II FZ 227/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA (del) Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. C. od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SA/Ol 136/08 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi L. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 8 lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2008 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie (sygn. akt I SA/Gl 136/08) wezwał L. C. do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 500 złotych od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 8 lutego 2008 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu II, III i IV raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007 r. Przedmiotowe zarządzenie zostało wydane na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący nie zgodził się z wezwaniem Sądu, któremu zarzucił: naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisu § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w części przewyższającej kwotę 131 zł. W ocenie skarżącego brak jest podstaw do żądania opłaty stałej w wysokości 500 zł. Zaskarżony akt obejmuje swą osnową należność pieniężną w wysokości 3.172 zł, co do której powstał spór między skarżącym a organem w zakresie podstaw umorzenia tejże zaległości podatkowej. Umorzenie zaległości podatkowej - zdaniem skarżącego- należy traktować jako świadczenie organu podatkowego na rzecz podmiotu uprawnionego. W sytuacji zatem, gdy spór powstaje co do przyznania tego świadczenia, to mamy do czynienia z należnością pieniężną objętą zaskarżonym aktem, a zatem należało pobrać wpis stosunkowy o jakim mowa w § 1 pkt 1 ww. rozporządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Ustawodawca regulując kwestię opłat sądowych dokonał podziału kategorii spraw na takie, które podlegają wpisowi stosunkowemu oraz na te, które podlegają opłacie stałej. W myśl art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Dychotomiczny podział obu kategorii spraw, nie jest jednak podziałem prostym. Użyte w przepisie sformułowanie "w sprawach, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne", jest wyrażeniem nieostrym i stanowi daleko idące uproszczenie. Przedmiotem zaskarżenia nie mogą być bowiem należności pieniężne, ale akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i 3 u.p.p.s.a. Dlatego też bardziej trafne jest określenie spraw podlegających wpisowi stosunkowemu, jako spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną, bądź stwierdzające jej istnienie. Tym samym nie wszystkie sprawy, które mogą w jakimś stopniu dotyczyć należności pieniężnych, będą podlegały wpisowi stosunkowemu. Objęta skargą decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. dotyczy odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu II, III i IV raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007 r. W tego rodzaju sprawach spór nie sprowadza się do kwestionowania konkretnej należności pieniężnej, a dotyczy jedynie ustalenia istnienia bądź nieistnienia określonych ustawowo przesłanek uzasadniających umorzenie zaległych zobowiązań podatkowych. Zaskarżona decyzja nie nakłada tym samym na skarżącego określonych zobowiązań mających wartość pieniężną ani ich nie ustala. Odnosi się jedynie do przesłanek warunkujących umorzenie zaległości podatkowej, określonych w art. 67 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005 r. Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Z tej przyczyny, w rozpatrywanej sprawie wpisem należnym od skargi jest wpis o charakterze stałym w kwocie 500,00 złotych. Słusznie więc Sąd I instancji w zaskarżonym zarządzeniu jako podstawę wyliczenia kwoty wpisu wskazał § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Sąd prawidłowo też zastosował art. 220 § 1 u.p.p.s.a. zasadnie wzywając stronę do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500,- złotych Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji