II SA/Go 29/08

WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2008-03-19

Skład orzekający: Mirosław Trzecki, Maria Bohdanowicz, Joanna Brzezińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji może odmówić przyznania płatności rolnośrodowiskowych z powodu przekroczenia terminu na złożenie zmian we wniosku, nawet jeśli zmiany te dotyczą oczywistych omyłek pisarskich lub błędów?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że korekta wniosku z dnia 23 lutego 2007 r. nie miała charakteru poprawek oczywistych omyłek pisarskich lub błędów, lecz zawierała zmiany merytoryczne dotyczące ilości działek, ich powierzchni, rodzaju użytków oraz deklarowanych pakietów i wariantów. Zmiany te wykraczały poza dopuszczalny termin na ich zgłoszenie, określony w art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004. W związku z tym, organy prawidłowo odmówiły przyznania płatności za te zmienione obszary, a skarga została oddalona.
Stan faktyczny
Rolnik złożył wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych. Po zapoznaniu się z materiałem dowodowym, złożył zmieniony wniosek, deklarując dodatkowe działki i zwiększając powierzchnię. Organ I instancji odmówił przyznania płatności za część wniosku z powodu przekroczenia terminu na zgłoszenie zmian, a organ II instancji utrzymał tę decyzję w mocy. Rolnik zaskarżył decyzję, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym błędną wykładnię art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 oraz niezastosowanie § 11 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.) Asesor WSA Joanna Brzezińska Protokolant Ewa Siudek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2008 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Lubuskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych oddala skargę. W dniu 10 marca 2006 r. T.H. wniósł do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. (określanej dalej ARiMR) o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2006. Wniosek obejmował : - pakiet rolnictwo ekologiczne realizowany w wariancie S02b01: trwałe użytki zielone (bez certyfikatu zgodności) zadeklarowane na działkach nr [...] położonych w gminie N. pow. z. na łącznej powierzchni 156,44 ha a wnioskowana kwota to 51.625,20 zł - pakiet utrzymanie łąk ekstensywnych realizowany w wariancie P01b: pół naturalne łąki dwukośne zadeklarowane na działkach nr: [...] położonych w gminie N. pow. z. na łącznej powierzchni 156,44 ha wnioskowana kwota to 137.667,20 zł. We wniosku Producent wskazał również, iż jest w posiadaniu działek o numerach ewidencyjnych [...] położone w województwie dolnośląskim pow. p., gmina P., obręb ewidencyjny L., które to nie zgłasza do płatności, bowiem nie deklarował kodu pakietu realizowanego na tych działkach w roku składania wniosku. W dniu 14 lutego 2007 r. pełnomocnik wnioskodawcy został poinformowany o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zebranym w sprawie i w dniu 15 lutego 2007 r. skorzystał z tego prawa. W dniu 23 lutego 2007 r. T.H. złożył zmianę swojego wniosku w ten sposób, że deklarował : - Pakiet S02 – rolnictwo ekologiczne S02b01 – trwałe użytki zielone (bez certyfikatu zgodności) wariant realizowany na działkach ewidencyjnych położonych w woj. Lubuskim, pow. z. , gmina N. Nr [...] oraz dodał działki ewidencyjne położone w woj. dolnośląskim, pow. p., gmina P., obręb ewidencyjny L. Nr [...] na łącznej powierzchni wnioskowanej 159,54 ha - Pakiet P01 – utrzymanie łąk ekstensywnych P01b – pół naturalne łąki dwukośne, wariant realizowany na działkach ewidencyjnych położonych w woj. lubuskim, pow. z., gmina N. Nr [...] oraz dodał działki ewidencyjne położone w woj. dolnośląskim, pow. p., gmina P., obręb ewidencyjny L. Nr [...] na łącznej powierzchni wnioskowanej – 159,54 ha. Jako uzasadnienie złożenia powtórnego wniosku pełnomocnik wnioskodawcy wskazał, iż w pierwotnym wniosku wystąpiły oczywiste omyłki pisarskie oraz nieznaczne pomyłki, które w jego ocenie nie niweczą sensu i zasadności złożonego w dniu 10 marca 2006r. wniosku. Powołując się zatem na treść art. 10 kpa wniósł o jego realizację. W dniu 22 marca 2007 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Z. decyzją Nr [...] o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, po rozpatrzeniu wniosku o płatność z dnia 10 marca 2006r.: 1. odmówił przyznania płatności T. H. na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 220 poz. 2273 z późn. zm.), § 11 ust.1, § 6 ust. 2 pkt. 1 i 2, § 9 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowioskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174 poz.1809) art. 104 i 107 kpa oraz art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników – dla pakietu P01b półnaturalne łąki dwukośne; 2. Przyznał kwotę 50.775,12 zł w tym zwiększenie kwoty płatności o 8462,52 zł dla pakietu S02b01 w związku z realizacją pakietu na obszarze Natura 2000. W uzasadnieniu organ podał odnośnie odmowy przyznania płatności – iż w wyniku weryfikacji wniosku ustalono że działki rolne położone na działkach nr [...] na których producent deklarował pakiet P01b – półnaturalne łąki dwukośne są położone poza strefą priorytetową, natomiast działki rolne położone na działkach ewidencyjnych nr [...] są położone w strefie priorytetowej. Producent jednak ich nie zadeklarował dla pakietu P01b. § 6 ust.2 pkt. 1i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 20 lipca 2004 r. stanowi, iż Pakiet P01b – Półnaturalne łąki dwukośne musi być realizowany przez producenta rolnego w gospodarstwie rolnym, w którym co najmniej jedna działka rolna jest położona na obszarze zwanym "strefą priorytetową" oraz że łączna powierzchnia działek rolnych położonych w strefach priorytetowych, na których mają być realizowane te pakiety musi wynosić co najmniej 1 ha. W związku z powyższym w niniejszej sprawie suma powierzchni działek rolnych leżących w strefie, dla których zadeklarowano pakiet jest mniejsza niż 1 ha. Zgodnie z art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. po wygaśnięciu limitu czasu na złożenie pojedynczego wniosku, poszczególne działki rolne wraz z ewentualnie towarzyszącymi im uprawnieniami do płatności nie zadeklarowane w pojedynczym wniosku w celu otrzymania pomocy w ramach jakiegokolwiek systemu pomocy obszarowej, mogą być dodane do pojedynczego wniosku pod warunkiem, że przestrzegane są wymogi w ramach stosowanych programów pomocowych. Terminem w którym mogą być składane poprawki jest termin do 31 maja zgodnie z ust. 2 art. 15 rozporządzenia. W związku z przekroczeniem tego terminu przez wnioskodawcę i brakiem podstaw prawnych do jego przywrócenia, omyłki i niedokładności jak nazywa to pełnomocnik skarżącego, nie mogły być brane pod uwagę przez organ orzekający w sprawie. W części przyznającej płatność organ stwierdził, że warunkiem przyznania płatności rolnośrodowiskowej za realizację Pakietu S02 – rolnictwo ekologiczne jest prowadzenie produkcji rolnej zgodnie z zasadami określonymi w przepisach o rolnictwie ekologicznym (załącznik Nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. rozdział II pkt. 2 zdanie 1). Przyznana płatność rolnośrodowiskowa musi zostać naliczona na podstawie wniosku złożonego przez producenta, w oparciu, o klasyfikację gospodarstw z Jednostki Certyfikującej – tak zwany wykaz producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym w roku 2006 zgodnie z ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. Nr 93 poz. 897 i 898). Zgodnie z art. 9 ust.1 pkt.1 w/w ustawy upoważniona jednostka certyfikująca przesyła do ARiMR wykaz producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym. Jednostka Certyfikująca podaje łączną powierzchnię wszystkich działek rolnych w danej grupie upraw, które u producenta rolnego uzyskały status produkcji zgodnej z przepisami dla metod produkcji ekologicznej lub uzyskały potwierdzenie pozytywnego okresu przestawiania się na metody produkcji ekologicznej. T.H. znalazł się w wykazie Jednostki Certyfikującej COBICO Spółka z o.o. Producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym. W wyniku porównania danych zadeklarowanych we wniosku rolnośrodowiskowym przez Producenta rolnego z danymi zawartymi w wykazie Jednostki Certyfikującej COBICO Spółka z o.o. stwierdzono, że Skarżący podał powierzchnię, która została potwierdzona przez tą jednostkę dla grupy upraw – Pakiet S02b01 – Trwałe użytki zielone (bez certyfikatu zgodności) na powierzchni 156, 44 ha. Odwołanie od tej decyzji wniósł pełnomocnik T. H. i decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 107 § 1 kpa poprzez niepodanie w powołanej podstawie prawnej art. 15 rozporządzenia Komisji Europejskiej (WE) Nr [...] z dnia kwietnia 2004 r. ustanawiającą szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowania systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników – publikacji tego przepisu. - art. 7 (formułującego zasadę praworządności), art.8 (formułującego zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa) oraz art. 9 (formułującego zasadę informowania stron) kpa oraz zarzucił: 1. nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla wyjaśnienia sprawy a w szczególności zgodności przedmiotowego wniosku dotyczącego pakietu P01b z planem działalności rolnośrodowiskowej; 2. sprzeczność ustaleń decyzji z zebranym w sprawie materiałem dowodowym będącym w posiadaniu organu I instancji w sprawie o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w 2006 r. skarżącego. Wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie płatności do Pakietu P01b realizowanego na łącznej pow. 156,44 ha i naliczeniu dodatkowej płatności w wysokości 20 % na realizację tego pakietu na obszarze Natura 2000 ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu odwołania podano, że wbrew przepisom prawa procesowego nie podanie dziennika promulgacyjnego rozporządzenia spowodowało, że skarżący nie miał możliwości zapoznania się z tym aktem. Nadto gdyby organ stosował zasady ogólne obowiązujące w kodeksie postępowania administracyjnego to wyjaśnił, by wszystkie wątpliwości tej sprawy a nadto każdy ma prawo do błędu i może je prostować przed wydaniem merytorycznej decyzji. Pakiet P01b był realizowany na działkach 1276 oraz 17/1 położonych w O. W momencie kupna tych działek w strefie priorytetowej, na tych działkach jako stan faktyczny była łąka trwała, a w ewidencji gruntów, grunt orny. Dowodem na to jest zakwalifikowanie przez doradcę rolnośrodowiskowego tych gruntów, jako łąk dwukośnych – które od wielu lat musiały nie być orane, ponieważ występuje na nich bogata szata roślinna, która nie wytworzy się w ciągu roku czy dwóch. Do Dolnośląskiego Biura Geodezji skarżący złożył zlecenie przekwalifikowania tych działek na łąki trwałe i to zlecenie jest w trakcie realizacji. We wnioskach o dopłaty obszarowe oraz rolnośrodowiskowe zostały te grunty opisane, że to są trawy na gruntach ornych, ponieważ w trakcie sporządzania wniosków od strony ARiMR wychodziły informacje, że należy podawać stan zgodny z ewidencją gruntów lub stan faktyczny i zmienić zapisy w ewidencji gruntów, ale sama agencja nie wiedziała jak ma być faktycznie. W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący stwierdził, iż aby być w zgodzie z ustawą i podać stan zgodny z ewidencją gruntów napisał we wniosku - trawa na gruncie ornym. Plan działalności rolnośrodowiskowej działki [...] opisuje jako łąki dwukośne, czyli spełniają one wszystkie warunki, jakie powinny spełniać łąki trwałe, jednocześnie były użytkowane jako ekstensywne łąki dwukośne, ponieważ pierwsze koszenie zostało wykonane po 1 lipca 2006 r., a drugie koszenie zostało wykonane we wrześniu, a cała biomasa zebrana – zgodnie z wymogiem tego pakietu, co dokumentują zdjęcia i opinie świadków. Nie przyznanie skarżącemu płatności jest dla skarżącego bardzo krzywdzące, ponieważ wszystkie łąki opisane w planie działalności rolnośrodowiskowej jako pół naturalne łąki dwukośne były użytkowane zgodnie z wymaganiami pakietu – utrzymanie łąk ekstensywnych. Jak wynika zatem plan działalności rolnośrodowiskowej nie został przez organ I instancji wykorzystany do prawidłowej oceny zasadności przedmiotowego wniosku. Organ II instancji w dniu 17 lipca 2007 r. wydał decyzję [...] w której na mocy art. 138 § 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ powoływał się na te same argumenty prawne w przedmiocie merytorycznego rozstrzygnięcia co organ I instancji. A mianowicie: W § 1 ust. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2005 r. Nr 22, poz. 1709) ustanowiono, iż wnioski o przyznanie kolejnej płatności rolnośrodowiskowej składa się w terminie od dnia 1 marca do dnia 30 kwietnia począwszy od roku następującego po roku w którym została wydana decyzja administracyjna o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej. Termin ten jest zgodny z art. 11 ust. 2 niżej cytowanego rozporządzenia Komisji z dnia 21 kwietnia 2004 r. określający, iż jednolity wniosek ubiegających się o przyznanie pomocy w ramach systemu pomocy obszarowej winien zostać złożony w terminie ustalonym przez Państwa Członkowskie, ale nie później niż do dnia 15 maja. Estonia, Litwa, Łotwa, Finlandia i Szwecja mogą taki wniosek złożyć, ale nie później niż do 15 czerwca. Składając zatem wniosek w dniu 10 marca 2006 r skarżący tego terminu dotrzymał. Natomiast art. 15 ust.2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. WE nr L114 z 30 kwietnia 2004 r.) zakreślił termin do zgłoszenia poprawek do wniosków, a mianowicie ust. 2 z zastrzeżeniem terminów ustalonych przez Finlandię i Szwecję na dostarczenie pojedynczych wniosków zgodnie z pierwszym akapitem art. 11 ust. 2, poprawki zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu zostaną pisemnie zdeklarowane właściwym władzom najpóźniej 31 maja, w przypadku Finlandii i Szwecji najpóźniej do 15 czerwca stosownego roku kalendarzowego. Składając zatem zmieniony wniosek co do wielkości areału, liczby działek, rodzaju użytków i zadeklarowanych pakietów w dniu 23 lutego 2007 r. w/w terminu skarżący nie dotrzymał. Natomiast ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ podał, że mimo braku podania aktu publikacyjnego dla rozporządzenia Komisji Europejskiej (WE) Nr 796/2004 organ przytoczył w swym uzasadnieniu całość brzmienia art. 15 tego rozporządzenia umożliwiając w ten sposób zapoznanie się z nim stronie. W ocenie organu stanowi to uchybienie, które nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia w sprawie. O zebranym materiale dowodowym w sprawie pełnomocnik skarżącego był informowany przed wydaniem decyzji przez organ I instancji – to jest w dniu 14 lutego 2007 r. W odniesieniu do zarzutu, że organ I instancji nie wyjaśnił zgodności przedmiotowego wniosku dotyczącego wariantu P01b półnaturalne łąki dwukośne – z planem działalności rolnośrodowiskowej, organ wskazał, iż posiadanie planu działalności rolnośrodowiskowej jest obowiązkiem każdego producenta rolnego ubiegającego się o płatność i jest podstawowym źródłem informacji dla rolnika o sposobie realizacji i zasadach uczestnictwa w programie rolnośrodowiskowym. Beneficjent na podstawie w/w planu wypełnia wniosek o płatność, jednak plan ten zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174 poz.1809) nie jest obligatoryjnym załącznikiem składanym razem z wnioskiem rolnośrodowiskowym. Organ podkreślił, że skarżący składając wniosek w niniejszej sprawie nie dołączył do wniosku w/w planu, a przedstawił go dopiero w dniu 7 maja 2007 r., po tym jak została wydana decyzja organu I instancji. Nadto nigdy strona nie składała wniosku o dopuszczenie dowodu z tego dokumentu. Natomiast odwołujący się nie podał żadnych argumentów, co do tego, że poprawki do wniosku zostały wniesione po przewidzianym w art. 15 rozporządzenia z 21 kwietnia 2004 r. terminie, ani co do tego, że w pierwotnym wniosku z dnia 10 marca 2006 r. wnioskodawca nie uwzględnił działek 1276 oraz 17/1 jako tych, na których jest realizowany pakiet – utrzymanie łąk ekstensywnych P01. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł T.H.. Zarzucił decyzji organu II instancji : - naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnie art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. WE nr L 141 z 30.04.2004); - niezastosowanie przepisu § 11 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174 poz.1809 z późn. zm.) z którego wynika, że wnioski o przyznanie kolejnych płatności rolnośrodowiskowych składa się w terminie do dnia 1 marca do 30 kwietnia począwszy od roku następnego po roku, w którym została wydana decyzja administracyjna o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Nr [...] Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. W uzasadnieniu skarżący: Po pierwsze - podnosi, że we wniosku rolnośrodowiskowym z dnia 10 marca 2006 r. wypełniono bezbłędnie część dot. 156,44 ha, natomiast na skutek pomyłki pisarskiej powierzchnia 3,10 ha nie została dołączona do kolumny o szacunkowej wysokości płatności. Łącznie pakiet powinien obejmować pow. 159,54 ha. Wobec powyższego w stosunku do tej powierzchni przez pomyłkę podano – trawa na gruntach rolnych a nie faktyczny sposób użytkowania – łąka twarda. Ten sposób użytkowania od kilku lat potwierdzają złożone wnioski o płatności bezpośrednie innego beneficjenta, który zadeklarował te działki ewidencyjne jako łąkę trwałą. Na skutek oczywistej omyłki drukarskiej są dwa egzemplarze różno brzmiące planu rolnośrodowiskowego datowane 28 grudnia 2005 r. W jednym widnieje zapis, że działka o pow. 3,10 ha pakiet P01b nie będzie realizowany a w drugim, że będzie realizowany. Tą wątpliwość organ mógł wyjaśnić w postępowaniu odwoławczym, ale odmówił dopuszczenia dowodu z zeznań świadka M. P. W ocenie skarżącego że nastąpiła pomyłka świadczą przesłanki : 1. prawidłowo prowadzony rejestr działań agrotechnicznych; 2. żaden doradca nie zlecił by realizacji pakietu P01b na łąkach poza strefą, gdyby rolnik nie realizował tego samego pakietu n a obszarze 1 ha w strefie; 3. rolnik posiada księgę gospodarstwa która zawiera zapisy wszystkich działań w gospodarstwie potwierdzone przez inspektorów podczas kontroli; 4. beneficjent posiada rachunki za koszenie łąk z zaznaczeniem sposobu koszenia. Nadto skarżący podnosi, że nawet nie uznając, że dopuszczono się pomyłek we wniosku to organ II instancji w powołanym art. 15 ust. 1 rozporządzenia z 21 kwietnia 2004 r. dokonał błędnej wykładni zdania ostatniego tego artykułu, bowiem poprawki, które mają związek z jakimkolwiek dokumentem pomocniczym - są dozwolone w każdym czasie. A plan rolnośrodowiskowy jest takim dokumentem pomocniczym albowiem nie musi być częścią wniosku. Po drugie § 11 ust. 5 rozporządzenia z 20 lipca 2004 r. stanowi, że wnioski o przyznanie kolejnych płatności rolnośrodowiskowych składa się do 30 kwietnia począwszy od roku następnego po roku , w którym została wydana decyzja administracyjna o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej. W przypadku skarżącego pierwsza decyzja o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych za 2005 r. nosi datę 13 marca 2006 r. Stąd też skarżący uzupełnił swój wniosek w dniu 10 marca 2007 r., a więc przed 30 kwietnia 2007 r. Na zakończenie skarżący podnosi, iż w państwie prawa nie może być tak, że organowi wolno nie dotrzymywać terminów określonych w kpa przy wydawaniu decyzji, a z tytułu przekroczenie przez skarżącego, w ocenie organu, traktowane jest jako naruszenie prawa pozbawiające go pomocy finansowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty przytoczone w uzasadnieniu swojej decyzji, a nadto dodał, iż skarżący posiada możliwość przymuszenia organu do wydania decyzji, a jest nią skarga na bezczynność z której w niniejszej sprawie nie skorzystał. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd administracyjny rozpoznający sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm)). W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skargę należy oddalić, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w podanym wyżej stopniu. Przy niekwestionowanych przez strony okolicznościach faktycznych sprawy przedmiotem sporu jest kwestia skuteczności dokonanych przez skarżącego zgłoszonych w dniu 23 lutego 2007 r. zmian we wniosku z dnia 10 marca 2006 r. o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. W tej mierze należy stwierdzić rozbieżność stanowiska strony skarżącej. We wniosku z dnia 23 lutego 2007 r. skarżący w rubryce I. Cel złożenia wniosku zakreślił – zmianę wniosku: - w zakresie deklarowanej powierzchni z 156,44 ha na 159,54 ha , - wnioskowanej kwoty pomocy ze 137.667, 20 zł na 140.395, 20 zł - w zakresie kodu pakietu i wariantu realizowanego na działce ewidencyjnej w części VIII wniosku w liczbie porządkowej 7 i 8 dot. działek [...] bez określenia we wniosku z 10 marca 2006 , a dodano we wniosku z 23 lutego 2007 r. - [...] natomiast w piśmie przewodnim z tej samej daty pełnomocnik skarżącego stwierdza, że po zapoznaniu się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji na podstawie art. 10 kpa w pierwotnym wniosku nastąpiły oczywiste omyłki pisarskie. W ocenie Sądu trafnie organy orzekające w sprawie uznały, iż korekta wniosku z dnia 23 lutego 2007 r. nie ma charakteru poprawek oczywistych omyłek pisarskich lub oczywistych błędów – jako, że zawiera zmiany merytoryczne dotyczące ilości działek rolnych, ich powierzchni, rodzaju użytków oraz deklarowanych pakietów i wariantów zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174 poz.1809 z późń. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem i opisuje w części inny stan faktyczny, niż stan wykazany w pierwotnej treści wniosku (patrz: wyrok WSA w Warszawie z 5 czerwca 2006 r. IV SA/Wa 346/2006). Dlatego też, nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego co do możliwości skorygowania wniosku pomocowego w każdym momencie po jego złożeniu w przypadku wystąpienia oczywistych błędów o czym stanowi art. 19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. UE L z dnia 30 kwietnia 2004 r.) zwanego dalej rozporządzeniem Komisji. Analizując zatem złożony przez skarżącego w terminie wniosek z 10 marca 2006 r. należy stwierdzić, że T.H. nie objął nim działki leżące w strefie priorytetowej o numerach [...] i o powierzchni – kolejno o,30 ha i 2,80 ha łącznie 3,10 ha. Zgodnie bowiem z treścią § 11 ust.5 rozporządzenia wnioski o przyznanie płatności rolnośrodowioskowych składa się w terminie określonym do składania wniosków o przyznanie płatności w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, począwszy od roku następującego po roku w którym została wydana decyzja administracyjna o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej. W przypadku skarżącego, pierwszą decyzję w przedmiotowej sprawie skarżącemu wydano w dniu 13 marca 2006 r. (karta 7 akt) i dotyczyła ona pakietu S02b01 dla powierzchni 156,44 ha, a więc takiej samej jak zgłoszonej we wniosku z 23 lutego 2006 r. W decyzji tej znajduje się pouczenie, iż celem uzyskania kolejnych płatności należy corocznie składać wniosek w terminie od dnia 1 marca do 30 kwietnia danego roku. § 11a tego rozporządzenia przewiduje instytucję sankcji za spóźnienie złożenia wniosku o płatność, o 1% za każdy dzień roboczy opóźnienia z tym zastrzeżeniem, iż spóźnienie nie może być większe niż 25 dni kalendarzowych liczonych od dnia w którym upłynął ten termin. Rozstrzygając zagadnienie skutków prawnych złożonej przez skarżącego zmiany wniosku z dnia 23 lutego 2007 r. Sąd podzielił w tej mierze stanowisko organów co do uchybienia przez skarżącego terminu materialno - prawnego dla dokonania zmian w pierwotnym wniosku. W tym zakresie zastosowany przez organy przepis art.15 rozporządzenia Komisji jest jednoznaczny. Po wygaśnięciu limitu czasu na złożenie pojedynczego wniosku, poszczególne działki rolne wraz z ewentualnie towarzyszącymi im uprawnieniami do płatności i nie zadeklarowane w pojedynczym wniosku mogą być dodane do tego wniosku najpóźniej do dnia 31 maja stosownego roku kalendarzowego. Dodać należy, iż o nieprawidłowościach we wniosku z dnia 10 marca 2006 r. organ poinformował skarżącego przed wydaniem decyzji, to jest w dniu 14 lutego 2007 r. i pełnomocnik skarżącego z tej możliwości skorzystał w dniu 15 lutego 2007 r., a po założeniu wniosku zmieniającego pierwotny w dniu 23 lutego 2007 r. także drugi pełnomocnik miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy. Termin z art. 15 rozporządzenia Komisji jako materialno – prawny nie podlega przywróceniu. Stąd też twierdzenia skarżącego uzasadniające wykazanie, że wniosek w sprawie zmiany wniosku pierwotnego został złożony z terminie należy uznać za niezasadne. Sąd jedynie podziela pogląd pełnomocnika skarżącego, iż organ I instancji wydał decyzję z naruszeniem § 13 ust.1 pkt.2 rozporządzenia dotyczącym terminu w którym kierownik Biura Powiatowego Agencji zobowiązany jest wydać decyzję o kolejnych płatnościach rolnośrodowioskowych – a mianowicie został on określony na 1 czerwca do 30 listopada roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności . Uchybienie to jednak nie miało wpływu na treść decyzji, a skarżącemu przysługiwała skarga na bezczynność organu z której nie skorzystał. Zarzuty podniesione w skardze co do naruszenia zasad ogólnych kodeksu postępowania administracyjnego w ocenie Sądu są chybione albowiem organy wyczerpująco ustaliły stan faktyczny sprawy, informowały skarżącego o nieprawidłowościach w przedłożonym wniosku, a treść uzasadnień decyzji obu organów jest zgodna z art. 107 § 3 kpa. Brak podania dziennika promulgacyjnego zastosowanego aktu prawnego wobec jego dosłownego przytoczenia w uzasadnieniu decyzji w ocenie Sądu nie miała wpływu na ograniczenie prawa skarżącego do uzyskania dostępu do tego przepisu tym bardziej, iż korzystał on z pomocy profesjonalnego pełnomocnika przy sporządzaniu zarówno odwołania od decyzji organu I instancji jak i sporządzenia skargi do Sądu. Argument podniesiony przez skarżącego co do braku przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka M. P. nie ma istotnego znaczenia wobec braku możliwości przywrócenia terminu do złożenia zmian do pierwotnego wniosku. Jak wynika bowiem z jego oświadczenia co do pomyłki przy sporządzaniu planu rolnośrodowiskowego dla skarżącego miał by on wykazać, iż skarżący taki plan posiadał co do 3.10 ha spornych działek Zgodnie z rozporządzeniem płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu zgodnie z planem działalności rolnosrodowiskowej, ale do wniosku o przyznanie płatności ustawodawca nie wymaga jego przedłożenia. Gdyby w sprawie występowała wątpliwość co do merytorycznej oceny zadeklarowanych upraw niewątpliwie plan taki mógł stanowić dowód w sprawie. Natomiast wobec przekroczenia terminu do złożenia zmian we wniosku ten dowód jest bez znaczenia. Tym bardziej, jak wskazuje organ w odpowiedzi na skargę, plan ten w odniesieniu do spornych działek dopiero w dniu 4 czerwca 2007 r. skarżący przekazał do Urzędu Wojewódzkiego, a więc już po terminie odmownej decyzji co do działek położonych w strefie priorytetowej. Te zatem okoliczności zadecydowały iż Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło