II SA/Lu 614/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Stażysta Anna Chmielewska, po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Decyzją z dnia kwietnia 2006 r. Nr [...] wydaną z upoważnienia Wójta Gminy N. przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej (k. 38 akt administracyjnych) organ pierwszej instancji odmówił przyznania skarżącej pomocy w formie usług opiekuńczych. Rozstrzygnięcie uzasadnił tym, iż skarżąca nie spełnia przesłanek określonych w art. 50 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) do przyznania usług opiekuńczych lub specjalistycznych usług opiekuńczych, co wynika z aktualizacji wywiadu środowiskowego i zebranego w sprawie materiału dowodowego. Od decyzji z dnia kwietnia 2006 r. odwołała się skarżąca ( k. 39 i k. 50-54 akt administracyjnych). Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia maja 2006 r. Nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy podnosząc, iż wobec braku obiektywnych przeszkód, aby pomoc w czynnościach domowych, w tym w postaci palenia w piecu, była świadczona przez dorosłego syna odwołującej, a także męża, nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i przyznania usług opiekuńczych. Od decyzji organu drugiej instancji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosła T. W. Skarżąca zarzuciła organowi administracji nierozpatrzenie wniosków o wyłączenie pracownika socjalnego złożonych w Ośrodku Pomocy Społecznej oraz wniosku o wyłączenie pracownika złożonego w dniu stycznia 2005 r. w sekretariacie Wojewody. Nadto skarżąca podniosła, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji oparte jest na "kłamliwej ocenie sytuacji" oraz "oszczerstwach" pracownika socjalnego organu pierwszej instancji w niniejszej sprawie. Wreszcie zarzuciła organowi pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie nieprzeprowadzenie podstawowych dowodów koniecznych dla wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o oddalenie skargi, podnosząc, iż zarzuty skargi są niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę(pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2), gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Pismem z dnia listopada 2006 r. złożonym do akt sprawy o sygn. akt II SAB/Lu 64/06, którego odpis dołączono do akt niniejszej sprawy, T. W. wyjaśniła, że jej pismo z dnia czerwca 2006 r. nazwane "skargą", przekazane Sądowi przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako skarga na decyzję Kolegium z dnia maja 2006 r. Nr [...] nie stanowi skargi do Sądu, lecz skargę adresowaną do organu administracji w przedmiocie wznowienia postępowania po decyzji ostatecznej w sprawie zasiłku celowego. W tej sytuacji, wobec sprecyzowania przez skarżącą, iż jej pismo z dnia czerwca 2006 r. nie jest skargą skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, postępowanie w niniejszej sprawie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu na podstawie powołanego wyżej art. 161 § 1 pkt 3 ustawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.