II SA/Wr 582/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Alicja Palus, Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (spr.), Protokolant Aleksandra Siwińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2008r. sprawy ze skargi T.F. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 26 października 2006r. sygn. akt II SA/Wr 61/06 oddala skargę Wyrokiem z dnia 26 października 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 61/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę G.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...]. W dniu 27 października 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynął wniosek T.F. – uczestnika postępowania w sprawie II SA/Wr 61/06, o doręczenie mu powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem. Wyrok ten wraz z uzasadnieniem doręczono T.F. w dniu 7 grudnia 2006 r. Powyższy wyrok uprawomocnił się z dniem 9 stycznia 2007 r. W dniu 15 grudnia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynął wniosek T.F. o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 61/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał T.F. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z obowiązku uiszczania opłat sądowych w części przekraczającej kwotę 70 zł oraz ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 9 stycznia 2007 r. Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych we W. zawiadomił, że stosownie do postanowienia Sądu z dnia 4 stycznia 2007 r. pełnomocnikiem w sprawie został wyznaczony radca prawny K.B.. W dniu 3 września 2007 r. T.F. skierował pismo do ustanowionego radcy prawnego podając, że o tym, kto został ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu dowiedział się w dniu 31 sierpnia 2007 r. Pismem z dnia 20 września 2007 r. T.F. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 października 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 61/06 oddalającym skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...]. W piśmie tym T.F. podał, że swoją skargę o wznowienie postępowania uzasadnia "zaniechaniem ze strony prawnika". Wskazał przy tym, że wnosił o "ustanowienie obrońcy z urzędu" i otrzymał taką pomoc. Jednakże jego pełnomocnik z urzędu "nie podjęła sprawy", nie skontaktowała się z nim w żaden sposób i "minęły terminy złożenia skargi kasacyjnej". Będąc przekonany, że posiada osobę kompetentną do reprezentowania jego interesów czekał na wynik sprawy. "Efektem tej indolencji jest brak możliwości dalszego składania wniosków dowodowych oraz prowadzenia spraw wyjaśniających". T.F. skargę o wznowienie postępowania wysłał listem poleconym w dniu 20 września 2007 r. do Sądu Najwyższego. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarga ta wpłynęła 8 października 2007 r. W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. rozpatrzenie skargi pozostawiło do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpatrywanej sprawie skarżący T.F. domaga się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 października 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 61/06 oddalającym skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...]. Zgodnie z art. 271 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. W myśl art. 272 § 1 tej ustawy, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, przy czym w takiej sytuacji skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (§ 2). Stosownie do art. 273 § 1 cytowanej ustawy, można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ponadto można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2). Można też żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (§ 3). Przepis art. 277 Prawa o ustroju sądów administracyjnych stanowi, iż skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Z treści skargi o wznowienie postępowania wniesionej w niniejszej sprawie wynika, że T.F., uczestnik postępowania w sprawie II SA/Wr 61/06, swoją skargę o wznowienie postępowania uzasadnił "zaniechaniem ze strony prawnika". Wskazał przy tym, że wnosił o "ustanowienie obrońcy z urzędu" i otrzymał taką pomoc. Jednakże jego pełnomocnik z urzędu "nie podjęła sprawy", nie skontaktowała się z nim w żaden sposób i "minęły terminy złożenia skargi kasacyjnej". Będąc przekonany, że posiada osobę kompetentną do reprezentowania jego interesów czekał na wynik sprawy. "Efektem tej indolencji jest brak możliwości dalszego składania wniosków dowodowych oraz prowadzenia spraw wyjaśniających". Powyższe motywy skargi o wznowienie postępowania wskazują, że strona uważa, iż nie była należycie reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu oraz że wskutek naruszenia przepisów prawa przez tegoż pełnomocnika była pozbawiona możności działania. Tak więc za podstawę wznowienia wskazywaną przez stronę uznać należy art. 271 pkt 2 ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Z treści pisma skarżącego T.F. z dnia 3 września 2007 r. (opatrzonego datą 3 września 2006 r.) do ustanowionego radcy prawnego wynika, że o tym, kto został ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu skarżący dowiedział się w dniu 31 sierpnia 2007 r. Skargę o wznowienie postępowania T.F. wysłał listem poleconym w dniu 20 września 2007 r. do SN. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarga ta wpłynęła 8 października 2007 r. Formalnie zatem przesłanki z art. 271 pkt 2 i z art. 277 ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych zostały spełnione, a więc stosownie do 280 § 1 tej ustawy sprawa podlegała rozpatrzeniu na rozprawie. Rozpatrując merytorycznie przedmiotową skargę stwierdzić należy, że do uwzględnienia skargi o wznowienie postępowania nie wystarczy samo powołanie się przez stronę na wymienioną w ustawie podstawę wznowienia i wskazanie, że termin ustawowy do wniesienia takiej skargi został dochowany. Konieczne jest bowiem nie tylko wykazanie, że podstawa wznowienia postępowania faktycznie istniała, ale również, że istniała ona już w chwili wydania prawomocnego orzeczenia. Wystąpienie tej przyczyny już po wydaniu prawomocnego orzeczenia wyłącza możliwość uznania jej za podstawę wznowienia (Kabat A., Komentarz do art. 271 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). W rozpatrywanej sprawie nienależyte reprezentowanie strony, to jest T.F. jako uczestnika postępowania w sprawie II SA/Wr 61/06, przez ustanowionego radcę prawnego miało nastąpić po przyznaniu T.F. prawa pomocy, a więc po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyroku z dnia 26 października 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 61/06. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 9 stycznia 2007 r., a zatem w dniu, w którym Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych we W. zawiadomił, że stosownie do postanowienia Sądu z dnia 4 stycznia 2007 r. pełnomocnikiem w sprawie został wyznaczony radca prawny K.B.. W tej sytuacji brak jest uzasadnionych podstaw do uwzględnienia skargi T.F. o wznowienie postępowania, gdyż podnoszona przez niego przyczyna mająca uzasadniać wznowienie nie dotyczy postępowania poprzedzającego wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyroku z dnia 26 października 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 61/06, lecz odnosi się do postępowania mającego miejsce po jego wydaniu, a nawet po jego uprawomocnieniu się. Okoliczności podnoszone przez T.F. w jego skardze o wznowienie postępowania mogłyby ewentualnie być podnoszone jako podstawa do przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 października 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 61/06, jednak nie mogą doprowadzić do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej powyższym wyrokiem. W tym stanie rzeczy orzeczono jak wyżej.