IV SA/Wa 55/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi T. B. i R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia [...] sierpnia 2008 roku nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. na rzecz skarżących T. B. i R. B. kwotę 300 (trzysta) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia [...] listopada 2008r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania T. i R. B., utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia [...] sierpnia 2008r. nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie stacji bazowej telefonii komórkowej C. Sp. z o.o., pod nazwą C., nr [...], zlokalizowanej na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości M.. W uzasadnieniu decyzji podano, że stosownie do art. 46a ust.1 ustawy o ochronie środowiska postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia. Wyjątek od tej zasady stanowi przedsięwzięcie, dla którego przepisy odrębne wymagają decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia lub wymiany gruntów, gdyż w takim przypadku postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się z urzędu ( ust. 2 art. 46a). Z powyższego wynika, że postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, za wyjątkiem przedsięwzięcia z art. 46a ust. 2 ustawy, może być wszczęte i toczyć się wyłącznie na wniosek inwestora. Cofnięcie wniosku przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach powoduje, iż postępowanie w sprawie staje się bezprzedmiotowe, co obliguje organ do jego umorzenia. Organ pierwszej instancji jako przesłankę umorzenia wskazał wycofanie przez C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. żądania wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Z uzasadnienia decyzji wynika, że Burmistrz powyższy wniosek wyprowadził z treści oświadczenia pełnomocnika inwestora. W aktach sprawy znajduje się notatka służbowa sporządzona w dniu 19 listopada 2007r., na okoliczność rozmowy pracownika Urzędu Miasta i Gminy w C. z pełnomocnikiem C. Sp. z o.o. – Z. S., z której wynika, że z uwagi na zmianę przepisów nie widzi potrzeby wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Zdaniem Kolegium takie stanowisko można uznać za równoznaczne ze złożeniem oświadczenia o wycofaniu wniosku , jednakże z uwagi okoliczność, że fakt jego złożenia został utrwalony w formie notatki służbowej pracownika Urzędu, wymagała dodatkowych wyjaśnień w tym zakresie. W tym celu Kolegium wystąpiło do pełnomocnika inwestora o wyjaśnienie, czy istotnie cofa wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, czy też może nadal go podtrzymuje, z zastrzeżeniem, że nieudzielanie odpowiedzi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, zostanie uznane za cofnięcie wniosku. W zakreślonym terminie pełnomocnik nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie, Kolegium uznało zatem ,że wniosek został cofnięty. Ta okoliczność, bez konieczności dokonywania oceny innych wskazanych w decyzji organu pierwszej instancji, przesądza o bezprzedmiotowości postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie stacji bazowej telefonii komórkowej pod nazwą C., zlokalizowanej na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości M.. Na powyższą decyzję skargę wnieśli T. B. i R. B., podnosząc, że umorzenie postępowania jest dla nich krzywdzące, gdyż pozbawia ich prawa do obrony. Skarżący podnieśli, że pierwszą wydaną w tej sprawie decyzję Burmistrza nr [...] z dnia [...] września 2007r., Kolegium uchyliło i przekazało do ponownego rozpatrzenia na skutek ich odwołania. Burmistrz przesłał skarżącym zawiadomienie z dnia 22 lipca 2008r., z którego wynikało, że mają prawo do składania dowodów i uzyskania wyjaśnień. Skarżący podnieśli, że skorzystali z tego prawa, złożyli dokumenty, zażądali wyjaśnień, wskazywali, iż stacja bazowa to samowola budowlana, zawłaszczono ich własność. Burmistrz umorzył postępowanie po przeprowadzeniu rozmowy telefonicznej z pełnomocnikiem wnioskodawcy, gdy tymczasem miał obowiązek ustosunkować się do ich zarzutów i udzielić szczegółowych informacji. W odpowiedzi na skargę samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie, podnosząc te same argumenty, co w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto organ odwoławczy dodał, że wprawdzie postępowanie organu pierwszej instancji nie było wolne od wad, jednakże nie mają one znaczenia dla oceny zasadności umorzenia postępowania. Otóż organ pierwszej instancji dopuścił się zwłoki w wydaniu tej decyzji, albowiem została wydana dopiero po wyznaczeniu przez Kolegium terminu na skutek zażalenia skarżących na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponadto treść zawiadomienia, na które powołują się skarżący nie odpowiada prawdzie i mogło skarżących wprowadzić w błąd, gdyż sugeruje, że zostało wszczęte nowe postępowanie, tymczasem dotyczyło ono w istocie tego samego postępowania wszczętego w dniu 6 grudnia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Jak słusznie stwierdził organ odwoławczy, strona może cofnąć wniosek do chwili wydania ostatecznej decyzji administracyjnej. Jednakże aby cofnięcie wniosku było skuteczne, musi być złożone na piśmie i spełniać wymogi formalne określone w art. 63 kpa § 2 kpa. Zgodnie z tym przepisem podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach odrębnych. Podanie wniesione w sposób określony w § 1 art. 63 kpa, a mianowicie: pisemnie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej albo za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej właściwego organu administracji publicznej, umożliwiającego wprowadzenie danych do systemu teleinformatycznego tego organu a także ustnie do protokołu, musi być podpisane przez wnoszącego podanie. W razie wniesienia podania ustnie, organ obowiązany jest sporządzić protokół. Pisemna dokumentacja wniesienia przez stronę stanowi gwarancję przestrzegania przez organ zasady skargowości, z tych też względów wniesienie podania drogą telefoniczną przepisy kpa nie dopuszczają ( por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. B. Adamiak/ /J. Borkowski, Wyd. C. H. Beck., Warszawa 2008, str. 370 i n.). Wniesione podanie przez stronę obliguje organ administracji publicznej do podjęcia stosownych czynności procesowych w zależności od treści zawartego w nim żądania. Treść żądania wyznacza bowiem przedmiot postępowania, przy czym organ nie jest uprawniony ani do zmiany treści żądania ani do jego precyzowania. W razie wątpliwości organ obowiązany jest w trybie przewidzianym w art. 64 § 2 kpa wezwać stronę do sprecyzowania żądania zakreślając 7 dniowy termin, z pouczeniem, że jeżeli w tym terminie nie wypowie się, to jej wniosek pozostanie bez rozpatrzenia. Jednakże wymaga podkreślenia, że przepisy kpa nie przewidują wyznaczenia stronie 7 dniowego terminu do złożenia podania z pouczeniem, że w razie bezskutecznego upływu tego terminu, organ brak odpowiedzi potraktuje jako podanie o cofnięcie wniosku wszczynającego postępowanie administracyjne. Powyższe prowadzi do wniosku, że organ nie może wydać rozstrzygnięcia jeżeli nie posiada pisemnego podania zawierającego oświadczenie woli strony, że cofa wniosek o wydanie decyzji administracyjnej. Skoro w rozpatrywanej sprawie organy administracyjne obu instancji jako podstawę umorzenia postępowania w trybie art. 105 § 1 kpa w sprawie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji polegającej na rozbudowie wskazanej wyżej stacji bazowej telefonii komórkowej wskazały cofnięcie wniosku o wydanie tej decyzji, pomimo że nie dysponowały w tym zakresie pisemnym oświadczeniem pełnomocnika inwestora, to dopuściły się naruszenia ww. przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, a to obligowało Sąd do uchylenia rozstrzygnięć organów obu instancji. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.