IV SA/Wa 892/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2007 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lutego 2007 r. nr (...) w przedmiocie obciążenia właściciela kosztami transportu, utrzymania i leczenia zwierząt - skargę oddala - Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 roku, Nr [...] Prezydent Miasta O. obciążył M. S. kwotą 42 568, 39 zł z tytułu kosztów transportu oraz utrzymania psów w okresie od 1 września 2005 roku do dnia 31 października 2005 roku oraz kosztami leczenia tychże psów odebranych czasowo na podstawie decyzji Prezydenta Miasta O. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 roku i nr [...] z dnia [...] września 2005 roku. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła pełnomocnik M. S. ponosząc zarzuty: * bezzasadnego przyjęcia, że niezbędnym było odebranie psów ich dotychczasowemu właścicielowi, podczas gdy warunki w jakich przebywały, a w szczególności ich stan zdrowia, wielkość pomieszczeń, a także higiena w miejscach ich przebywania w żaden sposób nie uzasadniały wydania takiej decyzji, co spowodowało niezasadne obciążenie odwołującego się kosztami z tym związanymi, * naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 7 ust.1 pkt 1 ustawy o ochronie zwierząt poprzez bezzasadne przyjęcie, że uzasadnionym było umieszczenie 26 psów w hotelu dla zwierząt, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu wskazuje, iż zwierzęta takie mogą być przekazane jedynie schronisku dla zwierząt co w konsekwencji spowodowało znaczne zawyżenie kosztów utrzymania psów, * niezasadnego przyjęcia kosztów transportu psów do oddalonego znacznie hotelu dla psów, podczas gdy czynności te nie były uzasadnione względami ekonomicznymi, a zasadnym mogło być jedynie ich przewiezienie do schroniska dla zwierząt właściwego dla miasta O., * bezzasadnego przyjęcia kosztów odłowienia i transportu 20 psów na kwotę 5 992 zł wynikającą jedynie z zawyżonych faktur, podczas gdy realne koszty transportu takiej ilości psów są całkowicie niewspółmierne z fakturą wystawioną dowolnie przez lekarza weterynarii, a nadto kwota wynikająca z odłowienia psów nie ma odzwierciedlenia w stanie faktycznym, gdyż wszystkie zwierzęta zostały doprowadzone przez odwołującego się i strażnika * Sygn. akt IV SA/Wa 892/07 miejskiego, wobec czego niezasadnym było obciążanie odwołującego się tymi kosztami, * bezzasadne przyjęcie kosztów transportu psów na kwotę 3041,39 zł wynikającą jedynie z zawyżonych faktur, podczas gdy realne koszty transportu są całkowicie niewspółmierne z fakturą, wystawioną dowolnie przez R. Sp. z o.o., * bezzasadne przyjęcie kwot 600 zł oraz kwot 950 zł i 320 zł jako kwot należnych za niezbędną interwencję weterynaryjną, podczas gdy stan zwierząt nie uzasadniał jakiejkolwiek pomocy weterynaryjnej, a wymienione wyżej kwoty ustalono dowolnie jedynie w oparciu o wystawione przez lekarzy weterynarii faktury, które nie zostały poparte jakąkolwiek dokumentacją leczenia, a w szczególności nie zawierały szczegółowego określenia charakteru rzekomo wykonanych zabiegów oraz przyczyn chorób i obrażeń powstałych u zwierząt. Decyzją z dnia [...] lutego 2007 roku, Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzje Prezydenta Miasta O. z dnia [...] grudnia 2005 roku. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że z akt sprawy wynika, iż w dniach od 25 sierpnia do dnia 06 września 2005 roku zostały przeprowadzone kontrole na posesjach położonych w O. przy ulicy: [...] i na działce leśnej przy ul. [...]. Kontrole te wykazały, że na działkach tych przetrzymywane są psy rasy Amstaff, Mastiff, Pitbull oraz mieszańce tych ras. Psy (niewiadomego pochodzenia) przetrzymywane były w dużym zagęszczeniu - szczególnie na działkach przy ul. [...] i działce leśnej - w boksach, prowizorycznie skleconych budach i małych drucianych klatkach. Uwiązane one były na ciężkich łańcuchach i stały w grubej warstwie udeptanych odchodów. Psy były brudne, głodne, wychudzone z krótko przy głowie obciętymi uszami, z bliznami po pogryzieniach m. in. na karku, pysku i z oznakami chorób skórnych oraz objawami syndromu psa maltretowanego (pies kuli się, podciąga ogon pod siebie i trzęsie się). Skarżący sam leczył i szczepił psy szczepionką, którą otrzymywał od zaprzyjaźnionego weterynarza (leki weterynaryjne dostępne są wyłącznie dla wykonujących zawód lekarzy weterynarii). Świadkowie uskarżali się na smród pochodzący z działek przy ul. [...] oraz inne uciążliwości tej nielegalnej hodowli. Świadkowie twierdzili, że nocą kursują samochody, którymi Sygn. akt IV SA/Wa 892/07 wywożone są psy i później pokrwawione przywożone są z powrotem. Na wszystkich kontrolowanych posesjach znajdowały się śmierdzące kości, łby krowie i padlina. Zastany i komisyjnie potwierdzony stan faktyczny w sprawie w pełni wyczerpuje zastosowaną sankcję odebrania psów jego właścicielowi (decyzje Prezydenta Miasta O.: Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 roku, znak: [...] i Nr [...] z dnia [...] września 2005 roku, znak: [...]). Decyzje te nie zostały zaskarżone i stały się ostateczne. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest przepis art. 7 pkt 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 roku, Nr 106, poz. 1002 z późn. zm.), zgodnie z którym w przypadku wydania decyzji, przez właściwy organ, w przedmiocie odebrania zwierzęcia, kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna. Z akt sprawy wynika, że część psów została umieszczona w schronisku, pozostała cześć psów, których przyjęcia odmówiły schroniska została umieszczona w tym hotelu dla zwierząt, który je przyjął. Zwierzęta zostały umieszczone w ośrodku prowadzonym przez specjalistów z dziedziny weterynarii i w szpitalu (trzy psy i jedna suka), w których zostały poddane koniecznemu fachowemu leczeniu, a w przypadkach beznadziejnych, zwierzęta zostały poddane eutanazji. Do akt sprawy zostały załączone podstawowe materiały dowodowe w sprawie: karty zdrowia psów poddanych leczeniu i eutanazji, zaświadczenia o szczepieniu wścieklizny, faktury i rachunki oraz zestawianie kosztów. Również wyłapanie i transport psów zostało przeprowadzone przez specjalistyczną firmę i za usługę tę zostały przedstawione stosowne dokumenty (faktury). Skutkiem prawnym uprawomocnienia się cytowanych wyżej decyzji Prezydenta Nr [...] i [...] było wydanie zaskarżonej decyzji, mocą której nastąpiło przymusowe odebranie psów właścicielowi i w jego następstwie konieczność transportu i leczenia odebranych psów. Trzeba zaznaczyć, że odebrane zwierzęta przetrzymywane były w warunkach niegodnych dla bytowania zwierzęcia, które powinny być traktowane w sposób humanitarny, albowiem zgodnie z przepisem art. 1 cyt. ustawy o ochronie zwierząt "zwierzę, jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą. Człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę". Z akt sprawy wynika w sposób jednoznaczny, że skarżący nie Sygn. akt IV SA/Wa 892/07 traktował zwierząt, nad którymi sprawować miał opiekę w sposób humanitarny, przez co rozumie się takie traktowanie zwierzęcia, które uwzględnia potrzeby zwierzęcia i zapewnia mu opiekę i ochronę. Przedstawiony w protokołach kontroli stan faktyczny w sprawie pozwala sądzić, że skarżący dopuścił się rażącego zaniedbania w sprawowaniu opieki nad zwierzętami. Przez rażące zaniedbanie należy rozumieć drastyczne odstępstwa od określonych w ustawie norm postępowania ze zwierzętami, a w szczególności w zakresie zagłodzenia, brudu, nieleczonej choroby, w niewłaściwym pomieszczeniu i nadmiernej ciasnocie. Zwierzętom poddawanym okrutnemu traktowaniu ulega zniszczeniu ich struktura psychiczna i w efekcie ich zachowanie staje się nieprzewidywalne i niebezpieczne dla otoczenia, w szczególności zwierzęta stają się agresywne, przejawiają syndrom psa maltretowanego. Powiatowy Inspektor Weterynarii obecny w dniu 1 września 2005 roku na terenie działki leśnej przy ul. [...] i przy ul. [...] zaobserwował ubytki sierści świadczące o chorobie skóry (dwa psy) 1 oznaki zwiększonej pobudliwości (dwa psy). Wbrew twierdzeniom skarżącego podręczny słownik języka polskiego i przepis art. 4 podaje niezbędne definicje do ustalenia znaczenia pojęcia "niewłaściwe warunki", bądź "rażące niechlujstwo". Wystarczającym jest zapoznanie się z terminem właściwych warunków bytowania zwierzęcia domowego, bądź pojęciem dbałości o czystość i porządek, by stworzyć od tych pojęć znaczenie odwrotne tego czego doznały zwierzęta przebywając pod opieką skarżącego. Również trudno doszukać się naruszenia przepisów prawa materialnego ze względu na umieszczenie części zwierząt w hotelu, skoro schroniska nie wyraziły zgody na ich przyjęcia, a przepisy ustawy o ochronie zwierząt jako nadrzędny cel ustawy nakazują organom administracji publicznej podejmowanie działań na rzecz ochrony zwierząt. Koszty leczenia, odłowienia, przewiezienia do odpowiedniego miejsca zwierząt zostało ustalone na podstawie powszechnie znanego, obowiązującego cennika w sprawie. Wbrew temu co twierdzi skarżący, że sam doprowadził wszystkie zwierzęta do samochodu, to z protokołu T. z dnia [...] września 2005 roku wynika, że w dniu 30 sierpnia 2005 roku inspektorzy T. próbowali odebrać dwa psy pozostające bez bud przy ul. [...], lecz skarżący widząc to wybiegł z domu i odebrał inspektorom psy. Wyrwał je i uciekł z nimi Sygn. akt IV SA/Wa 892/07 do domu za ogrodzeniem. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła pełnomocnik M. S. podnosząc następujące zarzuty: * naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 7.1. pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt, przez bezzasadne przyjęcie, że uzasadnionym było umieszczenie 26 psów w hotelu dla zwierząt, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu wskazuje, iż zwierzęta takie mogą być przekazane jedynie schronisku dla zwierząt, co spowodowało w konsekwencji znaczne zawyżenie kosztów utrzymania psów w skarżonym okresie (pkt 2 specyfikacji); * naruszenia prawa procesowego, w szczególności art. 7 w zw. z art. 77 kpa poprzez niepodjęcie żadnych działań mających na celu dokładne wyjaśnienie sprawy i oparcie się jedynie na decyzji Prezydenta Miasta O., z pominięciem dowodów wskazywanych w odwołaniu od decyzji przez skarżącego i nie przeprowadzenie w tym zakresie jakiegokolwiek postępowania dowodowego, wobec nie odniesienia się do powyższych dowodów wnioskowanych przez stronę, co skutkowało utrzymaniem w mocy zaskarżanej decyzji oraz niepodjęcie żadnej inicjatywy w zakresie materiału dowodowego mającego na celu wyjaśnienie stanu faktycznego, * art. 10 k.p.a. poprzez niezapewnienie czynnego udziału strony w postępowaniu, niezapewnienie możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji; niezapewnienie możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w postępowaniu dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji; Zdaniem pełnomocnika skarżącego decyzja wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. powiela jedynie ustalenia decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] grudnia 2005 roku, nie wskazując jakichkolwiek podstaw takiego rozstrzygnięcia. Tymczasem w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta O. zawarto szereg wniosków, które nie zostały przeprowadzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Nadto ze specyfikacji do noty księgowej nr [...] z dnia 13 grudnia 2005 roku wynika, iż zwierzęta należące do odwołującego umieszczono w hotelu dla psów. Tym samym zarówno organ administracji jak i SKO dopuściły się naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 7.1. pkt 1 Sygn. akt IV SA/Wa 892/07 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt. Niezasadnym w tejże sytuacji było umieszczenie 26 psów w hotelu dla zwierząt, podczas gdy prawidłowa wykładnia art. 7.1. pkt 1 ustawy wskazuje, iż zwierzęta takie mogą być przekazane jedynie schronisku dla zwierząt. Zwrócić należy uwagę na różnice w wysokości dziennego kosztu utrzymania zwierzęcia w schronisku, a w hotelu dla psów. Taka decyzja organu spowodowała w konsekwencji znaczne zawyżenie kosztów utrzymania psów w skarżonym okresie. Bezzasadne jest stanowisko SKO polegające na przyjęciu, że skoro schroniska nie wyraziły zgody to należało część psów umieścić w hotelu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze bezkrytycznie powieliło argumentację przedstawioną w decyzji Prezydenta Miasta O. Jednakże, wina M. S. oskarżonego w sprawie II K 447/05 toczącej się przed Sądem Rejonowym w O. nie została jeszcze, nawet nieprawomocnie zakończona. Ustalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. należy uznać za dowolne, nie mające odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym. Dlatego też nie sposób uznać - jedynie na podstawie twierdzeń pracowników T. w W. - iż niezbędnym było odebranie psów ich dotychczasowemu właścicielowi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pominęło dowody wskazywane na rzecz skarżącego istotne dla obiektywnego wyjaśnienia sprawy, a mianowicie: * zażądanie od lekarza weterynarii S. S. zestawienia wydatków oraz szczegółowej kalkulacji, na podstawie której wystawiono fakturę VAT nr [...] z dnia 8 września 2005 roku, a w szczególności zakresu wykonanych czynności; * zażądanie od lekarza weterynarii B. R. kart leczenia psów oraz przebiegu choroby w związku z wystawionymi przez niego rachunkami nr [...] z dnia 11.10.2005 roku oraz nr [...] z dnia 31.10.2005 roku oraz wskazanie charakteru interwencji weterynaryjnej; * zażądanie od lekarza weterynarii M. B. kart leczenia psów oraz przebiegu choroby w związku z wystawioną fakturą VAT nr [...] z dnia 21.09.2005 roku oraz wskazanie charakteru interwencji weterynaryjnej; * zażądanie z Komendy Powiatowej Policji w O. informacji, którzy funkcjonariusze policji brali udział w czynnościach na posesjach położonych w O. przy ul. [...], ul. [...] oraz na działce leśnej przy ul. [...] w dniach 1,5 i 6 września 2005 roku oraz udostępnienia notatek * Sygn. akt IV SA/Wa 892/07 służbowych tych funkcjonariuszy; * dopuszczenie dowodu z zeznań strażnika miejskiego P. M. (adres: Straż Miejska w W., ul. [...], [...] W.) na okoliczność samodzielnego odłowienia psów przez odwołującego i strażnika miejskiego P. M. oraz na okoliczność powstania u psów obrażeń wywołujących konieczność interwencji weterynaryjnej podczas nienależycie przeprowadzonego transportu i załadunku psów, bez zachowania środków ostrożności i dbałości o odizolowanie od siebie zwierząt - które to nie miały związku z warunkami panującymi na posesjach M. S.; * dopuszczenie dowodu z zeznań lek. weterynarii W. W. (adres: Lecznica Weterynaryjna, ul. [...], [...] W.) na okoliczność stanu zdrowia zwierząt należących do M. S. i stałej opieki weterynaryjnej na nimi. Żaden z powyższych dowodów nie został przez SKO uwzględniony. Nie sposób uznać, aby jakiekolwiek dowody zostały przeprowadzone. Nie wyjaśniono w związku z tym należycie stanu faktycznego sprawy. W uzupełnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt przewiduje sankcję administracyjną w postaci odebrania zwierzęcia i przekazania go schronisku dla zwierząt lub innemu podmiotowi wskazanemu w ust. 1. Nie sposób więc zdaniem pełnomocnika zgodzić się z zawartym w uzasadnieniu decyzji SKO w W. twierdzeniem, iż "trudno doszukać się naruszenia przepisów prawa materialnego ze względu na umieszczenie części zwierząt hotelu, skoro schroniska nie wyraziły zgody na ich przyjęcie". Oczywistym zdaje się być, że nadrzędnym celem wskazywanej ustawy jest podejmowanie działań na rzecz ochrony zwierząt, jednakże to działanie nie może być sprzeczne z postanowieniami wskazywanej ustawy i obowiązującą wykładnią. Przepisy art. 7 ust. 1 oraz ust. 1 b i 1 c regulują kwestię przekazania zwierzęcia wskazując na obowiązującą, nieprzypadkową kolejność. W pierwszej kolejności należy bowiem dążyć do przekazania zwierzęcia temu, kto niejako z definicji zapewni mu właściwą opiekę, a więc w przypadku zwierząt domowych - schronisku dla zwierząt. Analiza treści art. 7 ust. 1 b w/w ustawy pozwala wnioskować, iż na podmiotach wymienionych wart. 7 ust. 1 nie ciąży obowiązek przyjęcia Sygn. akt IV SA/Wa 892/07 zwierzęcia odebranego w trybie przyjętym ustawą. Stąd też w przypadku braku zgody - co miało miejsce w przedmiotowej sprawie - przekazanie może nastąpić innemu podmiotowi (osobie prawnej, jednostce organizacyjnej czy też osobie fizycznej), który zgodzi się zwierzę przyjąć i zapewnić mu opiekę. Przekazanie to winno jednak nastąpić nieodpłatnie [ por. Ustawa o ochronie zwierząt pod redakcją Wojciecha Radeckiego, Towarzystwo Naukowe Prawa Ochrony Środowiska, Wrocław 2003]. Dlatego też, nie sposób zgodzić się, aby w realiach niniejszej sprawy - lub jakiekolwiek innej - możliwym było umieszczenie zwierząt w hotelu dla zwierząt na koszt właściciela zwierzęcia. Każdorazowo przekazanie zwierząt podmiotowi innemu niż określony w art. 7 ust. 1 winno być dokonywanie nieodpłatnie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zarzut skarżącego, iż nie zakończyła się jeszcze tocząca się przeciwko niemu sprawa karna nie ma żadnego znaczenia w niniejszej sprawie. Istotny dla sprawy jest bowiem fakt, że Prezydent Miasta O. decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 roku, Nr [...] oraz decyzją z dnia [...] września 2005, Nr [...] odebrał skarżącemu należące do niego psy. Jak wynika z uzasadnień tychże decyzji podstawą odebrania zwierząt było ich przetrzymywanie w niewłaściwych warunkach. Decyzje te funkcjonują w obrocie prawnym. Wydając te decyzje organy administracji dokonywały samodzielnych ustaleń faktycznych. Rozstrzygnięcie sądu karnego nie ma znaczenia prejudycjalnego dla tych rozstrzygnięć jak również nie może podważać bytu prawnego tychże decyzji. W postępowaniu w sprawie obciążenia skarżącego kosztami transportu psów, ich leczenia oraz utrzymania organ administracji nie posiadał uprawnień do czynienia własnych ustaleń, czy odebranie psów skarżącemu było zasadne. Wydane w tym przedmiocie decyzje były dla organów administracji wiążące. Za nieuzasadniony uznać należy zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 7.1. pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia Sygn. akt IV SA/Wa 892/07 1997 roku o ochronie zwierząt, przez przyjęcie, że uzasadnionym było umieszczenie 26 psów w hotelu dla zwierząt. Przez użyte w tym przepisie sformułowanie schronisko dla zwierząt należy zdaniem Sądu rozumieć nie tylko placówkę, która spełnia wymogi zawarte w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2004 roku, w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt (Dz. U. Nr 158, poz. 1657) lecz każde miejsce, w którym można umieścić zwierzę nad którym znęcano się zadając mu ból lub cierpienie. Takim miejscem jest również w ocenie Sądu hotel dla psów. Umieszczenie w nim psów skarżącego było uzasadnione brakiem dla nich miejsc w schroniskach dla zwierząt w rozumieniu wymienionego wyżej rozporządzenia. Za nieuzasadniony uznać zdaniem Sądu zarzut niepodjęcia żadnych działań mających na celu dokładne wyjaśnienie sprawy. Z treści skargi wynika, że skarżący kwestionuje wysokość poniesionych kosztów oraz ich zasadność. W ocenie Sądu brak jest podstaw do kwestionowania tychże kosztów. Zostały one ustalone przez organy administracji w oparciu o rachunki przedstawione przez podmioty wykonujące czynności związane z odebraniem psów skarżącemu. Zasadność wykonania tych czynności w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości. Przeprowadzanie dodatkowych dowodów na tę okoliczność było w ocenie Sądu zbędne. To podmioty wykonujące usługę określają jej wartość. Wystawione rachunki opiewają na kwoty, które w świetle doświadczenia życiowego nie mogą być uznane za nieadekwatne w odniesieniu do wykonanej pracy. Rachunki te wskazują również czynności w związku z którymi poniesione zostały wymienione w nich koszty. Za prawidłowe uznać należy zdaniem Sądu postępowanie organów administracji polegające na obciążeniu skarżącego kosztami jakie wyłożone zostały w związku z odebraniem mu zwierząt. To zachowanie skarżącego polegające na znęcaniu się nad zwierzętami skutkowało koniecznością podjęcia tych czynności i poniesienia w związku z tym określonych kosztów i brak jest podstaw, by koszty z tym związane ponosiło społeczeństwo. Wniosek o dopuszczenie dowodu z zeznań lekarza weterynarii W. W. na okoliczność stanu zdrowia zwierząt należących do M. S. i stałej opieki weterynaryjnej nad nimi zmierzał w istocie do podważenia zasadności decyzji o odebraniu skarżącemu zwierząt. Jak już wcześniej wskazano podważanie zasadności tych decyzji w postępowaniu, którego przedmiotem jest obciążenie skarżącego kosztami wynikłymi z tych decyzji jest niedopuszczalne. Sygn. akt IV SA/Wa 892/07 Zarzut pozbawienia strony możliwości czynnego udziału w postępowaniu uznać należy zdaniem Sądu za nieuzasadniony. W aktach sprawy brak jest dowodu zawiadomienia skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie obciążenia go kosztami związanymi z odebraniem mu psów. Bak jest także dowodu zawiadomienia skarżącego o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy zarówno przez organ pierwszej instancji jak i przez organ odwoławczy. Uchybienia te w ocenie Sądu nie spowodowały jednak pozbawienia skarżącego możliwości udziału w postępowaniu. Z treści odwołania wynika, że pełnomocnikowi skarżącego znany był materiał dowodowy jaki znajdował się w aktach sprawy. W odwołaniu wskazane zostały poszczególne faktury jak również imię i nazwisko strażnika miejskiego oraz lekarza weterynarii. W postępowaniu odwoławczym Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie przeprowadzało żadnych nowych dowodów. Braku powiadomienia o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym na etapie postępowania odwoławczego nie można uznać za pozbawienie skarżącego możliwości udziału w postępowaniu. Zastrzeżenia do rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji i wnioski dowodowe zawarte zostały w odwołaniu. Z powyższych względów na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.