II SAB/Op 23/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 1 czerwca 2007 r. postanawia: umorzyć postępowanie. M. W. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. zarzucając brak odpowiedzi na pismo strony z dnia 1 czerwca 2007r., zawierające prośbę o wyjaśnienie, czy odwołanie skarżącego z dnia 21 kwietnia 2007r. od zawiadomienia Wójta Gminy [...] o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu nieruchomości spowodowanym wybudowaniem urządzenia infrastruktury technicznej, zostało wniesione prawidłowo. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej umorzenie informując, że w tym samym dniu, kiedy to pismo skarżącego, datowane na dzień 1 czerwca 2007r., do Kolegium dotarło tj. w dniu 11 czerwca 2007r. zostało wydane przez ten organ postanowienie nr [...], w którym zespół orzekający zawarł ocenę "odwołania" M. W. od zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie orzekając o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują zatem kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i procesowym. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - dalej jako p.p.s.a.), kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego artykułu. Ponadto, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 2 p.p.s.a.). Mając na uwadze treść żądania skargi istota sprawy niniejszej sprowadza się w głównej mierze do rozważenia, czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się bezczynności przez to, że pozostawiło bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 1 czerwca 2007r., wydając jednocześnie w dniu 11 czerwca 2007r. rozstrzygnięcie o stwierdzające niedopuszczalność odwołania od zawiadomienia Wójta Gminy o wszczęciu postępowania administracyjnego. Należy wskazać, iż podstawową zasadą instytucji skargi na bezczynność jest ochrona strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Uznając zatem skargę na bezczynność organu za zasadną sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w terminie przez siebie wskazanym. Sąd może orzekać jedynie o obowiązku wydania postanowienia w przedmiotowej sprawie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach i obowiązkach skarżącego (wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2001 r., sygn. akt I SAB 37/00). W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławczego w O. nie pozostawało, w ocenie Sądu, w bezczynności w postępowaniu odwoławczym, reagując w prawem przewidzianym terminie na jego pismo z dnia 1 czerwca 2007r., które było formalnym pytaniem, czy pismo skarżącego z dnia 21 kwietnia 2007r. jest wniesione prawidłowo w postępowaniu odwoławczym, wydając postanowienie procesowe w tym postępowaniu. Podnieść należy, że skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., bądź bezczynność organu w sprawach, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Tryb ten jednak ma zastosowanie tylko w sprawach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 ww. ustawy, to znaczy, gdy chodzi o inne niż wymienione w pkt 1-3 (tego artykułu) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie dotyczy to skarg na decyzje administracyjne lub bezczynność w wydaniu takiej decyzji. Oznacza to, że wówczas gdy w bezczynności w załatwieniu sprawy administracyjnej rozstrzyganej decyzją administracyjną pozostaje samorządowe kolegium odwoławcze, to stronie przysługuje skarga na bezczynność tego organu do sadu administracyjnego, w postępowaniu bowiem przed tym organem zgodnie z ustawą nie przysługują stronie żadne środki zaskarżenia służące do zwalczania bezczynności organu na drodze administracyjnej. W związku z tym skarga M. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. jest dopuszczalna. Ponieważ jednak w momencie jej rozpoznania przez Sąd Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. już w bezczynności nie pozostawało, gdyż zakończyło postępowanie odwoławcze wydaniem postanowienia z dnia 11 czerwca 2007r. (Nr [...]) stwierdzającym niedopuszczalność odwołania – postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to znaczy w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.