VII SA/Wa 1886/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, a także postanowienie Starosty Powiatowego w S. z dnia [...] lipca 2009 r., znak [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego W. M. kwotę 500 zł. (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...] Starosta S., na podstawie art. 35 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku W. M., odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz pięciu zbiorników do gromadzenia ścieków na działkach nr [...] w miejscowości C., gm. S. - z powodu niezgodności z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż projekt budowlany dotyczy budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych, zlokalizowanych na działkach określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wsi C., zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy S. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] jako działki położone na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z towarzyszącą funkcją usług nieuciążliwych (symbol [...]). Zgodnie z opisem do projektu zagospodarowania działki pn.: "Bilans terenu" (strona 15 projektu budowlanego), działka nr [...] posiada wielkość 1500 m2, działka nr [...] posiada wielkość 1500 m2, co jest zgodne z ustaleniami, natomiast działka nr [...] ma powierzchnię 579 m2, a działka nr [...] -powierzchnię 920 m2. Organ wyjaśnił, iż § 30 pkt 3 planu dopuszcza na terenach określonych symbolem [...] realizację obiektów budowlanych, pod warunkiem zachowania standardów działki budowlanej. Minimalna powierzchnia działki powinna wynosić 1500 m2. Starosta S. stwierdził, że inwestor traktuje graniczące ze sobą działki jako jedną działkę budowlaną i lokalizuje projektowane obiekty budowlane, zachowując warunki techniczne tylko wobec granic zewnętrznych terenu tworzonego przez te działki, co narusza § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania W. M., utrzymał w mocy powyższą decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Planowana inwestycja przewidziana jest na działkach nr [...] w miejscowości C., gm. S. Zgodnie z wypisem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi: S., C., P., Z. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...], działki te usytuowane są na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z towarzyszącą funkcją usług nieuciążliwych, oznaczonych symbolem [...]. Plan ustanawia dla terenów mieszkaniowo-usługowych minimalną powierzchnię działki 1500 m2, zgodnie z § 30 pkt 3 lit. a. Ponadto, organ odwoławczy podzielił pogląd Starosty S., iż usytuowanie inwestycji jest niezgodne z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, określającym minimalne odległości budynku od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Skargę na powyższą decyzję wniósł W. M. zarzucając, że organ II instancji nie sprecyzował, na czym polega niezgodność inwestycji w odniesieniu do treści § 12 w/w rozporządzenia. Zdaniem skarżącego, wszystkie budynki i zbiorniki do gromadzenia ścieków zlokalizowane są z zachowaniem wymaganych odległości od granicy działki. Skarżący podniósł, iż § 12 cytowanego rozporządzenia ustanawia odległości projektowanego budynku od sąsiedniej działki budowlanej, natomiast określenie "działka budowlana" nie jest tożsame z określeniem "działka ewidencyjna". W ocenie skarżącego, kilka działek ewidencyjnych może stanowić jedną działkę budowlaną. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi, w oparciu o art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpatrywanej sprawie wystąpiły tego rodzaju wady i uchybienia. Kontroli Sądu podlegała decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...], odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz pięciu zbiorników do gromadzenia ścieków na działkach nr [...] w miejscowości C., gm. S. - z powodu niezgodności z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd nie podziela argumentacji organów orzekających w sprawie, że przedmiotowa inwestycja narusza § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.), ze względu na nieprawidłową lokalizację obiektów wobec wewnętrznych granic terenu tworzonego przez działki inwestora, tj. granic pomiędzy działkami o nr: [...]. Projektowane obiekty budowlane usytuowane są z zachowaniem warunków technicznych w stosunku do granic zewnętrznych terenu składającego się z w/w nieruchomości, stanowiącego jedną działkę budowlaną. Kwestia zachowania minimalnych odległości obiektów od granicy z sąsiednią działką budowlaną, określonych w § 12 cytowanego rozporządzenia, nie dotyczy odległości pomiędzy w/w działkami inwestora. Z tego względu za wadliwe należy uznać nie tylko decyzje organów obu instancji, ale także postanowienie Starosty Powiatowego w S. z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...], wzywające inwestora do opracowania projektu zagospodarowania działki zgodnie z powyższym rozporządzeniem. Z art. 4 Prawa budowlanego wynika, iż każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Przepis art. 3 Prawa budowlanego nie zawiera definicji legalnej "nieruchomości". Taką definicję zawiera art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym przez nieruchomość gruntową należy rozumieć grunt wraz z częściami składowymi, z wyłączeniem budynków i lokali, jeżeli stanowią odrębny przedmiot własności. Również Kodeks cywilny w art. 46 § 1 zawiera definicję nieruchomości podając, iż są nimi części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Prawo budowlane nie zawiera także definicji legalnej "działki budowlanej". Definicję taką zawiera natomiast ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w art. 2 pkt 12, zgodnie z którym przez działkę budowlaną należy rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych, wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego. Na potrzeby Prawa budowlanego, zdaniem Sądu, należy przyjąć definicję szerszą, iż działka budowlana jest to każda nieruchomość, na której można prowadzić "roboty budowlane" w rozumieniu art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego. Nieruchomość taka może się składać z jednej lub kilku działek gruntu w znaczeniu geodezyjnym, gdyż pojęcie działki ewidencyjnej nie jest tożsame z pojęciem działki budowlanej. Przedmiotem zagospodarowania może być również "teren" jako pojęcie szersze od działki budowlanej, w skład którego wchodzić może więcej niż jedna nieruchomość gruntowa. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy przede wszystkim zauważyć, że planowana inwestycja obejmuje 4 działki: nr [...] o powierzchni 1500 m2, nr [...] o powierzchni 1500 m2, nr [...] o powierzchni 579 m2 i nr [...] o powierzchni 920 m2. Inwestycja ta stanowi jedno zamierzenie budowlane, realizowane na terenie jednej działki budowlanej, składającej się z czterech działek ewidencyjnych. Z tego względu nie jest również prawidłowe stanowisko organu, iż w odniesieniu do dwóch działek - nr [...] i nr [...] inwestycja nie spełnia wymogu określonego w § 30 pkt 3 lit. a miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym minimalna powierzchnia działki wynosi 1500 m2. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości C., zatwierdzony uchwałą Rady Gminy S. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...], ustalający w § 30 pkt 3 wymagania szczegółowe dla terenów mieszkaniowo-usługowych oznaczonych symbolem literowym [...], nie zawiera zapisu, że na powierzchni 1500 m2 można lokalizować tylko jeden budynek. Inwestor ma prawo kształtować zagospodarowanie swojej działki w każdy sposób, który jest zgodny z przepisami prawa. Rzeczą organu przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie sprawdzenie, czy tak planowana inwestycja na wskazanych przez inwestora działkach ewidencyjnych, stanowiących jedną działkę budowlaną, jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organ oceni zatem, czy został zachowany wskaźnik intensywności zabudowy - 0,3 określony w § 30 pkt 3 lit. b planu oraz czy minimalna powierzchnia biologicznie czynna terenu stanowi 70%, stosownie do § 30 pkt 3 lit. e planu. Z tych przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, a także postanowienie Starosty Powiatowego w S. z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...]. Stosownie do art. 152 cytowanej ustawy, zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 200 i 210 w/w ustawy