I SA/Wa 1672/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: sędzia NSA Anna Łukaszewska Macioch asesor WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant Marta Maciejkowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi Z. S. i H. D. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 2090/04 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego 1) wymierza Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2) zasądza od Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej na rzecz Z. S. i H. D. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] października 2004 r., nr [...] Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa, na skutek zażalenia pełnomocnika Z. S. i H. D - r. pr. J. C. - F. z dnia 4 sierpnia 2004 r. od postanowienia Wojewody Łódzkiego z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] zawieszającego z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wznowieniowej dotyczącej nieruchomości położonej w R. przy ul. [...], oznaczonej w ew. gruntów jako działka nr [...], utrzymała zaskarżone postanowienie w mocy. Na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] października 2004 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosły w dniu 24 listopada 2004 r. Z. S. i H. D., zarzucając jej naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 kpa i wnosząc o stwierdzenie jej nieważności z uwagi na wydanie decyzji w sprawie, w której rozstrzygnięcie powinno zapaść w formie postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r., nr [...], Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa sprostowała sentencję i uzasadnienie decyzji własnej z dnia [...] października 2004 r., poprzez wpisanie zamiast użytych w sentencji i uzasadnieniu wyrazów: "zaskarżoną decyzję" słów "zaskarżone postanowienie". Po rozpoznaniu wniosku skarżących o ponowne rozpoznanie sprawy, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa ponownie sprostowała orzeczenie własne z dnia [...] października 2004 r. poprzez wpisanie zamiast użytych w sentencji i uzasadnieniu wyrazów: "zaskarżoną decyzję" słów "zaskarżone postanowienie". Na powyższe postanowienie z dnia [...] stycznia 2005 r. skarżące wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z powyższym w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie zarejestrowane zostały dwie skargi Z. S. i H. D. . Skardze na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] października 2004 r., nadano sygn. akt I SA/Wa 2090/04, natomiast skardze na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] stycznia 2005 r. sygn. I SA/Wa 681/05. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 listopada 2005 r. w sprawie I SA/Wa 2090/04 uchylił zaskarżoną decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej, wskazując, że rozpoznając zażalenie skarżących na postanowienie organu I instancji, Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wydała decyzję, a nie postanowienie, naruszając tym samym art. 104 § 2 oraz art. 123 kpa. Zgodnie bowiem z art. 104 kpa, organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, która rozstrzyga sprawę co do jej istoty w całości lub w części, natomiast zgodnie z art. 123 kpa, w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia, które dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy. Powyższy wyrok uprawomocnił się 4 marca 2006 r., doręczony zaś został organowi wraz z aktami sprawy w dniu 20 marca 2006 r. W sprawie o sygn. akt I SA/Wa 681/05 skarżące w dniu 18 kwietnia 2006 r. cofnęły skargę, dlatego postanowieniem z dnia 5 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe. W związku z uprawomocnieniem się w dniu 4 marca 2006 r. wyroku z dnia 29 listopada 2005 r. w sprawie I SA/Wa 2090/04, pismem z 22 marca 2006 r. zatytułowanym "Wezwanie do zapłaty", skarżące wniosły do Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej o wykonanie wyroku w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego, natomiast pismem z dnia 19 kwietnia 2006 r., wezwały organ do załatwienia sprawy, tj. rozpoznania ich zażalenia z dnia 4 sierpnia 2004 r. Na wezwanie z dnia 19 kwietnia 2006 r. organ pozostał bierny. Pismem z dnia 29 sierpnia 2007 r., Z. S. i H. D. , działając przez pełnomocnika r. pr. J. C. - F. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz o ukaranie organu grzywną. W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "ppsa"), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wymierzenie grzywny następuje w razie uwzględnienia skargi wniesionej przez stronę, która uprzednio zwróciła się do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. Z powołanego wyżej przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd mógł wymierzyć organowi grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżony akt, a ponadto strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie obie przesłanki zostały spełnione. Poza sporem pozostaje fakt, że organ administracji publicznej po wyroku Sądu z dnia 29 listopada 2005 r. uchylającym decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] października 2004 r. do dnia wniesienia skargi nie podjął żadnego rozstrzygnięcia i nie rozpoznał zażalenia Z. S. i H. D. z dnia 4 sierpnia 2004 r., a tym samym, w ocenie Sądu, niewątpliwie pozostawał w tym okresie w bezczynności. Tej oceny nie zmienia fakt, że postanowieniami z dnia [...] listopada 2004 r. i [...] stycznia 2005 r. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa sprostowała decyzję z dnia [...] października 2004 r. w ten sposób, że zamiast użytych w sentencji i uzasadnieniu wyrazów: "zaskarżoną decyzję" wpisała słowa "zaskarżone postanowienie", gdyż wobec treści wyroku z dnia 29 listopada 2005 r. orzeczenia te - wobec usunięcia ich z obrotu prawnego - stały się bezprzedmiotowe. Spełniony został również drugi warunek skutecznego wniesienia skargi, dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku Sądu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że skarżące pismami z dnia 22 marca 2006 r. i 19 kwietnia 2006 r., wezwały organ do załatwienia sprawy. W ocenie Sądu, niepodejmowanie przez organ rozstrzygnięcia sprawy objętej tym wnioskiem w terminie oraz trybie wskazanym w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego, stanowi niczym nieuzasadnioną zwłokę w wykonaniu wyroku sądowego, a zatem zostały spełnione przesłanki wymierzenia z tego tytułu organowi grzywny. Zgodnie bowiem z art. 286 § 2 ppsa w związku z art. 35 § 3 kpa termin do rozpoznania środka odwoławczego wynosi 30 dni. Skoro organ otrzymał akta wraz z odpisem prawomocnego wyroku w dniu 20 marca 2006 r., to termin do rozpoznania zażalenia skarżących z dnia 4 sierpnia 2004 r. upływał 19 kwietnia 2006 r. Tym samym, po tej dacie organ pozostawał w bezczynności. Wskazać jednocześnie należy, że wymierzenie grzywny na podstawie art. 154 § 1 ppsa ma za zadanie skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, jak również zawiera element represyjny, stanowiący w istocie karę za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie penalizacja ma jednak znaczenie drugorzędne, stąd wymierzając grzywnę w wysokości 500 zł. Sąd uznał, iż z uwagi na skomplikowany charakter sprawy będzie to kwota adekwatna do stopnia zawinienia ukaranego nią organu oraz zapewni, iż organ zwróci w przyszłości należytą uwagę na wywiązywanie się z obowiązków nałożonych na niego wyrokami sądowymi. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 154 § 1 i 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.