II SA/Lu 613/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Stażysta Anna Chmielewska, po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Decyzją z dnia kwietnia 2006 r. Nr [...] wydaną z upoważnienia Wójta Gminy N. przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej (k. 37 akt administracyjnych) organ pierwszej instancji przyznał skarżącej zasiłek celowy w wysokości 100,00 zł z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu leków, żywności, opału oraz opłacenia należności za energię elektryczną z realizacją świadczenia od kwietnia 2006 r. – przelew na wskazane przez skarżącą konto w banku. Rozstrzygnięcie uzasadnił ustaleniami poczynionymi w aktualizacji wywiadu środowiskowego oraz treścią przedłożonego zaświadczenia lekarskiego. Od decyzji z dnia kwietnia 2006 r. odwołała się skarżąca ( k. 39 i k. 50-54 akt administracyjnych). Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia maja 2006 r. Nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy podnosząc, iż udzielona pomoc w wysokości 100 zł mimo, że nie satysfakcjonuje odwołującej, jest adekwatna do możliwości finansowych organu pierwszej instancji, potrzeb innych osób oczekujących pomocy, a także wysokości przyznawanej pomocy tym osobom. Od decyzji organu drugiej instancji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosła T. W. Skarżąca zarzuciła organowi administracji nierozpatrzenie wniosków o wyłączenie pracownika socjalnego złożonych w Ośrodku Pomocy Społecznej w N. oraz wniosku o wyłączenie pracownika złożonego w dniu stycznia 2005 r. w sekretariacie Wojewody. Nadto skarżąca podniosła, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji oparte jest na "kłamliwej ocenie sytuacji" oraz "oszczerstwach" pracownika socjalnego organu pierwszej instancji w niniejszej sprawie. Wreszcie zarzuciła organowi pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie nieprzeprowadzenie podstawowych dowodów koniecznych dla wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o oddalenie skargi, podnosząc, iż zarzuty skargi są niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę(pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2), gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Pismem z dnia listopada 2006 r. złożonym do akt sprawy o sygn. akt II SAB/Lu 64/06, którego odpis dołączono do akt niniejszej sprawy, T.W. wyjaśniła, że jej pismo z dnia czerwca 2006 r. nazwane "skargą", przekazane Sądowi przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako skarga na decyzję Kolegium z dnia maja 2006 r. Nr [...] nie stanowi skargi do Sądu, lecz skargę adresowaną do organu administracji w przedmiocie wznowienia postępowania po decyzji ostatecznej w sprawie zasiłku celowego. W tej sytuacji, wobec sprecyzowania przez skarżącą, iż jej pismo z dnia czerwca 2006 r. nie jest skargą skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, postępowanie w niniejszej sprawie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu na podstawie powołanego wyżej art. 161 § 1 pkt 3 ustawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.