I SA/Wa 69/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie sędzia WSA Maria Tarnowska asesor WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Marta Maciejkowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi Zakładów [...] "P." S. A. w W. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] Minister Budownictwa, po rozpoznaniu wniosku Zakładów [...] "P." S.A. (dalej powoływana jako - "skarżąca spółka") o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Budownictwa z dnia [...] września 2006 r., nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...] dotyczącej uwłaszczenia Zakładów [...] "P." nieruchomością oznaczoną ewidencyjnie jako działki nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2, położoną w W. przy ul. [...], w części dotyczącej stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu prawa użytkowania wieczystego. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wojewoda [...], działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), w tym art. 200 ustawy, decyzją z dnia [...] czerwca 1998 r. stwierdził nabycie z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Zakłady [...] "P." prawa użytkowania wieczystego niezabudowanego opisanej powyżej nieruchomości gruntowej oraz ustalił opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego gruntu w wysokości 3% ceny gruntu. Wnioskiem z dnia 30 listopada 2005 r. skarżąca spółka wystąpiła o stwierdzenie nieważności w/w decyzji Wojewody [...], w części dotyczącej ustalenia stawki procentowej opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu podnosząc, że grunty te były i są wykorzystywane na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, a zatem stawka procentowa opłaty z tytułu użytkowania wieczystego winna być ustalona w wysokości 0,3% ceny nieruchomości, a nie jak ustalił organ wojewódzki 3 % ceny nieruchomości. Decyzją z dnia [...] września 2006 r. Minister Budownictwa odmówił stwierdzenia nieważności w/w decyzji uwłaszczeniowej, w powyższym zakresie, uznając, że zasadne było ustalenie stawki procentowej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu w wysokości 3 % ceny. Skarżąca spółka wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej powołaną decyzją Ministra Budownictwa z dnia [...] września 2006 r. Minister decyzją z [...] listopada 2007 r. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności w części dotyczącej określenia stawki opłaty rocznej. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż zgodnie z art. 72 ust. 3 pkt 1 i 5 ugn wysokość stawek procentowych opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego gruntu wynosi za nieruchomości gruntowe oddane na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, w tym ochrony przeciwpożarowej - 0,3 % ceny gruntu, zaś za pozostałe nieruchomości gruntowe - 3 % ceny gruntu. Organ powołał się na rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 sierpnia 2004 r. w sprawie określenia rodzajów nieruchomości uznawanych za niezbędne na cele obronności i bezpieczeństwa państwa (Dz. U. z 2004 r. Nr 207, poz. 2107), wskazując że rozporządzenie to określa jakie nieruchomości należy uznać (ex lege) za niezbędne na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, niezależnie od ewentualnych innych dokumentów dotyczących tej kwestii. W świetle art. 72 ust. 3 ugn ustawy dla ustalenia właściwej stawki procentowej opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego gruntu kwestie podmiotowe nie mają żadnego znaczenia, bowiem przepis ten uzależnia wysokość tej stawki jedynie od celu, na jaki nieruchomość gruntowa została oddana, a nie jakiemu podmiotowi. Zatem z samego faktu, iż jednostka uwłaszczona prowadziła działalność na rzecz obronności państwa i miała status przedsiębiorstwa obronnego, nie wynika jeszcze, iż konkretne nieruchomości (grunty) zostały oddane temu przedsiębiorstwu na cele obronności i bezpieczeństwa państwa. Dlatego zasadne było ustalenie stawki procentowej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu na podstawie art. 72 ust. 3 pkt 5 ustawy, w wysokości 3 % ceny. Skarżąca spółka wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę zarzuciła naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 Kpa poprzez brak wyjaśnienia stanu faktycznego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego oraz art. 107 § 1 w zw. z art. 11 i art. 8 Kpa poprzez skonstruowanie uzasadnienia decyzji w sposób ogólnikowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona i podlegała oddaleniu. W ramach swojej kognicji Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo w sposób uzasadniający jej uchylenie. Minister Budownictwa ocenił w sposób prawidłowy, że nie doszło do rażącego naruszenia art. 72 ust. 3 ugn poprzez ustalenie przez Wojewodę nieprawidłowej stawki opłaty rocznej. W pierwszej kolejności należy wskazać, że decyzja uwłaszczeniowa ma charakter deklaratoryjny co do powstania z mocy prawa użytkowania wieczystego z dniem 5 grudnia 1990 r. Natomiast w części dotyczącej warunków korzystania z nieruchomości przez użytkownika wieczystego - art. 236 Kc - decyzja ta ma charakter konstytutywny. Konstytutywny element decyzji uwłaszczeniowej to m.in. ustalenie stawki opłaty rocznej, a zatem znaczenie ma stan faktyczny nieruchomości na dzień wydania decyzji uwłaszczeniowej. W przedmiotowej sprawie kluczowe znaczenie ma interpretacja art. 72 ust. 3 pkt 1 ugn stanowiącego, że "za nieruchomości gruntowe oddane na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, w tym ochrony przeciwpożarowej" stawka opłaty rocznej wynosi 0,3 % ceny. Przepis ten należy dodatkowo zestawić z analogicznym zapisem zawartym w art. 83 ust. 2 pkt 1 ugn ustalającym stawkę opłaty rocznej 0,1 % z tytułu trwałego zarządu nieruchomości oddanych na te cele. Należy uznać, że formalne doprecyzowanie pojęcia "nieruchomości gruntowe oddane na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, w tym ochrony przeciwpożarowej" nastąpiło w przepisach rozporządzenia wykonawczego wydanego na podstawie art. 91 tj. - powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 sierpnia 2004 r. Zresztą podobna regulacja obowiązywała w dniu 5 grudnia 1990 r. i była zawarta w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 1988 r. w sprawie określenia rodzajów gruntów, które uważa się za niezbędne na cele obronności i bezpieczeństwa Państwa (Dz.U. Nr 33, poz.240). W przedmiotowej sprawie nie ma żadnych wątpliwości, że przedmiotowa działka nie mieści się w zakresie nieruchomości oddanych na cele obronności. Nie ma również żadnych dokumentów wskazujących, że nieruchomość została oddana w zarząd na cele obronności. Prowadzenie produkcji dla potrzeb wojska nie daje jakichkolwiek podstaw do uznania, że nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste na cele obronności. Taka sytuacja w ma miejsce tylko w przypadku przedsiębiorstw państwowych oraz jednostek i ośrodków badawczo-rozwojowych, dla których Minister Obrony Narodowej lub minister właściwy do spraw wewnętrznych jest organem założycielskim, realizujących zadania na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa. Nie może być zatem mowy o rażącym naruszeniu art. 72 ust. 3 ugn. W ramach postępowania nadzorczego ustalono w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, że decyzja uwłaszczeniowa Wojewody [...] jest zgodna z prawem. W oparciu o powyższe należy zauważyć, iż Minister Budownictwa prawidłowo odmówił stwierdzenia nieważności powołanej decyzji Wojewody i uzasadnił to w sposób wystarczający. Również materiał wyjaśniający w sprawie był odpowiedni do wydania decyzji i nie było potrzebne prowadzenie dalszego postępowania wyjaśniającego w ramach postępowania nadzorczego. Słusznie również organ pouczył stronę, iż późniejsza - po wydaniu decyzji uwłaszczeniowej - zmiana sposobu korzystania z nieruchomości i idąca za tym zmiana stawki opłaty może być podstawą wystąpienia przez stronę z wnioskiem o aktualizację (art. 73 i art. 81 ugn). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.