II SAB/Wa 69/08
PostanowienieWSA w Warszawie2008-06-26
Skład orzekający: Bronisław Szydło
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów lub czynności albo interpretacji przepisów prawa podatkowego. Postanowienie wydane w celu załatwienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 kpa) nie rozstrzyga o istocie sprawy, nie kończy postępowania i nie przysługuje od niego zażalenie, a zatem nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W konsekwencji, skarga na bezczynność w takim przedmiocie jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
Skarżąca M. N. wniosła skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie nierozpatrzenia jej zażalenia z dnia 24 września 2007 r. Zażalenie to dotyczyło niezałatwienia w terminie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. sprawy przekazania odwołania skarżącej od rozkazu personalnego. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie postanawia -odrzucić skargę-
Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a tej ustawy, tzn. takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty, jak również wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa albo pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach.
Stąd też skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów lub czynności albo interpretacji przepisów prawa podatkowego.
W niniejszej sprawie M. N. przedmiotem skargi uczyniła bezczynność Komendanta Głównego Policji, polegającą na nierozpatrzeniu zażalenia z dnia 24 września 2007 r., wniesionego do tego organu w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej również "kpa". Zażalenie to dotyczyło niezałatwienia sprawy w terminie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., tj. przekazania odwołania skarżącej od rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] września 2007 r.
nr [...] Komendantowi Głównemu Policji z uchybieniem terminu określonego w art. 133 kpa.
Organ administracji publicznej właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 kpa wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 kpa. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczące poszczególnych kwestii – jak w tym przypadku bezczynności organu – powstających w toku tego postępowania, lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie. Tego rodzaju postanowienia nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
W takiej sytuacji skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 kpa jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło