2653/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA -Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. D. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2000 r., sygn. akt II SA 841/00 postanawia -odrzucić skargę- W piśmie z dnia 23 października 2004 r. J.D. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2000 r., sygn. akt II SA 841/00. Przedmiotowym postanowieniem Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę J. D. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2000 r. nr [...]-w przedmiocie odmowy skorygowania zaświadczenia o wysokości uposażenia dla celów emerytalnych. Jako podstawę odrzucenia NSA wskazał brak właściwości w przedmiocie prawa do świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego. W skardze o wznowienie postępowania sądowego J.D. zarzucił Sądowi, iż błędnie przyjął przedmiot jego skargi z 19 marca 2003 r., co skutkowało jej odrzuceniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że stosownie do art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) w sprawach o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy w art. 2 ustawy tj. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Stosownie do art. 279 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać - oprócz oznaczenia zaskarżonego orzeczenia – także podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podstawę wznowienia określają przepisy art. 271, 272 i 273 ww. ustawy. Zgodnie z tymi przepisami można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli: 1) w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, 2) strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Ponadto, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, jak również na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ustawa wskazuje także, że podstawą wznowienia postępowania jest późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Zgodnie z art. 280 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, natomiast w braku jednego z tych wymagań sąd zobowiązany jest wniosek odrzucić. Dokonując kontroli skargi pod tym kątem, należy stwierdzić, że wskazanie podstawy prawnej powinno zawierać wyraźne określenie, który z przepisów art. 271-273 ww. ustawy uzasadnia wznowienie postępowania w danej sprawie. Powołanie podstawy (albo podstaw) wznowienia ma istotne znaczenie w tym postępowaniu. Samo wskazanie przez skarżącego art. 273, który to przepis określa kilka przyczyn wznowienia nie jest realizacją powyższej zasady. To skarżący musi konkretnie sprecyzować podstawę (podstawy) wznowienia i ją uzasadnić. Brak takiego konkretnego wskazania podstawy prawnej rzutuje już na samą dopuszczalność skargi. W skardze z dnia 23 października 2004 r. J. D. zarzucił, iż postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2000 r., sygn. akt II SA 841/00 zostało "uzyskane za pomocą oszukańczego działania członków sądu". Skarżący podniósł, iż Naczelny Sąd Administracyjny "w sposób oszukańczy" zmienił przedmiot jego skargi, odrzuconej postanowieniem z dnia 9 października 2000 r. Należy uznać, że skarżący nie wskazał na podstawy wznowienia postępowania sądowego. Również z uzasadnienia skargi nie wynika, iż wspomniane przesłanki zachodzą w niniejszej sprawie. W konsekwencji Sąd uznał, że skarga J.D. nie opiera się na ustawowych podstawach wznowienia postępowania. W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić i z tych powodów Sąd, na podstawie art. 280 § 1 ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 103 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.