II SA/Wa 1478/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Sławomir Antoniuk, Protokolant Łukasz Mazur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2009 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Starosta G. decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r., wydaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a., orzekł o utracie przez M. M. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] czerwca 2008 r. z uwagi na niestawienie się bezrobotnego w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie i niepowiadomienie w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. W odwołaniu od tej decyzji M. M. wniósł o jej uchylenie. W uzasadnieniu podał, że jest ona niesłuszna, dyskryminująca i rażąco narusza zasady współżycia społecznego. Ponadto podniósł, że otrzymane wezwanie do aktywizacji zawodowej jest nieodpowiednie do jego potrzeb i możliwości ze względu na stan zdrowia spowodowany zatruciem [...], któremu uległ wraz z rodziną w lipcu 2001 r. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] września 2008 r., działając na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 6 i ust. 4 pkt 2 oraz art. 33 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 33 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach, w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia. Natomiast stosownie do art. 33 ust. 4 powołanej ustawy, starosta pozbawia statusu bezrobotnego bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa, pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy. Organ podniósł, iż rejestrując się w dniu [...] września 2007 r. jako osoba bezrobotna, M. M. został zapoznany z prawami i obowiązkami bezrobotnych, w tym m.in. z obowiązkiem zgłaszania się w urzędzie pracy w wyznaczonych terminach, celem potwierdzenia swojej dyspozycyjności do podjęcia zatrudnienia, o czym świadczy podpisane przez niego na karcie rejestracyjnej oświadczenie. Wojewoda [...] stwierdził ponadto, że wyznaczony na [...] czerwca 2008 r. termin zgłoszenia znany był bezrobotnemu od [...] czerwca, co potwierdza jego podpis w karcie propozycji odpowiedniego zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub innej możliwości pomocy w uzyskaniu odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Wskazał też, że niestawiennictwo nie zostało usprawiedliwione w terminie 7 dni. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. M. wniósł o jej uchylenie, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi i zobowiązanie do ujawnienia przedstawionej w dniu [...] czerwca 2008 r. zamkniętej oferty pracy na stanowisku [...]. W uzasadnieniu wskazał, iż jest ona niesłuszna i stanowi przejaw dyskryminacji na rynku pracy. Podał też, że Starosta G. oraz PUP w G. znały przyczyny jego niestawiennictwa w wyznaczonym terminie, spowodowane ciężkimi skutkami [...] i faktyczną niepełnosprawnością. Przyczyny te nie pozwalają na podjęcie przez niego pracy w charakterze [...]. Skarżący podniósł ponadto, iż posiada doświadczenie zawodowe, które mógłby wykorzystać na prowadzenie własnej działalności gospodarczej, lecz wobec niesprawiedliwego dzielenia środków na ten cel tak przez Starostę, jak i PUP, nie ma takiej możliwości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej (§1), a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Skarga oceniana pod tym względem zasługuje na uwzględnienie, lecz z powodów innych niż w niej podniesione. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Bezrobotny, jak stanowi przepis art. 33 ust. 3 zd. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), ma obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonym przez urząd terminie w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd lub w innym celu wynikającym z ustawy i określonym przez urząd pracy, w tym potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. Natomiast, zgodnie z jej przepisem art. 33 ust. 4 pkt 4, starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy. Taka systematyka powołanych przepisów wyraźnie wskazuje, iż sankcja zawarta w art. 33 ust. 4, jaką jest niewątpliwie pozbawienie statusu bezrobotnego, może być zastosowana jedynie w przypadku niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie, o którym mowa w art. 33 ust. 3. Należy przy tym zauważyć, że skoro z niestawiennictwem związana jest tak dolegliwa sankcja, niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej celów stawienia się w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie. Z akt rozpoznawanej sprawy nie wynika natomiast jasno, jaki był cel wezwania do stawienia się skarżącego w urzędzie pracy w dniu [...] czerwca 2008 r. Zamieszczenie daty zgłoszenia się w tym dniu podczas jego pobytu w urzędzie w dniu [...] czerwca 2008 r. w "Karcie propozycji odpowiedniego zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub innej możliwości pomocy w uzyskaniu odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej" mogłoby wskazywać, iż chodzi o cel określony w art. 33 ust. 3. Jednakże zawarta w ww. karcie, z datą [...] czerwca 2008 r., adnotacja "zaśw. lek. dostarczy", może z kolei sugerować, że celem stawiennictwa było okazanie zaświadczenia lekarskiego o stanie zdrowia skarżącego. Niestawienie się zaś w tak określonym celu nie może skutkować pozbawieniem statusu osoby bezrobotnej. Organy administracji publicznej prowadzące postępowanie administracyjne, oprócz prawidłowego stosowania i właściwej wykładni przepisów prawa materialnego, winny przestrzegać również reguł postępowania. Obowiązane są w szczególności respektować zasady ogólne postępowania administracyjnego. Z zawartej w przepisie art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zasady udzielania informacji wynika, iż organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. W niniejszej sprawie zasada powyższa została naruszona i to w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. W aktach brak jest bowiem dowodu wskazującego, że Starosta G. udzielił skarżącemu niezbędnych wyjaśnień i wskazówek, aby nie poniósł szkody z powodu nieznajomości prawa. Stwierdzenie Wojewody [...] w uzasadnieniu decyzji odwoławczej, że rejestrując się w dniu [...] września 2007 r. jako bezrobotny, skarżący został zaznajomiony z prawami i obowiązkami osób bezrobotnych, między innymi z obowiązkiem zgłaszania się w urzędzie w wyznaczonych terminach, nie stanowi należytego wykonania ciążącego na organie obowiązku. Daje się tu zauważyć pewna niekonsekwencja, albowiem we wcześniejszych pisemnych wezwaniach kierowanych do skarżącego, aby zgłosił się w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie, informacje o skutkach niestawiennictwa były zawarte. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 152 powołanej ustawy.