III SA/Po 672/09

Dnia 29 września 2009roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska (spr.) WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Barbara Dropek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2009 roku przy udziale sprawy ze skargi E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na informację Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego, II. zasądza od Zarządu Województwa Wielkopolskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 457,- (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/M. Ławniczak /-/B. Sokołowska /-/W. Długaszewska A. - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. w dniu 30 marca 2009 r. złożyła w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Wielkopolskiego – Departamencie Wdrażania Programu Regionalnego Oddział Oceny Formalnej Projektów wniosek o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 dla działania 1.2 " Wsparcie rozwoju MSP ", nr WND-RPWP.01.02.01.30-610/09, pt. " Wzrost konkurencyjności A. Sp. z oo poprzez budowę Europejskiego Centrum Usług Profesjonalnych ". Urząd Marszałkowski Województwa Wielkopolskiego Departament Wdrażania Programu Regionalnego Urząd Marszałkowski Województwa Wielkopolskiego Departament Wdrażania Programu Regionalnego, działający w imieniu Zarządu Województwa Wielkopolskiego – instytucji zarządzającej Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego, pismem z dnia 18 czerwca 2009r. poinformował wnioskodawcę, że złożony wniosek uzyskał negatywną ocenę formalną i został odrzucony z powodu niespełnienia kryterium formalnego nr 2 "Wniosek złożono do właściwego działania / schematu (właściwy cel, rodzaj projektu ‘. W uzasadnieniu wskazano, że projekt ze względu na rodzaj – typ oraz założone cele nie jest zgodny z rodzajem projektów przewidzianych do realizacji w ramach działania 1.2 WRPO. Dotyczy stworzenia centrum powiązań kooperacyjnych czy sieciowych, warunków do tworzenia i rozwoju połączeń oraz kojarzenia firm, kooperacji jak również współpracy mającej na celu tworzenie nowych i rozwój istniejących powiązań, a także działań podnoszących poziom innowacyjności przedsiębiorstw a zarazem kreowania nowych rodzajów współpracy pomiędzy podmiotami gospodarczymi, wspomagającymi ich rozwój i wzmacniającymi potencjał, więc poprawiającymi ich konkurencyjność. Spółka A. w dniu 7 lipca 2009r. wniosła protest podnosząc, iż w jej przekonaniu projekt wpisuje się w cele działania 1.2 WRPO, a wszystkie informacje o tym świadczące zostały zawarte w treści dokumentacji aplikacyjnej. Protest, co wynika z pieczęci potwierdzającej jego złożenie, wniesiony został do Biuro Obsługi Funduszy Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego Dyrektor Biura Obsługi Funduszy informacją z dnia 24 lipca 2009 r. powiadomił wnioskodawcę o odrzuceniu protestu, jako wniesionego do niewłaściwej instytucji. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z pouczeniem zawartym w informacji o ocenie formalnej wniosku, protest powinien być wniesiony do Biura Obsługi Funduszy Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego, nie zaś do Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego. Spółka A. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 26 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach polityki rozwoju oraz art. 7 i 32 ust. 2 Konstytucji RP. W uzasadnieniu skargi wskazała, m.in., że osoba przyjmująca protest w biurze podawczym Urzędu Marszałkowskiego, potwierdziła fakt przyjęcia protestu dnia 7 lipca 2009r. umieszczając prezentatę departamentu rozpoznającego protesty, tj. Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego Biura Obsługi Funduszy. Na rozprawie w dniu 29 września 2009r., w uzupełnieniu złożonej skargi, pełnomocnik skarżącej podniósł, że skarżąca nie zgadza się również z negatywną oceną projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 30 c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), zwanej dalej ustawą, po wyczerpaniu środków odwoławczych, przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Jak wynika z powyższego, warunkiem skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków odwoławczych, przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie i otrzymanie informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30 b ust. 4 ustawy. W pierwszej kolejności należy zatem ustalić, czy w rozpatrywanej sprawie spełnione zostały, wskazane wyżej, przesłanki wynikające z art. 30 c ust. 1 ustawy. Regulacje dotyczące zaskarżenia rozstrzygnięć w sprawach finansowania projektów zawarte zostały częściowo w ustawie i w poszczególnych programach operacyjnych. W ustawie procedurę odwoławczą reguluje art. 30 b, zgodnie z którym w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji o wynikach oceny jego projektu, może wnieść środki odwoławcze, przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. W systemie wyboru projektów do dofinansowania w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 przewidziano jeden środek odwoławczy, jakim jest protest, rozpatrywany przez komisję odwoławczą, działającą przy Biurze Obsługi Funduszy. Skarżąca, po otrzymaniu informacji o negatywnej ocenie projektu, zgodnie z pouczeniem złożyła w dniu 3 lipca 2009 r protest. W treści pisma, jako adresata wskazała Urząd Marszałkowski Województwa Wielkopolskiego, Departament Wdrażania Programu Regionalnego. Z pieczęci potwierdzającej przyjęcie protestu wynika jednak, że protest wniesiono do Biura Obsługi Funduszy Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego. Jak podnosi Skarżąca, osoba przyjmująca protest w biurze podawczym Urzędu Marszałkowskiego, potwierdziła fakt przyjęcia protestu dnia 7 lipca 2009r. umieszczając prezentatę departamentu rozpoznającego protesty, tj. Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego Biura Obsługi Funduszy. Protest został odrzucony, co jak przyznał sam organ na rozprawie przed sądem w dniu 29 września 2009r, było nieuzasadnione, a to z tej przyczyny, iż, jak wynika z prezentaty uzyskanej przez składającą protest, środek ten został wniesiony prawidłowo do właściwej instytucji. W ocenie Sądu, stanowisko Skarżącej , jak i w rezultacie stanowisko organu, w tym zakresie zasługują na aprobatę. Ustawa w art. 30 b ust. 5 wyraźnie stanowi o wniesieniu środka odwoławczego do właściwej instytucji. Zatem, nie może budzić wątpliwości, iż pomimo wskazania w treści protestu, jako adresata - Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego, Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego, prawidłowe wniesienie protestu do właściwej instytucji, oznacza, że protest został skutecznie złożony. Dyrektor Biura Obsługi Funduszy, informując Skarżącą o odrzuceniu protestu, pouczył jednocześnie o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W tym miejscu należy wyjaśnić, iż na gruncie regulacji zawartych w omawianej ustawie, nie może budzić wątpliwości, że rozstrzygnięciem, które podlega kontroli sądu administracyjnego, nie jest orzeczenie wydane w związku z wniesionym środkiem odwoławczym, tj. orzeczenie komisji odwoławczej, czy, jak w rozpatrywanej sprawie, informacja Dyrektora Biura Obsługi Funduszy o odrzuceniu protestu, tylko informacja instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej o negatywnej ocenie projektu. Zdaniem Sądu, wskazuje na to wyraźnie przepis art. 30 c ust. 3 ustawy, zawierający katalog możliwych do podjęcia przez Sąd rozstrzygnięć, na podstawie którego sąd stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, oddala skargę lub umarza postępowanie, w tym zakresie. Również z art. 30c ust. 2 ustawy, który wskazuje na to, co powinna obejmować dokumentacja składana przez wnoszącego skargę wynika, że należy złożyć informację właściwej instytucji o wynikach procedury odwoławczej. W sprawach dotyczących finansowania projektów w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego, zgodnie z Przejściową Procedurą Odwoławczą Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, protesty rozpatrywane są przez Komisję Odwoławczą w formie orzeczenia. Dyrektor Biura Obsługi Funduszy, działający na podstawie upoważnienia Instytucji Zarządzającej WRPO, w terminie 3 dni od daty wpływu orzeczenia Komisji, zawiadamia wnioskodawcę o sposobie rozstrzygnięcia protestu, przesyłając odpis orzeczenia Komisji Odwoławczej. Z powyższego wyraźnie wynika, że zawiadomienie o wynikach procedury odwoławczej, w tym wypadku, nie jest zatem tożsame z orzeczeniem Komisji Odwoławczej. Zauważyć również należy, wskazując na regulacje Przejściowej Procedury Odwoławczej WRPO, że Komisja Odwoławcza, rozpatrując protest, jest związana zakresem protestu, co oznacza, iż sprawdza poprawność przeprowadzonej oceny jedynie w zakresie tego kryterium lub kryteriów oceny, które zostały wskazane w proteście. Nie może zatem budzić wątpliwości, iż nie orzeczenie Komisji Odwoławczej, a informacja instytucji zarządzającej - Zarządu Województwa Wielkopolskiego o negatywnej ocenie projektu, stanowi rozstrzygnięcie podlegające kontroli sądu administracyjnego. Rozpatrzenie środków odwoławczych i uzyskanie informacji o wyniku procedury odwoławczej, jest, jak wskazano wyżej, niezbędne dla skutecznego wniesienia skargi do sądu, o czym mowa w art. 30 c ust. 1 ustawy. Przez wyczerpanie środków odwoławczych rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy przewidziany w ustawie. W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu, mamy do czynienia z taką właśnie sytuacją. Wniesienie protestu na negatywną ocenę projektu, oznacza wyczerpanie przysługujących stronie środków odwoławczych i to niezależnie od wyniku postępowania wywołanego wniesionym protestem – odrzucenie protestu, oddalenie w całości lub w części etc. Strona, po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, tak, jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, może skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Odmienne stanowisko, przy braku możliwości skontrolowania części postępowania, wywołanego wniesieniem protestu i zakończonego jego odrzuceniem, oznaczałoby, że informacja o odrzuceniu protestu kończyłaby postępowanie w sprawie z wniosku o dofinansowanie projektu, bez możliwości kontroli sądowej. To zaś niewątpliwie stanowiłoby pozbawienie strony konstytucyjnego prawa do sądu, zagwarantowanego w art. 45 Konstytucji RP. Uznając zatem, iż spełnione zostały przesłanki wskazane w art. 30 c ust. 1 ustawy, należało przejść do kontroli informacji Zarządu Województwa Wielkopolskiego o negatywnej ocenie formalnej projektu i odrzuceniu wniosku, z powodu niespełnienia kryterium formalnego, co zakwestionowała skarżąca spółka. Skarżąca poddała kontroli sądowoadministracyjnej negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu złożonego w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 dla działania 1.2 "Wsparcie rozwoju MSP" nr WND-RPWP.01.02.01.30-610/09, pt. "Wzrost konkurencyjności A. Sp. z oo poprzez budowę Europejskiego Centrum Usług Profesjonalnych". Zarząd Województwa Wielkopolskiego, dokonując oceny formalnej zgłoszonego projektu, jako powód negatywnej oceny wskazał niespełnienie kryterium formalnego nr 2 – " Wniosek złożono do właściwego działania/schematu (właściwy cel, rodzaj projektu)". W uzasadnieniu wskazano, że projekt ze względu na rodzaj – typ oraz założone cele nie jest zgodny z rodzajem projektów przewidzianych do realizacji w ramach działania 1.2 WRPO. Dotyczy stworzenia centrum powiązań kooperacyjnych czy sieciowych, warunków do tworzenia i rozwoju połączeń oraz kojarzenia firm, kooperacji jak również współpracy mającej na celu tworzenie nowych i rozwój istniejących powiązań, a także działań podnoszących poziom innowacyjności przedsiębiorstw, a zarazem kreowania nowych rodzajów współpracy pomiędzy podmiotami gospodarczymi, wspomagającymi ich rozwój i wzmacniającymi potencjał, więc poprawiającymi ich konkurencyjność. Zgodnie z art. 30 c ust. 3 ustawy, na który to przepis wskazywano już wyżej, sąd rozpatrując skargę, uwzględnia ją, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, oddala skargę w przypadku jej nieuwzględnienia, bądź umarza postępowanie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Zauważyć jednak należy, iż przeprowadzenie takiej kontroli przez Sąd jest możliwe, w sytuacji, gdy powody, które zdecydowały o negatywnej ocenie projektu, zostały przedstawione w informacji instytucji zarządzającej , dokonującej tej oceny. Wprawdzie, jak wynika z art. 37 ustawy, do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy, nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, zaś informacje otrzymywane przez wnioskodawcę, dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, jak stanowi z kolei art. 30 f ustawy, nie stanowią decyzji administracyjnej, zatem nie ma podstaw do stosowania art. 107 kpa, wskazującego, jakie elementy powinno zawierać rozstrzygnięcie organu, aby możliwe było dokonanie jego kontroli pod względem jego zgodności z prawem. Jednakże, niezależnie od charakteru spraw rozstrzyganych na podstawie omawianej ustawy, co do których nie ma wątpliwości, iż nie należą do kategorii spraw typowo administracyjnych, z uwagi na specyfikę ich wdrażania, system realizacyjny, kompetencje poszczególnych instytucji, etc., nie może budzić wątpliwości, iż poddanie ich kontroli sądu administracyjnego, rodzi określone konsekwencje. Przede wszystkim, informacja podlegająca ocenie Sądu musi wskazywać powody, które zdecydowały o negatywnym wyniku kontroli i w konsekwencji o odrzuceniu wniosku, wraz z ich wnikliwym uzasadnieniem. Dopiero bowiem w oparciu o taką treść informacji, Sąd rozpatrujący skargę, jest w stanie poznać stanowisko organu, odnieść się do zarzutów przedstawionych w skardze i następnie stwierdzić, czy zawarta w tym stanowisku ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z obowiązującym prawem, czy też to prawo narusza. Ponadto, z samego brzmienia przepisu art. 30 b ustawy, zdanie drugie, wynika, że właściwa instytucja – w rozpatrywanej sprawie zarząd województwa - w pisemnej informacji o wynikach oceny projektu zamieszcza uzasadnienie wyników oceny projektu. Podobnie z Regulaminu konkursu dla Działania 1.2 (III. Złożenie wniosku o dofinansowanie i kryteria oceny) wynika, że w przypadku stwierdzenia poważnych błędów lub braków formalnych we wniosku o dofinansowanie projektu, sprawdzanych na podstawie kryteriów dopuszczających, wniosek jest odrzucany z przyczyn formalnych bez przeprowadzania dalszej oceny, a Wnioskodawca jest o tym fakcie pisemnie informowany wraz z podaniem przyczyny odrzucenia i prawie do wniesienia protestu (rozdz .III lit. B ust. 7). Zawarte w powołanych regulacjach określenia "uzasadnienie wyników oceny projektu" jak i "podanie przyczyny odrzucenia", nie pozostawiają wątpliwości, co do obowiązków organu w tym zakresie. W rozpatrywanej sprawie, w informacji o negatywnej ocenie projektu, powołano jedynie treść kryterium nr 2 Regulaminu oraz wskazano, że projekt ze względu na rodzaj – typ oraz założone cele nie jest zgodny z rodzajem projektów przewidzianych do realizacji w ramach działania 1.2 WRPO, bez jakiegokolwiek uzasadnienia dokonanej oceny. W tej sytuacji, Sąd nie ma możliwości skontrolowania, czy taka ocena, w świetle obowiązujących przepisów odpowiada prawu, czy też uzasadniony jest zarzut Skarżącej, że projekt wpisuje się w cele Działania 1.2 WRPO. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, informacja Zarządu Województwa Wielkopolskiego narusza przepis art. 30 b ustawy oraz obowiązujący dla Działania 1.2 WRPO regulamin (rozdz. III lit. B ust. 7), powodując jednocześnie, że nie jest możliwe przeprowadzenie przez Sąd kontroli, o której mowa w art. 30 c ust. 3 ustawy. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r. nr 84, poz. 712) i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji /-/ M. Ławniczak /-/ B. Sokołowska /-/ W. Długaszewska