IV SA/Wa 1982/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, asesor WSA Marian Wolanin, Protokolant Katarzyna Tomiło, po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. i J. małżonków Z. na decyzję Prezydenta miasta W. z dnia (...) czerwca 2007 r. Nr (...) w przedmiocie : odmowy wypłaty jednorazowego odszkodowania p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącym J. i J. małżonkom Z. kwotę 500 (pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Prezydent (...) W. decyzją z dnia (...) czerwca 2007r., nr (...), działając na podstawie przepisu art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) odmówił J. i J. Z. przyznania jednorazowego odszkodowania, za poniesioną szkodę spowodowaną uchwaleniem nowego planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego (...). J. i J. Z. wnieśli odwołanie od tej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia (...) sierpnia 2007r., nr (...)umorzyło postępowanie w tej sprawie na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, powołując się na przepis art. 36 ust. 1 pkt 1 oraz art. 37 ust. 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, że żądanie odszkodowania od gminy stanowi roszczenie cywilnoprawne przysługujące właścicielowi nieruchomości w stosunku do gminy, zaś wszelkie spory dotyczące realizacji tego żądania mogą być rozstrzygane wyłącznie przez sądy powszechne w toku postępowania cywilnego. W związku z tym organ odwoławczy stwierdził, że Prezydent (...) W. nie miał żadnych podstaw prawnych do prowadzenia postępowania administracyjnego, a tym bardziej do wydawania decyzji administracyjnej w tej sprawie. Jednocześnie organ odwoławczy pouczył strony postępowania o możliwości zakwestionowania tej decyzji, poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia tej decyzji. W dniu 12 września 2007r. J. i J. Z. skierowali do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie (za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.) pismo zatytułowane "odwołanie od decyzji nr (...)z dnia (...) czerwca 2007r" W skardze zakwestionowali rozstrzygnięcie Prezydenta (...) W.. Skarżący podnieśli, że zmiana przeznaczenia nieruchomości będących ich własnością spowodowała, iż nieruchomości te znacznie straciły na wartości, a oni w związku z tym ponieśli wymierną szkodę. Pismo to było w istocie kopią odwołania złożonego w toku postępowania administracyjnego. Sygn. akt IV SA/Wa 1982/07 Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, a w razie nieuwzględnienia tego wniosku, o jej oddalenie. J. i J. Z. na rozprawie w dniu 29 stycznia 2008r. zgodnie oświadczyli, że nie kwestionują decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., ale wyłącznie decyzję Prezydenta (...) W., który w tej sprawie orzekał w I instancji. W związku z tym nie jest przypadkowe to, że skarga do Sądu jest identycznej treści jak odwołanie od decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Merytoryczna ocena podniesionych w skardze zarzutów poprzedzona być musi stwierdzeniem dopuszczalności wniesienia skargi złożonej w danej sprawie. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem w sprawie. W myśl art. 52 § 2 tej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia , taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przez "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, kiedy strona określonego postępowania administracyjnego lub inny jego uczestnik na prawach strony złożył określony środek zaskarżenia od danego aktu lub czynności. W ten sposób zostaje spełniony wymóg wyczerpania środków zaskarżenia i każdy z podmiotów wymienionych w art. 50 p.p.s.a., uzyskuje prawo zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego wskutek złożenia środka zaskrzenia. W niniejszej sprawie skarżący złożyli odwołanie od decyzji Prezydenta (...) W. z dnia (...) czerwca 2007r. i na skutek tego środka zaskarżenia została wydana przez organ odwoławczy decyzja z dnia (...) sierpnia 2007r. Zatem to właśnie od tej decyzji przysługiwało stronie prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Niedopuszczalne było natomiast zaskarżenie decyzji poprzedzającej ostateczną decyzję kończącą postępowanie w sprawie, a więc decyzji organu I instancji. Sygn. akt IV SA/Wa 1982/07 Zgodnie z art. 160 ustawy o p.p.s.a., jeżeli ustawa niniejsza nie przewiduje wydania wyroku, Sąd wydaje orzeczenie w formie postanowienia. Ponieważ Sąd administracyjny wyrokiem rozstrzyga sprawę co do jej istoty, oznacza to, że postanowienie wydaje wówczas, jeżeli rozstrzyga o kwestii niedotyczącej istoty sprawy, a więc o kwestii o charakterze proceduralnym. Przepis art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy zobowiązuje Sąd do odrzucenia skargi, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Z taką sytuacją mamy do czynienia między innymi wówczas, gdy przedmiotem skargi jest decyzja organu I instancji. Z tego względu na podstawie powołanych wyżej przepisów, orzeczono jak w pkt I postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie przepisu art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.