II SA/Gd 418/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 24 października 2007 r. na rozprawie sprawy ze skarg E. Sz. i W. Sz. oraz J. P. i M. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie opinii w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości uchyla zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 4 października 2005r. Prezydent Miasta na podstawie art. 93 ust. 1, ust. 4 i ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.) zaopiniował pozytywnie proponowany podział nieruchomości składającej się z działek nr 304/72 i 305/72, karta mapy 6, obręb W. K., położonej w rejonie ulic Radosnej i Nowodworcowej, jako zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnicy W. K. w G. zatwierdzonego uchwałą XLII/1336/2002 Rady Miasta z dnia 26 czerwca 2002r. Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem wydanym w dniu 27 kwietnia 2006r., po rozpoznaniu zażalenia mieszkańców Wspólnoty Mieszkaniowej Osiedla Świerkowe. Organ odwoławczy orzekł na podstawie art. 138 §1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 144 Kpa oraz art. 93 ust. 1, 4, 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, stwierdzając, że proponowany podział jest zgodny z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. E. i W. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższe postanowienie zarzucając, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniosło się do wszystkich kwestii podniesionych przez nich w zażaleniu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. J. i M. P. złożyli także na to postanowienie skargę, w której zarzucili, że Kolegium nie ustosunkowało się do ich zażalenia. Skarżący wskazali, że w sprawie niniejszej zostały złożone zażalenia przez właścicieli nieruchomości indywidualnie, natomiast w zaskarżonym postanowieniu mowa jest o zażaleniu mieszkańców wspólnoty mieszkaniowej Osiedla Świerkowe. W odpowiedzi na ich skargę organ odwoławczy wniósł również o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2007r. sprawa ze skargi J. i M. P. sygn. akt IISA/Gd 419/06 została połączona ze sprawą ze skargi E. i W. S. sygn. akt IISA/Gd 418/06 do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oznacza to między innymi, że sąd nie może w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. Przepis art. 93 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tj.: Dz.U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.) stanowi, że podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Zgodność z ustaleniami planu w rozumieniu tego przepisu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu (art. 93 ust. 2). Z ust. 4 tego artykułu wynika natomiast, że zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Opinię tą wyraża się w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie (art. 93 ust. 5). Organ pierwszej instancji orzekł w niniejszej sprawie, pozytywnie opiniując projekt podziału nieruchomości, jako zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, postanowieniem z dnia 4 października 2005r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonym postanowieniu rozpoznało sprawę na skutek zażalenia mieszkańców Wspólnoty Mieszkaniowej Osiedla Świerkowe. W uzasadnieniu tego postanowienia stwierdzono, że na postanowienie organu I instancji zostało złożone jedno zażalenie mieszkańców wspólnoty. W aktach administracyjnych brak jest zażalenia mieszkańców Wspólnoty Mieszkaniowej Osiedla Świerkowe. Z akt tych wynika natomiast, że na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 4 października 2005r. wniesiono łącznie czternaście odrębnych zażaleń. Pismem z dnia 25 października 2005r. organ pierwszej instancji działając na podstawie art. 133 Kpa w zw. art. 144 Kpa przekazał bowiem organowi odwoławczemu wraz z aktami sprawy zażalenia: R. i M. B., M. G., E. i W. S., M. F., T. i K. L., J. i M. P., J. G.. Następnie zaś pismem z dnia 9 listopada 2005r. przekazane zostały koleje zażalenia, które wpłynęły w sprawie: J. i R. P., S. P. i J. N., A. T.-K. i M. K., J. i J. R., D. A., Z. H.-F., E. i M. B. Rozpoznając zażalenie organ odwoławczy orzeka na podstawie art. 138 Kpa w zw. z art. 144 Kpa. Z zasady dwuinstancyjności postępowania wynika, że w razie wniesienia zażalenia organ odwoławczy ponownie rozpoznaje sprawę, przy czym ma on obowiązek rozpatrzyć wszystkie zarzuty zażalenia i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. W razie skutecznego wniesienia kilku zażaleń przez strony organ odwoławczy winien rozpatrzyć je łącznie jednym postanowieniem. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie nie odpowiada tym wymogom. Organ odwoławczy rozstrzygnął bowiem sprawę na skutek zażalenia, którego nie ma w aktach sprawy, natomiast zażalenia przekazane przez organ I instancji nie zostały rozpatrzone. W tej sytuacji zaskarżone postanowienie nie może być uznane za prawidłowe. Z powyższych względów Sąd orzekł w wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi na uwzględnienie skargi sprawa będzie ponownie rozpoznawana przez organ odwoławczy, który winien uwzględnić powyższe uwagi przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Zgodnie bowiem z treścią art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.