VII SAB/Wa 2/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, Protokolant Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2010 r. sprawy skargi J. S. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zobowiązuje [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania aktu administracyjnego w przedmiocie wniosku J. S. dotyczącego wybudowania chodnika przy ul. [...] w L., w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. J. S., pismem z dnia [...] września 2008 r, wniósł o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie nieprawidłowości powstałych przy modernizacji chodnika w obrębie ul. [...] w L., powiat [...]. Pismem z dnia [...] października 2008 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, zw. dalej [...] WINB, poinformował zainteresowanego o prowadzonym postępowaniu wyjaśniającym oraz, że w przypadku zaistnienia przesłanek może zostać wszczęte postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie, a o jego wynikach zostaną poinformowane podmioty posiadające status strony. Następnie w dniu [...] października 2008 r. została przeprowadzona kontrola, w trakcie której upoważniony przedstawiciel inwestora - [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w W., zw. dalej [...] ZDW w W., poinformował, że zmiana spadku w obrębie przedmiotowego zjazdu została zakwalifikowana przez projektanta jako nieistotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu. W dniu [...] października 2008 r. [...] ZDW w W. zawiadomił o zakończeniu budowy, w ramach której wykonano m. in. prace budowlane na wysokości posesji skarżącego. W stosunku do powyższego zawiadomienia organ nie wniósł sprzeciwu, wobec czego inwestycja po upływie 21 dni, od dnia złożenia zawiadomienia, może być użytkowana. W związku z nieotrzymaniem od [...] WINB pisma kończącego sprawę (decyzji lub postanowienia), J. S., w dniu [...] lutego 2009 r, skierował do [...] WINB pismo monitujące. W odpowiedzi na powyższe pismo [...] WINB, pismem z dnia [...] lutego 2009 r., poinformował, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego nie widzi podstaw do przeprowadzenia postępowania administracyjnego. Następnie w związku z zażaleniem skarżącego na niezałatwienie sprawy w terminie, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, zw. dalej GINB, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r., znak: [...] odmówił wyznaczenia [...] WINB dodatkowego terminu rozpatrzenia sprawy. Zdaniem organu, postępowanie w przedmiocie wniosku J. S. zostało przeprowadzone z naruszeniem art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego Sygn. akt VII SAB/Wa 2/10 (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zm.), zw. dalej k.p.a., jednakże wyznaczenie dodatkowego terminu na załatwienie sprawy jest niezasadne, gdyż pismem z dnia [...] lutego 2009 r. [...] WINB poinformował skarżącego o braku podstaw do podejmowania czynności administracyjnych w sprawie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zw. dalej WSA, w Warszawie na bezczynność [...] WINB, w sprawie niepodjęcia działań, w związku z wnioskiem z dnia [...] września 2008 r, o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie nieprawidłowości powstałych przy modernizacji chodnika, w obrębie ul. [...] w L., powiat [...], złożył J. S. Skarżący podniósł, że z przesłanego mu do wiadomości pisma [...] WINB do WSA w Warszawie, z dnia [...] marca 2009 r, dowiedział się, że [...] WINB nie wniósł sprzeciwu do złożonego przez [...] ZDW w W. zawiadomienia o zakończeniu budowy, przez to inwestycja ta mogła być po upływie 21 dni od dnia złożenia zawiadomienia skutecznie użytkowana. Skarżący zarzucił niepoinformowanie go o przeprowadzonej wizji lokalnej. W odpowiedzi na skargę, [...] WINB, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przepis art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., stanowi, że kontrola sądowa działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Rozpatrując skargę na bezczynność, sąd kontroluje, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa. Natomiast na podstawie art. 149 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów, w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji, lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia, lub obowiązku, wynikających z przepisów prawa. Dodatkowo należy wskazać, że terminy wniesienia skargi do sądu przewidziane w Sygn. akt VII SAB/Wa 2/10 przepisie art. 53 p.p.s.a. nie dotyczą skargi na bezczynność. Skargę taką można zatem wnieść, aż do czasu załatwienia sprawy przez właściwy organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności. Ponadto podkreślić trzeba, że zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem wniesienia skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z przepisem art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym, w myśl art. 36 k.p.a., stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Powyższy wymóg nie dotyczy jednak prokuratora i Rzecznika Praw Obywatelskich. W niniejszej sprawie wymóg ten został spełniony przez stronę skarżącą. Bezczynność w sprawie administracyjnej występuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. W konsekwencji zarzut bezczynności jest skuteczny wówczas, gdy organ, będąc właściwy w sprawie i zobowiązany do wydania aktu administracyjnego pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu i rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej. Rozstrzygnięcie, co do zasady, powinno nastąpić niezwłocznie. W szczególności niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 1 k.p.a.). Niezależnie od powyższego, sprawa administracyjna powinna być załatwiona najpóźniej w granicach terminów zakreślonych w art. 35 § 3 k.p.a., zgodnie z którym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, w postępowaniu odwoławczym zaś w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Art. 35 § 1 k.p.a. należy rozumieć jako generalną wskazówkę dotyczącą załatwiania wszystkich spraw w postępowaniu administracyjnym w taki sposób, by nie tylko dochować terminów zakreślonych w kodeksie, ale by w miarę możliwości sprawy załatwiać w terminach krótszych. Termin miesięczny i dwumiesięczny należy traktować jako terminy Sygn. akt VII SAB/Wa 2/10 maksymalne, nie zaś podstawowe. Ustawodawca przewidział jednocześnie, iż do terminów określonych w powołanych wyżej przepisach nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Z akt sprawy bezspornie wynika, iż wniosek z dnia [...] września 2008 r. o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie nieprawidłowości powstałych przy modernizacji chodnika w obrębie ul. [...] w L., powiat [...] nie został rozpoznany przez organ administracji publicznej, pomimo interwencji skarżącego, pismem monitującym z dnia [...] lutego 2009 r. W okolicznościach kontrolowanej sprawy, wbrew stanowisku GINB, brak jest prawnych przeszkód do wydania stosownego aktu administracyjnego w sprawie. [...] WINB podjął wprawdzie działania zmierzające do rozpoznania wniosku skarżącego, tj. w dniu [...] października 2008 r. przeprowadził kontrolę przedmiotowej inwestycji, natomiast nie dokonał żadnego rozstrzygnięcia w wyniku poczynionych ustaleń. Organ nie uczynił tego również po wniesieniu skargi na bezczynność do sądu administracyjnego, mimo iż podczas kontroli ustalił, że zmiana spadku w obrębie przedmiotowego zjazdu w istocie miała miejsce. To, że została ona zakwalifikowana przez projektanta jako nieistotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu nie zwalnia organu z oceny, czy wykonane roboty odpowiadają prawu. Zasadą jest zaś, że organ administracji, w przypadku złożenia wniosku o rozstrzygnięcie sprawy pozostającej w jego kompetencji, winien zakończyć ją aktem administracyjnym, otwierając w ten sposób obywatelowi możliwość procesowej reakcji na ten akt. Organ pozostaje zatem w bezczynności w rozumieniu powołanych powyżej przepisów, dlatego [...] WINB winien rozpoznać wniosek J. S., z dnia [...] września 2008 r., przez wydanie stosownego dla okoliczności faktycznych i prawnych sprawy aktu administracyjnego. Z tych względów na podstawie art. 149 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.