I SA/Rz 929/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Kazimierz Włoch Sędziowie NSA Maria Piórkowska SO del. Ewa Partyka /spr./ Protokolant st.sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym na rozprawie w dniu 28 stycznia 2010r. spraw ze skarg Spółdzielni Mieszkaniowej w J. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2009r. nr [...], [...], [...] w przedmiocie oprocentowania nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata: 1999, 2000, 2001 1) uchyla zaskarżone decyzje i poprzedzające je decyzje Burmistrza Miasta J. z dnia [...] maja 2009r. nr [...]003, 2) określa, że decyzje wymienione w pkt. 1) nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej w J. kwotę 20.641,98 zł. (słownie: dwadzieścia tysięcy sześćset czterdzieści jeden złotych i dziewięćdziesiąt osiem groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Rz 929/09 UZASADNIENIE Decyzjami z dnia [...].07.2009r. sygn. [...], [...], [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzje Burmistrza Miasta [...] (zwany dalej: Burmistrzem) Nr [...] z dnia [...].05.2009r., którymi Burmistrz odmówił Spółdzielni Mieszkaniowej w J. (zwanej dalej: Spółdzielnią) oprocentowania nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata: 1999, 2000 i 2001. W uzasadnieniu podano, że dnia 17.12.2002r. Spółdzielnia złożyła wnioski o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 1999-2002. Jednocześnie złożyła skorygowane deklaracje. Korekty deklaracji polegały na zmniejszeniu powierzchni gruntów związanych z działalnością gospodarczą i jednocześnie zwiększeniu powierzchni gruntów związanych z budynkami mieszkalnymi. W deklaracjach korygujących Spółdzielnia przyporządkowała powierzchnie gruntów związanych z działalnością gospodarczą i budynkami mieszkalnymi proporcjonalnie do powierzchni lokali użytkowych i mieszkalnych. Rozpoznając tamte wnioski organ I instancji decyzjami z dnia [...].10.2003r. odmówił stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku uzasadniając, że postępowanie wyjaśniające potwierdziło prawidłowość deklaracji składanych pierwotnie w zakresie zobowiązania w podatku od nieruchomości. Rozpoznając sprawę na skutek odwołania Spółdzielni, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzjami z dnia [...].06.2004r. utrzymało je w mocy. Wyrokiem z dnia 16.06.2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA) oddalił skargi złożone przez Spółdzielnię. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19.07.2007r. rozpatrując skargę kasacyjną złożoną przez Spółdzielnię uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Rzeszowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15.11.2007r. uchylił decyzje organów I i II instancji. Następnie Burmistrz Miasta [...] decyzjami z dnia [...].06.2008r. określił nadpłatę w podatku od nieruchomości za 1999r. w wysokości 101.211zł, za 2000r. w wysokości 108.845zł i za 2001r. w wysokości 122.104zł i nadpłaty te zostały wypłacone w dniu 21.07.2008r. Powyższe decyzje nie były kwestionowane przez Spółdzielnię, jednakże wobec nie uwzględnienia w nich oprocentowania nadpłat, które zdaniem skarżącej należało się od dnia powstania nadpłaty skarżąca złożyła w dniu 5.08.2008r. wniosek z żądaniem wypłaty odsetek od nadpłat. Wniosek ten został podpisany przez Prezesa Zarządu i główną księgową. Ze względu na to, że organ I instancji nie podjął żadnych działań w tym przedmiocie w dniu 23.02.2009r. Spółdzielnia złożyła ponowny wniosek z żądaniem odsetek od stwierdzonych nadpłat za lata 1999, 2000 i 2001- tym razem podpisany przez Prezesa i Wice Prezesa Zarządu. Decyzjami z dnia [...].05.2009r. Burmistrz Miasta [...] odmówił oprocentowania nadpłaty podatku od nieruchomości za rok 1999, 2000 i 2001 podając, że nadpłata została zwrócona w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzających te nadpłaty, co odpowiada przepisowi art. 77 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29.08.1997r. ustawy Ordynacja podatkowa ( tj. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn.zm.) zwanej dalej Ordynacją. Wskazując na przepis art. 78 §3 pkt 3 Ordynacji, organ I instancji podał, że nadpłata podlega oprocentowaniu w przypadkach określonych w art. 77 § 1 pkt 2 od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją), ale jedynie sytuacjach ściśle określonych, które w niniejszej sprawie nie zachodzą a związanych z podważeniem decyzji organu podatkowego, przekroczeniem przez ten organ terminu zapłaty na zwrot nadpłaty, lub też orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego. Podatnik podatku od nieruchomości, który wykazał w deklaracji i zapłacił za wysoki podatek, otrzymuje jego zwrot nieoprocentowany, chyba że organ podatkowy nie wyda w określonym czasie decyzji o stwierdzeniu nadpłaty lub nie zwróci jej w terminie. Zdaniem Burmistrza oprocentowanie nadpłaty przysługiwałoby Spółdzielni jedynie wówczas gdyby organ podatkowy nie dokonał jej zwrotu w terminie, a w przedmiotowej sprawie organ wydał w przepisanym terminie decyzje i w terminie 30 dni od ich wydania zwrócił podatnikowi nadpłatę podatku od nieruchomości. Ponadto organ wskazał, że w żadnej mierze nie przyczynił się do powstania przesłanki zaistnienia nadpłaty jaką była złożona niewłaściwa deklaracja przez podatnika, co skutkowało dokonaniem tejże nadpłaty. Rozpoznając wniesione przez Spółdzielnię odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że zaskarżone decyzje jako prawidłowe pod względem formalno-prawnym i właściwe merytorycznie nie podlegają uchyleniu, a złożone odwołanie uznano za niezasadne, zaś sformułowane w nim wnioski za chybione. Organ II instancji wskazał, że problematykę będącą przedmiotem niniejszego postępowania reguluje ustawa z dnia 12.01.1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity Dz.U. z 2006r. Nr 121, poz. 844 z późn. zm.) kwestie zaś proceduralne rozstrzyga ustawa Ordynacja podatkowa. Organ wskazał, że z poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych wynika, iż na skutek wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyroku z dnia 15.11.2007r. organ I instancji rozpatrując wniosek strony wydał decyzje określające nadpłatę. W przypadku wydania takich decyzji zgodnie z art. 77 § 1 pkt 2 Ordynacji nadpłata powinna zostać zwrócona w terminie 30 dni. Organ wskazał na przepis art. 78 § 1 Ordynacji przewidujący ogólną zasadę, że nadpłaty podlegają oprocentowaniu, jednakże stwierdził, iż konkretne sytuacje, w których to oprocentowanie jest należne oraz terminy, od których oprocentowanie należy obliczać zostały określone w art. 78 § 3 Ordynacji. Organ przytoczył przepis art. 78 § 3 wywodząc, że podatnikowi należy się oprocentowanie wówczas gdy organ uchybił terminom przewidzianym do zwrotu nadpłaty. Przepis ten zawiera bowiem zamknięty katalog przypadków, w których podatnikowi przysługuje oprocentowanie nadpłaty, co oznacza, że nie wszystkie nadpłaty korzystają z oprocentowania. Organ II instancji wskazał, że w przepisie wymieniono 3 sytuacje, w których przysługuje oprocentowanie, przy czym w niniejszej sprawie postępowanie prowadzono w oparciu o przepis art. 77 § 1 pkt 2 Ordynacji i w takim wypadku prawidłowo zastosowano art. 78 §3 pkt 3, a nie wskazany przez stronę art. 78 § 3 pkt 1 Ordynacji. W ocenie organu podatnicy, którzy są uprawnieni do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty uzyskują zwrot podatku na podstawie decyzji stwierdzającej (określającej) nadpłatę i w takim przypadku termin zwrotu nadpłaty wynosi 30 dni od dnia wydania tej decyzji, zaś oprocentowanie przysługuje jedynie wówczas, gdy organ podatkowy nie dokonał zwrotu w terminie. SKO wskazało, że taka sytuacja nie zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż zwrotu nadpłaty dokonano w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji określającej nadpłatę. Na powyższe decyzje Spółdzielnia złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie domagając się uchylenia ich oraz poprzedzających je decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].05.2009r. w całości jako naruszających prawo oraz zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. Zdaniem Spółdzielni stanowisko reprezentowane przez organy obydwu instancji jest nieprawidłowe a odmowa oprocentowania nadpłaty podatku od nieruchomości za lata 1999, 2000 i 2001 nie znajduje uzasadnienia w przepisie art. 77 § 1 pkt 2 oraz art. 78 § 3 pkt 3 Ordynacji podatkowej, na które się powołują organy. Spółdzielnia wskazała, iż w samych decyzjach z dnia [...].06.2008r. Burmistrz stwierdził, że nadpłata powstała z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej i z decyzji tej wynika data powstania nadpłaty. Ordynacja podatkowa nie zawiera przepisów szczególnych dotyczących podatku od nieruchomości, wobec tego zasadnym jest stosowanie przepisów ogólnych. Ustawodawca zaś jednoznacznie zapisał, że nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych. Spółdzielnia podkreśliła, że zaskarżone decyzje pomijają kwestię czasu, który upłynął od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za lata 1999, 2000 i 2001 wraz ze skorygowanymi deklaracjami a rozstrzygnięciem tych kwestii poprzez decyzje. Spółdzielnia wskazała, że wniosek o stwierdzenie nadpłat został złożony dnia 17.12.2002r. a w wyniku postępowania sądowo-administracyjnego uchylone zostały zarówno decyzje Burmistrza Miasta jak i Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którymi odmówiono stwierdzenia nadpłat. Zatem pierwsze ostateczne decyzje odnoszące się do tych kwestii zapadły [...].06.2009r. Zdaniem Spółdzielni w przedmiotowej sprawie ma także zastosowanie art. 78 §3 pkt 3 pkt b Ordynacji, który wprost stanowi, że w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 2 i pkt 6, jeżeli decyzja stwierdzająca nadpłatę nie została wydana w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku o złożenie nadpłaty, oprocentowanie przysługuje od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją). Skarżąca podkreśliła, że już pierwsza decyzja organu I instancji z dnia [...].10.2003r. rozstrzygająca wniosek o stwierdzenie nadpłat została wydana z naruszeniem dwumiesięcznego terminu przewidzianego przepisami ordynacji podatkowej, bo ponad 10 m-cy od daty złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Termin ten nie był także zachowany w przypadku prawomocnej decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...].05.2009r. wydano ją bowiem ponad 6 lat i 6 m-cy od daty złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Zdaniem skarżącej argument podnoszony przez organy odnoszący się do zwrotu nadpłaty w terminie 30 dni od daty wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę, iż w takim przypadku oprocentowanie nie przysługuje jest chybiony. Naruszony został bowiem inny termin związany z czasem, w którym organ podatkowy był zobowiązany do wydania decyzji w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty. Skarżąca odwołała się do poglądu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażonego w uzasadnieniu wyroku z dnia 31.03.2009r., gdzie Sąd stwierdził, iż jeżeli decyzja stwierdzająca nadpłatę zostanie wydana po upływie 2 m-cy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, a zwrot nadpłaty nastąpi w terminie 30 dni od dnia wydania takiej decyzji, to i tak zastosowanie znajdzie art. 78 § 3 pkt 3 lit.b Ordynacji podatkowej. Ponadto Spółdzielnia wskazała na uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15.11.2007r., w którym Sąd uznał za błędną wykładnię prawa materialnego dokonaną przez organy obu instancji, które odmawiały stwierdzenia nadpłat a także, że naruszenie prawa materialnego miało wpływ na wynik sprawy. W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację i dodatkowo wskazując, że powołany przez Spółdzielnię wyrok WSA w Warszawie z dnia 31.03.2009r. dotyczy odmiennego stanu faktycznego, z którego wynikało, iż w sprawę nie były zaangażowane organy sądowe. W niniejszej zaś sprawie od 2004r. do 2007r. sprawa była przedmiotem oceny WSA w Rzeszowie i NSA w Warszawie, zaś organy podatkowe nie miały na nią wpływu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skargi są zasadne. Sąd połączył sprawy ze skarg wniesionych przez Spółdzielnię do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia na podstawie art. 111 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Na wstępie zauważyć należy, że stan faktyczny sprawy był między stronami bezsporny. Spór sprowadzał się do kwestii czy nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 1999, 2000 i 2001 określone niezaskarżonymi ostatecznie przez Spółdzielnię decyzjami Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].06.2008r. podlegały oprocentowaniu w sytuacji, gdy wniosek o ich stwierdzenie strona złożyła w dniu 17.12.2002r., i gdy stwierdzone przez organ nadpłaty zwrócono w ciągu 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzających ich wysokość. Z niekwestionowanych okoliczności faktycznych wynika, że wraz ze złożonymi w dniu 17.12.2002r. wnioskami o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości m.in. za lata 1999, 2000 i 2001 Spółdzielnia złożyła też skorygowane deklaracje. Korekty deklaracji polegały na zmniejszeniu powierzchni gruntów związanej z działalnością gospodarczą i jednocześnie zwiększeniu powierzchni gruntów związanych z budynkami mieszkalnymi. Decyzjami z dnia [...].10.2003r. Burmistrz odmówił stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku w uzasadnieniach podając, że przeprowadzone postępowanie wyjaśniające potwierdziło prawidłowość deklaracji pierwotnych w zakresie zobowiązań w podatku od nieruchomości za lata objęte wnioskiem. Rozpatrując odwołanie Spółdzielni od powyższych decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO) decyzjami z dnia [...] czerwca 2004r. utrzymało je w mocy. Na decyzje SKO Spółdzielnia złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który je oddalił wyrokiem z dnia 16 czerwca 2005r. Rozpoznając sprawę na skutek złożonej przez Spółdzielnię skargi kasacyjnej od w/w wyroku Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 lipca 2007r. uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 listopada 2005r. uchylił decyzje organów obydwu instancji. Wobec powyższego Burmistrz decyzjami z dnia [...] czerwca 2008r. określił nadpłatę w podatku od nieruchomości za lata 1999, 2000, 2001 i tych decyzji strona już nie kwestionowała. W dniu 21 lipca 2008r. zlecono przelew kwoty 332.160,10zł na rzecz Spółdzielni tytułem zwrotu nadpłaty za lata 1999-2001. Z powyższego w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że po złożeniu wniosku o stwierdzenie nadpłat organ I instancji nie wydał w tym przedmiocie decyzji przez okres ponad 10 miesięcy. Zgodnie z art. 78 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) – zwanej dalej Ordynacją, nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem § 2 tego przepisu, który jednak nie dotyczy nadpłat, które skarżąca otrzymała. Według art. 78 § 3 Ordynacji oprocentowanie przysługuje: 1) w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 1 lit. a – d, z zastrzeżeniem pkt 2, oraz przypadku o którym mowa w art. 77 § 1 pkt 3 – od dnia powstania nadpłaty; 2) w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 1 lit. a-d od dnia wydania decyzji o zmianie lub uchyleniu decyzji, jeżeli organ podatkowy nie przyczynił się do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji a nadpłata nie została zwrócona w terminie; 3) w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 2 i pkt 6 – od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją): a) jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę; b) jeżeli decyzja stwierdzająca nadpłatę nie została wydana w terminie 2 m-cy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, chyba że do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczynił się podatnik, płatnik lub inkasent, c) jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie, o którym mowa w art. 77 § 1 pkt 6, chyba że do opóźnienia w zwrocie nadpłaty przyczynił się podatnik, płatnik lub inkasent; 4) w przypadku przewidzianym w art. 77 § 1 pkt 5 i § 2 – od dnia powstania nadpłaty, jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 3 m-cy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2 pkt 1 – 3, lub od dnia skorygowania zeznania lub deklaracji w trybie art. 274 lub art. 274a pkt 5 w przypadku przewidzianym w art. 77 § 1 pkt 7 – od dnia powstania nadpłaty, jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 30 dni od dnia złożenia deklaracji, o której mowa w art. 73 § 2 pkt 4, lub od dnia skorygowania deklaracji w trybie art. 274 lub art. 274a. Zgodnie z art. 77 § 1 pkt 2 Ordynacji nadpłata podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę lub określającej wysokość nadpłaty. W dalszej części, do której także odsyła w/w art. 78 § 3 pkt 3 Ordynacji – a więc w art. 77 § 1 pkt 6 wskazano, że nadpłata podlega zwrotowi w ciągu 2 m-cy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją) w przypadkach, o których mowa w art. 75 § 3, lecz nie wcześniej niż w terminie 3 m-cy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2. Zgodnie z art. 6 ust. 1i 9 ustawy z dnia 12.01.1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (tj. Dz.U. z 2006r. Nr 121, poz. 844 z późn.zm.), zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości osoby prawnej jaką jest skarżąca Spółdzielnia Mieszkaniowa w J., powstaje w sposób przewidziany art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji. Spółdzielnia składała deklaracje (inne niż wymienione w art. 73 § 2 pkt 2 i 3 Ordynacji), w których wykazała zobowiązanie w wysokości większej od należnej i wpłaciła zadeklarowany podatek. Według art. 75 § 1 i § 2 pkt 1 lit. b była uprawniona jako podatnik do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowaną deklaracją (art. 75 § 3 Ordynacji). W takiej sytuacji nadpłata powinna być zwrócona Spółdzielni w terminie 2 miesięcy od wykonania tych czynności chyba, że w tym terminie została wydana decyzja stwierdzająca nadpłatę lub określająca wysokość nadpłaty. Wówczas miałby zastosowanie przepis art. 77 §1 pkt 2 Ordynacji. Tak więc stosownie do art. 78 § 3 pkt 3 lit. b Ordynacji podatnik podatku od nieruchomości, który wykazał w deklaracji i zapłacił podatek w wyższej od należnej wysokości, nie miałby prawa do oprocentowania nadpłaty wówczas, gdyby organ podatkowy wydał decyzję określającą nadpłatę w ciągu 2 m-cy, które miał na wydanie decyzji w tym przedmiocie i zwrócił nadpłatę w terminie 30 dni od dnia wydania tejże decyzji. Przepis ten przewiduje bowiem odrębny termin zwrotu nadpłaty na podstawie skorygowanego zeznania złożonego wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty. Jeżeli jednak, tak jak w niniejszej sprawie – decyzja stwierdzająca nadpłatę zostanie wydana po upływie 2 m-cy od złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty i skorygowanej deklaracji, a zwrot nadpłaty nastąpi w terminie 30 dni od wydania takiej decyzji, to i tak zastosowanie znajdzie art. 78 § 3 pkt 3 lit. b Ordynacji. Wraz z upływem 2 m-cy powstaje bowiem prawo do oprocentowania nadpłaty stwierdzonej decyzją wydaną po tym terminie. Skoro zaś prawo takie powstało, bo organ nie wydał decyzji w ciągu 2 m-cy, to Sąd podziela stanowisko skarżącej, że nie można na nowo oceniać jego istnienia w oparciu o kryterium odnoszące się do zwrotu nadpłaty w terminie liczonym od daty wydania decyzji (30 dni). Kryterium to jest bowiem związane wyłącznie z decyzjami podjętymi we właściwym czasie. W ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy, skoro pierwsza decyzja rozstrzygająca wniosek Spółdzielni została wydana po terminie 2 m-cy od daty jego złożenia, nadpłaty podlegały oprocentowaniu zgodnie z art. 78 § 1 i § 3 pkt 3 lit. b Ordynacji i bez znaczenia dla powyższego pozostaje cały tok administracyjny i sądowy jaki miał miejsce w związku z wnioskiem skarżącej o stwierdzenie nadpłaty podatku od nieruchomości za lata 1999, 2000 i 2001, bo w świetle tego ostatniego przepisu nie sposób uznać, że zaistniały jakiekolwiek przesłanki niweczące prawo do oprocentowania nadpłat, w szczególności organy nie wykazały, że to podatnik przyczynił się do opóźnienia w wydaniu decyzji. Mając na uwadze powyższe, skoro zaskarżone decyzje naruszają prawo materialne Sąd je uchylił na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W pkt 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 152 ustawy p.p.s.a. Żadnego znaczenia w tym przedmiocie nie ma natomiast późniejszy tok odwoławczy na drodze postępowania administracyjnego ani sądowego. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na zasądzone na rzecz skarżącej koszty składają się: suma wpisów od skarg złożonych przez Spółdzielnię (2190,98zł + 2000zł + 2000zł), wynagrodzenie pełnomocnika – adwokata stosownie do §18 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 6 pkt 6 i 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ... (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) (7200zł + 3600zł + 3600zł) zgodnie z wartościami przedmiotu zaskarżenia podanymi przez Spółdzielnię w każdej ze skarg oraz suma opłat skarbowych od udzielonych adwokatowi pełnomocnictw (3x 17zł).