II SA/Kr 1208/07
WyrokWSA w Krakowie2008-03-19
Skład orzekający: Piotr Głowacki, Krystyna Daniel, Ewa Rynczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia może być wydana bez uwzględnienia zarzutów dotyczących tytułu prawnego do nieruchomości, na której ma być realizowana inwestycja?Ratio decidendi
Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia ma charakter deklaratoryjny i określa jedynie wymagania w zakresie ochrony środowiska. Kwestie tytułu prawnego do nieruchomości są badane na etapie postępowania o pozwolenie na budowę i nie stanowią przedmiotu postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy określającą środowiskowe uwarunkowania dla inwestycji polegającej na odbudowie nawierzchni bitumicznej, budowie chodnika i kanalizacji opadowej drogi powiatowej. Skarżący podnosił zarzuty dotyczące zalewania jego posesji, zagrożenia dla dzieci oraz zabrania jego terenu pod budowę chodnika i kanalizacji. Organy administracji uznały, że zarzuty te nie mogą być przedmiotem postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań, a kwestie tytułu prawnego do nieruchomości zostaną zbadane na etapie postępowania o pozwolenie na budowę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie : WSA Krystyna Daniel WSA Ewa Rynczak (spr.) Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2008 r. sprawy ze skargi E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia; skargę oddala.
Decyzją z dnia z dnia [...] marca 2006 roku znak: [...] na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 1, art. 46a ust 7 pkt 4 oraz art. 56 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska (Dz.U. nr 62 poz. 627 z późn zm.), §3 ust. 1 pkt 63, 72a, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczególnych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. nr 257, poz. 2573 z późn. zm.), art. 104 kpa, po rozpatrzeniu wniosku inwestora Gminy [...], Wójt Gminy [...] określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia dla inwestycji: odbudowa nawierzchni bitumicznej, budowa chodnika i kanalizacji opadowej - drogi powiatowej nr [...] na odcinku w km. 0+780-1+093 na działce nr [...] w W.
W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskodawca w dniu 29.11.2005 r. wystąpił o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji. Klasyfikacji inwestycji dokonano na podstawie w/w rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 roku. Zgodnie z procedurą określoną w ustawie Prawo ochrony środowiska, skierowano zapytanie o zakres raportu do Starosty Powiatu oraz Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Powiatowy Inspektor Sanitarny postanowieniem znak: [...] z dnia [...].01.2005 r. i Starosta Powiatu postanowieniem znak: [...] z dnia [...].01.2006 r. stwierdzili, że inwestycja ta nie wymaga opracowania raportu oddziaływania na środowisko i tym samym nie spowoduje pogorszenia środowiska, nie będzie miała transgranicznego oddziaływania i nie leży na terenie podlegającym ochronie. Wobec powyższego Wójt Gminy postanowieniem znak: [...] z dnia [...].02.2006 roku odstąpił od wymagalności sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Dla terenu przedmiotowej inwestycji obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który dopuszcza lokalizację infrastruktury technicznej tj. dróg, chodników, sieci itp. Planowane przedsięwzięcie jest zgodne z planem zagospodarowania przestrzennego.
Przy dokonaniu szczegółowej analizy organ badał, czy posiada wystarczające informacje dostarczone zgodnie z wymogami art. 49 ustawy Prawo ochrony środowiska i stwierdził iż:
- skala i rozmieszczenie przedsięwzięcia nie powoduje negatywnego oddziaływania na środowisko i jednocześnie zostanie utrzymana zasada zrównoważonego rozwoju,
- na przewidywanym do zajęcia terenie pod lokalizację sieci nie występują, siedliska zwierząt, pomniki przyrody podlegające ochronie, jak również złoża surowców,
- realizacja przedsięwzięcia nie będzie wymagała użycia dużej ilości surowców mineralnych i skalnych, paliw oraz energii,
- technologie wykonywania robót nie wpłyną negatywnie na środowisko
- charakter i skala inwestycji nie wymaga szczególnych rozwiązań mających na celu zapobieganie lub kompensacje szkodliwego oddziaływania na środowisko. Realizacja inwestycji, z racji jej charakteru i skali, nie pociąga za sobą zagrożeń, tym bardziej znaczących oddziaływań. Dotyczy to oddziaływania bezpośredniego, długoterminowego, wtórnego i kumulującego. Bezpośrednie i krótkie oddziaływanie może mieć miejsce jedynie w fazie budowy. Oddziaływanie to nie wpłynie na pogorszenie środowiska przyrodniczego. Ponadto stwierdzono, że planowana inwestycja ma na celu ograniczenie zanieczyszczania wód podziemnych oraz likwidację nielegalnych zrzutów nieczyszczonych ścieków bezpośrednio do środowiska.
Decyzję uzgodniono postanowieniem Starosty [...] znak: [...] z dnia [...].03.2006 roku, oraz postanowieniem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, znak [...] z dnia [...].03.2006 roku.
W oparciu o art. 56 ust 9 ustawy Prawo ochrony środowiska, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzję, o której mowa w art. 46 ust 4 pkt 2-9. Decyzja została umieszczona w publicznie dostępnym wykazie danych o dokumentach prowadzonym przez UG. Strony nie wniosły uwag i wniosków. Zgodnie z art. 56 ust 3 Prawa ochrony środowiska charakterystyka przedsięwzięcia została zawarta w załączniku do niniejszej decyzji. Nie stwierdzono też podstaw do utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania ani też potrzeby wykonania analizy porealizacyjnej.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyli E. G. i A. G. Odwołujący nie wskazali jakimi uchybieniami dotknięte jest zaskarżone rozstrzygnięcie. Podali jedynie, że po wykonaniu inwestycji woda będzie zalewać teren ich posesji i budynki na niej się znajdujące, a samochody będą stwarzać niebezpieczeństwo dla dzieci. Odwołujący wyjaśnili, że nie zgadzają się na zabranie ich terenu pod budowę chodnika i kanalizacji opadowej.
Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] na podstawie art. 46, art. 46a, art. 56 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2001 roku, nr 62, poz. 627 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił ustalenia i stanowisko prawne organu l instancji. Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych w odwołaniu Kolegium stwierdziło, iż w decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych argumenty te nie mogą zostać uznane za prawnie uzasadnione. Kwestie związane z tytułem prawnym da działek po których przebiegać ma planowana inwestycja nie mogą stanowić przedmiotu rozpoznawania przez organ ochrony środowiska, a jedynie mogą stanowić podstawę do wszczynania innych, niezwiązanych z przedmiotem sprawy, postępowań. Na etapie postępowania w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia legitymowanie się tytułem prawnym do nieruchomości objętej zamierzeniem inwestycyjnym nie jest wymagane. Charakter prawny tej decyzji polega na tym, że decyzja ta określa jedynie wymagania w zakresie ochrony środowiska jakie mają zostać zachowane przez inwestora przy realizacji planowanego zamierzenia i jego dalszej eksploatacji. Decyzja nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Prawo do nieruchomości będzie badane dopiero przy ubieganiu się o pozwolenie na budowę. Samo wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych nie stanowi żadnej zmiany w sferze praw rzeczowych. Kwestia realizacji inwestycji na terenie E. G. i A. G. stanowić będzie również przedmiot analizy na etapie rozpatrywania wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. To że, w toku postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją nie
konsultowano z odwołującymi się przebiegu inwestycji nie stanowi uchybienia proceduralnego, które mogłoby skutkować uchyleniem decyzji.
Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł E. G. wskazując, iż nie zgadza się z treścią decyzji i podtrzymuje zarzuty podnoszone w odwołaniu. Skarżący nie zgadza się na zabranie mu części działki pod budowę chodnika i kanalizacji opadowej
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] r. Nadto odnosząc się do zarzutów skargi, że inwestycja ma przebiegać przez działkę skarżącego, organ wskazał, że zarzut ten nie może być przedmiotem rozpoznania przez organ ochrony środowiska, a jedynie w innych postępowaniach.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Orzekanie, w myśl art. 135 p.p.s.a., następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzeniem jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala.
Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja, jak też decyzja organu 1 instancji nie naruszają prawa.
Sprawa dotyczy określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację w/w przedsięwzięcia polegającego na odbudowie nawierzchni bitumicznej, budowie chodnika i kanalizacji opadowej - drogi powiatowej w W.. Materialne - prawną podstawę wydania decyzji w sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 129 poz. 902 z późn zm.).
Zgodnie z art. 46 ust. 1 w/w ustawy realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i
2 - jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, zwanej "decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach". Zgodnie z art. 46a ust 7 pkt 4 ustawy organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest w niniejszej sprawie wójt. Stosownie natomiast do art. 56 ust. 1 ustawy właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Zgodnie z art. 56 ust. 2 w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ określa:
1) rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia;
2) warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich;
3) wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym;
4) wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii;
5) wymogi w zakresie ograniczania transgranicznego oddziaływania na środowisko w odniesieniu do przedsięwzięć, dla których przeprowadzono postępowanie dotyczące transgranicznego oddziaływania na środowisko;
6) w przypadku, o którym mowa w art. 135 ust. 1 - stwierdzenie konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania.
Przepisy te wskazują, że charakter prawny decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach polega na tym, że decyzja ta określa jedynie wymagania w zakresie ochrony środowiska jakie mają zostać zachowane przez inwestora przy realizacji planowanego zamierzenia i jego dalszej eksploatacji. Organ w niniejszym postępowaniu bada jedynie wpływ inwestycji na środowisko.
Mając na uwadze powyższe przepisy Sąd uznał, że organy przeprowadziły postępowanie w niniejszej sprawie dokonując przy tym analizy zebranego materiału dowodowego w sposób prawidłowy. W szczególności Wójt Gminy [...] uzyskał postanowienie Starosty [...] z dnia [...].01.2006 r. nr [...] i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].01.2006 r. nr [...] o braku konieczności opracowania raportu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. W konsekwencji organ l instancji postanowieniem z dnia [...].02.2006 nr [...] orzekł o odstąpieniu od obowiązku sporządzenia przez inwestora przedmiotowego raportu. Zgodnie z art. 48 w związku z art. 57 ust. 1 w/w ustawy Prawo ochrony środowiska decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się po uzgodnieniu z organem ochrony środowiska oraz państwowym powiatowym inspektorem sanitarnym. Wypełniając ten wymóg, organ l instancji zwrócił się do Starosty [...] i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K., o uzgodnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ l instancji przedstawił w/w organom projekt decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Następnie Starosta [...] postanowieniem z dnia [...].03.2006 r. nr [...] oraz Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. postanowieniem z dnia [...].03.2006 r. nr [...] pozytywnie uzgodnili warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. W ocenie Sądu organy prawidłowo przeprowadziły analizę wpływu przedsięwzięcia na środowisko.
Stosownie do w/w art. 56 ust. 1 ustawy organy prawidłowo ustaliły, iż planowane przedsięwzięcie nie narusza postanowień obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego (Uchwała nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] listopada 2005 r., w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze Gminy [...] nr [...] w granicach administracyjnych miejscowości W.).
Zgodnie z art. 56 ust 3 ustawy charakterystyka przedsięwzięcia została zawarta w załączniku do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, znak: [...]. Z
charakterystyki tej wynika, że przebudowa ma polegać na odbudowie istniejącej nawierzchni bitumicznej na drodze, z poprawą odwodnienia i budową chodnika. Powierzchnia inwestycji zlokalizowana jest na terenie obecnie przeznaczonym pod drogę, z brakiem szaty graficznej.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego zawartych w skardze należy uznać je za lakoniczne, nie wskazujące jakie konkretnie przepisy prawa zostały naruszone, skarga nie zawiera również żadnych argumentów merytorycznych odnoszących się do istoty sprawy. W związku z tym brak jest podstaw do wzruszenia decyzji organów administracyjnych obu instancji.
Podnoszone natomiast zarzuty dotyczące braku legitymowania się przez inwestora tytułem prawnym do działek po których przebiegać ma planowana inwestycja nie mogą stanowić przedmiotu rozpoznawania przez organ ochrony środowiska. Na etapie postępowania w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, legitymowanie się tytułem prawnym do nieruchomości objętej zamierzeniem inwestycyjnym, nie jest wymagane. Charakter prawny tej decyzji polega na określeniu wymagań w zakresie ochrony środowiska jakie mają zostać zachowane przez inwestora przy realizacji planowanego zamierzenia i jego dalszej eksploatacji. Decyzja ta nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Legitymowanie się prawem do nieruchomości będzie badane dopiero na etapie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę. W związku z tym zarzuty te mogą być rozpatrywane dopiero na tym etapie postępowania.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), w myśl którego w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło