II SA/Gl 1216/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik,, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2009r. sprawy ze skargi (...) Oddział B. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia (...). nr (...) w przedmiocie odmowy udostępnienia danych z ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] r. Dyrektor [...] Oddział w B. zwrócił się do Urzędu Miejskiego w B. o udostępnienie informacji z ewidencji gruntów i nieruchomości poprzez podanie numeru księgi wieczystej nieruchomości oraz wskazanie nieruchomości, których właścicielem lub użytkownikiem wieczystym jest zobowiązany M. S., zamieszkały w B. Postanowieniem z dnia [...] r., działający w imieniu Prezydenta Miasta B. Naczelnik Wydziału Geodezji Geodeta Miasta, na podstawie art. 219 w związku z art. 217 § 2 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.jedn. Dz.U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.) odmówił udostępnienia danych z operatu ewidencji i budynków Miasta B. [...] w B., dotyczących stanu majątkowego wskazanej we wniosku osoby dla wykorzystania w celach egzekucyjnych. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z art. 19 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Dyrektor [...] jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania egzekucji w wynagrodzenia za pracę, że świadczeń z ubezpieczenia społecznego, renty socjalnej, z wierzytelności pieniężnych oraz z rachunków bankowych, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z tytułu składek za ubezpieczenia społeczne i należności pochodnych od składek. Dyrektor [...] nie jest więc organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym, a zatem nie jest organem uprawnionym do występowania o informacje dotyczące nieruchomości dłużnika, pomimo, iż jest organem uprawnionym (art. 26 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych) do wystąpienia o ustanowienie hipoteki przymusowej na wszystkich nieruchomościach dłużnika. Jednakże na mocy art. 26 ust. 5 i 5a tej ustawy mowa o pozyskiwaniu przedmiotowych informacji bezpośrednio od dłużnika, który na żądanie wierzyciela jest zobowiązany do wyjawienia posiadanych nieruchomości oraz przysługujących mu praw majątkowych. Art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi natomiast, że wyrysy i wypisy z operatu ewidencyjnego są wydawane przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków odpłatnie na żądanie właścicieli lub osób fizycznych i prawnych, w których władaniu znajduje się grunt, budynek lub lokal, osobom fizycznym i prawnym, oraz innym jednostkom organizacyjnym nie posiadających osobowości prawnej, które mają interes prawny w tym zakresie, czyli wykażą go wskazaniem odpowiedniego przepisu prawa materialnego. Wyjaśniając, że informacje o gruntach i budynkach zawarte w operacie są jawne, dodał, iż w zakres tych informacji nie wchodzą dane dotyczące właściciela, a w celu ich uzyskania konieczne jest wskazanie konkretnej nieruchomości lub działki, a nie nazwiska właściciela. Podkreślając, iż [...] powinien wykazać interes prawny w pozyskaniu wnioskowanych danych, a nadto stwierdzając, że żaden z przywołanych przez [...] przepisów nie uprawnia do pozyskania z operatu ewidencyjnego żądanych informacji, organ orzekł jak w sentencji. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył [...] Oddział B., zarzucając organowi naruszenie szeregu przepisów prawa procesowego i materialnego , m.in. naruszenie art. 6 i art. 7 w związku z art. 63 § 2 i art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego z uwagi na brak wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i brak wezwania do uzupełnienia złożonego wniosku, naruszenia art. 217 § 2 pkt 2 Kodeksu – poprzez bezpodstawne przyjęcie, że wnioskujący wystąpił o wydanie zaświadczenia urzędowego potwierdzenia określonych faktów, podczas gdy [...] wystąpił z wnioskiem o udostępnienie danych osobowych, naruszenia art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geologiczne i kartograficzne, poprzez przyjęcie, że wnioskodawca wystąpił o wydanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego podczas, gdy żądanie dotyczyło udostępnienia danych – podanie numeru księgi wieczystej oraz wskazanie nieruchomości zobowiązanego, naruszenia art. 29 ustawy o ochronie danych osobistych poprzez odmowę udostępnienia danych, mimo iż [...] o/B. w sposób wiarygodny uzasadnił potrzebę posiadania danych. Skarżący wystąpił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu stwierdzając, iż postanowienie pierwszej instancji jest wadliwe a wskazana podstawa niewłaściwa, wyjaśnił, iż wystąpił z wnioskiem o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych , tj. uzyskania określonej informacji. Oparcie niniejszego rozstrzygnięcia na art. 217 § 2 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego było bezpodstawne, gdyż [...] nie wystąpił o wydanie zaświadczenia. Stosowanie przepisów działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego może mieć miejsce wówczas, gdy jakiś fakt lub stan prawny wymaga urzędowego potwierdzenia, podczas gdy w tej sprawie [...] wystąpił o udostępnienie danych osobowych, co nie jest równoznaczne z potwierdzeniem faktów czy określonego stanu prawnego. Orzekający w sprawie organ błędnie przyjął, że [...] żąda wyrysów czy wypisów z ewidencji, nie wyjaśniając zupełnie istoty złożonego wniosku, przez co naruszył procedurę administracyjną, a mianowicie przepisy art. 7 Kodeksu w związku z art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W przypadku wątpliwości organ powinien wezwać [...] do sprecyzowania złożonego wniosku (art. 62 §2 Kodeksu), czego nie uczynił i wskutek tego błędnie zinterpretował zgłoszone żądnie. Wniosek o udostępnienie danych złożony przez [...] wskazywał wiarygodną i uzasadnioną potrzebę posiadania wnioskowanych danych, podając informację o dochodzeniu należności przysługujących od zobowiązanego. Nadto podkreślił, że wbrew argumentom organu, [...] jest uprawniony do występowania o ustanowienie hipoteki przymusowej na nieruchomościach dłużnika, a bez żądnej wiedzy nie można wystąpić o taki wpis do sądu. Dodatkowo zaznaczył, że organ nie zastosował w sprawie przepisów o ochronie danych osobowych, które przewidywały odwołanie do Generalnego Inspektora Danych Osobowych. Ś. W. I. N. G. i K. w K. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W podstawie prawnej przywołał art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 7b ust. 2 pkt 2 i art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W uzasadnieniu stwierdził, iż Prezydent Miasta B., orzekając w pierwszej instancji, rozstrzygnął sprawę prawidłowo. Zasadnie przyjął, że zgodnie z art. 20 ust. 1 Prawo geodezyjne i kartograficzne ewidencja gruntów i budynków zawiera informacje dotyczące gruntów, budynków oraz ich właścicieli i władających. Udostępnianie danych ewidencyjnych następuje na podstawie przepisów art. 24 cytowanej ustawy i rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, które może przybierać postać zaświadczenia (wypisu) jak i informacji. Złożony w niniejszej sprawie wniosek dotyczył wskazania majątku dłużnika, a do tego nie był upoważniony organ prowadzący przedmiotową ewidencję. Nie ulega przy tym wątpliwości, że udzielnie takiej informacji musi przybrać postać zaświadczenia Kodeksu postępowania administracyjnego. Złożony wniosek dotyczył żądania wyjawienia majątku nieruchomego zobowiązanej osoby, poprzez podanie numerów Ksiąg wieczystych posiadanych nieruchomości. Z reguły udostępnianie danych następuje przy wskazaniu konkretnej nieruchomości a nie nazwiska ewentualnej jej właściciela. W ocenie organu odwoławczego przedmiotem żądania wniosku jest poszukiwanie majątku nieruchomego dłużnika, do czego zostały powołane zupełnie inne organy – m.in. komornik czy sąd powszechny. Zarzut skarżącego dotyczący naruszenia przepisów proceduralnych, poprzez brak wyjaśnienia stanu faktycznego czy wezwania do uzupełnienia braków, nie może być uznany, gdyż w ocenie organów informacje zawarte we wniosku były wystarczające do przeprowadzenia kwestionowanego postępowania. Nie można także zgodzić się z zarzutem przeprowadzenia niewłaściwego postępowania w tej sprawie poprzez nieuwzględnienie przepisów o ochronie danych osobowych, gdyż zgodnie z przepisami powołanego powyżej rozporządzenia, popartego opinią Generalnego Inspektora Danych Osobowych, stosowanie przepisów o ochronie danych osobowych przy udostępnianiu danych z ewidencji gruntów i budynków ograniczone jest do ochrony danych ewidencyjnych przed ich utratą, zniszczeniem, niepożądaną modyfikacją, nieuprawnionym do nich dostępem i ujawnieniem (§ 53 rozporządzenia). Zgodnie z art. 217-218 Kodeksu, zaświadczenie wydaje się w określonych sytuacjach, tj. jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa lub osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym poświadczeniu określonych faktów lub stanu prawnego. W rozpatrywanej sprawie żadna z powyższych sytuacji nie miała miejsca, a nadto żaden przepis nie nakłada obowiązku dostarczenia zaświadczenia z operatu ewidencyjnego dla celów postępowania egzekucyjnego, przewidując w tym zakresie procedurę wyjawienia majątku. Dodatkowo wnioskodawca występując z wnioskiem nie wykazał swego interesu prawnego, tj. uzasadnionego określoną normą prawa materialnego, bo prowadzenie postępowania egzekucyjnego takiej stanowić nie może. Mając zatem na uwadze powyższe względy należało uznać rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji za prawidłowe. W skardze do sądu administracyjnego [...] Oddział w B. zarzucając postanowieniom wydanym w sprawie naruszenie prawa materialnego i procesowego, a to poprzez: naruszenie przepisów procedury administracyjnej – w postaci art. 7 w związku z art. 63 § 2 i art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego z uwagi na brak wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i ewentualny brak wezwania do uzupełnienia złożonego wniosku, naruszenia art. 217 § 2 pkt 2 Kodeksu – poprzez bezpodstawne przyjęcie, że [...] O/B. wystąpił o wydanie zaświadczenia urzędowego potwierdzenia określonych faktów, podczas gdy [...] wystąpił z wnioskiem o udostępnienie danych osobowych, czy naruszenia przepisów prawa materialnego, czyli art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geologiczne i kartograficzne, wskutek przyjęcia, że wnioskodawca wystąpił o wydanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego podczas, gdy żądanie dotyczyło udostępnienia danych – podanie numeru księgi wieczystej oraz wskazanie nieruchomości zobowiązanego, naruszenia art. 29 ustawy o ochronie danych osobistych poprzez odmowę udostępnienia danych, mimo iż wnioskujący sposób wiarygodny uzasadnił potrzebę posiadania danych, a także naruszenie art. 124 § 1 i § 2 Kodeksu z uwagi na błędne oznaczenie strony postępowania i art. 15 Kodeksu – naruszenie zasady dwuinstancyjności. Z uwagi na wskazane naruszenia wystąpił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, jak również poprzedzającego go postanowienia pierwszej instancji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu podkreślając, iż w rozpatrywanej sprawie [...] wystąpił o udostępnienie konkretnych danych, tj. uzyskanie określonej informacji. Zatem bezpodstawne było przyjęcie, że wystąpił o wydanie zaświadczenie w trybie art. 217 Kodeksu i oparcie na tym przepisie odmowy załatwienia sprawy. W przypadku ewentualnych wątpliwości organ winien wystąpić do wnioskującego o uzupełnienie wniosku, do czego zmuszają przepisy procedury administracyjnej – przywoływane przez skarżącego art. 7,art. 9, art. 63 § 2 czy art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zarzucił także organom rozstrzygającym w sprawie naruszenie prawa materialnego – podkreślając, iż żądanie zawarte we wniosku dotyczyło udostępnienia określonych informacji, a mianowicie wskazania księgi wieczystej oraz nieruchomości, których właścicielem lub wieczystym użytkownikiem był zobowiązany z tytułu należności ubezpieczeniowych dłużnik – M. S. Skarżący podtrzymał także twierdzenie o naruszeniu przez organ procedury – tj. trybu przewidzianego ustawie o ochronie danych osobowych, w tym możliwości zaskarżenia odmowy do Generalnego Inspektora Danych Osobowych. Nadto w skardze [...] O/ B. zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie Art. 124 § 1 i §2 – poprzez błędne oznaczenie strony postępowania, a także art. 15 Kodeksu- naruszenie zasady dwuinstancyjności poprzez oparcie rozstrzygnięcie na dodatkowym przepisie art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. W odniesieniu do ostatnich wymienionych zarzutów wyjaśnił, iż przywołując w postanowieniu nazwisko Zastępcy Dyrektora, wyraźnie wskazał jako stronę postępowania [...] O/ B. W przypadku drugiego zarzutu, wyjaśnił, iż prowadząc sprawę ponownie merytorycznie organ odwoławczy ma obowiązek rozpatrzyć ją wszechstronnie z podjęciem wszystkich niezbędnych czynności, a przywołane przepisy precyzowały tylko i potwierdzały kompetencje rozstrzygającego w sprawie organu. Na rozprawie pełnomocnik organu podtrzymał stanowisko i argumenty wyrażone w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając niniejszą sprawę zważył, co następuje: Skarga nie mogła zostać uwzględniona albowiem nie zdołała podważyć legalności zaskarżonego postanowienia, co przy braku trafnych zarzutów branych pod rozwagę przez Sąd z urzędu, musiało prowadzić do konkluzji, iż zaskarżone postanowienie, jako odpowiadające prawu, nie podlegała wzruszeniu. W świetle bowiem brzmienia art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) jedynym kryterium objętym badaniem przez sąd administracyjny jest kryterium zgodności z prawem kwestionowanych decyzji, postanowień, czynności, czy innych aktów administracyjnych. Sądy te powołane są bowiem do kontroli zgodności z prawem wykonywania administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych (art. 1 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Zatem realizując tę kontrolę sądy badają czy objęte skargą decyzje czy postanowienia nie uchybiają przepisom prawa materialnego lub procesowego odpowiednio w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy albo mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź stanowiącym podstawę wznowienia postępowania (wówczas władne są uchylić wadliwe rozstrzygnięcie), jak też kontrolują czy nie są one dotknięte kwalifikowaną wadą prawną uzasadniającą ich nieważność ( art.145 ostatnio przywołanej ustawy). Przy czym, jak głosi art.134 § 1 tej ustawy, sądy administracyjne nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przeto oceny legalności dokonują również z urzędu. Przedmiotem niniejszej kontroli było postępowanie o udzielenie informacji (udostępnienie danych) prowadzone w trybie ustawy dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 2 pkt 8 cytowanej ustawy przez ewidencję gruntów i budynków rozumie się jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Z kolei w myśl ust. 10 tego artykułu - państwowy zbiór geodezyjny i kartograficzny to zbiór map oraz materiałów fotogrametrycznych, teledetekcyjnych, rejestrów, wykazów, informatycznych baz danych, katalogów danych geodezyjnych i innych opracowań powstałych w wyniku wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych. Ewidencja gruntów i budynków zawiera informacje wskazane w art. 20 ust. 1i ust. 2 tej ustawy, a z mocy art. 24 ust. 1 i ust. 2 operat ewidencyjny, składa się z map, rejestrów i dokumentów zawierających informacje o gruntach, budynkach i lokalach, które są jawne, przy czym wypisy i wyrysy wydawane są na żądanie właścicieli lub osób fizycznych i prawnych, w których władaniu znajduje się grunt, budynek czy lokal względnie osób fizycznych i prawnych oraz innych jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej, które mają interes prawny w tym zakresie, a także na żądanie zainteresowanych organów administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego (art. 24 ust. 3 ustawy). Analiza wskazanych przepisów musi prowadzić do wniosku, iż informacje z zasobu geodezyjnego i kartograficznego, nawet kiedy nie przybierają formy odpisu i wyrysu, mogą dotyczyć zindywidualizowanego, konkretnego gruntu, budynku czy lokalu. Nie są to w żadnym wypadku informacje o danych osobowych, pomimo wskazywania w operacie m.in. właściciela (władającego). Gdy chodzi o wydanie wypisu czy wyrysu z operatu ewidencyjnego, informacje pochodzące z zasobu geodezyjnego i kartograficznego przybierają formę zaświadczenia w rozumieniu art. 217 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zaświadczenie takie wydaje się (zgodnie z art. 217 § 2), jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, bądź osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Rozpatrujące sprawę organy prawidłowo uznały, że w niniejszej sprawie nie zachodzi żaden z wymienionych powyżej przypadków. Poza sporem pozostaje fakt, że [...] O/B. ubiegał się o udzielenie informacji o majątku dłużnika, powołując się na swoje uprawnienia egzekucyjne w zakresie należności z tytułu składek ubezpieczeniowych. Taka sytuacja uzasadnia przyjęcie po stronie wnioskującego interesu faktycznego, lecz nie interesu prawnego w urzędowym poświadczeniu danych i to nieskonkretyzowanych – gdyż w istocie chodzi o poszukiwanie majątku dłużnika w celu wdrożenia postępowania egzekucyjnego. Jak wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 lutego 2007 r. Sygn. akt I OSK 560/06, uzyskanie takich dokumentów jest uzależnione od wykazania własnego, indywidualnego interesu prawnego. Kategoria interesu prawnego jest kategorią materialnoprawną i dlatego dla wykazania takiego interesu należy wskazać przepis prawa materialnego zobowiązujący organ do wydania dokumentu lub uprawniający wnioskującego do jego otrzymania. Nie można za takie przepisy uznać przepisów powołanych przez wnioskującego, podobnie jak nie mogą nimi być przepisy procedury cywilnej – kodeksu postępowania cywilnego, dotyczące postępowania egzekucyjnego. W istocie bowiem [...] wnioskuje o wyjawienie majątku dłużnika, a poszukiwanie majątku nieruchomego dłużników nie należy do procedury administracyjnej, lecz uregulowane jest przepisami art.art. 913 do 922 Kodeksu postępowania cywilnego. Wyjawienie majątku dłużnika może nastąpić tylko w sądowym postępowaniu egzekucyjnym ( art. 71 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Także powoływany przez wnioskujący [...] O/B. art. 29 ustawy o ochronie danych osobowych nie stwarza możliwości legalnego udostępniania danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, w celu dochodzenia roszczeń lub ujawnienia majątku. Udostępnienie takie byłoby możliwe, gdyby było już prowadzone postępowanie związane z opisem i oszacowaniem zajętej już nieruchomości. Wtedy przepisy wymienionego artykułu powinny być stosowane uzupełniająco w zakresie jasnego określenia celu, przedmiotu udostępnienia – danych osobowych i zakresu. Nadal jednak nie powinno to jednak być działanie oparte na przywołanym powyżej art. 29, lecz na właściwym przepisie szczególnym. Uwzględniając przedstawione powyżej stanowisko, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Podkreślenia wymaga, że skarżący, działając jako wierzyciel nie był zwolniony od wykazania interesu prawnego w żądaniu udzielenia informacji, które winny przybrać formę zaświadczenia. Wskazane przez skarżącego przepisy oraz podnoszone argumenty nie mogą przesądzić, iż interes ten został wykazany. Wypis z ewidencji nie jest niezbędny dla przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego, zaś ustanowienie hipoteki przymusowej, na który to fakt powołuje się także skarżący, dotyczyć może zindywidualizowanej nieruchomości. Wniosek skarżącego wymogów takich nie spełniał. Nie wskazywał bowiem konkretnej nieruchomości dłużnika, lecz w istocie zmierzał do uzyskania informacji o ich majątku , czemu ewidencja gruntów i budynków nie służy. W tej sytuacji należy stwierdzić, że organy obu instancji prawidłowo orzekły o odmowie wydania zaświadczenie z braku przesłanek ustawowych, powołując się na przepis art. 219 Kodeksu postępowania administracyjnego. W takim stanie rzeczy sąd administracyjny nie dopatrzył się naruszenia wskazanych art. 6, art. 7., art. 8 art. czy art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego – w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) oddalił skargę.