II SA/Wa 762/08
WyrokWSA w Warszawie2008-08-27
Skład orzekający: Joanna Kube, Anna Mierzejewska, Bronisław Szydło
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej ma obowiązek uwzględnić wniosek policjanta o wycofanie raportu o zwolnienie ze służby, jeśli oświadczenie o zwolnieniu zostało już złożone i doszło do adresata?Ratio decidendi
Żądanie zwolnienia ze służby w Policji jest oświadczeniem woli, które wiąże policjanta od momentu, gdy dotarło do adresata. Odwołanie takiego oświadczenia jest skuteczne tylko wtedy, gdy dotrze do adresata jednocześnie z oświadczeniem lub wcześniej. W sytuacji, gdy raport o zwolnienie dotarł do Komendanta Głównego Policji wcześniej niż oświadczenie o wycofaniu żądania, oświadczenie o wycofaniu jest bezskuteczne. Organ nie ma obowiązku uwzględniać wniosku o cofnięcie żądania zwolnienia, gdyż jego uwzględnienie należy do uznania administracyjnego.Stan faktyczny
Policjant W. M. złożył raport o zwolnienie ze służby w Policji z dniem określonym w raporcie. Komendant Główny Policji wydał rozkaz personalny uwzględniający wniosek. Następnie policjant złożył raport o wycofanie wniosku o zwolnienie. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uchylił decyzję w części dotyczącej daty zwolnienia, ustalając nowy termin, a w pozostałym zakresie utrzymał decyzję w mocy. Policjant zaskarżył decyzję Ministra do WSA, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i nieuwzględnienie wniosku o wycofanie raportu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę W. M. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.), Bronisław Szydło, Protokolant Mateusz Rogala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji oddala skargę
Raportem z dnia 7 grudnia 2007 r. W. M. wystąpił do Komendanta Głównego Policji o zwolnienie ze służby w Policji z dniem [...] lutego 2008 r. na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 4 ustawy o Policji.
Komendant Główny Policji uwzględnił wniosek i w dniu [...] stycznia 2008 r. na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 4 i art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 43, poz. 277 ze zm.) wydał rozkaz personalny nr [...], którym zwolnił W. M. ze służby w Policji z dniem [...] lutego 2008 r.
Z uwagi na to, iż decyzja uwzględniła w całości żądanie strony, na podstawie art. 107 § 4 kpa organ odstąpił od sporządzenia uzasadnienia.
W dniu 17 stycznia 2008 r. W. M. zwrócił się do Komendanta Głównego Policji z raportem o wycofanie wniosku złożonego w dniu 7 grudnia 2007 r. o zwolnienie ze służby.
Od rozkazu personalnego W. M. wniósł odwołanie, w którym wskazał na naruszenie przepisów postępowania administracyjnego poprzez nieuwzględnienie w zaskarżonym rozkazie personalnym wniosku o wycofanie raportu z dnia 7 grudnia 2007 r., który stanowił w sprawie nową okoliczność. Ponadto zarzucił naruszenie zasady pierwszeństwa ochrony praw nabytych przed prawami procesowymi. Jednocześnie wskazał, iż ujęte w rozkazie o zwolnieniu ze służby składniki uposażenia pozostają na poziomie z dnia 1 października 2006 r., nie podwyższono mu dodatku służbowego oraz dodatku kontrolerskiego.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby, ustalił nowy termin zwolnienia ze służby na dzień [...] marca 2008 r., a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż przepis art. 41 ust. 3 ustawy o Policji stanowi, że policjanta zwalnia się ze służby w terminie do trzech miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby. Zgłoszenie pisemnego żądania wystąpienia ze służby rodzi po stronie przełożonego właściwego w sprawach osobowych obowiązek rozwiązania stosunku służbowego z policjantem zgłaszającym takie żądanie. W. M. raportem z dnia 7 grudnia 2007 r. zgłosił pisemne wystąpienie ze służby w Policji z dniem [...] lutego 2008 r. w związku z nabyciem praw emerytalnych. Prośba policjanta została w całości uwzględniona przez Komendanta Głównego Policji, zarówno w części dotyczącej daty jak i podstawy zwolnienia.
Organ podniósł ponadto, że żądanie zwolnienia ze służby w Policji jest oświadczeniem woli w rozumieniu zasad Kodeksu cywilnego i zgodnie z art. 61 kc oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła skutecznie zapoznać się z jego treścią. Odwołanie takiego oświadczenia jest skuteczne, jeżeli dotarło do adresata jednocześnie z tym oświadczeniem lub wcześniej. A zatem, oświadczenie woli złożone drugiej stronie wiąże osobę, która oświadczenie takie złożyła. Organ pierwszej instancji nie miał obowiązku przychylić się do prośby policjanta w zakresie cofnięcia żądania zwolnienia ze służby w Policji, albowiem jego uwzględnienie należało do uznania administracyjnego. Uchylenie się od skutków prawnych złożonego oświadczenia woli dopuszczalne jest tylko w przypadku, gdy zachodzi jedna z wad oświadczenia woli, określonych w art. 82-87 kc. Żadna z wymienionych w tych przepisach okoliczności nie zaistniała, gdyż cofnięcie przez skarżącego oświadczenia woli o zwolnieniu ze służby nastąpiło w dniu wydania rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby w Policji.
Jednocześnie organ wskazał, że z porównania daty złożenia żądania zwolnienia ze służby z datą cofnięcia tego żądania wynika, iż raport o zwolnienie ze służby doszedł do wiadomości Komendanta Głównego Policji wcześniej niż oświadczenie wycofujące żądanie zwolnienia ze służby. W sprawie zatem nie może mieć zastosowania art. 61 kc w części dotyczącej cofnięcia żądania i w związku z tym, zawarte w raporcie z dnia 17 stycznia 2008 r. oświadczenie woli jest oczywiście bezskuteczne.
Dodatkowo organ podkreślił, iż zaskarżony rozkaz personalny nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2008 r. nie rozstrzyga kwestii składników uposażenia W. M. Stosownie bowiem do treści § 22 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 września 2002 r. w sprawie praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz. U. z 2002 r. Nr 151, poz. 1261), rozkaz personalny o zwolnieniu ze służby powinien w szczególności zawierać grupę zaszeregowania ostatnio zajmowanego stanowiska służbowego oraz przyznane dodatki do uposażenia (...). Wymienione elementy decyzji mają jedynie charakter porządkowo - ewidencyjny, nieodnoszący się do uprawnień i obowiązków policjanta, o których rozstrzyga decyzja o zwolnieniu ze służby. Wysokość dodatku służbowego została rozstrzygnięta w odrębnym postępowaniu, zakończonym rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2004 r., który na skutek niewniesienia odwołania stał się decyzją ostateczną. Organ dodał jeszcze, że decyzja o podwyższeniu dodatku służbowego (kontrolerskiego) jest decyzją wydawaną w ramach uznania administracyjnego i jako taka podlega kontroli sądowej w ograniczonym zakresie. Taki charakter dodatku oznacza ponadto, iż zainteresowany policjant nie może skutecznie kwestionować wysokości dodatku (służbowego czy kontrolerskiego), o ile jest ona zgodna z obowiązującymi przepisami.
W związku z tym, że zaskarżonej decyzji nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności oraz to, że nie podlegała ona natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy, a odwołanie skarżącego wstrzymuje wykonanie decyzji, dlatego organ ustalił nową datę zwolnienia skarżącego ze służby, przypadającą po wprowadzeniu decyzji odwoławczej do obrotu prawnego.
Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W. M. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 6, 7, 8, 9, 10 § 1, 11, 13 § 2, 14 § 2, 16, 24, 61 § 4, 73, 77 § 1 i § 4, 78, 79, 80, 81, 107 § 1 i § 3, 131, 134, 136, 139, 145, 225 kpa, które zostały obszernie przedstawione w uzasadnieniu skargi.
W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, powołując się na ustalony stan faktyczny i prawny, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga W. M. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 41 ust. 3 ustawy o Policji, zgodnie z którym policjanta zwalnia się ze służby w terminie do trzech miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby.
W. M. raportem z dnia 7 grudnia 2007 r. zgłosił pisemne wystąpienie ze służby w Policji z dniem [...] lutego 2008 r. w związku z nabyciem praw emerytalnych.
Z uwagi na fakt, iż zgłoszenie pisemnego żądania wystąpienia ze służby rodzi po stronie przełożonego właściwego w sprawach osobowych obowiązek rozwiązania stosunku służbowego z policjantem zgłaszającym takie żądanie, Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] w całości uwzględnił prośbę policjanta, zarówno w części dotyczącej daty jak i podstawy zwolnienia i zwolnił W. M. ze służby w Policji.
Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że żądanie zwolnienia ze służby w Policji jest oświadczeniem woli w rozumieniu zasad Kodeksu cywilnego i zgodnie z art. 61 kc oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła skutecznie zapoznać się z jego treścią. Odwołanie oświadczenia jest skuteczne, gdy dotarło do adresata jednocześnie z tym oświadczeniem lub wcześniej. Uchylenie się od skutków prawnych złożonego oświadczenia woli dopuszczalne jest tylko w przypadku, gdy zachodzi jedna z wad oświadczenia woli, określonych w art. 82-87 kc. Żadna z wymienionych w tych przepisach okoliczności nie zaistniała w rozpatrywanej sprawie, gdyż cofnięcie przez skarżącego oświadczenia woli o zwolnieniu ze służby nastąpiło w dniu wydania rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby w Policji.
Z nadesłanych akt administracyjnych wynika, iż raport o zwolnieniu ze służby doszedł do wiadomości Komendanta Głównego Policji wcześniej niż oświadczenie wycofujące żądanie zwolnienia ze służby. W sprawie zatem nie może mieć zastosowania art. 61 kc w części dotyczącej cofnięcia żądania i w związku z tym, zawarte w raporcie z dnia 17 stycznia 2008 r. oświadczenie woli należy uznać za oczywiście bezskuteczne. Należy też jednocześnie wyraźnie podkreślić, iż organ nie miał obowiązku przychylić się do prośby w zakresie cofnięcia żądania zwolnienia ze służby w Policji, bowiem uwzględnienie tego wniosku wchodzi w zakres uznania administracyjnego organu, które podlega kontroli sądowej w ograniczonym zakresie.
Odnośnie zarzutu skarżącego, iż zaskarżona decyzja narusza treść art. 139 kpa poprzez ustalenie nowego terminu zwolnienia ze służby na niekorzyść strony odwołującej się, to stwierdzić należy, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Zaskarżonej decyzji nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności, nie podlegała ona natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy, a wniesione przez skarżącego odwołanie wstrzymało wykonanie decyzji. Zgodnie bowiem z treścią art. 130 § 2 kpa wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji. Dlatego też organ słusznie ustalił nową datę zwolnienia skarżącego ze służby, która przypadła po wprowadzeniu decyzji odwoławczej do obrotu prawnego. Wniesienie odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby powoduje późniejsze określenie daty zwolnienia.
Sąd nie zgadza się z zarzutem skarżącego, iż organ naruszył art. 107 § 3 kpa poprzez brak uzasadnienia decyzji. Zarówno Komendant Główny Policji jak i Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji dokonał analizy zebranego materiału dowodowego. Zaskarżona decyzja określa sam fakt zwolnienia ze służby i wskazuje datę z jaką zwolnienie następuje. W rozpatrywanej sprawie znaczenie ma złożenie oświadczenia woli o chęci zwolnienia ze służby. Decyzja organu I jak i II instancji zawiera wszelkie niezbędne elementy, wskazuje na okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy oraz na stan faktyczny.
Z tych względów, Sąd uznał wydaną w sprawie decyzję za prawidłową, a zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło