II SA/Łd 839/09

Sygn. akt II SA/Łd 820-821/09, II SA/Łd 835/09, II SA/Łd 839/09 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg T.M., A.M., B.M. i L.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odrzucić skargi. W dniu [...] roku T.M., A.M., B. W., G. O., D. R., J. A., R. L., K. K., M. K. – N., Z. K., S. Z., A. W., E. L., B.M., K. J., M. S., J. B., L.M., K.M., C. M., M. B. i J. B. wnieśli wspólnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniem z dnia 6 listopada 2009 roku Sędzia sprawozdawca wezwał skarżących do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...], a w szczególności do wyjaśnienia, jaki tytuł prawny przysługuje im do nieruchomości, na których zamieszkują i wskazania numerów ewidencyjnych zamieszkiwanych przez nich nieruchomości. Pomimo prawidłowo doręczonych wezwań, braki formalne skargi, z zachowaniem ustawowego terminu, uzupełnili jedynie T.M., A.M., L.M. oraz B.M.. Skargi B. W., G. O., D.R., J. A., R. L., K. K., M. K. – N., Z.K., S.Z., A. W., K. J., M. S., J. B., K. M., C. M., M. B. i J. B. zostały odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 21 grudnia 2009 roku. Natomiast postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 17 lutego 2010 roku odrzucono skargę E.L. Następnie skarżący T.M., A.M., B.M. i L.M. zarządzeniami z dnia 10 lutego 2010 roku zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego oraz nadesłania 6 odpisów skargi poświadczonych za zgodność – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania powyższe doręczono skarżącym w dniu 16 lutego 2010 roku, jednakże T.M., A.M., B.M. i L.M. do dzisiaj nie uiścili wpisu ani nie nadesłali odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi należało odrzucić. Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zaś w myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ponadto przepisy obowiązującego prawa stanowią, jakie wymagania formalne winna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego (art. 46 § 1 i 2 w związku z art. 57 § 1 oraz art. 47 § 1 p.p.s.a.). W szczególności oznacza to, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Ponieważ skargi wniesione w niniejszych sprawach nie czyniły zadość powyższym wymaganiom skarżący zostali wezwani do usunięcia braków fiskalnych i formalnych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Należy podkreślić, iż siedmiodniowy termin jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany. Jeżeli z przyczyn od strony niezależnych termin ten nie może być zachowany, służy stronie ewentualny wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków. Przekroczenie terminu ma miejsce, kiedy strona w ogóle nie podejmuje czynności uzupełniających lub podejmuje je bezskutecznie, tzn. braki nie zostaną uzupełnione w całości lub części. W niniejszej sprawie, niespornym jest, że skarżący zostali skutecznie wezwani do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skarg oraz byli prawidłowo pouczeni o skutkach uchylenia się od wykonania nałożonego na nich obowiązku. Wskazanych braków jednak skarżący nie uzupełnili, co uniemożliwia nadanie skargom dalszego biegu. Uznać należy zatem, że skargi nie zostały skutecznie wniesione i z tej przyczyny na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a. podlegają odrzuceniu. Z uwagi na powyższe Sąd postanowił jak w sentencji. m.ch.