II OW 38/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Bujko Sędziowie Sędzia NSA Bożena Walentynowicz /spr./ Sędzia del. WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz Protokolant Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Starosty Powiatu B. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem C. a Starostą Powiatu B. w przedmiocie sprostowania błędu w decyzji - akt własności ziemi postanawia: odrzucić wniosek Starosta Powiatu B. wnioskiem z dnia [...], na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zwrócił się o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego poprzez wskazanie Burmistrza Miasta C. jako organu właściwego do rozpatrzenia wniosku I. i J. B. w przedmiocie sprostowania błędu w decyzji - akt własności ziemi nr: [...], wydanej przez Naczelnika Gminy C. w dniu [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że dnia [...] I. i J. B. domagali się sprostowania decyzji - akt własności ziemi, wydanej przez Naczelnika Gminy C. w dniu [...], twierdząc, iż omyłkowo wpisano w niej, że J. B. stał się właścicielem działki nr [...], zamiast prawidłowej [...]. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia z dnia [...], Burmistrz Miasta C. odmówił sprostowania decyzji. Postanowienie to zostało z kolei uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. postanowieniem z dnia [...], na skutek wniesienia przez I. i J. B. zażalenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów o właściwości, albowiem właściwym w sprawie jest organ powiatu, tj. Starosta B., jako wykonujący to zadanie w ramach administracji rządowej. Stosownie do wskazówki zawartej w postanowieniu Kolegium, Burmistrz Miasta C. przesłał w dniu [...]. akta sprawy do Starosty celem rozstrzygnięcia sprawy. Starosta Powiatu B., nie podzielając poglądu Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w uzasadnieniu wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego z [...] wskazał na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 2403/05, i podzielił pogląd tam zawarty, że właściwym do orzekania w sprawie sprostowania aktu własności ziemi wydanego na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych jest organ gminy. W odpowiedzi na wniosek o rozpatrzenie sporu kompetencyjnego Burmistrz C. przedstawił stan faktyczny sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a. sprawy kompetencyjne pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego za wyjątkiem określonych w pkt 2-4 tego przepisu rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku tego organu - sąd administracyjny. Starosta w myśl art. 38 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2007 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) jest organem samorządu terytorialnego na szczeblu powiatowym, który wydaje decyzje w indywidualnych sprawach należących do właściwości powiatu. Od decyzji wydanych przez starostę zgodnie z art. 38 § 3 tej ustawy służy odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że kolegium jest organem wyższego stopnia nad starostą, za wyjątkiem spraw, w których przepisy szczególne przewidują wniesienie odwołania do innego organu. Ustawa o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, na podstawie której został wydany akt własności ziemi, w stosunku do którego strona złożyła podanie o jego sprostowanie na podstawie art. 113 k.p.a. została uchylona art. 4 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o zmianie ustawy "Kodeks cywilny" oraz uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych. Uchylenie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 27, poz. 250 ze zm.) spowodowało, że organy administracji publicznej utraciły właściwość do wydawania aktów własności ziemi, a w konsekwencji tego powstał brak w systemie prawa regulacji określających właściwość organów w tych sprawach. W szczególności nie ma przepisów, które przypisując kompetencje w tych sprawach staroście, wskazywałyby jako organ wyższego stopnia inny organ, niż Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Oznacza to, że skierowany do sądu administracyjnego wniosek o wskazanie właściwego do rozpoznania podania strony o sprostowanie omyłki w akcie własności ziemi organu administracji publicznej dotyczy rozstrzygnięcia sporu jaki zawisł między organami samorządu terytorialnego mającego wspólny organ wyższego stopnia - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. W związku z powyższym w świetle powołanego na wstępie art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a. brak jest kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia sporu. Z tych przyczyn wniosek skierowany do sądu administracyjnego, jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu na podstawie art. 4 i art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).